7803 resultaten.
Hart Voor Kerst
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.084 Dennengeur
verdrinkt
in gouden glitter
kaarslicht
mijmert
in flarden
nostalgisch denken
schemering
zweeft
op vleugels
van heimwee
naar schimmige verten
sneeuwvlokken
bedekken schuldgevoelens
met vrede op aarde
de nacht is sereen
en fluistert
vergeving
maanlicht weerkaatst
in stralen
van hoop
sterren
verzonken
in mythische…
Als...
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.437 Als de molens niet meer malen
omdat de oogst bedorven is
en de sterren niet meer stralen
omdat de wens gestorven is,
blijf niet stilstaan...
Als de schepen niet meer varen
omdat de zee geslonken is
en de wonden niet verjaren
omdat de droom verdronken is,
blijf vooruitgaan...
Als de klokken niet meer luiden
omdat de tijd vervlogen is…
Advent
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
800 Advent, tijd van geloven en hopen
Gods beloften zullen worden vervuld
Aan een wereld, verloren in schuld
De hemelpoort gaat wagenwijd open.
Advent, wachten op het grote wonder
Dat straks op deez’ aard gebeuren zal
Tot heil en vree, voor ’t groot heelal
Oh, Vredevorst, dank voor dit wonder.…
Doornen van de roos, ( Haiku’s)
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Doorn van rozenstruik
aureool van eeuwen strijd
hoop in druppels bloed.
Onuitgesproken
zoals de decemberwind,
woord op de lippen.
Het ‘zelf’ zonder vorm
niet de dood te verzwijgen,
in ongeborenen.
Gedreven wolken
biedt vredebewonderaars
hun rustpauzes aan.…
Hij bleef nog even
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
850 In zijn zetel van tevreden
denkend aan hoe alles ooit begon,
zetelt in de herfst van zijn leven
een oude man onder een gouden zon.
Zijn oude ogen over het water,
een schittering van een wijzer ouder man.
Doch het landschap om hem heen desolater
wanneer hij afscheid neemt ervan;
Haar kleuren een beetje valer,
de mensen die op haar…
Het vale licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
599 Het vale licht spreidt zijn vleugels uit
om te vliegen naar waar de warmte woont
die ik ooit mocht vinden in je handen
maar meer nog in je hart.
De regen deert me niet, hij vult
alleen mijn denken, blust het heimwee niet
naar die tijd toen we jong waren
en nog illusies bouwden langs de wegen.
Straks komt weer de lente
en we zullen zingen…
De jonge morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 Alsof de nacht mijn lasten voelt,
ontlokt de hemelboog mij duizend zuchten…
Ik offer tranen aan de goden voor mijn zielenrust.
Zij helen de vleugellammen
en ook mij.
Ik, die -zwaar verankerd- aan verleden lijd…
En in de bron van de maan baadt het licht van de zon.
Haar mildheid werpt goud als kleur over mijn ochtend.
En ik drijf de dag in…
DAKLOOS
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
645 De nacht is stil, de nacht is pikzwart
geen ster, die nu aan de hemel prijkt
De diepe stilte, volkomen zonder hart
die thans bijna mijn innerlijk bereikt
De nacht is stil, de nacht is ijskoud
een huivering schiet ijlings over mij
Het koude koud maakt mij benauwd
als ik mij in ‘t iel portiekje neervlij
De nacht is stil, de nacht is zo ledig…
Het raam.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
893 ‘s Avonds laat loopt hij in zijn wijk,
Eengezinswoningen zonder tuin.
Krom en langzaam slentert hij voort,
Langzamer indien gordijnen geopend,
En geen lantaarnpaal die stoort.
Wat
Zijn hart sneller doet kloppen,
Bij verlichte kamers met een scène,
Van meisjes die het warm hebben,
Die misschien hun kleding uit gaan trekken,
En geen thermostaat…
Hof van stilte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
560 Hier voel ik me gedragen
door herinnering en hoop
en dwaal ik langs de graven
hier leeft de dood.
Als ik hier eens zal liggen
te wachten op wat komt
loopt hier misschien mijn nageslacht
te hopen op Zijn komst
wie weet zit op dit bankje
een jonge organist
te denken aan zijn oma
die hij een beetje mist.…
lenteoproep
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
452 laten we samen
bij het begin van deze prille lente,
na wekenlange mist van twijfel,wantrouwen en onbegrip,
na maanden van koude-kak-drukte en kille verbeten kilte
mekaar eindelijk opnieuw recht in de ogen zien,
niemand hoeft gezichtsverlies te lijden.
we hoeven niet langer
de verdorvenheid,
de domheid
en de zwakheid te promoten.
maar…
Was jij maar hier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
476 Was jij maar hier
om hand in hand
de toekomst te verkennen
een lamp te schijnen
in de bange nacht
Was jij maar hier
om moed te fluisteren
te zeggen welke kant
en dat het best zal gaan
op het struikelige pad
Was jij maar hier
mijn ander ik
maar ik ben ik
en jij nog jij…
wij geven hem uit handen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 wij geven hem uit handen
en hopen dat hij leeft
bij u, god vol erbarmen,
die rust en vrede geeft.
niet dieper kan hij vallen
dan in uw vaderhand.
bij u leeft hij nu zalig,
vrij in 't beloofde land.
wij willen heden vragen
aan u , die met ons treurt,:
leid ons door droeve dagen
het leed heeft ons verscheurd.…
Verlangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
978 Wat kan ik hopen
van hem,als mijn dove oren
slechts mijn hoofd geloven?
Wie is hij,die ik bemin
en die ik slechts betasten kan
in woorden en gedachten?
Waar is hij,
Wanneer kan ik hem verwachten?…
hiphop hard
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
715 in onze jonge jaren was het
allemaal zo belovend
het leven was nog rekkeloos
een biertje, een sigaretje en
een lekker wijf
je stond stijf
van de mogelijkheden
waar jaren verstrijken
kent het heden steeds meer
ongemakken, alles lijkt
te verzakken
van je hip
van je hop
ga je hard op je smoel…
STUNTELIG SONNET
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.512 Gedachten tikken tegen je voorhoofdsbeen
als het kuikentje, dat zijn ei verlaat.
Eigen wil vliegt zwellend op, maar vergaat
onder streng gezag, zakt hulpeloos ineen...
Bezwaard ligt de pen naast frommels, scheldt gemeen:
"Het gestriemde blad vol slaafse woorden haat
jouw ijdel streven. Weet een zuigeling raad
met kunstminnende taal? Verlang…
De weg van het hooglied
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 Aan het begin van die weg
heb ik eens gestaan
gewacht op mijn liefste
waarvan ik zeker wist
dat ze hier langs zou komen
op het midden van die weg
ben ik eens stil blijven staan
dacht dat ik haar zag komen
waarop ik zolang had gewacht
alleen nog van kon dromen
op het eind van die weg
heb ik nog eenmaal omgekeken
ben bedroefd doorgelopen…
Gedesillusioneerd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
525 van papieren beloften
vouwde hij 'n vliegtuigje
stapte in en ontsnapte
aan de gevestigde orde
waar hij nog 'n appeltje
mee te schillen had
langzaam vervloog
haar hoop op een
goede afloop…
missen wat ik had
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
757 Met jouw gezicht
In m'n hoofd
Loop ik rond
In het stralende zonlicht
Verdrietig, maar ook blij
Want diep in mijn gedachten
Ben jij toch altijd bij mij
En dat geeft mij de moed om te wachten
Al is het misschien overbodig
En vind jij het absoluut niet nodig
Blijf ik zo rondlopen
En blijf ik eigenwijs hopen
Er is niemand op de aarde…
Gevangenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
736 De tafel staat voor ons tweeën gedekt
Hoewel jij al maanden verdwenen bent
Jou vergeten heeft geen enig effect
Elke mogelijke omkering went
Je foto’s hangen op dezelfde plek
als je ze laatst thuis hebt aangetroffen
De poetsvrouw gaat tekeer op elke vlek,
Maar alleen ik mag de kaders stoffen
Je kamer onaangetast gelaten
Alsof je hier al…
Me dunkt
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
572 De anderen zijn de hel
wat je denkt als je een ander ontmoet
De eigen gedachten weerstand vormen
afstand blijft bestaan
Hoe weinig bedreigend als iedereen
een deel van jou vormt en hoe
geruststellend de saamhorigheid der dingen
met afstand, die verdwijnt…
Mijn gedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
752 Dikwijls kan ik de gedachten
in mijn woorden niet kwijt
kan ik nog slechts wachten
op iedere zin die om voorrang strijdt
wachten op verlossende woorden
die mijn onrust op doen klaren
in talrijke klankvolle akkoorden
mijn brein voor rampspoed bewaren
dan spreek ik als volleerd redenaar
de bühne vol gloed betredend
iedere tegenspraak overredend…
steentje...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
976 beroofd;
ik huil als m’n verwachting wordt gekloofd
ik bid voor vleugels aan mijn last
ik hoop op hoop en meer op kracht en
het wordt beter, tuurlijk,vast en...…
stil
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
735 jouw fel blauwe ogen die mij ontmoeten
en mij iets geven van nieuwe hoop.
er zijn zoveel verschillen
dat ik het me ga verwijten dat ik zo ben.
waarom ben ik niet zo'n sportief, knap en sociaal meisje,
zoals al jouw vriendinnen die ik ken.
die liefde blijf ik verzwijgen
tot de hoop zich ontwikkelt in moed.…
Hen die ik heb gekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 In het zwakke schijnsel
dat nachtelijke vlakte vult
zie ik dromerig de velden
met donkere silhouetten
en wacht zonder te weten
wie mij licht zal brengen
om het pad niet te missen
dat ik niet vind zonder flambouw
zie tussen de bomen
schimmen van verleden
hoor ook hun stemmen
door de kruinen reeds gaan
voel hun ademzachte streling
reik…
Hoopvol seizoen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
471 Je bent niet het sterven
van zomer en warmte
maar de geboorte
van warme tinten in mijn hart
je bent geen eind van ’t leven
bedekt onder stervend blad
maar het begin
van hoop op het nieuwe licht.…
De draak...
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.434 De draak heeft zijn vuur uitgespuwd
in de diepste lagen van mijn vrouwelijkheid
Verwoest zijn de rondingen van mijn karkas
Niets dan een krater gevuld met leegheid
Alle waaroms zijn in een mist verzopen
en de antwoorden verteerd door het drakenvuur
Helse pijnen vinden blarend een weg
De draak zal worden bestreden met een gifkuur
De draak…
zwarte bloem
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
597 ogen bloeden van verlangen
foto's van de zwarte bloemen
deel ik uit, voor wie maar wil
nieuwe wereld kom
handjes klappen in de stilte
niet zo hoog geheven
kindernagels krabben leegte
meisjes janken iedere morgen
kom, jij reus
vergeet je olie en je winsten
lever in die ruwe dood
verbrandt je moordend tuig
bewaar haar ogen in jouw hart…
De dag gaat haast niet meer open
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
637 Hoop is niet te doven.
Gelukkig maar want we zijn toch mensen
onderweg, steeds weer uitkijkend naar vrede.
Rorate, open u hemel, voor ons diepe verlangen.…
stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Zoekend
naar het leven
naar de rede
naar de liefde
loop ik dwalend in de dag
droom scherven in de nacht
wens ik de stilte
die mij wakker kust…