3400 resultaten.
tegenstrijdig
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.006 .
verplant mij niet
naar ongeduld
ben reeds onder
vergrijzing gehuld
sprint maar jongeling
in graaiende mist
jij wordt nog gedreven
door een zuigende list
.…
spiegelbeeld
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.670 Ik kijk in een gebarsten spiegel
in het aangeslagen condens,
vol met jeugd sentimenten
van een oud gebroken mens,
mijn gezicht met diepe groeven
één voor één met een verhaal,
alle jeugdherinneringen,
sommigen met een eigen wens.
Niet meer denken aan 't verleden
ik stop het weg in mijn verdriet
laat me weer opnieuw ontdekken
wat de wereld…
een voorbode
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
792 ik aanschouw
de dode
een mens
als voorbode
voor mij
plots
een monument
doch hij leefde
in de eeuwigheid
een moment…
Alleen
alles
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
289.095 De stilte is ondragelijk,
mijn hart bonkt van de pijn.
Want waarom ben ik nog steeds alleen?
Waarom heb ik geen duizend aanbidders om me heen?
Is er dan niemand die van me houdt?
En die me als geen ander vertrouwd..?
Waarom ziet niemand me staan?
Maar ja, ik lijk zelfs onaantrekkelijk in het licht van de maan!
Is er dan geen enkele jongen…
de weide van mijn jeugd
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
830 slechts eenmaal
keer ik nog weerom
en zie reeds van verre
door glans omgeven
de weide van mijn jeugd
met de hoop in beleven
waar ieder nog deugt
en ik liefde verwachtte
van verlichte sterren
als ik dat nu zo overzie
en de naaktheid ervaar
van mijn kinderdromen
is het heden zo vreemd
alsof alles mij is overkomen…
voorbij de dood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 dit huis met haar lege kamers
en jij, met je vele vervlogen dromen
jullie passen niet bij elkaar
jij erin en het huis rondom jou
gevloek is wat ik zie
dit einde werd voorspeld
zoals zovele anderen
nam je het niet ernstig
teveel bezig met morgen
was er altijd het verval
een brokkelmuurtje meer of minder
dank de bouwer maar
nu is er niets…
ik, de mens
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.159 ik ben geen engel des heren
doch mens, kwetsbaar en klein
geen adelaar met omvangrijke veren
maar aan aard en aarde gebonden
kan onmogelijk alleen het ontij keren
kan mijzelf niet eens bezitten
laat staan een mens, de ander
ik tracht mijzelf wel te delen
in wezen een binding aan elkander…
Voor Hans
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.377 Hassi, Hansipansi
uit het oog verloren
broertje, teruggekomen
kwam ik een wereldgozer tegen
Bolknak, maar niet de sigaar
Gevoel met handen gegeven
Vanuit zijn tenen
Ik groet je, Hamol,
En jij begrijpt wat ik voel.…
spiegelen
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
2.830 ik fluister met schaduwen
dwaal met de lichten
die blauwachtig schijnen
op zerk en graf
luister naar stemmen
die tijd in mij doden
en steeds blijven vragen
om wie ik echt gaf
ik strijd met de geesten
vlucht in gedachten
die trouw aan gewoontes
vervliegen als gas
ontwijk alle spiegels
die mij confronteren
met wie ik moet zijn
maar eigenlijk…
Achterom
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.858 Ik kijk om
naar dat
wat was
vaak
maakbaar
soms
als los zand
weg
gegleden
voor even
vertraagt
de tijd
dan vervolgt zij
haar pas…
Een kind dichten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
928 Ik strooi woorden als stuifmeel
zoek bloemen van verbeelding
koester de te kiemen pitten
in de bodem van mijn geest.
Gerijpt door de herfstzon
breek ik mijn gelooide bast
werp ik zaden ver van mij
voorbij mijn rangeerterrein.
Het zal toch één keer lukken
vruchtbare grond te treffen
en mijn kind te dichten
als de zachte lenteregen valt…
Toen wij nog jong waren
gedicht
3.4 met 19 stemmen
10.569 Toen wij nog jong waren en de wereld nog oud was
en wij in een ver land op hoge bergen stonden
en in het dal diep beneden een lange roerloze
roestige trein zagen, onbestaanbaar alleen
in het oog van een hevige leegte, riep jij
terwijl je de hemel een kushand toewierp
ik ben een reisgids kinderen
leer mij lezen
en 's avonds op het plein…
De Afbrokkeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
178 Dit is niet de eerste keer
dat zijn nagels hem helpen
zich uit een gat te graven
Vogels met oranje snavels
orka’s en één bruinvis
worden hem toegeworpen
als onvoorziene vergezichten
dientengevolge
komt alsnog de afstand
in hemelsbrede zin
‘nicht in Frage’
tot ijsberen
Hij loopt rond en keert terug
naar de kern waar alles begon…
Spiegelkast
gedicht
2.6 met 44 stemmen
13.047 Vreemd, dat zij nu slapen moet. Er is nog
meer te doen. Net zou zij aan de strijk, het is
pas noen. En moeder zit nooit stil, meneer.
Iets in haar hoofd speelt met de tijd,
iemand die haar leven niet meer leidt.
Toch gaan gordijnen dicht. En groet zij kort
de glazen buurvouw, die zich 's avonds
sluit. Morgen mag zij de kast weer uit.…
Geleend licht
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
953 Duizend diamanten doen een dansje in de zee,
geven glans aan grijze golven voor de duur van een idee.
Tot de einder flakkert vuurwerk in de volte van de baren,
deint een zilver stralendek van hier en nu en alle jaren.
Hoe later het uur, hoe breder de deken
en hoe talrijker de beelden die spreken
van een glimp van zijn, een tel in 't leven…
zoals het leven
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
2.643 het leven zoals dat was begonnen
nam geen keer
maar rondde
dan kwam het punt voorbij
het leidende motief,
dat was niet jij
dat waren ook niet wij
maar dat waarvoor wij stonden
als punt een kans
een leergang door de tijd,
het levenslied, de offerdans ,
een loutering, winst èn verlies ,
een nieuwe ronde…
zoals jij mij ziet
netgedicht
4.1 met 31 stemmen
1.278 ach was ik maar niet
zo denk ik vaak
zoals jij me ziet
een illusie:
de schijnbare
werkelijkheid
van driedimensionale
vergetelheid
jij kleurt mij in
met wazige tinten
hersenspinsels op een kluit
ach was ik maar
niet te vinden
achter jouw etalageruit…
Verdonk
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
706 Verhaal Verdonk: het 'recht door zee' van mevrouw
Althans zover dat kan en mag
Zover dat nog voor mensen klinkt als wijs
De zee kent vele hindernissen
Gevaren die de ervaren zeeman zelfs niet overwinnen zou
Windrichtingen die soms niemand voorzag
Het is menselijk je te vergissen
Te hopen op een vlekkeloze reis…
Struikel niet over je ego
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.386 je ego trippelt je haast voorbij
op hooggehakte sandaaltjes
verwaand loop je ernaast
in een poging ze bij te benen
elke stap opzij is enkel
om schooiers te ontlopen
want om aandacht bedelen
is immers je eigen specialiteit
hooghartig blik je lucht
en mist zo al het moois
dat onder diepere gronden
allang aan je voeten ligt…
Morgen in de bergen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.912 De zilvren morgen steeg over het dal,
Het leek of aan de stenen rozen bloeiden,
De bleke nevels weke' en reze' - en groeiden
Als witte anemone' in 't licht heelal.
Toen rijpte 't klare zonlicht zelf, en vloeide
Als zuiver-blanke room van wal tot wal,
Tot het opeens in overvolle val
Het…
EINDEJAARSRING (VOORAVOND): TABULA RASA
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
767 de ochtend van het leven was nog koud
alleen het zonlicht wist ons te behagen
verwachtingsvol verbeidden we de dagen
we schaarden ons rondom wat brandend hout
we wonnen elk seizoen aan kracht, het woud
had geen geheimen meer voor ons, we zagen
de dieren, oogsten lof van jong en oud
de stam was trots, bij thuiskomst van het jagen
een schone…
EINDEJAARSRING: DEVIATIE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
754 niets kwam terecht van wat de straat beloofde
we liepen onverschillig en in wild-
verband, de klinkers hebben ons verstild
met elke nieuwe stap die ze verdoofden
wie had het recht om over onze hoofden
een weg te banen die ons ongewild
de kant op wees waarin wij niet geloofden?
een mijlenverre kruistocht was verspild
een hevig beven van de…
EINDEJAARSRING: INTOXICATIE
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
772 we waren tijdgenoten, ruim gemeten
ten prooi aan hemels recht, we deelden huid
en haar, sandalen maakten geen geluid
we hebben ze tot bloedens toe versleten
de wind was zwak tot matig, kromp naar zuid
er was een spoor, we volgden het verbeten
maar waren op een woestenij gestuit
wie had dit van tevoren kunnen weten?
de ijle lucht ontving…
EINDEJAARSRING (SLOT): REÜNIE
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
895 we troffen alles onveranderd aan
vertrouwde luchten vulden onze longen
het was nog niet goed tot ons doorgedrongen
we bleven op een afstand even staan
en zagen hoe de mensen zich verdrongen
rondom het spit onder een volle maan
de avond viel en ieder leek voldaan
de danseressen dansten, barden zongen
totdat een takje kraakte en een jongen…
De blanke poort
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
698 Lippen lispelen een engelenbode,
een zacht en mijmerend verhaal
dat spreekt van levenden en van doden
in een andere dan mensentaal.
Rank en lieflijk zijn de klanken
die mijn zintuigen weer wekken
tot een staat van kunnen danken,
kunnen horen zonder spoorslags te vertrekken.
Wit als sneeuw is de welgevormde mond
die mij nieuwe sagen brengt…
Kersen
gedicht
3.1 met 17 stemmen
7.800 Kersen leggen op de kersen in een plastic tafelkleed:
een gesorteerde werkelijkheid
als lokaas voor
jij die alles enkel door elkaar verdraagt: kersenmar-
melade, ruggengraat als pitten uitgespuwd toevallig
in een rij op de aanrecht, krieken tussen de kersen
vertrekken je mond als ongesproken
Woorden moeten niet later iets willen worden. Niemand…
Mag ik...
poëzie
3.1 met 7 stemmen
3.655 Mag ik uit de wilde spelen
van dit wisslend licht en donker,
uit de wankle op- en neergang
der verbloeiende getijden
niets dan u en u alleen onthouden
in uw nimmermeer te grijpen
stralende onafhanklijkheid?...
Kan uw ijver niet gedogen
dat u iemand buiten mij zou weten?
Alle…
het blauwe niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
639 het niets is niet het anders iets
het niets is niet het niet iets
het niets is pijnloosheid
het niets is zijnloosheid
het niets is oneindige ruimteloosheid
het niets is eeuwige tijdeloosheid
het niets is het oorverdovende oogverblindende adembenemende diepste
van het diepste blauw
ginds aan de andere kant
van de horizon
ach
uit te kunnen…
Niets voor altijd
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.325 Het luchtballet van spreeuwen
een schrijvende vogelwals die zich in driekwartsmaat
laat lezen in deze late herfstlucht.
In het sleepnet van de schrijver
landen woorden om te vertrekken
door de mazen van de tijd.
Een gewonde engel schildert
boven een vlucht wilde ganzen
verten van onbeschreven lucht.
Zal ik woorden tussen lijnen schrijven…
van dag tot dag
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.965 ik wacht en ik wacht en ik wacht
ik kan het gevoel niet benoemen
en heb ook geen tijd om me met mijzelf te verzoenen.
van spiegelbeeld naar boven
zelfs de zon verbergt zich bij mijn aanzicht
toch vraag ik Hem om Zijn licht.
ik ga zitten op mijn groene stoel
met mijn knieën over elkaar
strijk ik mijn haar glad als een trotse pauw
vorm ik…