3400 resultaten.
Onheilvoorspellend
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
641 flarden zon verwarmen mijn koude gezicht
terwijl ik gedachteloos paden betreed
waar ik normaal gesproken angstig bezweet
met spoed mijn hielen zou hebben gelicht
wervelende wind verwaait zijden herfstdraad
als het pad donker en onheilspellend wordt
het daglicht in razend tempo verkort
en de omgeving gaat ruiken naar onraad
vanaf hier is…
mijn lach en ik
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
1.306 heb je mij wel eens zien lachen
niet dat zo'n uiting mijnerzijds
een zeldzame aangelegenheid is
ik geef toe
het is wel moeilijk om dat uit mijn
gezichtsspieren op te maken
dat komt omdat ik ernstig geboren ben
dat heet een zware bevalling
waarvan mijn moeder nu nog zegt,
alhoewel haar verleden steeds
dichterbij komt,
jij werkte niet…
Bis
gedicht
3.6 met 11 stemmen
7.120 Mijn grote man. Het feest is zijn toneel.
Op brede voeten staat hij voor de wereld te zien.
Besneeuwt de nacht met rook, zweet zich uit,
zetelt wijdbeens en viert zijn geslacht.
Thuis het tweede bedrijf. Het lijf moet hard
gedoucht, alcohol gewassen afgewerkt.
Al het water verdrinkt in hem.
Grote woorden galmen langs het open gordijn.
Ik…
Leeftijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
918 Hoe langzaam uit zich dit;
Een man, zoals ik, niet wetend
Waar vandaan hij komt, niet
Ziend hoe het hem is vergaan.
De jaren tellen: een zomer in
Een tuin, eendjes in het park,
Hondjes om mee te spelen;
Hij is weer thuis geweest, heeft
De wijzers van de klok gespeld,
Vluchtig woorden gekust.
De vrijheid; om terug te zwaaien,
Het korenveld…
Misverstand
gedicht
3.5 met 29 stemmen
7.596 ze is de weg niet kwijtgeraakt
ze heeft zich niet vergist
ik zal het steeds herhalen
zij wou zichzelf verdwalen
omdat ze hier de weg niet wist
ik zou haar kunnen vinden
als ik dat werkelijk wou
als ik maar niet zo bang was
dat ik zelf verdwalen zou.
--------------------------
uit: Chrysallis, 1978.…
kom wonen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.142 kom wonen
waar ik woon
het gras is groener
er is meer tijd
om te verlangen
naar wat je
misschien
zoekt
bomen
wuiven in de wind
diepe grachten
waar je volop
boterbloemen vind
kom wonen
waar ik woon
het gras is jonger
er is meer tijd
om te verlangen
naar wat je
misschien
mist.…
patio
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.161 de klaarte
van mijn woorden
schep ik
in je ogen
mijn patio
bekleed ik
lichtgevoelig
met je blik
op de muren
beeft
veelkleurig
ieder ogenblik
nu ik heimelijk
liederen zing
die ik op je lippen
ving.…
kokman
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
678 hij loopt gewoonlijk met een wijde boog
rond de rekken in de supermarkt
waar wel honderd potjes lonken
naar het niet zo kennersoog
van de te zware keukenpiet
liever blijft hij uren hangen
in de marge van de winkelstraat
waar in groene geuren wordt geschreeuwd
dat zijn neus te zeer gevoelig is
zijn ogen altijd worden verzocht
het juiste kruid…
Gebroken wit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.332 Voor Annemiek
Het kan alle kanten heen: soms
spoelt het aan op de kust, neemt
schelpen en wieren mee, soms
lacht het gelukzalig de hemel
stuk.
Hoe ondubbelzinnig het vertier
van meeuwen.
Ben jij dat die eigenzinnig je
initialen in het natte zand krast?
Spat jij spontaan de spetters
in het rond?
Kom, leer mij spelen, leer mij…
DE DIENAAR
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.154 Zo ben ik dan de dienaar van mijn tijd geworden,
Ik, die mijn eigen dienaar was; -
Zo zwelt en slinkt de man bij ’t wentlen in twee oorden
Om de aarde en om haar eigen as.
Tezelfdertijd om bei. Ook ik, al mocht het schijnen,
Dat ik slechts om mij zelf bewoog, -
Al trek ik schijnbaar om mijn tijd alleen de lijnen
Van een nooit af te wenden boog…
Tussen de rivieren
gedicht
3.6 met 15 stemmen
8.303 Ik lig in het gras tussen de Waal
en de Maas. Een dag die er wezen mag.
Zon, zo oud als Methusalem.
Een merel versleept mijn schoen,
de veter speelt voor worm. Ach,
de Waal, de Maas, de Vltava. Terug
naar de bron op dobberende dromen.
Een vis in het water. Witte wijven
schudden ongegeneerd 't eenzaam dons
leeg en ik scheer weer in een…
niet weten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 toen zij het huis verliet
verdween uit de chaotische
roedel waar ze slechts een
naam had en haar plaats kende
belandde zij in een andere
vreemde kudde
ze leerde waar ze slapen
eten bidden moest
wie de wolf van de meute was
wie de hond haas of het hertje was
omringd door luidruchtigheid
voelde ze bevrijding
het was een vlekkeloze…
Indisch goud
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
917 om een steen der wijzen op te duiken
kleedt men zich uit, gaat te water
wordt nat, niet koud want te kort
het verblijf en de zon schijnt vol
men houdt vast en duikt op
in één hand geklemd, waar het
voor is gedaan, hard en rond
als de omgeving twijfelt
vingers knijpen hard, het bloed
vloeit uit de vuist glanzend
terwijl de verandering…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.868 In mijn zitzak keek ik zomaar wat TV
Ineens keek Verlangen met mij mee
En ergens vroeg ik: wie ben je?
Aan het ontbijt zat ik te mijmeren
Verlangen schoof zachtjes aan
En ik wilde toen spontaan eens vragen: wat ben je?
Telkens was er ergens iets, waardoor het er weer was
Zoals in de winkel (die keer toen op de fiets)
Zat het onzichtbaar…
veelzeggend
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.356 met een onbestemd verlangen
legt hij vingers op haar lippen
die vochtig zwijgend toestaan
dat de trilling haar verrast
zal zij komen
moet hij weggaan
is het fictie
of een waarheid
dat intense “willen hebben”
dat hen eigenlijk niet past
in een grondeloos beleven
legt hij handen op haar lichaam
dat lief en leed vergetend
in een vacuüm verkeert…
muzeminnerij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 de woorden galmen in het rond
verzamelen zich tot akkoorden
tot verstand, tot houding
verstandhouding eindstation
van een trein vol mensen
die zich dichter weten
bij het leven en de dood
die daarbij hoort, lacht
om de onwetendheid van zovelen
die geeneens de letter volgen
van hun eigen geloof
te klein om stuk te slaan
vliegen op een…
Satan schatert
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
686 ik voorspel alles
de vrede en de oorlog
voor elk wat wils
zoals dat zuinig heet
in de flauwe volkse mond
nee, ik laat niet af
te duur voor de gelovige
maar breng tweespalt mee
en af en toe verzoening
in het trouwste hart
ik min de mindere
verminder de meerdere
naargelang het verlangen
naar vervulling van de leegte
die elkeen zo graag…
Tot hier en niet verder
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.185 Op de schaduw leven, voorbij
de stappen die onze dromen
najagen.
Het lichaam verzwijgen. Tot tien tellen
(in stilte)
en dan tot honderd schreeuwen.
Je naam schrijven in gedachten
en dan voor eeuwig ronddolen.
IJsberen maken hun rondjes
steeds klei-
ner.
Hoe dicht komen we bij ons zelf?…
4 handen (Oud in nieuw)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
801 Het perkament van handen, dor
en droog van leeftijd, kennen
geen tijd, worden niet node
gemist.
Wie vangt hier al het lijden,
een aanraking aan de
eenzaamheid?
Is het daar, een helder
antwoord, een open vraag,
zich vastgrijpend in betekenis.
Ik zal er zijn, over ouderdom
waken: oude handen, rustend
in jonge.…
Schimmenspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 ik volg mijn schaduw
op het ritme van de zon
een hoekige schim gemaskerd
dansend als Pinokkio.
de slagschaduw van mijn armen
vecht met het asfalt
als een Don Quichote
onbewust van de illusie.
ik houd van dit spel
met de zon als toeschouwer
mijn schaduw omarmt mij
als trouwe tochtgenoot.
in een loodrechte omhelzing
blijf ik twijfelend…
Immortelle I
poëzie
3.8 met 17 stemmen
8.333 De maan glijdt langs de ruiten
En blikt mij vragend aan.
'Wat moet dat, bleke zanger, -
In uw ooghoek glinstert een traan?'
Zo gij de maan zelf niet waart,
'k Zou zeggen: loop naar de maan. -
Wat mij het oog doet glinstren,
Dat gaat geen schepsel aan.…
wissen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.580 verfrommel mijn gedachten
tot woordeloze prop
vernietig de fragmenten
versnipperd in mijn kop
bevrijd mij van de ballast
belastend en te zwaar
schoon mijn grijze cellen
wis
waarachtig
waar…
Ik ben hier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
753 Blauw blinkt de hemel
Zwart zuigt het asfalt
Waartussen ik sta
Trilt de lucht van de warmte
Verlicht mijn hoofd tot duizelen
Plakt mijn zolen aan de grond…
ode aan de zachtheid van jouw bestaan
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
835 ik ken je niet, maar ik zou
je Odeth willen noemen
je wordt gedragen door velen
vaandelend hoog noemen zij jouw namen
gaan voorbij aan de pijn
die jij onmiskenbaar lijdt
ik voel slechts Odeth
die mijn bestaan niet belet
zij is de stille kracht
die mijn leven verzacht…
Ik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Ik ben de salamander
met krokodillentranen,
niet degene die ogen doet rollen
en kassen doet kraken.
Ik ben de omega van zichzelf,
hooguit de hoogste lat
van de onderste plank.
Ik zaai wat niet zal groeien,
wat ik hark met mijn wimpers.
Maar ik sta nog stevig op 1 teen
en vertroef liever meer dan
6 miljard kaarten
dan de ene aas die me…
ontworteld
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
5.349 vandaag is alles anders
de oude man op het bankje
in het park
liep z'n vertrouwde loopje
in de verwachting alles
bij het oude, vertrouwde te vinden
glansden eens zijn ogen
bij het zien van kinderspel
nu voelt hij de lus
knellen in zijn binnenzak
een boom van een vent
geveld door oud zeer
wat eens was,
hij komt niet meer…
kleine vlinder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.419 Kleine vlinder met je kleurige vleugels
van zachte zijde en vol pracht
neem me mee naar de overzijde
waar de natuur nog naar me lacht.
neem me mee naar intens verlangen
naar een warme kus op mijn wang
laat me genieten van de vrijheid
van stilte en sirene rust,
laat me ontdooien onder de sterren
die stralen aan de zwoele nacht
Kleine vlinder…
"Zijn"
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.499 Er wezen, er zijn, erbij horen,
wat wil een mens nog meer?
iets van liefde? genegenheid?
vertrouwen? vriendschap?
het is soms maar een klein detail,
dat kan al héél véél doen voor een mens,
een mens zo als jij en ik,
laten we blij wezen dat we er zijn !…
Terecht toch?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
703 Misschien dat ik ooit nog
in een ander lijf verdwijn
in vreemd ding verschijn
dan ben ik immers gered toch?
Wat is er meer dan toen
en nu in weergeven doen
ja bij de belofte waken
van alles wat te maken?
Wat is er meer dan ooit
meer dan nu aan tijd strooit
het leven volmonds te smaken
en de loze dood te wraken?
Misschien dat ik ooit…
Fenomeen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.261 Hoe steel ik je woorden?
Hoe lach ik jouw stralende lach?
Hoe word ik als jij
Stabiel en vaardig van slag?
Ik krimp in je bijzijn
Verschrompel en verstom
Hoe kom jij zo perfect
En ik zo min en dom?
Ik krab je ogen nog wel uit
Ik ruk de lippen van je mond
Je oren wil ik ook
En zelfs de billen van je kont
Dan loop ik rond met vaste tred…