1174 resultaten.
Liefde in de nacht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
680 Al zwijgend spreken we openhartiger dan ooit te voor.
Maar dat laatste stukje blijft verborgen
omdat ik je eerder al eens verloor.
Nu wakkerder dan een mens kan zijn om 5 uur 's nachts
zien we elkaar.
We moeten het doen met wat het verleden ons bracht.…
Wie de vraag stelt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
667 Heb hem slechts zwijgend nagestaard.
Lieve Jodenjongen, Amsterdammer,
vragensteller uit het kamp,
onsterfelijke aandachtdrammer,
uitrazende stormramp.
Zijn laatste vraag klonk veel te vroeg:
‘Wie heeft hier eigenlijk het woord?’
Ik weet niet welk wezen ik droeg,
wie ik dacht te zijn werd kil vermoord.…
Windhausse
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
497 Men, dwz de doorsneedanen
der zwijgende meerderheid
van omstanders en andere
zich schielijk uit de voeten makende getuigen-passanten,
speculeert dat hiervan een maandelijks terugkerend ritueel van een delirium vol zot- en zatternij op het narrenschip
mogelijkerwijs voor geestdrijverij heeft gezorgd bij lekenlyristen
wier infrequente oprisping…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Tijdloze stilte
woorden zweven door de lucht
thuis voor verhalen
Boeken rusten in eindeloze rijen,
hun ruggen zwijgend, vol van ongezegde beloften;
elk een poort naar gedachten of gevoelens die ooit zijn geboren,
naar stemmen die murmelen door de tijd. Vingers glijden, zoekend langs titels.…
vrijgescholden binnenwerelden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
279 Jij gekleineerde, mail-failure-jodeljongen,
zou je longen er toch uit willen schreeuwen,
zoals het de meeuwen niks schelen kan,
- weet je wel; je weet wel,
dat stelletje rellende en rondvliegende,
zwijgend liegende ratmarterachtigen.
Maar het antwoord op jouw uitdrukkelijkste vraag,
wie is die ‘AD MMXXV’?…
Dark side of the moon
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
352 In de bloemen schuilt een verlangen
onderhuidse stilte, die dekselse dashond
de lijster met zijn moment suprème
ja zelfs de zwijgende eik weet
dat gister de dag van morgen is: ondraaglijke lichtheid, ook in de lente is het zwarte goud op rantsoen
en in de ochtendschemer
met een ovcharka mastiff
geen enkele hang naar nostalgie
slechts…
Berouw over de beet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 Niet als een wolf die zwijgend verslindt,
maar als een wezen dat schrikt,
het leed van de ander beseft.
Een hand tekent grenzen,
elders graaft men loopgraven.
De blinde drift pulseert onder de huid,
de oorlog van allen tegen allen.…
Verzoening
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.739 De oude man zei niet veel, toen zij heen was,
Hij zat peinzend in de hoek;
Grootmoeder reed zwijgend huiswaarts;
Dat was haar laatste bezoek.…
Hortus
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
835 Ik dumpte haar in de Hortus
we hadden zelfs een plattegrond
maar na een stap of twintig
bonden wij ons aan de grond
De stilte en de klaagzang, weloverwogen
het zwijgend kijken en het niet meer trekken
waar waren de spanningsbogen
omgeven door haar blinde vlekken
Ze vertrok met een 'bel me maar'
ik zat verlaten in de tuin
trok het tropisch…
Het Huwelijk
gedicht
3.8 met 1162 stemmen
498.037 De kindren werden groot
en zagen dat de man die zij hun vader heetten,
bewegingloos en zwijgend bij het vuur gezeten,
een godvergeten en vervaarlijke aanblik bood.
--------------------------------
uit: Verzen (1943)…
ONWEDER
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.195 De lucht is zwart, en sluit een enge kring
Van wolken om het aardrijk heen,
En pakt zich zwijgend meer en meer op één.
Geen enkel koeltje geeft verademing;
De noordewind, die afwaait van de zee,
Voert in zijn vlucht zelfs hitte en stiklucht mee.…
Fiets
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.100 maar, ik zeg niets en hou me zwijgend
m'n blik verraadt al veel te veel
hij moet het voelen, 't is haast tastbaar
ik word te snel sentimenteel
maar.... later, met wat wijn, aan tafel
heb ik nog steeds dat raar gevoel
wat een vreemde nooit zal kunnen vatten
terwijl hij weet, wat ik bedoel
Ik heb vandaag een fiets gekregen
van Joep, net terug…
...Stem van oudsher...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
762 want zo edel als het is, sprak en zag men in beider pracht
Dus in het kasteel bij het fonteintje hangt een zwijgende spiegel,
als duizend en één nacht verweerd, nimmer bekeken ineens
En haar hand als het water koestert, elk druppeltje vaarwel,
kleurt zijn lot steeds ouder toen het spiegeltje weer zei
…er was eens……
achteraf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Niets is voor altijd
zelfs niet het alledaagse
beseffen wij
wanneer we zwijgend zwerven
langs de leegte van je eigen zetel,
in de klaarte van het keukenraam.
Je keek er vele uren
schijnbaar onvermoeibaar
- schuin over bril en boekje -
hoe jonge kinderen spelen
en wist te luisteren naar de groten
en hun kleine lief en leed.…
Mijn stilte en ik .
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Oh zwijgende stilte
ben jij het die mij ontdekt
en kijkt in diepte
naar wat daar
verloren, verborgen ligt...
Ken jij mij
in wie ik ben,
vind je achter de maskers,
ont-wikkel jij elk omgeslagen kleed,
vind jij dan
mijn mooiste naaktheid,
zoek jij dan in mij
mijn schaduw
en ook mijn zuiverheid...…
KUSJENS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.333 luister,
Na het scheemrend avondduister
't Aardrijk nieuwe kracht verleent;
Tel de zilverblanke vlokken,
Die de norse wintervorst
Bibbrende afschudt van zijn lokken,
Als hij 't veld met sneeuw omschorst;
Tel de starren die er glansen
Aan het onbewolkt azuur
Van de dichtbestrooide transen
In het zwijgend…
kinderpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 We stappen langs het aan-af
van de branding, zwijgend,
soms raakt zijn heup mijn been.
Hij, ik, het paard, het strand en
alles om ons heen,
de streling van de wind,
zo warm en licht en vrij,
zijn een.
De pony hinnikt
als we keren.…
Rouwkaart van mijn vader
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
629 vermoedelijk door mijn zus
ze heeft een andere vader
ik vond het een flauw gedicht
mijn vader is nu al lange tijd dood
maar ik mis hem niet
want hij was nooit een vader voor mij
hij was de vader van zijn andere kinderen
en daar hoorde ik niet bij
ik werd door een bloem verwekt
tijdens een eenzame nacht in het Zuiden
de wind woei over de zwijgende…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Langzaam vervagen de contouren van huizen en
bomen in de schemer terwijl de torenspits zwijgend de hemel raakt met zijn ijle kruis.
Klokken rusten in schaduw van vervlogen
uren, hun wijzers gevangen in een tijd die zich nergens
heen haast.…
Titel: Het huis dat zich omkeert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
249 In de gang hangt nog de geur van te lang gestookte kaarsen,
was die niet meer naar boven kruipt maar naar binnen zakt,
alsof het plafond een spons is geworden
die alle vroegere avonden opzuigt en zwijgend vasthoudt.…
oktoberstilte
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
9.959 bakt zich warm in de kozende zon
Steels loerend naar prooi met zijn dubbele tong
Een dakloze wesp keurt mijn zonnende tenen
Hun onbruikbaarheid doet hem de benen nemen
Tor sprinkhaan rups mier verstopt in hun holen
Als ei pop of larve voor de winter verscholen
Het gezoem van een kever, een bij, dat is al
Het beklemtoont de stilte van het zwijgende…
De vluchteling
poëzie
3.2 met 8 stemmen
3.541 Hij stapte zwaar en zwijgend
Tot voor haar sponde in huis,
En zegende de dode
Op 't voorhoofd met een kruis.
En over 't eenzaam huisje
Zonk 't duister van de nacht,
Totdat de nieuwe morgen
Er nieuwe rampen bracht.…
Melancolia
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.118 Toen ik u hier wachten vond
En met stille schrik
In de peilloos diepe grond
Staarde van uw blik,
Toen ik zwijgend binnentrad
En in zwarte schauw
Uwer vleuglen nederzat,
Zwartgewiekte vrouw,
Heb ik, met uw hoofd gevleid,
Liefste aan mijn hart,
Zachtkens met u mee geschreid
Om der dingen ijdelheid
Om onze oude smart.
-…
dood stil
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.222 Spreken de doden
de dag stil
Vandaag zijn wij stil
en komen de doden
in een oneindig lange rij
spreken en kijkend voorbij
Vandaag zijn wij stil
hoe kon het komen
levende doden zwijgend
zo’n oneindig lange rij
Vandaag zijn wij stil
herdenkend in pijn mannen,
vrouwen en kinderen die er
niet meer mochten zijn
Vandaag zijn wij stil…
Jouw hart op mijn spoor
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.392 de duinen heen
Ik hoorde gitaardeuntjes
volgde het spoor getrouw
en kwam dichterbij het geluid
Al gauw hoorde ik een zacht gezang
Die lieflijke stem van een vrouw
kroop onder m'n huid
Aan de andere kant van de duin zat je
met je zachte romantische gezang
en in je handen de gitaar
Je draaide je gezicht naar me om
we keken elkaar zwijgend…
is het goed zo?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.072 je bent er nog steeds maar lijkt zo ver weg
In je ogen zie ik het, het einde is dichtbij
ik zit zwijgend naast je en kijk nog een keer
ik zeg hoeveel ik van je hou en geef je een kus
ik sta op, kijk en ga dan weer
wetend dat dit het afscheid is,
de komende tijd zien wij elkaar niet meer
daar ligt ze, een zielig hoopje
alles overgebleven…
DE VIER KAMERADEN
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.136 Ik zit aan mijn tafel, rondom mij zijn stil
drie schamele gestalten zwijgend neergezeten,
zij zijn mijn kameraden lang reeds, en zij weten
dat 'k vrij hen bij mij duld, niet angstig voor hen ril.…
De slachtlammeren
gedicht
3.6 met 22 stemmen
10.675 Om huis en stallen hangt beklemmend
een stank van zweet en mest en modder;
wij mijden zwijgend, als bij afspraak,
het drassig land vol wagensporen.
Volgen, als steeds, de twee etmalen
des aanklagens, het koor der ooien.
Om hen die niet meer zijn weent Rachel.…
De zang der zee.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.076 In zwijgende nachten
Van star'lende prachten
Vol donkre gedachten
Van godlijke rust.
In blauwende dagen,
Als dromende vagen
De golven, die dragen
Het zonnelicht mee.
Bij stormende wolken
Als blik'rende dolken
In weerlichte kolken
Verflitsen in wee.…
80
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
822 zit en beef
Mijzelf afvragend waar tijd bleef
Als ik 80 ben
Door de tanden van diezelfde tijd gebeten
Twee woorden ingesleten
Ik leef
Als ik 80 ben
Mijzelf heb vermenigvuldigd en gedeeld
Alles bij elkaar opgeteld oneindig vaak heb afgetrokken
Uren tussen seconden op de klokken
Niet zelden egoïstisch lang verveeld
Als ik 80 ben
Een zwijgende…