3836 resultaten.
Hoe u!
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.887 Ik had gewaarschuwd moeten zijn
De regisseur had het over beeldenrijkdom
van leven ende dood en teksten als los zand
waardoor structuren losgelaten een nieuwe
werkelijkheid ontstond
Ik viel in slaap, mijn laatste fort tegen
´Het Lied van het Hart´ met stromen bloed
ondanks het knierpend achtergrondgeluid
De Middeleeuwse kleren waren mooi…
Duizend doden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Zo
word ik wakker
op de kade van een diepe gracht
met daarin
in trage stroom
het bloed van duizend doden.…
Genealogica
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
871 in strengen genen
van mij huist eertijds
vrezen om levende
dood omgeven
welk dna asielt
veronderstelt moleculair
ooit om brood
het eigen bloed gelaten
naast huurling in mij en het
leger van zovele hanen
heeft het niet om Schots hoogland
en eigen volk gestreden
om de weeromstuit is
wat tot Pruis verworden
nu mijn onderhuids…
contrast
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
5.135 in koelen bloede
heet zij welkom
ijzig kalm
een warm onthaal
hij komt thuis
en moet vertrekken
de eerste keer
zijn laatste maal
in stil vermoeden
schreeuwt zij namen
scherpe woorden
stompend hard
zijn hoofd vol gruis
haar hart vol stenen
wat trouw begon
bleek valse start…
het gerekte leven
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.059 het leven bij de dag
vult zich in
van moment tot moment
hap slok hap slok
de klok tikt
men hoort ook
de eigen rikketik
van verre gekomen
nu dicht bij
te tellen in tellen
de adem gaat er in
soms te weinig uit
tussen de bedrijven door
wordt de zuurstof
in het bloed rechtgezet
zo ziet men
bewust leven
met rendement
du moment…
De wolken van vandaag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
772 Regen vult de boezem van de straat
Ik loop lichtelijk tevreden
Over een nat tapijt van stenen
Ik hoor waar water zich stromen laat
Bloed voelt de kou in mijn tenen
Zegen voor de wolken van vandaag
Een last lazert de diepte in
Verdwijnt in de kieren van morgen
Onder het oppervlak zit een laag
Ieder heeft een laag met zorgen…
ontnomen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.292 toen je werd geboren
groeide om jou een laag van spiegelglas
waarin je zocht, naar wie je was
want iemand had je innerlijk ontnomen
de pijn naar binnen toe geslagen
we drukken knuffeldieren
door de kieren
zalf en lentegeuren
maar het verzacht niet
diep in jezelf, vond jij
ze zijn er, in je bloed
tranen met een rode gloed
iemand zong een…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
669 een geurige wond ben ik
uit jouw bloed geslagen
een gebroken gelaat
als in scherven uiteengezongen
ik heb mij gevangen
in de boog van je tijd
en draag je mijn herinnering op
verslagen als de waarheid
in de tijd van Averroës
nu donkert het
in mijn mond
een duisterend verlangen
en terwijl de wind speelt
met een betekenisloze gedachte…
Zo laag op de aarde
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.335 rivieren die stromen en groeien
verdwijnen in het dorstig land
nooit de zee zullen bereiken
maar wellicht ondergronds
hun zoetwatermeren maken
wachtend op de wortels
van groene wijngaarden
samen met de trage aarde
tot paarse druiven en bloed
de lach van een gelukkige vrouw
van een man en een schreeuwend kind
haalt water van…
Vechten om een stukje brood
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
1.675 Ik zag vandaag twee kindsoldaatjes
vechtend om een stukje brood
toen kwamen daar de mansoldaten
en schoten beide kinderen dood
Het stukje brood nog in hun handjes
en hun geweren op de grond
de kinderen met gaten in hun kleren
en bloed dat sijpelde uit hun mond
Ze waren opgevoed om te vechten
maar het brood dat was ze niet gegund
ze vochten…
In eigen hand
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.002 Ik vergiet mijn eigen bloed.
Het kost me heel veel tranen.
Toch weet ik dat het moet.
De hele dag is wazig.
Ik zit vast in een donkere wolk.
Ik heb het heft in eigen handen.
Ik weet alleen niet wat ik ermee moet.
Jij lijkt voor mij de ware.
De keuze ligt bij mij.
Er zijn honderd mooie sprookjes,
Maar de onze is net voorbij.…
uitgedoofd
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.985 zijn hart kent de kilte
die tocht onder de deur
al jaren terug gesloten
voor degenen die beter niet
maar het kan nog bloeden
druppels zonder kleur
opgeleefd en uitvervaald
een verschoten orgaan
dat enkel nog kan slaan
vanuit zijn eigen natuur
levend, maar veel te zuur
spreekt hij in azijn
de taal van verdord
met in zijn herinnering…
De Vier Getijden - III
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.004 Laat kranke schijn nu koortsen in mijn lamp
een decadente gloed,
een rode damp,
waarin mijn lamp te sterven staat
in ´t gulpend eigen bloed.
Kleur tot karmijnen lach
de kelke Uwer mond
en dat een morgen rag
zich om Uw ogen rondt;
´k wil dat Uw ogen zijn
als flonkerend juweel in kolenzwarte schijn.
.....…
Lokzang van de sirenen
poëzie
4.0 met 8 stemmen
3.314 Een tirannin der zielen,
Die nooit verheugt,
Maar zinnen kwelt en bloed.
Koom hier bij ons aan deze waterkant.
De weelde woont op dit gelukkig strand.
Koom hier, wij zullen liefde plegen.…
Aardsluier
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
719 zuchtend hangen vege lijven
voor hun uitkijk op de rest
bewasemend met verkrampte geur
gestoten uit te volle monden
kracht gaat op in klachtenwolken
bloed kookt over sofakussens
en uit niets wordt licht gezonden
ondertussen huilt het buiten
verwilderd door ’t barse grijs
na jaren lopen frisse passen
vast ook op dezelfde wijs…
Lentezaden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
695 Mijn tenen staan nog krom
van winterkou die is beklonken
aderen zitten klem in benen
mijn buik stulpt vol bloed uit.
Een boer is op zijn plaats
en de ploeg trekt alles blaar.
Voren snijden door aarde,
zonneschijn zaait levenslicht.…
Mat gepolijst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 het steen lijkt
de beitel te ontwijken
als ik een stukje dwars
voorzichtig wil splijten
meegaand heb ik
zijn structuren gepolst
aders en lijnen gevolgd
in subtiele verfijning
mat gepolijst
met de glans van
bloed zweet en tranen
ademt schoonheid je schaduw
vol karakter sta je daar
bevallig en profiel
maar met je stukje dwars
ben…
Mijn leven
gedicht
4.6 met 38 stemmen
7.691 Ik doe wat ik doe langzamerhand
zonder innerlijke achtergrond, ja, een jeugd
en veel in koelen bloede daarna, maar het meeste
is ijlte, een strandwandeling met dichtregels
op golftoppen, zomaar, de ijlte, niet
gevuld met ontstaansgeschiedenissen zonder Schepper.…
vreselijk die knutten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.091 vrouwtjes ongehoord
zoals die prikken
nooit zoemen ze zwijgen
ontiegelijk gemeen
zoals dat geteisem boort
ze zijn zo duivels klein
dat ik uitvergroot
pas echt waarneem
hoe harig vol venijn
die monsters me bedreigen
waarachtig van kop
tot teen maar op één ding ingesteld
en dat is mijn bloed zuigen
niks natuur dat is geweld…
Kruinen uit hoofde van het helen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
699 Ze zuigt met haar jaren
aan de oude boom
en ribbelt hem eeuwig
in een hard palmen van haar handen
ze offert hem beetjes
leven van haar vingers
her en der riviertjes
bloed ontgonnen in het kozen
'kruintje kruintje' wil ze liggen
want hij begrijpt dat wel
knoestig zinnebeeld
van gerijpte verwondingen
het excuus voor intimiteiten
en…
Zweven op het roze van zachte wolken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 Zachtjes beroert mijn kus
jouw lippen
ik voel je sterke armen
om me heen
zie je ogen die vragen
kom dichter bij me
ik leg mijn hoofd
tegen je borst
voel het kloppen van je hart
je fluistert
laat me voelen dat
je van me houdt
tongen verstrengelen
bemin me
zingt mijn bloed
laten we samen
naar de sterren reiken…
Het ga je goed
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.474 en steeds weer je naam te horen vallen
brengt in mij de wee die met pijn de
poorten heeft gesloten in
een amendement van
het heeft zo moeten zijn
doch wie de vrucht werpt
en zelf met beide handen vangt
is in mijn hart een avant-garde
waarmee ik poëzie bedrijf
in naakte edelkunst
jouw aderen gevuld met
zuiver kristallen bloed
is mijn…
Vergrijzing
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.182 Grijze hersencellen van oud bloed
maken uit ervaring
van eenzaamheid een feest.
Opeens zitten er dagenlang
anderen mensen op de bank
liggen in het bed
en drinken koffie van de "zaak".
Het keurig voorstellen
aan de meisjes op mijn bank
het is bijna vertederend
om het aan te zien.…
Mam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Mijn bloed
sijpelt langs mijn hand.
Korstige wonden
springen open.
Mijn lichaam
dat bijna verstart.
Mijn tranen
beginnen te lopen
ze druppelen langzaam
op mijn hart
Ik voel geen pijn,
geen berouw.
Het voelt juist fijn,
ik doe het voor jou.…
Hoogmoed ?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
459 Waar de zee
zich in liet bewonen, stolt
het bloed van anemonen in
een hoogmoed van de tijden
en laat overtollig moraal zich
verleiden tot een niet te stuiten
vloed om dijken te doorbreken.…
Putteke Winter
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
611 Dit is wat de matten der aarde voelen
in koelen bloede van het weer:
de eenzaamheid der kristallen,
die als een vacht aan de grond vastgroeit
de sneeuwschuivers der viervoetigen,
de snuiten, de poten, de staarten
de aangeslagenheid van het klimaat,
haar vallen, de put in haar ogen
de angst der binnenblijvers
en het glijden der gelukuitbuiters…
metamorfose
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Ik wacht
op het onwaarschijnlijke
van levende mensen
zo maar op zoek
naar het levenselexir
naar de metamorfose
van het immer jong zijn
mijn lustend lijf
op het groene naaldtapijt
op zoek naar nieuw leven
scheurt mijn kleren
binnen het portaal
waar de sporen
van diepe verlangens
zo maar bloeden
en de etter verdoemenis
spuwt zo naderbij…
Krullen letters
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 ik schrijf met bloed
nog krullen letters
mijn laatste levensmoed
niet op geschept papier
maar een simpele a vier
de verhalen uit mijn leven
op de lijn bibbert de pijn
eist in felle uitschieters
steeds alert te zijn
nog is het te lezen
al vlekt het rood op de plaats
waar ik voor even ben gebleven
zal de ondertekening niet halen…
Geesteskind
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
671 Het geesteskind uit ons geboren
is van uitzonderlijke bloede
in onze doofheid kan het horen
hoe God een stille dood verhoedde
het draagt de waarheid van ons leven
over een zee van zijrivieren
waarin de liefde is verweven
met brute kracht van wilde dieren
het overstemt kwetsbare klanken
in het concert van overleven
wij hoeven nooit meer…
Wurggreep
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
513 Verdwaald in het bos der leven
denk ik aan die mensen
die hun eigen vlees
en bloed vermoorden
dan beland ik in een
wurggreep van angst en pijn
worstelend probeer ik terug
te keren op het stille pad
en kies niet voor het eeuwige
als afval begraven in een
tuin of verstopt op zolder
in een koffer
terwijl zo'n kind niet eens…