2333 resultaten.
Voor het heengaan
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
640 ik woon niet in armen
noch in een gedicht
een beslapen ruimte
in woorden
mond aan mond
niet in een landschap
van zon en wolken
geledigde letters
in gloeiende wind
ik kan ook nog
minder wensen
een zwijgende morgen
- achter ramen begoten -
zin zonder zin
in het sterfhuis
van dit leven
long naar long…
Hitte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
792 De lucht smelt als was
onder de hitte van de zon
en stroomt over
het sidderende landschap.
Ik beweeg me vertraagd
en op rekkende benen
door de roze massa
van de namiddag.
Geef me veren!
Schiet me als een pijl
omhoog de koude ruimte in
opdat ik,
met mijn diep-blauwe handen,
de verstikking
van deze kermende aarde
kan scheuren.…
Gebonden woorden
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
1.197 het landschap herkent
de verte
de leeggeschudde stilte van de dood
windvlagen vormen losgebroken woorden
volgen het uitgeputte zwijgen
in gelezen verzen
zwart getuigt de hemel
de nacht in je ogen
de wolken ooit teerbemind
ik lees je
naakt
in de diepte
en noem je fluisterend
mijn vreemdeling…
Stekelzoete droom
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
929 In dit landschap in deze wereld
waar alleen de stilte echo’s achterlaat
van bloemengeur en maneschijn
klinken sombere gedachten
als pogingen tot wanklank
Laat me nu maar liggen hier
in dit bed vol donkerrode rozen
verdrinken in hun zoete geur
want wat valt er nog te wensen
behalve die dorens uit m’n vel…
"VAN BINNEN"
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
577 'Van binnen'
is hij schilder
Met penselen,verf
en schilderslinnen
Hij zet het landschap
naar zijn hand
Van luchten...
raakt hij buiten zinnen
Ruwe rauwe strepen
het zwerk...donkerblauw en zwart
Hij valt niet
te stuiten
Herkent de smart
van zotte zomerdagen
Van binnen
is hij schilder
Soms...
komt het naar buiten.…
geschiedenis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
616 wie weet nog hoe onze ouders
dit landschap zagen...…
Oogwenk
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
452 Soms is het plotseling stil
zomaar
stil
héél stil
je kijkt
luistert
en hoort
niets
helemaal
niets
dan
een aanzwellend geluid
het landschap lijkt open te scheuren
de natuur doet voorzichtig een stapje terug
dan is het weer stil
plotseling
zomaar
stil
héél
stil…
herfstbode
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
670 nog in zomerende dagen vertoevend
raap ik verbaasd een kastanje uit ‘t gras
nu de herfst reeds op kousenvoeten
door het groene landschap dwaalt
terwijl de dagen zichtbaar krimpen
bomen en struiken weldra kleuren gaan
ik wandel schoorvoetend de zomer uit
betast de vroege herfst in mijn hand…
Het Lauwersland
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
659 De sneeuwzee heeft zich
in het landschap neergevlijd,
de slaperdijk is sepia getekend,
sneeuwkoppend buigen bermen
over kratervormig ijs.
Een grijs vlak ganzen
rust uit in golvend wit,
sneeuw stuift van land
naar land, we rijden glijdend,
de Schepper prijzend
over de winterduinen
door het ruime Lauwersland.…
braak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 zover je kijken kunt geen zicht,
de stoppels op het land in onveranderd licht
vol kleurloos onvermogen
onkreukbaar boven ruwe aarde
richt onverrichter zake deze zon
haar warmte tot bij mij, want nu
het landschap niet meer verder kon
begint de wake dichterbij
het voorjaar leeft al
in haar ingeschatte waarde…
Enkelspoor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 een onbewolkt landschap rukt zich los
van bodem en ziel, als een naaldhak
door de eindeloze rij uren van het bos
zaterdag, zondag, of voor het gemak
oneven of verweven met alle dagen;
droge aarde berooft zich van schatten
ontdoet zich van antwoord op vragen
die reizen zonder weg terug bevatten…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 Liefde en de aarde
Frankrijk Praag
Amsterdam
En de brandhaarden
Waar fikt het
Wat is niet uitgeblust
Er woedt een hevige strijd
Om volkeren
Om naties
De laaglanden
Waar de koeien razen
In het landschap
Grachten
Idolen
Riolen
Treinen
Kinderen op de fiets
sloten
en mussen
Een prieel
in de wereld…
In stilte van jouw dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 De laatste dromen zijn gestorven
over het landelijke van het landschap
zwerven lopers naar de boom
die stiller is dan zwijgen alleen
onder jouw luchtruim bespeel ik jouw string
maar je hebt niet in de gaten dat ik zing
voor het verleden van jouw zomerse land
er zijn geen grenzen, vrij is het strand
de eerste stappen zijn voltooid.…
Onstwedder Holte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
480 Onstwedder Holte
glooiend wijd
machtige stuwwal
uit de IJstijd
Onder de wolken
die ik zie
is het landschap
pure magie
Aan de Holte
aan de straat
een huisje
waarop staat
'Zadowolony'
als je het niet weet
neem Google translate
Pools voor 'tevreden'
Opbollende akkers
zonneschijn
in dit toverlandschap
kan ik ook
tevreden
zijn…
De muziek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
592 Overstromende tederheid
wast het landschap schoon.
't Is springtij vannacht,
vanwege die maan:
Ondoorgrondelijkheid
waar ik daar wil gaan.
De zee en de rivier,
zij stromen in mij.
Is haar diepte mijn diepte?
Ik voel me onpeilbaar,
onbegrijpelijk alleen.
gd…
scheppend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 het schrijvende
diepe zelf verkent
een denkbeeldig
onmetelijk landschap
het tekent beweging
een gevleugeld tweespan
dat het witte en zwarte
paard gaande houdt
het krast op wit tot het
zwart tevoorschijn komt
het hoort hoe Thor over
de rooie gaat
het schrijvende
diepe zelf
schrijft zich los
van de ander…
voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 je bent gehavend
je ademt niet meer
onder het witte laken
een strakke zee die
je ondersneeuwde
je valt samen met
het zwarte landschap
dat je leven onder
lemen lagen smoort om
het later glad te strijken
onder het wolkenfront
stromen waterlanders
over gekneusde bloemen
binnen de stortregen van
woede en tranen op papier…
Boris uit Bisjkek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
630 Hij stelt zichzelf
een groener landschap voor
omdat de gouden herfstmaan
kostbare zwijgtaal bezigt
geen melk meer
in de supermarkt
en een verwarde moeder
terug naar de bergen
waar de witte geiten
het laatste gras begrazen
en de mannen koemiss drinken
nu de nachtmerries galopperen
over in duister gehulde hellingen.…
ontkomen - in den Wäldern
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
500 Jachtgodin uit steen gebeiteld
Getooid in een korstmossen kleed
Van grijze groene oranje kleuren
Een landschap van veelvormigheid.
Diana met arctische oogopslag
Vastgehouden in graniet
Een woordeloos wachten
Van de gestolde jachtgodin
Het hert laaft zich aan grassen
Aan de bast van een boom
Aan de jacht ontkomen
In de ochtenddauw…
Winterbloesem
netgedicht
3.9 met 66 stemmen
5.358 Ik laat mijn tuin nu maar
met rust, want elke voetstap
maakt dit winterse prentje
stuk en tuur verstild uit
mijn raam bewonderend
en bedachtzaam.
Alstublieft nu even geen dooi
daarvoor is dit veel te mooi.…
Kronkels
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
915 Ik loop langs geplette tranen,
op een elfenbank,
verstild op een vermoeide bloemenwang,
ik voel de aarde wenen.…
zondagmiddag
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.867 heen
leek je te gedogen
er was geen mens op straat
behalve ik die je daar zag
zoals je stond, gebogen
sprak ik je aan
en zag de treurnis in je ogen
maar toen ik je omarmde
in een wanhopig streven
je met mijn warmte warmde
sprak je lijf tot mij
en kwam je weer tot leven
ineengestrengeld stonden wij
jij niet meer gebogen
ik keek in je verstilde…
koepel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
638 de eeuwige kringloop
die ons bestaan bevestigt
is een snoer van wonderen
de blauwe hemelkoepel
jubelkleuren van de herfst
fonkelende sterren
in zwart winterfluweeel
met daaronder een verstilde
witbevroren wereld
dan de jonge lente
met ijlgroene bosranden
witgewolkte luchten
met de zon
die ons langzaam
levenswarmte teruggeeft
we…
ijs
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.703 Je bent ijs en je glijdt
Als een druppel damp op een spiegel
In de bitterheid van mijn glas
Ik tracht door jou te kijken
Op zoek naar je ziel
Je smelt en alles wordt zoet
Zoals de ochtend zelden was
Niemand weet wat ik voel
Zelfs de bomen niet
Enkel de wind maar die zwijgt
Want het timbre is zo mooi
Dat elk woord wordt verstild
En als…
Met zoveel liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 je verstilde
in emoties
die jij geen
goede plaats
kon geven op
dit moment
veerde altijd op
om met meer
kracht opnieuw
te beginnen
maar je staarde
nu enkel voor je uit
zonder moed
keek naar
je handen
zocht naar
verloren illusies
met zoveel liefde
terwijl tranen
je ogen vulden
met verdriet
omdat het ook
dit keer niet
was gelukt…
Een magisch realist
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 sfeer
van middagzon en te veel wijn
gaat het schilderen mij
zwierig en wat gladjes af
het ochtendlicht verraadt
in een gedegen overpeinzing
dat vorm kleur en opzet hebben gefaald
de toets der kritiek niet is behaald
toch begint mijn kater langzaam
zacht te spinnen en diep van binnen
keren de kleuren terug van het gouden licht
in de verstilde…
Dag
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.808 De laatste noten zijn gespeeld
Op het podium nu twee, eenzame mensen
Alle harmonieën hebben ze laten horen
Alle klanken hebben ze gedeeld
Het podium verlaten valt niet mee
Voorzichtig dalen ze af
Verstild is de achtergelaten ruimte
Nu nog ogenschijnlijk met z'n twee
Een schreeuwend hart hoor je niet
Ze lopen maar waar naar toe
Navigeren…
Waterscheiding
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Neergedaald uit het brongebied
bezinkt het rusteloos bewustzijn
op de tamme bodem van verstilde
wateren en vloeit het debiet
van overtollig geheugen naar
de louterende leegte van berusting.…
Sporen van de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
700 Duizelend brokkelde steen van
sterren die wensen stillen
Tijd in het heelal verstilde
toen de klap de aarde schudde
waardoor het zoeklicht doofde…
levenslang
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
723 niet alles blijft donker in de nauwe cel
witte wanden zoeken het spaarzame licht
tussen de dag en de stralende buitenlamp
die het kleine raam amper kan doorlaten
geprojecteerde tralies die de muur beschaduwen
en de trigger vormen van nare gedachten
die blijven rondspoken in mijn verstilde hoofd
waar wachten op vrijheid niet meer wordt geteld…