1723 resultaten.
De wondere wereld van de toekomst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.383 Aldaar dook ik
en huilde
de zee
voor de wereld
ik zwom door
naar 2066
en zag mannen in toga’s
in gesprek
over de onhandigheid
van de invulling
der visuele geschiedenis
des mens
men besloot
naast visuele herperfectionering
van de 20e eeuw
het concept
scheidsrechter
als eerste aan te pakken
zodoende zag ik een beeld uit
‘82…
Enschede huilt
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
17.172 In de oorlog stond de stad in brand op pathmos,
Zwik en hoogeland: meer dan een halve eeuw nadien,
kun je daar nog sporen van zien.
Nu is, in de heerlijke maand mei,
bij vogelzang, zo vrij en blij,
de stad opnieuw iets aan gedaan,
dat nooit en nooit voorbij zal gaan.…
mijn goddelijke vrouwe
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
788 ik zie je als
mijn goddelijke vrouwe
je trotse blik laat alles
achter je, de hoeven
spatten vonken, ik brand me
want je ogen spugen vuur
je rijdt de eeuwen langs
van keizers en wat pauzen
je lapt ze aan je laars
een luchtig tussendoor met
witte wijn want macht wordt
geserveerd met vele sauzen
je blik is weids, maar
alle kathedralen…
de kern is rozerood
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.524 je hebt as gespuugd
als gal van binnenuit
je barstte open, explosief
ineens had je jezelf weer lief
joeg hete stenen door de lucht
de zwavel rookte nader
je angsten waren op de vlucht
de vulkaan is nooit een vader
de kern is rozerood
wringt lava door de spleet
ik vlij me in je warmte neer
jouw magna is al eeuwen heet
ik glij een helling…
WROK
poëzie
3.5 met 13 stemmen
5.111 En over 't land bewoog - één samenvloeiing
Van wrokkende gestalten, maatloos sloven
Van talloze eeuwen op hun nek geschoven -
Een grauwe schare in ordloze vermoeiing.…
Vinden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 water
dat boven mijn zintuigen vloeit
bruidssluiers lonken voor later
twee zielen voor eeuwig geboeid
trage roodgloeiende stromen
veroorzaakt door liefde en smart
dringen in rustloze dromen
waar telkens het lot wordt getart
bottende, bloeiende bomen
symbolen van eenheid en kracht
fluist’ren van dat wat gaat komen
levenslang, en al eeuwen…
eerbied voor een knoop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
853 Equus caballus edel dier
werd al vroeg veel eer bewezen
neem Midas koning te paard van Phrygië
die in zijn garelen van de disselboom
kunstig alle vertwijfeling wikkelde
over zijn kans op meer heerschappij
Alexander van Macedonië
werd te Gordium in het voorbijgaan
gewezen daar zit 'em de knoop
van de bij Jupiter geëerde wagen
al eeuwen…
Tulp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
744 Wim Pijbes meldt dat het Rijksmuseum met de tulp wil benadrukken 'dat een vitale, open samenleving, net als in de Gouden Eeuw, niet zonder buitenlandse fenomenen kan'.…
Homo Sum II
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.282 Ook Hij droeg fier, op 't lijf vol eeuw'ge pijn,
Eén matelóze, toégeschroeide wonde,
Dat alles had zó anders kunnen zijn. -
Zijn Zijn.... Mysterie, maar zijn Schijn.... Dood-zonde.
Want ook Ik viel, uit een licht Rijk van 't Goede
In dit groot Duister, dat nu Mijn Licht zij,
En waar Ik eeuwig als Verdoemde in brand.…
REÏNCARNATIE
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
714 familieband geeft rust
droombeeld en realiteit
glijbaan van leven naar leven
abrupt een halt een veel te nauwe kraag
snoert mijn adamsappel af
het musket is zwaar heel zwaar
al schietend, de dood tikt op mijn schouder
mijn "IK" vliegt weg met verre winden
zon geselt mijn blote schouders
zwepen knallen, galeien klieven het water
zo varen de eeuwen…
De Wolgaslepers*
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 Moe al sinds de
Tweede helft negentiende eeuw
d'Elfde lijkt dood, terwijl
De derde een pijpje rookt
De stroom gestaag
De wind van noord
d'Oever van zand
Vermoord
In elk geval heengegaan
Lijkt de staart van deze slepers
Zwalkend langs deze echt
Majestueuze rivier
Hun gedachten
Opwindende
Vrouwen en veel
Vodka
*Naar een schilderij…
mijn dochter vroeger en nu
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
940 Eeuwen geleden, hadden dochters ook
het stukje ik van hun moeder.
Mijn meisje is daar het spiegelbeeld van.
Haar gelaatstrekken zijn nog altijd dezelfde
als deze van jonge vrouwen van vroeger.
Haar lach schatert nog even hard
als deze van jonge vrouwen van vroeger.
Vroeger en nu gaan altijd hand in hand.…
Het
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.635 het zit daar al jaren,
eeuwen misschien.
Het is genegeerd en verstoten.…
Winterlandschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Andreas Schelfhout schilderde
in de achttiende eeuw een bijzonder
wintertafereel, waarop twee mannen
hun armzalige bezittingen op het ijs
verschepen naar meer barmhartige oorden
terwijl een moeder met haar kind ploetert
om de weg naar huis te vinden, nadat ze
met hem enkele worsten in het dorp heeft
gekocht, waar de kerk als een baken torent…
Twee dichters
gedicht
2.1 met 7 stemmen
4.578 Zij hadden samen 't groene gif gedronken,
Zij wilden in hun verzen ondergaan, -
Niet over eeuw'g liefde, sneeuw'ge maan, -
't Liefst zouden zij met vuile woorden pronken.
Er kwam een vrouw, - of waren 't and're vonken
Die hen bezielden?…
BETHLEHEM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.297 Mocht hier toch de verstilde stem klinken
van de bouwvallige stal, nietig en oud,
die vele eeuwen her reeds moest verzinken.
Uit vergank'lijk, wegterend stro en hout
zou het nieuwe Woord voor altijd opblinken,
gelijk pas gevonden, onvergangbaar goud.…
Mijn wereld vertakt zich
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 Lig nog begraven in de oude eeuw,
onder witte grond met zwart krijt
van hoogmoed, niet moedwillig
want op een morgen valt de eerste
voorjaarsregen en worden de etsen van
de zonden grillig op het telraam van de tijd…
Plaatje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.481 juist zeker als in de vaart
der volkeren topsnelheid wordt opgevoerd
Stilstand is zeker schoonheid
in gevallen van toevallig
net toen ik voorbij kwam, werd jij vastgelegd
Schaarse momenten van vaart
die moet worden geminderd
Mooie momenten van absolute rust
die zich dan gestaag kunnen
of moeten ontwikkelen
tot een, misschien voor eeuwen…
Te lezen bij sneeuw
gedicht
3.5 met 6 stemmen
7.068 Kinderen - theemutsjes op lompe beentjes -
rapen takken en sneeuw van de grond net zoals zij
eeuwen geleden deden tussen de stenen
het gemetselde lapwerk in het zwijgen van het hof
waar als je goed luistert ijle stemmen misschien
de flarden van iets mateloos naar het heden zingen.
Dat is nu, vandaag. Het schemert al.…
Loopgraaf
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
554 Soms dwarrelt er lichte sneeuw
over de rand mijn loopgraaf in
Ergens voorbij de middag moet het zijn
al is dat aan de grijsheid niet te zien
Ik lig hier nu al jaren
Voor mijn gevoel zelfs wel een eeuw
Wachtend op jouw volgende beweging,
een sluipende omsingeling,
een onverhoedse aanval,
een uitbarsting
Ik weet eigenlijk niet zeker
of…
Zomernacht.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.316 En in mij vingen aan, dankblij, te zingen
Uit lichtetijden lichterinneringen
Glanswoorden vol van liefde: vleugelwoorden,
Die altijd hoger ruisten; vredewoorden,
Die altijd heller straalden, tot zij blonken,
In 't blauw verspreid, als eeuw'ge sterrenvonken.…
Tegen de wijzers in?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 In de twintig eeuwen die in kruistocht zijn
verstreken worden de helden van de strijd
tot in elke taal verhaald
de tijd van vrede onverslaanbaar is omdat het
voelen blijft als vrijheid die verworven wordt
als tijdloos gewin.
een immense rust stilt de honger van de oceaan
het slaat in ieder uur tegen alle klokken in.…
Altijd en overal
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.226 .
--------------------------------------
uit: Onze Eeuw, jrg. 13 (1913)…
Onverteerbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 diep uit de modder vandaan
Word je naar boven gehaald,
Hoewel je vorm na vele jaren nog
Zeer herkenbaar is, heeft
De kunststof waarvan je
Gemaakt bent de kleur van
Modder, van pure derrie aangenomen -
En toch, ondanks alle zuren die
Zo te zien jaren op je hebben
Ingewerkt, ben je nog helemaal
Niet verteerd, en kan het nog
Eeuwen…
Kerstmis 2014
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
854 De vrede wil geboren worden,
al duurt het ook nog eeuwen lang.
Wij kunnen slechts in kleine dingen
een beetje licht doen zien misschien.
Maar al wat klein is, is van waarde,
de grote droom vraagt heel veel tijd;
laat ons maar knielen en bedanken
het Kind dat in een kribje schreit.…
Vanuit de lucht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
652 (Toren van Bélem)
Als een ce-
remonië-
le toegangspoort
aan oever
van de Taag
te Lissabon
sta jij hier sinds
het begin
van historische 16de eeuw
Neo-ma-
nuelijnse
versieringen
invloed van
Moorse de-
coratieve
kunst overal
goed zichtbaar
in zowel bastion als toren
Ook Vlaamse
gaaien vliegen
van Noord- naar Zuid…
"Cederen van het toegeven”
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Immer ben ik ondergedompeld in deze lava eeuw.
Hart en handen koud en klam.
Rest van mijn lichaam op het punt van vuur en vlam.
De zuchten die vogelvleugels slaan zijn diamanten smart.
Ik ben een vrij gebroken hart.
De scherpe punten van letters nu nog meer op mij gericht.
Mijn liefste, ik ben gezwicht.…
Aan de Hermes van Praxiteles
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 Zoals een man na jaren wedervindt
Oudtere relikie, zijn jonge beeld:
Onder de blonde val van vlossen weeld'
Dat zuiver oog dat God in moeder mint, -
Zo door het floers der eeuwen, dat haar blindt,
En 't wee der wereld, dat haar u verheelt,
Zovaak glimp van geluk de schemer deelt,
Groet ziel van ver u, als die man dat kind:
O ziel, o glans…
Grote dame
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
798 Je paste zo geheel in die chique
negentiende eeuwse tijd, zo samen
met Josine van Dalsum, ook zo'n
kanjer in jouw vakgebied.
'Cremeer mij maar en drink daarna
een fles champagne!', zei je even
koninklijk en blijmoedig als altijd,
uniek raspaard.…
Vriendelijk licht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
3.251 Ik kijk al eeuwen vooruit!
Ik toon je mijn allure:
soms fel of mild, verhuld.
Welk duister er ook verschijnt-
ik licht je bij met liefde.
Na wat jaartjes kijk ik
of mijn werk wel helpt.
Vaak schrik ik: menig mensje
heeft het niet begrepen.
Ontvangen doe je constant.
Tal van weetjes dito.…