1541 resultaten.
De Kist
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
893 In het oerwoud van wanhoop,
kom ik de angsten tegen.
Waar ik nu niet meer voor wegloop,
maar er tegen vecht op hoop van zegen.
Daarachter de bergen, torenhoog
ontstaan door de vele problemen.
Toen jij tegen me loog en me bedroog,
maar ik heb het je nooit kwalijk kunnen nemen.…
Ins Blaue hinein
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
674 Daar had je gezicht ineens weer die sombere blik
van tijdens je wanhopige huilbuien
maar ik trapte er niet in
versnelde mijn pas
en slikte je weg
ik heb het recht niet om als psychiater te opereren
zou met liefde ook niets oplossen
weet ik nu
waar je op neerkeek rommel je nu in rond
geen enkele vat meer op mij
spiegel je mij een doodsstrijd…
Leeftijd
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
920 Daar kom jij, met je witblonde haren….,
zomergejurkt en lachend naar mij loop je langs,
ik val van geluk bijna van mijn stoere houding,
mijn gespeeld onverschillige blik veranderd
in een blik van wanhopig en smekend verlangen.
Maar je ziet het niet tot mijn schrijnend verdriet….…
U (in onbruik?)
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
722 Ik dank u van harte voor de gelukwensen
ik ben u zeer erkentelijk voor de lieve woorden
ik was de wanhoop nabij, u gaf me weer moed
ik ben overtuigd van uw goede bedoelingen
ik ben blij u weer ontmoet te hebben
ik was verbijsterd, maar u sprak opbeurende woorden
ik ben u dankbaar voor alle hulp, die u mij bood
ik zal nooit vergeten hoe u mij…
Manager
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.911 zelfvertrouwen
vandaag heb ik een manager zien werken
cynisme kon ik tot een grijns beperken
de stropdas los, Armani-pak vol vouwen
verbeten bezig om iets zwaars te sjouwen
ik bracht hem koffie om wat aan te sterken
ik rook zijn zweet, zag opgezwollen aderen
en hevig trillen van zijn lip en hand
de werkvloer bleek niet echt luilekkerland
de wanhoop…
Namens mezelf
gedicht
2.5 met 16 stemmen
6.695 wild en wanhopig klamp je je aan het leven vast
en je isoleert je van andere zodat je allengs
meer vertrouwd raakt met de introversie van de dood.
la voor la word je leeggemaakt
totdat alleen de lege binnenkant je raakt.
-------------------------
uit: 'Lijfkreet', 2006.…
niet meer weten wie we zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 wie ben je op die foto
als je hart bitter weent om
het kind op je schoot
omzwachteld in gebroken wit
laat het prille leven niet gaan
nu wanhoop uit de hemel stort
begraaf het kind niet in haar laatste slaap
we willen het wiegen in onze armen
in het open veld
onder de zwarte hemel
in het hoge gras zullen we
naar de sterren kijken…
Nachtgezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 Zou je mij willen beloven
dat de duisternacht verdraagzaam blijkt
voor alle mensen die lijden
in ontheemde landen in den verre
je doet geen oog meer dicht
als het duister volstaat in haar falen
iedereen in de steek gelaten
met meer wanhoop dan jou lief is
er is geen weg terug
heimwee dient slechts illusie
we weten allemaal beter
tijd…
SCHERVEN VAN GELUK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
813 De scherven in mijn leven
Brachten mij niet vaak geluk
Alles wat volmaakt kon zijn
Ging uiteraard weer stuk
In ieder heel klein lichtpuntje
Zag ik geen nieuw begin
Na weer een rot deceptie
Verloor ik de moed er in
Vol dagen dat het niet echt loopt
Gevangen in een nacht
Je bang bent
Soms wanhopig hoopt
Op iets dat op jou wacht
Verloren in…
De dood heeft het koud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.039 De dood heeft het koud onder je ruime huid
hij slaat je vel begerig om zich heen
verstijfd zie ik hoe ze jou weghalen
Alleen je afdruk blijft achter in ons bed
het kussen nog warm, de dekens lauw
wacht ik wanhopig in je geur
Op het nachtkastje je mok nog halfvol
het washandje waarmee ik je mond
voor het laatst voorzichtig afveegde
Waarom…
Hoop
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
602 De wereld is niet godvergeten
Geen toevallig doelloos zijn
Niet wanhopig opgegeten
Ik vind vreugde in mijn pijn
Omdat ik weet dat in mijn leven
Licht en duister samen gaan
Daarom durf ik blij te beven
Kan ik ook de diepte aan
Daarom blijf ik dapper doorgaan
Vecht mijn eigen kleine strijd
Voel mij op en ook weer afgaan
En sluit vriendschap…
Potsenmaker?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 vergulde
vogel met zichzelf begaan, leunend
op een been van z’n draaiende imago,
litanie in het eerste licht met krasse stem,
geen poot meer heeft om op te staan
waarmee hij mijn droom in de ochtendstond
betreurt, omlijst de zon zijn narrenkap door
spiedend hanenoog belicht, bedrijft de spot
in de winden van zijn tirannie en mij tot
wanhoop…
DORST NAAR GERECHTIGHEID
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
891 Het licht dooft uit in een totale duisternis
voor Jezus die gekruisigd vol wanhoop is
die zich door iedereen nu voelt verlaten
ooit wilde de Herder zijn voor zijn schapen
zelf daar gemarteld en met doornenkroon hangt
uitgeput naar d' eindlijke verlossing verlangt
" Waarom God hebt gij mij verlaten?…
Miserere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Zelfs wanneer haar stem wanhopig roept,
als een woedende orkaan die brult.
Genadige Moeder Aarde, alstublieft,
we willen nog wat groter groeien.
Blijf ons nog wat langer dienen.
Heb nog wat geduld.…
herberg zijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 mens zijn is herberg geven
dag na dag
van minuut tot minuut
met telkens weer
nieuw en onverwacht
komend en gaand bezoek
waar een rugzak staat
op weg naar de horizon
willen wij thuis geven
aan voortdurende vindtocht
van vreugde en verdriet
depressies ook of wanhoop
ook als de bagage
schaamte blijkt of venijn
met en voor elkaar
ontvangen…
ze speelden wat met lucht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
693 groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg tegen ramen
wanhoop…
Het einde
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.584 Maar ons gezicht en alle dingen hingen
Nog in 't vermoeide licht der kandelaren -
En tussen ons, als grote spoken, gingen
Waanzin van woorden, wanhoop van gebaren.
Dit was het einde van de laatste nacht.
De zon viel strak door 't raam.…
Kinderlijke hoop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
581 Gedachten aan zorg en last waren niet in tel
Ik droom de wereld geschapen in zijn eenheid
Met menig hemellichaam en sterren en maan
Die ongeschonden door menselijke domheid
Als ‘t paradijs vol bloemen en bomen zal staan
Ik droom mijn dromen van liefde geluk en hoop
Dat ooit op deze aarde de vrede zal komen
Een eind zal komen aan ellende en wanhoop…
bestierend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 hoe de wanhoop ook wordt
aangehinkt, bestierd met radeloze
verschijn-woorden die uit het niets
op de filmrol wordt versneld al ware
het een opname uit de jaren dertig
het hakken in het ijs dat nog bevroren
dient te worden, het zoeken naar de bijl
die nog bij de smidse in het vuur wacht
op het modelleren, het kruid tegen alle
gewassen die…
ochtend pauzering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
672 naar
het werkelijk ervaren
mede-dichters, velerlei namen
samen op weg, zoals het tuig
het zeil en mast gebeuren het roer
beminnen naar de vrijheid die we
dán toch als enkeling trachten
te beschrijven - weliswaar met
woorden uit hetzelfde alfabet
gedreven, doch ook verdreven
uit een jeugd zonder capuchon
maar wel met de moed der wanhoop…
Kom bij ons team!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 Hij had een rare kronkel
In zijn grote hersenpan
Zijn vader werd bijkans wanhopig
Bad tot hemel, land en zee
Z'n zoon was knap maar fabuleerde
Dat hij superhard studeerde
Voerde niets uit als hij leerde
Deed zelfs aan geen toetsen mee
Zijn maîtresse, mijn vriendin
Kwam als Athene met haar raad
Die hem verloste van het kwaad
Ze fantaseerde…
soms zijn ze stil daarboven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.828 kraken gisteren
geritsel achter het behang
in hoeken hoor ik knisperen
ik ben niet bang en sluit
mijn ogen, wat hoorbaar
is moet stilte gaan beloven
want ze wonen hier allang
ik ken mijn vrienden al een tijd
soms zijn ze stil daarboven
af en toe komt haat en nijd
is er weer ruzie uitgebroken
dan schreeuwt de een
de ander dreigt met wanhoop…
in wissels van de tijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 ik zag het schreeuwen
in je ogen je mond
het zwarte gat dat
woordloos open ging en
groter werd, de wanhoop
die toen aan me vrat
je nam je wereld mee
van zwijgend handenreiken
de korte liefdeblijken
in het weten van elkaar
we golfden en pasten
wisten van tweeduizend jaar
geschapen als een paar
in wissels van de tijd
ontspoord en…
vingers vlechten vogels
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.844 publiek dat
mee huilt met de clown
zijn mimiek
maakt stemmen stil
nodigt uit te komen
bespeelt dan heel subtiel
de wil om mee te dromen
vingers vlechten vogels
die gaan vliegen en
weer landen in zijn handen
applaus is overdonderend
weerkaatst tegen de wanden
de laatste vogel vliegt
ademloos kijkt het publiek
hoe de clown zijn wanhoop…
Jezelf accepteren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
513 De wanhopige strijd
om door andere
geaccepteerd
te worden
in plaats
van jezelf
accepteren
tast je
integriteit aan
Het maakt
dat je jezelf
en anderen verraadt
Je verkoopt
als het ware
Je ziel
Dit maakt je
nog egocentrischer
nog geslotener
voor anderen
voor jezelf en de
universele krachten
Je besef van
leven en…
Confrontatie
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
547 Hij beseft hoe weerbarstig de werkelijkhied is,
steeds weer geconfronteerd met zijn falen,
verliest hij met elke streek iets van zichzelf,
voelt hij de wanhoop dieper in zich dalen.…
nevels die de stilte droegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg tegen ramen
wanhoop…
WE VRAGEN VREDE
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
681 Vrede, hoop, verlangen en dromen…
Aan de andere kant van de wereld;
oorlog, wanhoop, en levens verloren
we zien het aan, in stilte verbijsterd
hoe kinderen en moeders geteisterd
hoelang vallen nog bommen in de Gazastrook
worden onschuldige burgers gedood
sommigen hun huis en inboedel verloren
en jongeren hun idealen en dromen
laat onze…
Immense stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 geruisloos
daalde de
immense stilte op
de wereld neer
decibel voor
decibel verdween
en nam de
laatste echo mee
naar het
waarheen
liet zich raden
in eeuwig dalen
ver weg van het
wanhopig gegil
en geschreeuw
om communicatie
armen klagen
de hemel aan met
beschuldigende vingers
roepen zijn naam
maar de atmosfeer
palmt de geluiden…
Bevroren blauw
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
326 bevroren blauw
ik heb een
witte roos
gevouwen uit
blaadjes van
vertrouwen
die groeiden
in mijn handen
lang is zij
in knop gebleven
omdat ik niet
wist hoe ik
haar mijn liefde
en trouw
kon geven
totdat ik
haar in een
totaal wanhopig
moment
kuste en zij
wonderwel
zacht opende
zij bloeit haar
hart naar
mij gekeerd…