Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

dagsluiting

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
als een steen zo liggend stil zo aanbrekend als ochtend ooit verweven met naam, gezicht en een eiland achter verre maan reeds dicht in afnemend ogenschijn tot maaltijd, vesper, verweerde koffiekan laat, een sluitend sluierlicht met vertraagde adem gaan…
Iniduo30 augustus 2021Lees meer >

Herfst in Hamburg

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 411
Herfst in Hamburg kille stenen en koude gezichten in een warre wilde wind zwarte snelle jassen bruisende bladeren vliegend op de vlucht striemend snijdt gure regen & goude golven dansen met stille, zilte mist…

Poesjes

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.842
Ik had een doos met jonge poesjes totaal zeven in getal Daarmee zat ik aan het kanaal en ook nog eens aan lagerwal Dit was waarschijnlijk ook de reden van mijn lage laffe daad Want we lagen bijna in de goot en stonden bijna al op straat Stil zat ik aan de vaart te staren naar een oude jutezak En naar zeven forse stenen ik voelde mij niet…

Het Ei

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.560
Ik heb het gat van het graf al gegraven, en ook de steen is in gedachten al klaar, het is op een kerkhof met mos en raven, waar ik wel meer van mijn fantasie bewaar. Maar in werkelijkheid is dit een begraafplaats, met gras en vlinders om de stenen, niemand kijkt hier triest of neerwaarts en ook de raven zijn hier verdwenen.…

Zweven ?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 868
Jij tintelt al mijn zinnen raakt mij woordloos aan maakt mij warm van binnen laat mij tollend naast je staan neemt me mee in draaiende wielen kijkt door mijn ogen om je heen samen een gedachte, twee zielen verbrijzelen we steen voor steen al is het pad soms slingerend raken wij elkaar wel eens kwijt boven aan het duin is het end vinden…
metha9 maart 2005Lees meer >

Licht uit licht

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Dit omgekeerde schip dit ruim dit rompgeval is ruim en licht Dit omgekeerde schip dit ruim dit rompgeval is ruim en licht en licht uit licht valt hier door alle glazen heen Licht uit licht valt hier door alle glazen heen over stenen over namen die gebroken en vergeten zijn Over stenen over namen die gebroken en vergeten zijn…

Zijn patroon legt het verband

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
uit niets dan steen woorden halen is zeldzaam in dit opgebroken verband maar hoe met wikken en wegen hopeloos de klinkers zonder het zachte tiktak tot medeklinken bereid toch worden gedoemd; akkoord de straatmaker legt hier het verband op gespannen voet met deze lijn wordt het hier gaande weg verlegd stuitend hoe hier iedere steen…
Ries1 juni 2007Lees meer >

Als water ben ik uitgestort

gedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 10.049
Steen, wordt weer vuur. Lucht om mij heen, wordt lichaam dat mij draagt en troost. Geheugen, val uiteen. --------------------------------- uit: 'Soldatenliederen', 1991.…

Vrije tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 664
Ik zat helemaal vast op een bed van steen zonder kussens meer, zonder dekens, zonder minnares, ik zag stenen vloer en ik zat opeens vast in een gevangeniscel, en ik dronk en voelde onvrijheid en hoe bitter was dat. Ik zocht mezelf en had alleen mijzelf lief, ik was zondig en onweerstaanbaar laf.…
cornil28 januari 2012Lees meer >

Goudzoeker

hartenkreet
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 935
Mijn schreeuwend hart, hard als steen Verguld Breekt in duizend delen Schichtige blikken veranderen in speren, die mijn maag striemen Pijn Maar dat is niet erg, het voelt juist fijn Oh, wat doet doe jij? Dat ik mij zó voel, gekweld door liefdesengeltjes?…

Weer voorbij

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.273
Wacht in gebeden zonder geluk en de koude hoop weer tot leven wekt met de verloren waanzin en de vertrouwde dood die weer een stenen stilte van grafstenen achterlaat…
victor28 oktober 2002Lees meer >

waarneming

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 897
gulzig en bloot glijdt hij door mijn tuin een spoor achterlatend op planten, stenen en mijn schoen. een spoor van slijm en glinsterende belletjes gevuld met regenboog. ik volg zijn patroon van gaatjes in blaadjes en voel me week; zo'n tedere schade aangericht door duimgroot naakt.…
ingeborg20 maart 2004Lees meer >

maanzilver

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 724
Ratelpopulieren in mei Nevel in de takken Het regent naalden over het grauw meer Laat avondrood daalt met een geeuw Een vloedlijn, een zoutspoor Aangespoelde algen Een keten van gestolde stenen Gemalen schelpen Ze tekenen het slik Tot de golf breekt Een tong van schuim die alles wissen wil…

Scherpe woorden

netgedicht
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.353
gisteren viel er doodse stilte met in zijn ogen onmetelijkheid en spijt hij hoorde nog zijn lippen spraken met ijle zinnen die geen stem verdragen misschien richt ik morgen voor hem een steen op om over na te denken een arduinen zerk met scherpe letters en een datum voor de blinden die nooit zien…
Verdano21 maart 2005Lees meer >

Zomerse douche

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.213
Schaduwen van de wolken heersen Bladeren fluisteren donkergroen De wind stuurt water van de hemel Langs en in bomen, over steen Het vuil vervalt bij deze schone dag Van blijdschap dansen takken De droge dorst verlaat vragend wat is Het gras wacht op de bakken…

Duivelskind

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 973
In de verte klinkt gelach geschreeuw van ruzie geluiden van de nacht zij telt tralies en stenen voelt de scherpe pijn van haar geseling die dag waar blijft toch de tijd die zij met haar haren verloor in oneerlijke strijd slechts een kind klein, mager onbemind…
Almaresáre11 augustus 2006Lees meer >

De Engelse Sonnetten, 6. De klim

netgedicht
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 742
De stenen onder mijn voeten lijken zwart, ik sleep me hoestend omhoog, de smaak van bloed doet het hart in mijn borstkast stoppen.…

gemis

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.629
’t niets drupt als regen in de dagen en pagina’s bladeren vanzelf steeds naar de eeuwigheid eenzaamheid schrijft zich vandaag niet treuriger als toen ’k je zweeg op maagdelijk papier in steen en glas gestold mijn lachen jouw mond spreekt mij gesloten al dat wat niet te horen was, alleen.…
sunset19 juli 2007Lees meer >

thuiskomst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 719
als je thuiskomt zo moe dat je bijna onzichtbaar bent geworden honderd jaar ouder dan toen je vertrok ogen geblust de witte blik waarmee je even naar mij kijkt valt tussen ons op de grond je gezicht is klein en strak als een steen ik weet niet ik weet niet wat ik doen moet hoe je te omhelzen…
boeuck2 augustus 2007Lees meer >

speciaal plekje

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.480
Ooit zal het weer een bloementuin zijn met een bankje en een steen, waar vogels zoete herinneringen fluiten.…

Weetje.

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.334
Dwaalde af, Dieper en dieper Steeg omhoog, Hoger en hoger Verkende het Al, In al zijn facetten Hard als een steen Mooi als een diamant Zwevend door illusies Verzwaard door het leven Van de hemel naar de hel En terug Maar één ding weet ik zeker... Jij, bestaat.…
Jan19 juli 2009Lees meer >

Het gaan over lijken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 444
ik zwierf rond met een pleister op mijn mond tegen het schreeuwen omdat ik niet vond wat de meeuwen mij met hun vluchten wezen zag ze landen en uitdagend kijken zij wilden niet wijken heb tegels verlegd stenen gekanteld maar hen niet verjaagd want het land is hun dis in het gaan over lijken die link had ik tot heden gemist…
wil melker6 november 2014Lees meer >

Nachtkinderen

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 923
soms wanneer de wolven zingen schuilen uilen diep in steen papavervelden doezelen als voorheen toen niemand nog haar doden telde kinderen van de nacht, in hen ligt de waarheid zo schielijk verborgen verweerde grond bedekt de stroom die in het sterven was uitgemond…
Hanny8 oktober 2009Lees meer >

De waan van het bestaan

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 785
de schemering oogverblindend is vaak de waarheid doofstom, tot dromen toe bereid hoeveel huizen zijn er al ingestort eer de oerschreeuw werd gehoord de dageraad pak wat stenen van het grindpad in niet verklaarbare vormen gevat een wereld op zich met vele kanten net als ik of mijn hoogbejaarde tante…

Kismet

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 766
dertig stokslagen geleden bliksem splijt olijfbomen langs de rotsen naar beneden waar klokslag twaalf de stenen spreken in klinkende taal wordt het vonnis gespeld de kring van toorn ruikt bloed binnen de kraal in de naam van de vader en de zonen…
Hanny13 juli 2010Lees meer >

Als 's morgens het licht

gedicht
2.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 11.400
Als 's morgens het licht door de gordijnen dringt smelten je laatste dromen Er klinken geluiden uit de achtertuin een buurman stapelt stenen een rammelende kettingkast Het is vandaag de eerste dag om met iets te beginnen waar niemand aan begon. ------------------------------------- uit: 'Mijn pen krast al even dwaas'.…

Gaza

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 16
Kille stille stenen skeletten Vermoorden verminkten verweesden Gewetenloos wreken en breken van wetten Verpuind als ooit Keulen en Dresden Hier heersen honger angst en dood Geen kans om voor het Kwaad te schuilen In onmacht groeit gewetensnood Ik kan alleen nog huilen…

memorabel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 808
de eerste steen het eerste licht de schemering het duister we vergeten snel omdat het moet zijn het nu blauwe bruine of groene ogen ontwaken sluimeren in eeuwigheid aan de horizon gloort een regenboog geurig in kleurrijkheid bereikbaar met open handen op blote voeten zoals het was…
windwhisper19 november 2010Lees meer >

Nachtkinderen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 718
soms wanneer de wolven zingen schuilen uilen diep in steen papavervelden doezelen als voorheen toen niemand nog haar doden telde kinderen van de nacht, zij erven het kruis van eeuwige rouw waar schrale grond de stroom bedekt die mondt in sterven…
Hanny24 juli 2011Lees meer >

Wolkenloos blauw

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
De rijzende zon in de late winter verspreidt gloed over de besneeuwde daken en over de stenen monnik die mediteert in louter bewustzijn zonder namen in aldoor bloeien zonder sterven Mediteert diep als het wolkeloos blauw waar langs de namen drijven het spel van de tijd…