10152 resultaten.
Sprong naar het einde.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.569 grijs kleurt de lucht in een
aangesloten dikke wolkenmassa
de eerste regendruppels vallen reeds op
de tengere gestalte bij de brug
ze haalt nog eenmaal
diep en amechtig adem
grauw kleurt het water van
de stinkende stadsgracht onder haar
terwijl regendruppels kringen laten
ontstaan op het kalme wateroppervlak
waar dode bladeren stil op…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Herfstlicht op de steen
fluistert verloren namen
bladeren vallen
Geluiden van de
wereld die ik diep voel, in het trillen
van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo
beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert.…
kwetsbaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
2.000 Kwetsbaar
dun als een kristallen
glas
niet laten vallen
ik was
niet daar
om je te vangen
breekbaar
en broos
niet bestand
tegen een sfeer
vijandig en boos
inkeer
keer op keer
gevoel
versus verstand
je doel
heeft de overhand
je gevoel
heeft je overmand
mijn vingers strijken
over het glas
indien ik de juiste toon…
vader
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.406 mijn handen strelen
liefdevol over jouw gezicht
een kleurenafdruk van een foto
is wat er hier voor me ligt
tranen vallen neder
kleuren lijken te vervagen
het gemis doet zoveel pijn
is even niet te dragen
toch moet ik door
door met het leven
omdat ik nog zoveel
aan mensen heb te geven
mijn leven is niet klaar
er is nog zoveel te doen…
Contradictie
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.673 Wil je rennen zonder vallen
Wil je winnen zonder strijd
Wil je alleen zijn met z'n allen
Wil je leven zonder spijt
Er is geen liefde zonder zorgen
Elke oorzaak heeft gevolg
Na vandaag komt altijd morgen
Elk verhaal heeft een vervolg
De beste weg is vaak de langste
Verstand wint meestal van gevoel
Er is geen vreugde zonder angsten…
Lof der volharding
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.353 Gedenk het opstaan na het vallen
Het zweet van falen en de traan
Vergeet ook niet al die gevallen
Waarbij het niet zo goed zal gaan
Gedenk de dagen en de nachten
Die met haat-liefde zijn gevuld
Omdat de kiem van de gedachten
Slechts kan gedijen met geduld
Het zijn de data en de modellen
Waarmee het wordt aangetoond
Om het oordeel daarna…
Een donker gat
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
1.376 Bang ben ik voor het zwarte gat,
waarin ik dreig te vallen
Onbekende krachten,
sleuren me naar de rand.
Wanhopig schreeuw ik in stilte.
De laatste voordat ik val.
Bang was ik voor het gat,
waarin ik ben gevallen.
Stiekem bevalt me het goed
te leven in het zwart.…
Liefdesherfst
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
1.947 Als blaadjes vallen van de bomen
Is er niet aan te ontkomen
De liefde die valt net zo hard
En kleur verandert in pikzwart
Waarom toch bij jou en mij
Ging dit niet aan ons voorbij
Moeten wij het ook bekopen
Is er niets om voor te hopen
Komt het echt dan nooit meer goed
Is dit echt mijn laatste groet
Ik hoop van niet maar denk van wel
Einde…
Vorstelijke hemel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
875 Open zee naar het oneindige
waar de aarde zich laat vallen
een dromerig landschap
dat nooit zal versmallen
Vorstelijke hemel zo blauw
omhelst wolken van licht
een overdekte hemel
als onaantastbaar lichtgewicht
De stilte leeft vol geduld
zweeft door het heelal
een voelbare rust
maakt zijn vrije val...…
Beschrijvenloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
716 Zie de nacht stil in de keuken
rusten op stenen tegels in halve maan verlicht
die zijdeachtig glanzen
Een ketting breekt, glazen kralen vallen
Zie ze gaan, glijdend van het koord
raken ze de grond
en door de stilte gedragen klinkt hun helder lied
mooier dan een woord ooit klinken zal.…
hoofdfilm
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.164 Ik draai de film af
in m'n hoofd
van jou te vroege sterven
waarvan de beelden
op m'n netvlies zijn gebrand
die in duizenden scherven
als tranen vallen
in m'n hand
Maar het is de tijd
die m'n tranen
doen verdwijnen
en blijven die beelden
over
waarop de zon altijd
zal schijnen…
herfstwind
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
957 Herfstwind
ruist door de bomen
die de takken wiegt
als een moeder met haar
pasgeboren kind
blaadjes koesteren zich nog even
knus bij elkaar
aan de gouden zon
om straks als tranen
te vallen
en de aarde bedekt met
een dik bladertapijt
waarmee de wind zal spelen
in de reflectie van de tijd
wachten we op de winter
die vanzelf zal komen…
Stand van binding
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
712 Meestal liggen zijn handen vastgespijkerd
aan de drempel waar hij thuis is
trekt en scheurt het soms voor kort
dan denkt hij aan afgeleide zaken
hoe de bliksem langzaam insloeg
er ramen dicht vriezen als helemaal
de natuur om verlies niet treurt
slaap kan het vallen verzinnen
als troost of het dagelijkse
breuklijnen markeren de grens…
Stand van binding
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
872 Meestal liggen zijn handen vastgespijkerd
aan de drempel waar hij thuis is
trekt en scheurt het soms voor kort
dan denkt hij aan afgeleide zaken
hoe de bliksem langzaam insloeg
er ramen dicht vriezen als helemaal
de natuur om verlies niet treurt
slaap kan het vallen verzinnen
als troost of het dagelijkse
breuklijnen markeren de grens…
Solliciteren
gedicht
3.1 met 39 stemmen
30.624 Woorden stuiten op tafel, knikkers vallen
op een glasplaat. Hij neemt slokken
van mijn levensloop en boert onaangedaan.
Hij rolt mij in. Hij steekt mij aan
en rookt mij op. Dan mag ik gaan.
Later belt men mijn stoffelijk overschot.
Ik heb de baan.
------------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.…
alleen vol met pijn
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.252 Die tellen niet mee
Weer sluit ik me af
Niks kan me redden
Ik ben alleen
Druppels vallen naar beneden
Geen regen
Maar de pijn die ik steeds door maak
Seizoenen gaan voorbij
Maar de zon is nog steeds
niet doorgebroken
Koud blijft het altijd.…
lief
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.141 als je geweend hebt ben je mooi
je ogen als bewierookt glas
vallen als luiken
je bent alleen maar mooi
de trap naar boven
is als licht zonder treden
en dan ga je van mij weg
maar nog ben je mooi
het oude zand verkruipt niet meer
je durft je lichaam bijna
niet meer te binden
je borsten huiveren, lippen
zoenen voorbij de kapstok
en toch…
in avondlijke stond
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.184 in avondlijke stond
ligt open naakt naast mij
jij, en wij op ‘t strand
van een nog onbekend land
met achter ons een storm
lust en passie
zout lik ik van een wond
en vind je dagelijks nieuw
laat mij weer in jou vallen
de geur van algen en koralen
begeleidt mij tot jouw grond.…
DE DAGEN OUD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
694 Weer zijn
de dagen oud
De zon wil
tegen vieren vallen
Kouder dan koud
decembernachten
Langer kan al
zelfs niet
Het verdriet
achter gesloten gordijnen
De weemoed
achter dubbelslot
Geluk roert in de erwtensoep
de worst erbij
De bijzettafel
langszij
Met daarop
de pronk van 'n kerstboom
vol met zilver ballen.…
Arnhems Goud
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.837 In de palm van mijn hand
schitterde slechts een enkele nacht
het zeldzaamste stukje
Arnhems Goud
uniek en kostbaar
betoverend breekbaar
magische glans
ik struikelde bij de laatste dans
en liet het vallen in de Rijn
berooid en wazig van de wijn
ontwaakte ik vanmorgen
had ik het in mijn zak gestoken
was de magie niet zo
abrubt verbroken…
het wordt wit
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
726 zoals van buiten naar binnen kijken
vergapen aan wat je niet hebt
raden naar waar ze over praten
hier vallen sneeuwvlokken om me heen
vullen de gaten in mijn versleten jas
de kou is dikwijls te verdragen
als brandende lampen bij dag
in een vrijwel verlaten warenhuis
er is zoveel dat je eens hebt gehad
waaraan je geen eind aan kunt…
DOF LICHT
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.191 Wij, we hebben nooit geprobeerd
om tegen te vallen
in de valkuil van geluk.
Wij, we hebben nooit geprobeerd
om verhalen te vertellen
als ware het gedicht.
Wij, we hebben nooit geprobeerd
om teleur te stellen
als modern kunststuk.
Wij, we hebben nooit geprobeerd
om samen te ballen
tot een bundel van dof licht.…
geef oorlog tabletten
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
972 vrede wees een apotheker
niemand kan aan je tippen
weet het zeker
je bent van ongekende klasse
geef oorlog tabletten
om de wereld te ontsmetten
het universum in hapering
geef het een medicinale versnapering
geef het weer beltegoed
om te horen en luisteren
laat de oorlog achterwaarts tollen
en vrede als dominosteentjes vallen…
Ontastbare nacht
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
738 laat me niet dromen
over ontspoorde letters
als het bloed niet sterven wil
doorheen al mijn zinnen
want onbespreekbaar
wacht ik op vleugels en
armen vol rood gestold licht
omring me niet
met dichtbije nachten
die het sterven verbergen
in het opwaaiend stof
want in het schreien
en voorbij gaan
vallen de letters
in mijn…
Castilla la Mancha
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
763 Onder strooien hoeden
rollen druppeltjes zon
langs de gezichten
van rokende mannen,
misschien zullen donderslagen
straks de hemel doen barsten
en wellicht zal er dan
wat bittere regen vallen.…
Astronomische frustratie
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
909 Hier liggen we
op het nog warme gras
omhoog te staren
er vallen zóveel sterren
het is alsof het donker
de aarde in een hand houdt
om wanhopig in de sintels
van je hart te blazen
ik strek mijn vlammende armen
naar je uit teneinde
het ijs van je schouders
te doen smelten
maar zelfs met
vereende krachten
krijgen de nacht en ik…
Zijn door de koude de muzen bevroren?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
622 Wat is het een bibberen en glijden op straat,
alleen de kinderen zijn nog blij
want die weten nog niet hoe vallen wel gaat
of ze staan weer op zonder breuken of builen;
Lang leve de winter voor 't uitzicht
maar laat voor de rest ons toch binnen maar schuilen.…
Weerklank
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
585 soms is nog onvoorzien
een laatste klank zo klakkeloos
zo schielijk scherp, zo met effect
dan valt de stilte als een baksteen
als door een droom hard opgeschrikt
een laatste toon heeft baat bij stilte
soms klinkt de stem nog heel lang door
dan vallen klanken samen met hun echo
vleien zich zachtjes neer
als dichterswoorden in mijn oor…
Ten afscheid
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.383 Tussen vallen
en opstaan door
lijkt de lucht
geklaard
torent een gemaskerde vogel
ijl boven gekalmeerde golven
buigt iemand zich
over een geliefde
om afscheid te kussen
net voor de slaap
blijft een lichaam alleen
splitst een geest zich
in tweeën
tot het lot
hen wellicht wederom
zal samenbrengen
op een volgende vlucht…
niets van toekomst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
818 we spreken af aan het station
klokslag
als de laatste trein vertrekt
en ik zie de dichter
vallen uit zijn woorden en uit
mijn hoofd
alsof de boodschap
niet genoeg is om de afstand
mee te dragen
vertel maar wat, zeg je
maar ik hoor
slechts dat ene woord
van tijd
dag, vorm ik
en verlies de ruimte
in het likken van mijn woning…