1813 resultaten.
Zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 De eerste silhouetten van
onvolgbare wentelende vleermuizen
in hun scheervluchten dollend
met de hen toegemeten
korte duisternis.
Sint Jan, stille woestijnloper
kracht van innerlijk vuur
ik heb u lief.…
Over de brug
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Een overbrugging vanuit de duisternis
naar het centrale lichtpunt.
Zij dirigeert het kloppen van mijn hart
dat het zuurstof naar de passie begeleidt.
Haar warmte is een levendige haard
om de winterkou over de brug te trotseren.
Op de brug is dat ik de kleuren ervaar
die de herfst tot schittering verleidt.…
Kerstlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
897 Als de donkere dagen zijn gekomen
kan ik op weg naar het kerstlicht
gaan; dat onschuld teruggeeft door
de duisternis ontnomen en in een
engelachtig licht opnieuw in het
leven kan staan.…
Gevormd uit een klompje klei
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Ik loop
naar het venster
en sluit de
duisternis buiten
tegelijk
met de room gekleurde
glanzende gordijnen
van satijn
het binnenste
van mijn ziel
de woonplaats van
het nimmer uit te doven licht
de adem
van Zijn Woord
waarvan
wij woorden maken
in een
gedicht
in blijdschap, wanhoop
of ontsteltenis schrijven
bij Uw licht…
Een laantje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Een laantje
wegbereider van de duisternis
tot het ochtendlicht.
Een laantje dat immer opwekt
voort te gaan. Een laantje dat
niet doelloos kronkelt zonder
levenszin. Een laantje dat
immer een smalle weg lijkt
te beslaan, dat een einde belooft
bij ieder nieuw begin.…
Lazarus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
426 Achter een steen
ligt dood verborgen
goed verstopt
geen kans op morgen
zorgvuldig gewikkeld
in linnen
achter die steen
ligt een vraag
in diepe duisternis
die het licht
niet kan verdragen
rol de steen
maar weg
laten we
uit de doeken doen
de grootheid van God
een vriend die sliep
mocht daar ontwaken
zo is de dood…
De weggaanden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.961 Gespannen keek ik in de duisternis
en luisterde naar waar hij was gelegen.
Er was geen enkele schemering van bewegen,
geen ijl gerucht, geen lichte fluisternis.
De kamerdeur was door één aangelaten,
ik zag een uiterst dunne lijn van licht
dat gedempt geelde op het trapportaal.…
ruwe diamanten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 gaat daarbij iets kapot
er schuilt in elke stap gevaar
dat is ons collectieve lot
als ruwe diamanten in een zak
polijsten we elkaar hier glad
dat gaat lang niet altijd met gemak
en lijkt een onbegaanbaar pad
maar door nederig te accepteren
dat het leven soms wel pijnlijk is
zal het tij uiteindelijk keren
en komt een einde aan de duisternis…
muziek is zij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
544 veel snaren is zij een instrument
dat zij zelf altijd bespeelt met zo veel talent
Elke snaar produceert emotie die vibreert en betovert
Haar emoties hebben me voor het leven en geluk heroverd
Haar tonen duren eindeloos voort
De melodie die nimmer smoort
Haar spel is emotie van onverslaanbare macht
Haar muziek geeft onoverwinnelijke kracht
Duisternis…
Lied van het leven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.891 Leven wil ik, levend leven,
Leven zonder op te geven,
Spijt elk lijfs- en zielsgemis,
omdat leven, ‘t moge kloppen
op de kin en op de koppen,
omdat leven leven is.Want al leefde ik duizend jaren,
zonder zien een daagraad klaren
door de dikke duisternis
van ellende, leed en lijden,
Nog zou ik niet graag verscheiden,
omdat leven leven is.…
openen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 naast de papieren lijnen liggen
links en rechts verstopte woorden
de volwassen hand schrijft soms
als een kruidje-roer-me-niet
bij aanraking en duisternis rollen
zelfs beide handen dicht
zo'n hand vergeet zo
vaak te schrijven
met het hart van het kind
zelden maar het gebeurt
één dag lang gaan alle
verborgen woorden open
de…
Ikaros' thuiskomst
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.550 . -
Eerst door de lege lucht
Dan door de bittere weerstand
Van klei en steen
Tot in het harde heil der diepste duisternis.
O eind van de vergeefse vlucht
O eerste zekerheid: terug in 't doel
O slaap zonder een morgen.…
Te lijmen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Als het seizoen vernieuwt
uit de trechter van een kille
duisternis moeten wij nog
hechter slapen gaan en het
licht laten schijnen over
dromen die ons benauwen.…
Wit Licht.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 grijze wolken onverbiddelijk
Nederige afwachtende houding uitnodigend tot misbruik
Kleverig angstzweet zout en verzuchtend
Bang maar ook schril gehuld in zwart, hard
Pijn verterend zoekend in labyrint
Taal niet begrepen, holle frasen net weer wel
Steeds verzonken in ledig - waarom -
Minnekozen onbestaande enge leegte
Gemis, doolhof van vage duisternis…
Zacht beschreven leven II
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Er zweeft voelbaar iets van chaotische duisternis,
ik denk ook ’ waar gaat dat vuurvliegje heen',
wat maakt dat alleen het licht hier gestaag doofde
uit dat open dakvenster taal ooit veel beloofde.
De dag 'maar' zei, voor eergisteren moed toch bijna verdween.…
Het hart van de hoge bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 O stroom van zoete geurige
magnolia
weemoedige adem in de avondzon
stralend wit
zweefden de dichters
overal anders
strelen we de veer het papier
het doek
terwijl ik mijn tranen
uit de ivoren toetsen
voel stromen
en luister naar de
armzalige toon
want wat is ons loon
als de liefde is uitgedoofd
om in duisternis
verder te…
Cahaya baru
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
482 De nacht hangt groot en wijds en onbestemd
in eukalypta's duisternis verborgen
zwijgend houdt de achterkant der maan
als nachtwacht moeder aarde in haar greep
als langs de zeeën tot de verre kim
er vonken gloeien bij de oosterpoort
die kale rotsen van takla makan
in lichterlaaie zetten, woeste hoogten
van lhasa, tibet en de himalaya's…
ik kan sterren roven
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.692 de kansen grijpen
met nova's naar
de zon gaan smijten
de maan verdampen
in mijn laatst kwartier
ik kan sterren roven
hun koude schittering
zonder scrupules doven
ik heb ze binnen
handbereik in de mij
nog toegemeten tijd
zal ik religies af gaan tuigen
tot de sluiers openwuiven
en de waarheid zichtbaar is
van hun leugens over duisternis…
Tanka 6 en 7
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
423 Het bewenen
de zon gaat onder
de lucht kleurt blauw rood en geel
een hemelse troost
de duisternis valt
de moeder beweent haar kind
ze rouwt om haar zoon
samengevouwen handen
smartelijk tegen haar borst
Roger van der Weyden, Piëta ( bewening van Christus) Museum voor Schone Kunsten van België, Brussel
Het doorbreken
wolken…
Tussen gissen en missen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 scharnieren tussen
gissen en missen
het voor- het achteruit
de wisselsporen van
de ene na de andere tijd
verloren speelgoed
in een oogopslag
onder getekende lucht
zoveel duisternis onder
onbegaanbare grond
wonden en scherven
uit sponningen gespat
werkelijkheid
vergeefsheid
alles is er
altijd andere tijden
gisteren en vandaag…
Warmte van gedeelde stilte
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.411 Ik drink uit de diepste poel
van je liefdevolle hart
wij ontmoeten elkaar
in donkere minuten van de nacht
samen in zoete duisternis
elkaar stevig vasthouden
ik hou van je, dit zijn mijn woorden
nu je mij dicht bij je hart hebt
houd je hand vast en droom urenlang
in de liefde die onze liefde is geworden
nu je weer samen met mij in…
Hoop in de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
497 In duisternis ... waar sterren zachtjes stralen,
en een sprankje licht dat onze harten raakt.
De hoop die ons door donkere tijden haalt,
als een zonnestraal die in de nacht ontwaakt.
Een nieuwe morgen vol beloftes en dromen,
waarin we samen onze toekomst bouwen.…
vriespunt
netgedicht
3.9 met 33 stemmen
4.667 vriendschap
door de tijd is afgevlakt
is het tijd om te vergeten
dat mijn naam jou nog iets zegt
en dat ik ooit zal weten
waar de oorzaak wordt gelegd
als het verdriet om een verleden
tot verbittering heeft geleid
en het zaad van haatgevoelens
opgroeit tot zinloze strijd
is het tijd om te bedenken
wat je allemaal verliest
en dat duisternis…
Letters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
895 Ik stap naast ze in de schaduw,
houd ze ver weg van het licht,
daar krommen woorden eigenhandig
in een verwarrende duisternis.
Stil liggen gedachten
in de wonden van het vlees,
waardeloos doven ze
in de schimmel van mijn vrees.…
Mijn liefste Dennis
hartenkreet
4.7 met 74 stemmen
2.323 Handen streelde mijn lijf
Zette me in vuur en vlam
Ik genoot van je mooie lijf
Maar je ogen gaven me zoveel meer
Daarin zag ik je liefde
Een liefde die ik drink
Verlies mezelf in jou
Hunkerend verlang ik naar meer
Dit gevoel herken ik niet
Toen ging je weer weg
Een lach om je mond en een lieve groet
Geen belofte niets van dat al
De duisternis…
Koud
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
997 In een plekje van mijn hart
is de tijd stil blijven staan
Is de duisternis blijven hangen
En de hoop stilletjes weggegaan
Is de rivier zijn stroming verloren
In dit ene stukje land
Heeft de winter zijn intrek genomen
Killig koud aan het mooie strand
Een tapijt van ijs bedekt de golven
waar ooit zwijgende zwanen in gleden
Alle sierlijkheid…
VERMOEID
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
2.370 Hij zag er vermoeid uit
ik wilde hem verlaten
zijn magere hand ging omhoog
Ik wachtte
Hij zei niets
lag achterover met zijn ogen gesloten
een tochtvlaag ging door de kamer
de kaarsen sputterden
Schaduwen bewogen
er kwam duisternis over zijn gezicht
het licht brandde weer gestaag
Ik zag zijn ogen, die me,
nog helder uit hun diepe kassen…
De oude vader
gedicht
3.0 met 21 stemmen
11.534 Zijn gedachten zinken verder weg,
zo verdiept hij zich in duisternis,
een verdwaalde wandelaar in de tijd.
Hij loopt voorbij de begraafplaats
en denkt verstrooid: de aarde gaapt.
---------------------------------------------------
uit: 'Het failliet van het realisme', 1999.…
een vreemde duizeling
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
4.635 Zonder zekeringen, noch met zekerheden,
behalve dat hij nooit terugkeren zou naar
dat leven met zijn verleden, daalde hij af
in diepe duisternis.…
Zijn dood
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.927 Daar slaapt hij in de duisternis.
Veel blonde bijen gonsden zacht.
Ik had viooltjes meegebracht.
Veel jaren geleên, in 't blij getij,
Bracht hij viooltjes mee voor mij.…