1726 resultaten.
Vergane tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 De herinnering geeft mensen glans,
menselijk contact geeft mensen spraak,
spijs en drank geeft mensen kracht,
het verloop van tijd brengt de dood.
Het groene gras overgroeit het graf,
de regendruppels voeden het gras,
de sneeuw bedekt de stille grond,
de wind verwaait de herinnering.…
De andere kant van de feestmedaille
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.445 Zwalpend door de donkere, met kerstlicht verlichte straten
van menselijke verontachtzaming
verwijlend in lugubere havenkroegen van minachting.
Walging over de haveloze schaamteloze kroegenwijven
die met tandeloze mond en versleten lijven
verrimpelde borst in te klein aangeregen rood korset
ruwe zeemansmatrozen verleiden.…
LEREN ZE/WE AUTOMATISCH WAT GRENSOVERSCHRIJDEND IS!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.252 "
Maar dat we dit pikken en niet oppakken
geen voorlichting geven over het menselijk lichaam
en dan duidt ik niet op seksualiteitsvoorlichting
maar pure voorlichting over ons menselijk lichaam
dat unieke omhulsel van de geest en ziel
het zou zowel de mensen sparen als de portemonnees
Begin alstublieft zo snel mogelijk bij het begin
de nieuw…
De tweesprong van het silicium
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
192 Wij proberen het te bezweren met onze eigen maat,
het in te peperen wat goed is, wat rechtvaardig,
en met inkt van wetten te binden aan ons menselijk besef.
We eisen dat het ons ingeworteld wezen dient,
elke stap gewogen op de schaal van onze waarden.…
Instortingsgevaar
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.778 Ze kwamen geen lichaamsdeel tekort.
Zijn vrouw altijd al blij van zin
zag er de lol nog wel van in.
En omdat ze zo van puzzelen houdt,
heeft ze hem zelf weer opgebouwd.
Maar gisteren ging ze bij hem weg.
Ze heeft echt niets meer aan hem, zeg.
Want al zit dat mannetje weer in elkaar,
er bestaat nog altijd instortingsgevaar.…
meaux
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
933 meaux
ik zag mijn overleden vader
op de terugweg vanuit zuid-frankrijk
in meaux, rue de la république
in een rolstoel voor de etalage
van een fotozaak
met zijn drieën
reden we richting senlis
onze wegen keerden
zich naar binnen
deden de steden weemoed en melancholie
het atlantis van voorbije tijden aan
waar taal haar tekort manifesteerde…
Sportheld
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.022 Daar wacht mijn bewonderaar
die mij beschouwt als held en zwijgt van vroegere tekorten.
© Hannelly…
Het was september
gedicht
3.2 met 30 stemmen
12.120 Mijn stem de aanwijsstok van donker hout
die tastend woorden zoekt en twijfelt
en nooit de waarheid spreekt
- er is geen teken en de woorden buigen
verwonderderd over het tekort en zwijgen -
trekt krom, verspintert, breekt.
-----------------------------------------
uit: 'Op even dagen even leven', 1998.…
Liefdesverdriet
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 Wens dat iemand je echt kan helpen,
doe jezelf daarin niet tekort, want
daarna kan het misschien weer, ook al
zul je mij wegpoetsen uit je leven,
omdat ik te dichtbij kwam, dichterbij,
ik offer zelfs mijn verlangens op,
als het jou maar goed gaat,
ook al maak ik er geen deel vanuit,
tot mijn grote zielsverscheurende pijn,
hoop dat we elkaar…
Doe eens ff normaal joh !
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
731 Normaal is er geen een
Doe eens ff normaal joh
Een poedel springt op schoot
Doe eens ff normaal joh
D'een wenst d'ander dood
Doe eens ff normaal joh
Blauwe stoeltjes gevuld met zotten
Doe eens ff normaal joh
Die de ganse natie bedotten
Doe eens ff normaal joh
Ik ben bezig met zakken vullen
Doe eens ff normaal joh
Maar IK kan het tekort…
T I J D
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 als een gloeiend tapijt
naar de eeuwigheid
met een zucht
verglijdt de tijd
de tijd die komt en gaat
en nergens bij stil staat
de tijd die neemt en geeft
de tijd die wordt geleefd
oud kleurt de tijd de mensheid
oorlog
knallende ruzie in het groot
uitlopend op bloedtransfusie
of dood in de goot
voor het "groot"
doordat dat te tekort…
twee druppels water
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
480 in mijn hart
Beïnvloed mijn wezen met helende handen
Bescherm tegen schaduw omdat het me tart
Ik begrijp als geen ander
Wij twee druppels water
In jouw hart de spiegel van mijn groot verdriet
Vergeten verleden als onbepaald kader
Je vraagt mij m’n ogen zodat je het ziet
Als zomers verschijnen
Alleen voor jouw ogen
De ander oever tekort…
WAT ALS HET .........
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 wat was
wat ik heb en straks mis
waar ik me druk om maakte vaak te onpas
slechts een en al illusie is
wat als er aan de overkant niets blijkt te zijn
voelen we ons dan bedrogen
of is het juist heel erg fijn
dat de eeuwige rust ons wordt gegund uit mededogen
wat als je geen rekenschap hoeft te geven over je falen
over dingen waarin je tekort…
Pandemic panacee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
706 PDPC is als een panacee
Voor al het pre-utopische gebeuren
Het zal initiatieven goed gaan keuren
En alle disciplines denken mee
Het post-industriële is passé
Hoewel Bengaalse kinderen aan touwen
In Sinkiang Oeigoeren en hun vrouwen
Nog dwangarbeiden in een atelier
Wat is een wereldramp, een pandemie
Tsunami, overstromingen, corona
Tekort…
Fundering van licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
204 De muren die we bewonen zijn met oude handen gemetseld,
de privileges en de tekorten vloeien uit dezelfde bron.
Verantwoording is het openen van de ramen,
het rechtzetten van de scheve tafels in de kamer,
het kijken naar de littekens zonder weg te draaien.…
Cello
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
916 ik geef het toe, dit is cliché,
hoe jij teder de snaren streelt
van je cello, zo liefdevol,
je ontlokt tonen die zich
laten vergelijken, zegt men,
met de menselijke stem
ik sta geleund tegen de deurpost
en hoor de hartstocht zingen
van de metalen snaren, ik hoor
hoe jouw adem tel na tel versnelt,
je mond verstrakt, je lichaam
schokt, je…
Santiago de Compostela
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.633 duizendtallen
Die hier liepen in ver verleden tijd
Zorgen en angsten raak ik kwijt
Woorden die de stilte hard ontvallen
Waar de scherven van mijn leven achterblijven
Alleen, met in mijn hoofd de metgezellen
Die in mijn leven waren en mij op het pad vergezellen
Probeer ik het leven op de rails te krijgen
Probeer te leren van elke menselijke…
Paestum
poëzie
4.3 met 12 stemmen
3.804 en onberoerd staat dit verweerd geweld
boven de wirwar en het gekrioel
der mierennesten, en het zichzelf
verdelgend menselijk gewoel.…
11 M
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.027 Hier sta ik
met mijn handen in de lucht
een stil protest tegen
alles wat haat
wie voedt jou
steeds weer met wreedheid
dat je het menselijk leven
niet in zijn waarde laat
Ik dood je niet
ik verneder je niet
maar blijf je voor altijd
strak in de ogen kijken
om je daarmee te laten zien
dat ik voor jouw terreur
nooit en te nimmer zal wijken…
Je bent liever dan de nacht
gedicht
2.7 met 40 stemmen
25.011 Je bent liever dan menselijk is.
---------------------------------------
uit: 'De kip van Egypte', 1957.…
Dakloos dromer,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
710 hij vreten
zich nestelen in haar
cellen zonder de ogen
te kwellen die zich
branden op het netvlies,
kind bij een kloppende
rivier, verloren hart in de
illusie van het avontuur, de
aarde bewegen elk kwartier,
te herontdekken bij elke slag,
op te lossen in de mist van
erbarmen, hoogtepunt van
een drankgelag, verstijfd
bij menselijk…
Ma
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
867 je spullen in de gang gezet
ze hadden met javel je geuren al gestolen
en hup, daar gooiden ze een ander
te creperen in je bed
ik vond je terug op een tochtige plek
alleen je haren leefden nog
blonde pieken zwiepten in je nek
maar jij was verder niets
finaal gaat ook een moeder op haar bek
gedaan dus met die schoon madam
van wie de menselijke…
Die er toe deed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
713 Psychiater was je
Bij alles wat je deed
Als rasecht mensenkind
Wist je hoe de depressieve leed
Jij doorgrondde zijn lijden
En probeerde de pijn ervan te verzachten
Met medicatie maar zeker ook
Met je oogopslag en je stem
Wilde je sturing geven aan zijn gedachten
Opdat verder leven mogelijk moest zijn
In waardigheid en met menselijke…
Zijn eigen schaduw?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 menselijke beelden worden
bleker, rekken zich uit in
een eindeloze
stroom van bitterheid
waarin zelfs
de zon veroudert,
vingers
ontstegen aan de bron
waarbij de uren zijn geteld.…
Helder
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
495 De dichter is een halve helderziende
Daarom noemt men gedichten POE-ZIE
Hij maakt contact met ongeziene vrienden
Door middel van symbool-telepathie
Zij zitten of zij lopen, de Poëten,
Met hun kristallen bol of telescoop
Te zoeken naar signalen van planeten
-of dichter bij- van menselijkheid en hoop
Hun hersen-schijf bevat vergeten woorden…
Volle Maan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Wanneer mensen mijmeren over
Het menselijk bestaan, ontstaat een
Nieuw denken met een eigen gezicht.
Volle maan, zijn volle omvang trekt
Aan de aarde met volle kracht.
Wanneer de wolven huilen en de
Uilen onderwijzen, wordt de mens met
Ontzag tot het mens zijn teruggebracht.…
De vergeten mens
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
529 Over een grens van menselijke clementie.
Het oude leven dat geen genade meer vindt
van een eens kennende wereld als een
eigen kind.
Het oude leven heugt zich nog slechts
een kronkelweg over de lange termijn.
Het sloft door een verpleeghuisgang
waar de dag van gisteren vandaag
vergeten zal zijn.…
Geest en natuur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
603 haar edele gebaar
Het gebaar waarin alles bestaat
Alles dat leven de moeite waard maakt
Alle gevaar laakt
Alle codes kraakt
Alle onrecht wraakt
Het geluk voor altijd bewaakt
Dat is zij in haar onvergankelijke schoonheid
die daarmee deze simpele sterveling bevrijdt
Naar de onvindbaar geachte bron leidt
van existentiële totaliteit
die de menselijke…
Een vorige tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 weinig
in de gaten maar
een vleugje wind
droeg hun woorden
hoorbaar dichterbij
keek spiedend
om mij heen naar
een andere bron
zag gefilterde zon
in het donkere groen
rook de vage geur
uit bewegen van toen
een vorige tijd die
seizoenen herspeelde
in het decor van heden
daarbij declamerend
van elkaar lerend
hoe te leven in de
menselijke…
uitgesloten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 Menselijk wrakhout.
Je wordt misselijk en kijkt weg!…