2545 resultaten.
Weer licht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
432 dichterbij
verlicht de schimmen aan de overzijde
de donder knettert even oorverdovend
het weerlicht verblindt mijn beide ogen
en alles herhaalt zich nu ze zijn gesloten
Dan zwakt het spektakel langzaam af
vreemd genoeg is het nog steeds droog
langzaamaan wordt het weer stiller
ik kan weer kijken en ik luister
Van over de trage rivier
de klanken…
mijn orkest
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
698 als ik moet gaan
en eens moet ik gaan
laat mij dan vergezellen
met tonen van gezang
die verhalen van liefde
een cantate in Gloria
als licht zuilen van geluk
laat de stemmen klinken
als ik moet gaan
en eens moet ik gaan
breng mij dan weg
op klanken van muziek
zij vertellen over schaduwen
de vleugels van verdriet
die het hart beroeren…
Geduld, geduld......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar eerst moeten we de winter door.…
Van voor ik moeder werd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
739 zijn zal,
Een krater die niet meer
Met heelwording kan worden
Opgevuld, tot een zee van tranen
Geworden vol leegte, kilte en verdriet -
Wilde ik schrijven, maar kon het niet
Was Nederlands voor mij opeens
Een vreemde taal, en was het
De muziek van vroeger,
Van voor ik moeder werd, die mij
Riep om opnieuw mens te worden
In een klank…
maartse blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
479 ten tijde van dit uur
terwijl de harde wind zijn kou
door kieren drukt
lukt mijn lied niet, want ik zing
slechts schrale tonen
op weg naar morgen blijft de klank
verborgen in de vensterbank
ze huilt er slechts en laat
me zoeken
oh moment, je wendt je naar mijn hart
maar elders leef ik in gevaar
mijn lippen dun, de wangen koud
diep doorwaaid…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 de zon schijnt
op ontbladerde bomen
takken gehuld in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water…
als twee vliegers
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
728 neem een ogenblik
voor de rode tulpknop
die net op mijn lippen lijkt
voor dat jij mij kust
zonder woord zonder klank
volgen we de natuur
als twee vrolijke vliegers
op het strand van Zeeland
lieverd leg jouw handpalm
op je hart en luister naar
de oosterse wind die onze namen
tot onze vaderlanden meeneemt
we spreken Nederlands
met…
Gebroken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
655 De klanken van haar pijn
raken de wanden
van de kleine ruimte,
haar woorden raken
diepten van mijn ziel,
doen me beseffen hoe het schrijnt
om ongewild
een ex te moeten zijn.
Wanneer ik uitstap
zie ik dat
de hemel zich
over haar spreidt.
Nooit hoeft een mens
door hellepijn
van ongewild
Zíjn ex te zijn.…
Nachtlied van verlangen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
836 Het diepste ik
dat ik van jou ken
laat mij hier weten
wie ik nu ben
onder maanlicht
in de nacht
en onbevangen
het is de stilte
in jouw zwijgen
die ik in mijn hoofd herken
als weemoedig nachtlied
van verlangen
het zijn dromen
die dikwijls verschijnen
wanneer de zomer
gaat verdwijnen
zonder wrange klank
van droeve heimwee…
de dichter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 Elke dichter zijn eigen taal
Zijn eigen klanken
Zijn eigen persoonlijkheid
Iedere dichter zijn eigen wereld
Zijn eigen kosmos
Een gedicht is een korte wandeling
het schrijven een waarachtige handeling
om te komen tot een kern der dingen
en tot de essentie van het leven door te dringen
het creeren van een eigen melodie
in beeldspraak
of pure…
Antonio Vivaldi
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
554 Over het wijdse
piazza San Marco
ruist in de bladeren
weer een concerto
In gaanderijen
van de basiliek
vioolklanken tussen
de machtige zuilen
golvend akkoorden-
patroon in lyriek
Strijkers weerklinken
en echo's die galmen
klanken weerkaatsen
in de akoestiek
van gangen bij missen
en korengezangen
Waaierend over het
wijdse…
De cello
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
775 Eenzame cello zonder lied
Bedolven onder duizenden stofdeeltjes
Een hol hart dat weent van verdriet
Strijkinstrument met weemoedige klank
een strak viertal aan snaren
haar welgevormde hals zo rank
Vele symfonieorkesten heeft zij begeleid
Wankelend op haar staartpen
is zij almaar door de strijkstok gekastijd
Zwijgende cello in de hoek…
Tikkende klok
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 Iedere komma omarm ik als jouw aanstaande vervolg
het leven waar je nooit een punt van maakte
bundel ik bij iedere klank van de tikkende klok
dat het beeld van mijn mijmeren frequent verlicht.…
Geduld, geduld…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar eerst moeten we de winter door…
huilt muziek haar lied
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
898 zacht huilt muziek
haar lied op je huid
eenzame tonen
van een enkele fluit
violen vlagen in
strijkend meeslepen
dragen gestreken
emoties voorbij de tijd
daar waar bazuinen
de andere klanken
verruimen en hoorngeschal
weerklinkt tot diep in het heelal
laat je dragen door de melodie
ontvlucht het aards bestaan
drijf mee en…
IK HEET …
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Als in een luchtbel gevangen
hermetisch afgesloten
daarbuiten
stemmen en geluiden
ze horen je niet
volumeloos
jouw uitgestoten klanken
binnen geluiddichte wanden
malen ze rond
de witte jassen in de ruimte
de veel te strakke blikken
drie-, viermaal prikken
in vaten veel te broos
ik heet, ik heet
weet je hoe ik heet
en wat er omgaat…
question ordinair
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
451 bij vlagen zweeft de vraag in mijn hoofd van
is er in het gewone leven nog plaats voor poëzie
dichters moeten zwoegen en de scherpe kanten verwijderen
van bonkige gedichten en de klank verzachten om toch
vooral maar niemand te beschadigen...…
dorp van weleer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 het dorp stierf
verstikt onder
lagen van as
en puin
een stille dood
in het dorp
leefden bedaarde
beukenbomen
groeiden bloemen
in het korenveld
vervallen huisjes
krom geteisterd
door weer en wind
en altijd in
de donkere verte
die eenzame
fietser onder de
grijszwarte lucht
de sonore klanken
van de kerkklok
mijn gesmoorde…
IK HEET ...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 Als in een luchtbel gevangen
hermetisch afgesloten
daarbuiten
stemmen en geluiden
ze horen je niet
volumeloos
jouw uitgestoten klanken
binnen geluiddichte wanden
malen ze rond
de witte jassen in de ruimte
de veel te strakke blikken
drie-, viermaal prikken
in vaten veel te broos
ik heet, ik heet
weet je hoe ik heet
en wat er omgaat…
echoklanken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
446 Vleermuizen omcirkelen grafstenen
een dans in winterse mistroostigheid
echoklanken uit een overleden vaderland
dieper in de nacht krioelt het ongedierte
tussen het door de kou vergeten gras
ritmisch klinkt de klank van hongervrees
in de machteloosheid van een dwalende wees
door dit land is ieder kind zwerver geweest
tussen de wandelgangen…
Haar dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
679 ik kende
haar dromen
een metafysisch
gaan en komen
van vorm klank
en kleur die haar
streelden en zacht
met haar speelden
tot zij eindelijk
moe en slaap
de overhand kreeg
zich heerlijk soepel
uitrekte en de
laatste pluis met
gratie en elegantie
vaarwel wuifde
om de volgende
dag uitgeslapen
te beginnen met
een schone lei
alleen…
fuga
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
510 een fuga van de liefde
zweeft met haar eerste
prille stem door het dal
een bries draagt de
volgende warme klank in
tintelende handen naar huis
tonen voegen zich samen
als een liefdevolle belofte
een vloeiende groet
troostende vallei poëtisch tapijt
van verweven herinneringen
hoedster van meerstemmigheid
een fuga van de liefde…
In zangerige verpozing
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
197 maar in de cadans
van mijn eigen lied
ben ik tenminste
een vrijblijvend kind
mijn pauzes vallen
waar een ander praat
mijn zinnen buigen als een zachte draad
het is de vertaling van wat ik beleef
soms onbegrepen, maar voor mij zo waar
dus laat de muziek maar stromen en gaan
buiten de lijntjes van de norm en de plicht
in de unieke klank…
rozen ontsprongen?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.234 rode rozen zomaar
vielen op de mat
hoort de postman
zingt weg
Ik geef je
’n roosje mijn Roosje
Conny Vandenbosch
Negentien zus en zoveel
Alles vergeelt gaat dood
Alleen de klank
Die blijft
Weisst du die Rose,
die Du mir gegeben?…
Ave Maria
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.068 mijn zus was hoog gestemd
zij zong het Ave Maria
wij knikten bij het kerks gehoor
tot barstens toe graatzuiver
af en toe heel even
een korte hapering
van droeve slik
intens zwaar medeleven
onze verkrampte ruggen rechtten
in merg en been
zoals onze zus
zo was er geen…
Liefdestaal
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.446 Spreek dan tot mij in duizend talen
Duizend dagen
Duizend malen
In duizend tongen, duizend spraken
Die nu wij nog jong zijn onze harten raken
Er zijn geen woorden die als klank zich doen verstaan
Die helder alles tot je kunnen zeggen
Woorden van liefde zijn wel woorden lieveling
Maar slechts geliefden weten ze uit te leggen
Die zachte hand…
Aan Het Sterfbed Van Barmhartigheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
717 Als jankende klanken van weemoed
waait er een wind door de atmosfeer
een vleugje zelfreflectie
gaat al gepaard met hartezeer
ogen bekijken de wereld
vanuit een persoonlijk vizier
verandering is onmogelijk
er is maar een manier
botsingen tussen culturen
wrijving tussen vroeger en heden
een overeenkomst hebben wij allen
een verschillend verleden…
doodstil
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
2.183 't huis kent nu geen klanken meer
geen klaterlachen klautert hoog tot in de nok
om gevangen door 't zolderlicht allengs te bedaren
geen zangen dringen door ontsloten
vensters buitenwaarts om in gezocht duet
met luider merelfluiten of lijsterslaan
de vroege ochtend in te zingen
seizoenen zullen blanke toetsen tot
een dof en okergeel polijsten…
Klokken in 't avondgrauw
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.128 Hoor, ze brommen hol
in 't bonzend schomlen van de zware klepels,
en breken bronzen klanken, morzlen klanken,
die rollen traag, eentonig traag, en zweven,
en zich ontbindend dof en doffer smelten,
en sterven terendzacht door de ijle ruimte
met al het weifelachtige des avonds...
De klokken luien!...…
Winter
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.687 Bittere klanken, achter mijn lach van toewijding.
Wanneer ik de lente nog geringe keren heb mogen zien,
doet het me pijn dat de winters steeds maar langer duren.
Wanneer moeder zon dan ook dichtbij staat,
stelt zij mij alsmaar teleur.…