2000 resultaten.
Herinneringen aan Wateringen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Doordrenkt drijven mijn gedachten terug
naar een plek als Wateringen
Naar een dag van herinneringen aan
flirt en vertier
waarbij de liedjes ons als muziek
in de oren klonken
en het bier in het vochtige gras
vergoten vloeide en de massa naar
testosteron en transpiratie stonk
Ik verloor geenszins mijn wilde haren
met krakersgloed en hanenkam…
zesentwintig
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
628 de eenhoorn draagt nog sprookjes tussen zijn oren
in het schijnsel van de afnemende maan verdraait
een wolk zijn waarheid
donkerder
waar een zevenmijlsgevoel te grote stappen telt,
gegeven door het levenslange beeld van spiegels
die slechts één kant kennen
ooit zal de zon vertellen hoe het water valt
dan spiegelt er een beeld in vijvers…
UITGEWOOND
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 Arm, oud pand
De tijd zette zijn tanden in je huid
Maakte je blind en monddood
Je had nog wel oren naar glas en cement
Ik vroeg nog monumentenzorg aan
Maar in aanmerking kwam je niet
Je baard een verwilderde klimop
Kwijl je gekleed in vuil grondvest
Scheefgezakt ochtenddauw
Binnenin je is het donker, smeek je
Om sloophamer of pyromaan…
Fabeldier
hartenkreet
1.0 met 7 stemmen
1.312 Hij was heel klein, met grote oren
en ogen vol verwondering.
Hij was geslagen uit een ei,
een ei, verborgen in een steen
zo groot, zo oud, zo zwaar in mij,
een draakje, fier en vrij.
Ooit spuugde ik vuur, ik wilde vliegen,
maar ik faalde keer op keer.
Ik zwiepte woedend met mijn staart
voor wat het waard was, het deed zeer.…
Zonbeschenen, (Haiku’s)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
503 Zee kun je horen
handen voor beide oren
in kokkels bij zee.
Hond, die onzin blaft
tegen ontvreemde manen,
gingen hem voorbij.
Zonbeschenen steen,
heet zonder af te koelen,
zijn wij, in het nu.
Boot, die het land verlaat,
zon die op de toppen schijnt,
gevlucht zonder doel.…
Mensdom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 Oneffenheden aan de buitenkant
als waas over het goede innerlijk
of de schone schijn als dekmantel
van dat wat zich niet laat zien
of als machtige boom zijn lijnen in
het blad en hart blootgeeft, voelbaar
zichtbaar in doorgezaagde stam
de wind zingt in onze oren dat wij
moeten reflecteren in eigen nerven
daar wij amper weten wie wij zelf…
Ik vergeef je.....
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.807 Ik vergeef je waar oren geen gehoor kregen.
En donkere wolk om het hart vol met regen.
Ik vergeef je dat je de klanken van mijn ziel niet kan aanvaarden.
Uit waardering voor mijzelf emoties los te moeten laten om gelukkig te kunnen aarden.
Ik vergeef je dat je hart geen contact of ware ontmoeting is.…
a
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 ontdek de hemel in het licht van weten
sla de trom om de oren van staal
nog nooit zo lekker gegeten
in jouw onmogelijke omhaal van taal
recht is de bocht in tuinstad
vuur uit water dat vliegt op slag
ruig onder rokken als dat
weert waar vind je deze eigenwijze lach
als zes negen blijkt te zijn
in bossen vol seringen van geluid
lijd dan…
Uitgeloot
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.390 Ook al voel ik me nu geheel verloren,
Pink Floyd's "The Wall" klinkt nu hard in mijn oren.
--------------------------------------------------
snelsonnet ter gelegenheid van het feit dat vandaag in ons rijke land, ondanks het in EU- en andere internationaal-rechtelijke verdragen vastgelegde recht op onderwijs en toegang tot beroepsopleidingen…
In eerste instantie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Het is voor woorden ook te gek,
een broeiend wenselijk verlangen,
doch waarneembaar in kort bestek
als wat uw ogen en oren vangen.
Gedreven door een waterval
van nevelende zinnenkracht.
Het daglicht ontwijkt het tranendal
zolang het is wat werd verwacht.…
ongewenste tekst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
642 roken veroorzaakt dodelijke longkanker
daar zit je dan met je verlangen
naar ongebreidelde celdeling
de rook komt inmiddels uit mijn oren
de betutteling voorbij vraag ik me af
waarom mijn verslaving steeds duurder wordt
regeren is profiteren van zwakke mensen
we blijven toch wel auto rijden
we pakken toch wel een drankje
en we roken…
Vibratie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 Een dik gordijn van mist
omsloot geheel de wereld
In de verte echter
klonk een mooi lied
Haar stem streelt mijn oren
met die van jullie erbij
Een enorm genot
door de trilling van trommelvliezen
Met liefde worden
noten aaneengeregen
Vanuit het hart, rechtstreeks
is wat kunst hier biedt
Muzikale tonen
beheersen oprecht de zaal
De notenbalk…
Emo-beving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Is zo gemakkelijk
Gevonden, een term
Om aan te geven
Dat de angst
Van de Groningers
Niet is terug te leiden
Tot de aarde die moe
Is van de miljarden
Kubieke meters gas
Die aan haar schoot
Onttrokken zijn -
Maar eerder zijn
Oorsprong vindt
Tussen de oren
Van diezelfde
Bescheiden grunnegers -
Was het nu een beving
Die…
Vrienden zonder naam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
706 ik heb de beats gevreten
mijn lijf heeft het geweten
halverwege was ik al kapot
met wonderpil en heel veel vocht
kwam ik er snel weer bovenop
wij dansten ver voorbij de top
tot licht en glitter braken
stilte pijn deed aan de oren
het feest voorbij de ochtend was geboren
mijn trance zag enkel armen
een lach in steeds hetzelfde gezicht…
Plek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.026 Duizelig leef jij tussen mijn oren
in mijn gedachte
na het plaatsen van de laatste steen.
Jouw naam gegrafeerd
je rust gevonden
eeuwig op jouw laatste plek.
Sierlijk gekarakteriseerd
hier ik je uitzwaai
vanaf jouw laatste vertrek.
Een plek verplaatst niet
alleen een persoon
nu jouw geest in mijn hart rust.…
A'dam IN MAART
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 Het is waar
het weer is
-zelfs door een weerman-
onvoorspelbaar
Wind speelde
met licht venijn
met jas en das
...tijd voor wanten
De rondvaartboot
zwaaide en zwenkte
had slechts
'n handjevol klanten
Maar
voor mensen
'uit de provincie'
'beneden de grote rivier'
was deze vaartocht:
puur plezier
ontdekken met
onze ogen,onze oren…
In premiere
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 ooit heb ik
stormenderhand de wereld
willen veroveren
met groot orkest
op hemelse maten het
podium hier willen verlaten
ik overdonderde
mezelf met het decorum
dat ik jou toen gaf
het was geen toneel
jij overrompelde mij
je ogen regisseerden te veel
wij kregen nooit
ovationeel applaus
de muren hadden oren
wij speelden
elkaar…
De totstandkoming van A. (terwijl miles davis tegen de muren slaat en men bukowski leest)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
758 ontkomen meer
aan deze nacht
ze bood geen weerstand gaf zich
over met getrokken borstels
regen viel wind stak op
vuur in haar zeegroene ogen
koningsblauw loste op
in karmijnrood
ze danste alsof het nooit nog
dag zou worden
de nacht aan flarden
het was te laat niets
bleef ongeschilderd alles gebeurde
plots en tegelijk
tot over mijn oren…
IDIOOM VAN GELUK
gedicht
4.0 met 6 stemmen
3.371 Spits je oren voor de keel van vogels.
Toom de slang van eigen tong in. Hoor
de kat ontspannen spinnen en ga liggen
in de hangmat van jezelf. Kijk om je heen.
Zie het idioom van alle windstreken:
het telkens anders kaatsende licht –…
Stofje
gedicht
4.7 met 3 stemmen
4.049 Ik kwam net uit school toen het dreunde,
het halve heelal drong zich door mijn oren
naar binnen, diep in mijn hoofd hield zich stil
en BHAAAAM! explodeerde.
Ik had mijn kamer verduisterd.
Met mijn zaklamp bescheen ik mijn tanden.
Ik ben maar een stofje, zei ik tegen de spiegel,
maar tegelijk een radertje in het systeem.…
leonard
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
691 een ijdel schildpad
in maatpak gehesen
walst kruipend in mijn oren
hees bronstig
voert het mij
van manhattan tot berlijn
zwierig en innemend
zinspreekt hij
van frivool tot weemoedig
poëtisch lispelend
walst schilderend hij
met ouderdom en verval
glasscherven zijn het
die verlokken tot kijken
in spiegels van het leven
het bladert…
Geen nieuws, goed nieuws
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 wel weer een klap waar je op kan rekenen
Een onderzoek is tussen hoop en vrees
sluit je je ogen er voor
dan komt het als een dief in de nacht
en heb je dat helemaal niet verwacht
De pijn voel je al
pijn is er dag en nacht
moet je het negeren
huilen wordt verwacht
Mag je je emoties tonen
of stel je je eigen aan
het zal wel tussen je oren…
Kleine boodschapper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Haar getjilpt kan mij steeds weer opnieuw bekoren
dat klinkt als postbodegekleppergeluid in mijn oren
Met dat mooie broze kopje vol met kloppend leven
als of zij een krachtige hemelboodschap af wil geven.…
de kracht van autisme (4)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 alles altijd hetzelfde
mijn eten en speelgoed
is voor mij niet saai
ik vind het leuk
zoals op tenen draaiend
steeds het ritme ook
rond en rondgaand
mij tot kalmte brengt
luister ik geluiden
die ik niet horen wil
dan met beide handen
bedek ik mijn oren
als wij praten moeten
wees dan niet verrast
als ik jou niet kijk
zoals jij…
In het nu. (Haiku’s)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
389 Golven kun je horen
handen voor beide oren
kokkels verstaan de zee.
Hond, die onzin blaft
tegen ontvreemde manen,
gingen hem voorbij.
Boot, die een land verlaat,
gevoel die op een toekomt lijkt,
gevlucht zonder doel.
IJverige mier
ze sjouwt met dode vliegen
wordt een centaur.…
Poolhaas
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.588 Hij zit, zeer wit, tussen de scherpe stenen
van de eindmorene, zijn oren gespitst
vangen de stilte, het geluidloos zwerven
van de poolvos boven hem op de gletsjer
het zweven van de sneeuwuil in de schemer.
Dit is zijn wereld, hij is tevreden met zijn vacht.
Zijn sterke achterpoten trommelen bij gevaar.…
ZOEKEN EN VINDEN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
461 hoeveel talen je ook
hebt leren spreken
hoe ver je ook reist
hoe groot ook de
wijsheid die je ermee
hebt bereikt
ooit zul je ervaren
na alle wereldzeeën
te hebben bevaren
dat je aller diepste
gevoelens voor altijd
daar gedijen waar ze
oorspronkelijk ooit
thuis waren
want wat is gebleken
je oren kunnen alleen
daar de waarheid…
Zonder meer of minder.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Oren die genieten van muziek.
Hersenen die creatief componeren,
binnen een kosmische hersenpan.
Dat alles is werkelijk waar, maar,
dat leven bij toeval is ontstaan,
daar geloof ik geen donder van.
Geen donder en geen bliksem.
Dat ons leven bedoelingen kent,
die geen mens verzinnen kan.
Dat geloof ik zonder meer.…
De binnenkant van de stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 of maar wat rondtollen
in hun hoofd, dol doller dolst
gedraaid door hun zintuigen
die hen omringen met muren
die ze willen aanraken
om te weten of ze hard zijn
of dat ze er in galop
doorheen kunnen zweven
Ze zoeken een hand, een lichaam
Ze willen praten, vechten desnoods
met iemand die hun as grijpt
en de monoloog stopt
die in hun oren…
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…