2594 resultaten.
onbenoemd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 hoeveel vuur is een vulkaan
met hoeveel woorden zwijgen we
hoeveel dorst gaat in een glas
anders dan droogte of afstand
waar begon een naam, een oud bos,
een rots, de groenheid van gras
kennen we de kanalen en straten
van het hart, nemen we ooit afscheid
noemen we kustenloos land in de diepte
een eiland?…
herschikking
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 binnen slaapt het licht van glas
alles naar binnen gericht
onbegrepen als ruimte
eenzaam is een planeet zonder maan
zo behoren de meeste dagen aan niemand toe
zoals het hoort
een voorgekookt afscheid treedt binnen
niemand vraagt naar namen
aanwezigheid dringt zich op
tot een antwoord ver van bomen valt
een tafel, een stoel, een beetje…
dat strakt boven groen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
726 ik keek naar je op
je spiegelde hemel
ontmoette in glas
het wit van de wolken
zag jou komen
in blauw dat
strakt boven groen
in een zomer vol dromen
je was geen fata morgana
maar vatte mijn hand
keek naar het land
en zei, kom we gaan
naar het huis waarheen
de wind ons zal dragen
een thuis waar gelukkige
uren zich lengen tot…
Poète maudit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
746 weer zo'n dag
waarop de uren
zich van schemering
naar avond slepen
en in het duister
een vaag silhouet
hij
misantroop van de nacht
bandeloze tijden
perverse fantasieën
vinden soelaas
op het nog blanke blad
het glas
hoogbenig in handbereik
Tot aan de dageraad
waarin ze weer ontluiken
als les fleurs du mal
schoonheid
vanuit het…
in schaduwen die huilen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.157 ik bleef hangen
aan het prikkeldraad
je eerste zin
in schaduwen die huilen
ik kan me niet verschuilen
in de woorden die ik las
muren met gebroken glas
vrijheid die in scherven brak
je hebt de boom betast
haar bast weet van verjongen
de kern is nu spijkerhard
herinneringen zijn verdrongen
ramen ogen donker
in het bos fluisteren de…
nog dichterbij
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
586 wellicht is sprake van misverstand
is alles breekbaar maar binnen bereik
lezen we slechts datgene
waarvoor woorden bestaan
toch loopt deze dag regenachtig voor zich uit
gaandeweg het middaguur
wellicht is sprake van korte duur
stel de aankomst uit, halverwege de huid
gooi niets weg, ongearchiveerd
maar bewaar alles achter glas
schenk…
nooit van jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
765 aan de overzijde van
de stilte de overkant
van de taal vallen
grote woorden uit
onze handen
de schone is gekomen
onstilbaar mooie ogen
als sterren als wit glas
haar gezicht de maan
vaart de wereld voorbij
zachte stappen tussen
de schelpen de nacht
sluit ons in haar armen
de schone is gegaan
we leren afscheid nemen
nooit van…
Op drift
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
933 Onbedoeld zoekend naar antwoorden
vergeet prangende vragen, zij waren
net pas onderweg met sneller ademen
de zon weigerde onder te gaan
de jasmijn bloeide het hele jaar
de tijd van wijn zonder glazen
achteraf waren er genoeg vragen
om bedachtzaam bij stil te staan
zij hadden het niet in de gaten
beiden het glas half gevuld
zij zien…
Groot wild
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 groot wild geweest
nagejaagd door boze dromen
brave burgers en demonen
en hij had het zo goed
met zijn kinderlijke vrijheid
zijn speelse karakter
en zijn vrolijke blijheid
overal waar hij kwam
kreeg hij overtuigend
zijn betweterige gelijk
tussen bittere tranen
en zijn verwarde ziel
een grote leegte
zonder een geheugen
een halfvol glas…
op locatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
318 de kamer is niet meer zoals die was
toch is dit de plek, geografisch gezien
hier staat nog wel een lege fles
het glas is verdwenen met de adem
die glinsterend naijlt op de muren
het raam is gevuld met lucht en vogels
al het andere is hoorbaar in gedachte
er is maar één doorgang met deur
de schakelaar maakt het verschil
aan of uit, gebroken…
VEREEUWIGD
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
751 Vereeuwigd achter glas
staan moeder en vader
plechtstatig tentoongesteld
omrand door glanzend kader
Met haar mooiste kleding
zit zij met doffe oogopslag
het hoofd passief geheven
en met gedwongen lach
In zijn trots versleten
staat hij vlak naast haar
zijn arm om haar leuning
plechtig van gebaar
Oud en moe als zij waren
en met doorleefd…
Ooit 2
gedicht
3.3 met 80 stemmen
52.377 Ga nu maar slapen; zo alleen
kan iemand je wakker kussen
het glas om je breken
de lucht om je in beweging brengen
---------------------------------------------------------------------
Hanz Mirck (1970) publiceerde dit gedicht in het tijdschrift 'Parmentier' uit Nijmegen.…
Wijnbad
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.078 Boven geurige nevel
van schuimbellen en bad-olie
spiegelt witte wijn
een eigen klein oppervlak
Je hand liefkoost
de voet van het glas
je ogen staan zacht
je mond is vochtig, wat open
Onder de belletjes
maakt je huid
je rondingen heimelijk zichtbaar
en tastbaar dichtbij
Een kus en nog een;
mijn lippen verdrijven water
en proeven…
Le petit mal
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.412 gebrandschilderd
glas dat dagelijks licht
en suiker kleuren filtert
in mijn donker zicht
wentelt stof en glinstert
schuin omlaag naar
de stenen vloer sintert
zwart naast wit waar
mijn bewustzijn daalt
door het flapperen
van lange gewaden
met hun wervel
en rokken ruisen
mijn tijd vervliegt
in het stofspel dat volgt
de stilte heerst
tot…
Zon.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
924 Zon, zon
Gouden bol
Laat de bloemen bloeien
Zon, zon
Overal
Doe mijn wangen gloeien
Smelt het ijs
In mijn glas
Laat je stralen
Stralen
Schijn je licht
Op mijn hoofd,
Op mijn huid
En haren
Kom,
Zon
Laat je zien
En jaag weg
Die regen
Kom,
Zon
Warme bol
En straal
Aller wegen…
Hoop.
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.374 In het duister
Is Hij licht
En ik luister
Naar Zijn woorden
Met mijn ogen dicht
Vergeet voor een moment
Dat leven
Zoveel gevaren kent
Het als glas
Zo breekbaar is
En we wachten
In ongewis
Op wat morgen
Gaat komen
Wat het doen zal
Met onze dromen
Angst omklemt mijn hart
Maar dan is daar
Zijn gefluister
Zie ik Zijn licht weer…
Verloren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.225 de grote stroom
die nu onophoudelijk
over de rand verdwijnt
zand, droger dan de zon
verdragen kan
verliest haar grip
op de werkelijkheid
de grote vloed
die straten dansend stof
omringt, blote voeten
smelten glas
eerst delven, dan kloven en slijpen
tot de pijn boven komt
en schittering bekoort
blijf kijken
niet alleen naar de grote…
Wereld
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
997 Huilend zet ik dit op papier
ik verlang naar hier
of toch naar daar
wist ik het maar
Ik voel me zo rot
de wereld is kapot
op een plek als deze
had het zo mooi kunnen wezen
Kijk eens om je heen
allemaal glas, hout en steen
overal huizen, wegen en gebouwen
en overwerkte mannen en vrouwen
Soms waan ik me een kind
altijd…
Dit klein bestaan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
864 Ze zijn meerstemmig
en niet steeds van glas
en nooit komt er een morgen
zoals die gisteren was.
De vogels zullen fluiten,
ook al kort de dag
en schuiven wolken voor de zon
en is er wee en ach,
bedenk dat heel dit klein bestaan
een druppel is in d'oceaan,
een komen en gaan...…
De vale bron
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 gebroken stralen
uit de vale bron
van de winterzon
ontluiken alle kleuren
in een transparant
ontmoeten met
steenkoude sneeuw
uitgesponnen
hebben zij elkaar
aan het licht geregen
de plak is kakelvers
voor speelse vormen
een ware zegen
nog dekken zij lief
de wereld af maar in
de krakende vorst
vallen zij in scherp
glas…
E2
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
442 Hier sta ik
Eenzaam achter glas
Een wijze uil kijkend
Vanuit een hoge boom
Die het even niet meer weet
De vrijheid loopt
Daar beneden over straat
Frank vrij jong en kwiek
Zoals het jeugd meestal vergaat
Vrolijk en gezond
En hier boven op E2
Loop ik rond
Met een infuuspaal
Als schaduw aan m'n zij
Mijn strohalm met het leven…
Beker met een tuitje
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
30.016 Veel later besefte ik pas
hoe belangrijk ons thee-uitje
en het drinken uit een gewoon glas
in haar halve schemerwereld was,
voor de gevreesde beker met een tuitje.…
Sorry
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.535 het is kil in huis
De deur blijft gesloten ik ben thuis
Wachtend op dat bekende op de trap
Dat belletje die herkenbare voetstap
Doch het blijft stil en mijn eenzaamheid duurt
Toen weigerde ik dom trots en was verbolgen
Die paar simpele woorden sorry ik heb spijt
Niet beseffend de verschrikkelijke gevolgen
En als ik mij spiegel in het glas…
Liever transparant
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.823 ik sla sterren in het glas
met mijn blote handen
voel geen scherven
maar kijk verwonderd
naar kleurend kristal
voor je me bedwelmde
hield ik van witte wijn
nu bloost mijn druivensap
donkerder en donkerder
tot een dieprode bordeaux
te lang omfloerste tranen
giet ik in het heldere gesternte
tot zelfs rosé haar tint verliest
en licht transparant…
Terug
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
1.050 een tijdkompas als
stijgende champagnebubbeltjes
vanaf de bodem in kristallen glas
liedjes doen je belanden
in even tijd terug
herinnering van liefde verdriet
verstopte emoties
nu lukt het even niet
wat tranen een glimlach
maar
alles gekoppeld aan melodieën
liedjes…
en hun woorden in muziek.…
Slechtziende of erger
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.321 Vuisten tot bloedens toe
stuk geslagen op
gepantserd glas
tranen gehuild
met droge ogen
schreeuwend zonder geluid
struikelend
over keien
die rotsblokken bleken
licht wordt schemer
schemer tot schaduw
schaduw tot angst
wat blijft over
voelende handen
in wanhoop zoekend
het kan erger
fluistert de wind
en ik prop mijn oren…
over Introversie
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
2.044 Tot het glas breekt, En hoe!
en de woorden me ontploffen
Her en der en hard en veel
en knapperig met splinters…
ouderwets
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.102 ik kom hier zo af en toe
omdat het hier zo ouderwets is
een vervallen kroeg
van zijn groezelige soort
aan de oude tapkast
met marmeren blad
drink ik de plaatselijke cognac
tussen vissers en armoedzaaiers
in de verbeelding
van mijn bezopen brein
is die vreemde oude vent
van een dichter hier ook binnen
rechtop achter zijn glas
schrijft…
Afscheid.
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
2.472 het sprankelt in mijn hart
zoals de bubbels in je glas
je grote bruine ogen
staren diep in mijn ziel
ik voel me ontdekt
in de eindeloze verte
betrapt in de snoeptrommel
van zinnenprikkelende lust
het mes beeft in mijn hand
mijn vork aarzelt voor mijn mond
ik voel de angst nabij
in woorden te verslikken
in leugens te verstrikken…
Vertekende beeld
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
492 die
niet sterven kunnen
zwerven regenbogen
recht de hemel in, ge -
zellin van achterdocht
en aardse puin om me
een ander gesternte
te gunnen in een kloof
die in mij leeft, dan de
nachten weer te laten
rijmen, komt mijn adem
op borgtocht vrij, in de
wegtrekkende wasem
op de ramen, waarin
barsten gezichten worden,
gebroken glas…