2552 resultaten.
Engelen in het oosterhout
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
654 Zij worden op doeken gedragen
Herken ik dan de eenvoud
Van enkel zwijgende vrouwen
Uit mijn verbeeldende lagen
Zij omarmen mij zonder te raken
Verwarmen met open ogen
In licht waarvan de dichter
Woorden wil maken
Zij spreekt
Oorspronkelijk
In galmen van gewelven
Ik luister en droom
Overbrug haar adem
Naar mijn hart
Om kleuren en klanken…
Woordzoeker
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
809 Van een luisteroor dat doof is
voor de klanken losgevallen
uit een mond die niet kan zeggen
van het woordbeeld dat hij zag
Nu een taal slechts vol gebaren
driftig graven in geheugen
waar de zin niet komt tot snede
maar in wanhoop overgaat
Afa ziet,
maar kan niet zeggen van het beeld
dat heeft bewogen
maar met taal niet werd gevangen…
Schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De blijde klanken van de harmonie
die door het dorp loopt te marcheren
herken ik vaag uit dat warm verleden.
De schooljeugd marcheert mee en ik zie
mijzelf daar tussen in mijn jongenskleren.
Gerust ontwaakte ik, gelukkig zonder reden.…
BLOEMEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Hoge lavendel
geurt fijntjes in de klanken
van het hommelkoor.
Bloemen, zuiver wit;
hier beleven kevertjes
hun reine liefde.
Hoort: "Witte lente."
Een woud van krentenboompjes
of late sneeuwbui?…
VOELEND ZIEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 De grootse blijdschap van het heden
wordt veelal geleid door
sterke stroom in kabels en draden
die
geliefde speeltoestellen
wilde beelden en sterke klanken
een wijde blik over de wereld
tot leven brengt
maar
daarbij heerst nog het geluk
dat verfijnde vreugde
bij
buigend hoog grasland vol wind
speurende vlinders en kevers
kleine vlammen…
Weer licht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
432 dichterbij
verlicht de schimmen aan de overzijde
de donder knettert even oorverdovend
het weerlicht verblindt mijn beide ogen
en alles herhaalt zich nu ze zijn gesloten
Dan zwakt het spektakel langzaam af
vreemd genoeg is het nog steeds droog
langzaamaan wordt het weer stiller
ik kan weer kijken en ik luister
Van over de trage rivier
de klanken…
mijn orkest
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
698 als ik moet gaan
en eens moet ik gaan
laat mij dan vergezellen
met tonen van gezang
die verhalen van liefde
een cantate in Gloria
als licht zuilen van geluk
laat de stemmen klinken
als ik moet gaan
en eens moet ik gaan
breng mij dan weg
op klanken van muziek
zij vertellen over schaduwen
de vleugels van verdriet
die het hart beroeren…
Korrelig betaamd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 ik signeer de tomeloze klanken
al was het papier, breekbaar als
de porseleinen herfst dringt de
waarzegger in mijn sterven door
ik streef zegt zij, jij streeft naar tekst
en welzijn in een gesproken rust waar thema
zich subjecteert in een volkomenheid van
besef, weliswaar is het niveau kleinschalig
en korrelig betaamd in vormloze gedachten…
Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 Stem die klinkt
Als uit de eeuwigheid
Snaren die doen wat
Jouw gevoel wil laten horen
En klanken voortbrengen
Vanuit de hemelse gerechtigheid -
Mijn handen open gevouwen
Naar de muziek en naar jouw stem
Doorleef ik mijn eigen
Geestelijke pijn met
Rillingen over mijn lijf
Als jij Starry, Starry
Night zingt voor hem
Die het…
Geduld, geduld......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar eerst moeten we de winter door.…
Van voor ik moeder werd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
739 zijn zal,
Een krater die niet meer
Met heelwording kan worden
Opgevuld, tot een zee van tranen
Geworden vol leegte, kilte en verdriet -
Wilde ik schrijven, maar kon het niet
Was Nederlands voor mij opeens
Een vreemde taal, en was het
De muziek van vroeger,
Van voor ik moeder werd, die mij
Riep om opnieuw mens te worden
In een klank…
maartse blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
479 ten tijde van dit uur
terwijl de harde wind zijn kou
door kieren drukt
lukt mijn lied niet, want ik zing
slechts schrale tonen
op weg naar morgen blijft de klank
verborgen in de vensterbank
ze huilt er slechts en laat
me zoeken
oh moment, je wendt je naar mijn hart
maar elders leef ik in gevaar
mijn lippen dun, de wangen koud
diep doorwaaid…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 de zon schijnt
op ontbladerde bomen
takken gehuld in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water…
als twee vliegers
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
728 neem een ogenblik
voor de rode tulpknop
die net op mijn lippen lijkt
voor dat jij mij kust
zonder woord zonder klank
volgen we de natuur
als twee vrolijke vliegers
op het strand van Zeeland
lieverd leg jouw handpalm
op je hart en luister naar
de oosterse wind die onze namen
tot onze vaderlanden meeneemt
we spreken Nederlands
met…
Gebroken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
655 De klanken van haar pijn
raken de wanden
van de kleine ruimte,
haar woorden raken
diepten van mijn ziel,
doen me beseffen hoe het schrijnt
om ongewild
een ex te moeten zijn.
Wanneer ik uitstap
zie ik dat
de hemel zich
over haar spreidt.
Nooit hoeft een mens
door hellepijn
van ongewild
Zíjn ex te zijn.…
Liefde als taal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 van allen
die hier langs zijn gegaan
met hoop en vertrouwen
hebben zij hun gebed
in fluisterende stilte gezegd
pilaren aangeraakt
met warme handen
hun wensen kenbaar gemaakt
de stenen zijn hard
maar glanzen zacht in dialoog
met duizenden kaarsen
zij kennen de ogen
in donkere gezichten die
vol verwachting even oplichten
de klanken…
Zij schaduwen woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
465 er zit geen rust
in je handen
zij cirkelen bogen
vingers wijzen bevlogen
naar een mooi perspectief
zij schaduwen woorden
benadrukken klanken
die anders niet
of veel minder lang
blijven hangen
zij dragen de taal
die in je blik
staat geschreven
accentueren het belang
van intensief leven
vinden ontspanning
in het strelen en helen…
Nachtlied van verlangen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
836 Het diepste ik
dat ik van jou ken
laat mij hier weten
wie ik nu ben
onder maanlicht
in de nacht
en onbevangen
het is de stilte
in jouw zwijgen
die ik in mijn hoofd herken
als weemoedig nachtlied
van verlangen
het zijn dromen
die dikwijls verschijnen
wanneer de zomer
gaat verdwijnen
zonder wrange klank
van droeve heimwee…
de dichter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 Elke dichter zijn eigen taal
Zijn eigen klanken
Zijn eigen persoonlijkheid
Iedere dichter zijn eigen wereld
Zijn eigen kosmos
Een gedicht is een korte wandeling
het schrijven een waarachtige handeling
om te komen tot een kern der dingen
en tot de essentie van het leven door te dringen
het creeren van een eigen melodie
in beeldspraak
of pure…
Ongeziene talenten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
741 door weinig ervaren
mengden mijn kleuren
vervlakkend naar licht
in het niet
uitgesproken zicht
kregen klanken dezelfde toon
waaide gelijkmatigheid
een doffe berusting
zonder sprankjes hoop
ik ben gaan retoucheren
om de oorspronkelijke
pigmenten te vitaliseren
tot verbazing
helderde juist schaduw
het verflauwde licht
uit donkere…
De cello
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
775 Eenzame cello zonder lied
Bedolven onder duizenden stofdeeltjes
Een hol hart dat weent van verdriet
Strijkinstrument met weemoedige klank
een strak viertal aan snaren
haar welgevormde hals zo rank
Vele symfonieorkesten heeft zij begeleid
Wankelend op haar staartpen
is zij almaar door de strijkstok gekastijd
Zwijgende cello in de hoek…
Tikkende klok
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 Iedere komma omarm ik als jouw aanstaande vervolg
het leven waar je nooit een punt van maakte
bundel ik bij iedere klank van de tikkende klok
dat het beeld van mijn mijmeren frequent verlicht.…
Pure rebellie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
486 ik heb zinnen
gebroken die nooit
goed wilden lopen
klanken gingen
langzaam dissoneren
wat ik ook probeerde
het leven dat ik
de taal had gegeven
leidde een eigen bestaan
was uit haar
sociale setting gegaan
in pure rebellie
omgeven met
mystiek en magie
was er altijd al repliek
maar een totaal
nieuwe richting was
baldadige brandstichting…
Kuddetrance
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 nog kleuren
kapotte woorden
restjes klank
aan zinnen die
ooit verbrijzeld
zijn door dissonanten
in de muziek van
hun zelf gemoduleerde
dramatische ondergang
in beat en dance
bedwingen zij
adrenalinestormen
met peppers en relaxers
gaan zij totaal los
rekeningen worden
pas verstuurd als
alles al is gedaan
en chaos rijpt
in…
Antonio Vivaldi
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
554 Over het wijdse
piazza San Marco
ruist in de bladeren
weer een concerto
In gaanderijen
van de basiliek
vioolklanken tussen
de machtige zuilen
golvend akkoorden-
patroon in lyriek
Strijkers weerklinken
en echo's die galmen
klanken weerkaatsen
in de akoestiek
van gangen bij missen
en korengezangen
Waaierend over het
wijdse…
Geduld, geduld…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar eerst moeten we de winter door…
IK HEET …
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Als in een luchtbel gevangen
hermetisch afgesloten
daarbuiten
stemmen en geluiden
ze horen je niet
volumeloos
jouw uitgestoten klanken
binnen geluiddichte wanden
malen ze rond
de witte jassen in de ruimte
de veel te strakke blikken
drie-, viermaal prikken
in vaten veel te broos
ik heet, ik heet
weet je hoe ik heet
en wat er omgaat…
question ordinair
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
451 bij vlagen zweeft de vraag in mijn hoofd van
is er in het gewone leven nog plaats voor poëzie
dichters moeten zwoegen en de scherpe kanten verwijderen
van bonkige gedichten en de klank verzachten om toch
vooral maar niemand te beschadigen...…
dorp van weleer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 het dorp stierf
verstikt onder
lagen van as
en puin
een stille dood
in het dorp
leefden bedaarde
beukenbomen
groeiden bloemen
in het korenveld
vervallen huisjes
krom geteisterd
door weer en wind
en altijd in
de donkere verte
die eenzame
fietser onder de
grijszwarte lucht
de sonore klanken
van de kerkklok
mijn gesmoorde…
IK HEET ...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 Als in een luchtbel gevangen
hermetisch afgesloten
daarbuiten
stemmen en geluiden
ze horen je niet
volumeloos
jouw uitgestoten klanken
binnen geluiddichte wanden
malen ze rond
de witte jassen in de ruimte
de veel te strakke blikken
drie-, viermaal prikken
in vaten veel te broos
ik heet, ik heet
weet je hoe ik heet
en wat er omgaat…