3715 resultaten.
Pinksterbloei
netgedicht
4.7 met 22 stemmen
1.490 de felheid van de geest
belicht de pinksterbloem
de bijen neuriën gezoem
de geest is langs geweest
de geest kleurde de kern
gezoem fleurde ook mij
de pinksterbloemen in een rij
paars in een groene berm
met Pasen vertraagde de groei
altijd waren ze dan in bloei
nu hebben ze hun naam terecht bewezen
de bloei met Pinksteren langs ’s Heren…
Lapidair 23.4
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.123 ik ken het kind
lange haren lange rok
ingekeerde blik
achter blinde ogen
vergaart ze dovend licht…
Arend
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.116 Nerveus, bleek, breekbaar als een helder nacht
tegen het gloren, zwetend, ongeschoren
ondersteboven, in staat om te bekoren.
Arend verbleef, maar meer nog, werd verdacht.
`t was in dit holste dat hij vegeteerde
werd afgezworen liever dan verzwegen
eens, af en toe, ten leste vast geregen.
Kou kon niet deren, zo hijzelf beweerde
A. was sterker…
AFVAL
poëzie
3.7 met 27 stemmen
7.684 Wat afvalt van de hoge God,
Moet vallen.
Een zelfde schuld: een zelfde lot
Voor allen.
’t Gezin, ’t geslacht, het volk, de staat,
De kleinen en de groten:
Verlaten wordt wat God verlaat,
Wat God verstoot, verstoten.
Wel hoort men daaglijks stem op stem
Weerklinken:
„Geen nood! wij redden ’t zonder Hem!”
Maar die het zeggen — zinken.
--…
Een mosterdzaad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.214 Het kleinste aller zaden,
zo zegt ons toch de Heer
kan groeien tot een grote boom
die schaduw geeft en woonst;
zo is soms ook ons klein geloof,
het is haast niet te zien
maar met geduld en veel heel veel moed
kan ooit het wonder komen:
de zon schijnt door de bomen!
Een kind begrijpt dit alles wel,
maar ik en wij, die zo verstandig
zo heel…
Opgetild (sonnet)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
742 Als in het schijnsel van het dageind
-daar in die flauw oranje wenstenlucht-
ik kranen dichtdraai, kleppen sluit en vlucht
uit zorg en wat mijn krachten ondermijnt,
als ik mijn zijn, door taak en tijd omlijnd
terugtrek uit de drukte en geducht
de poort vergrendel, kom ik met een zucht
van opluchting weer thuis waar stilte schijnt.
Daar zweven…
Geen dragender, doodlijker wonde
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.895 Geen dragender,
doodlijker wonde
dan het knagend en
slepend besef
van een schuld,
een erflijke zonde,
bedreven voordat
wij bestonden
en waarmee ook
het vlees is besmet.
laat het lichaam
allengs weer herrijzen
in zijn trotse
oorspronklijke staat
laat de zon ook
de huid weer genezen
van de angst
die de leden doorvaart
als het lijf,…
elspeet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
788 ‘maar ’t vrome volk
in u verheugd
zal huppelen van zielevreugd’
stampend zingt de zwetende
in het zwart gehesen gemeente
in dreunend en slepend walstempo
blijde en hemelse verzen
lange noten hangen onder de gewelven
ontsnappen door een openstaand bovenraam
in blij zonlicht en onder witblauwe luchten
zingen lijsters hun hoogste lied…
Meister Eckhardt
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.246 Zoek je God, je zal Hem vinden
waar je Hem niet meer verwacht...
Eigenlijk kan je niet zoeken
want je leeft, bestaat in Hem
zoals de vis is in het water,
zoals de roos haar geur verspreidt
en het niet kan laten;
Al je beelden vallen stuk
en je vindt slechts leegte,
maar juist daar is Hij.
Hij is in het niets, in het Zijn,
in de stilte van…
Adem ten leven, vuur en licht
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
739 Adem ten leven, vuur en licht,
liefde, vertrouwen, Aangezicht,
hoop op een toekomst, zachte bries,
fluisterend spreken, teder gebaar,
stem die ons thuisbrengt, woorden waar,
licht in de morgen, avondrood,
weg naar het leven, door de dood,
vriendelijk teken, golvend visioen,
nooit echt te grijpen, hier te doen.…
WATERMERK
gedicht
4.1 met 17 stemmen
11.925 “Weer boog Hij zich voorover en
schreef op de grond”(Joh. 8,8)
Toen de man in het zand schreef,
schreef hij het verleden weg
en in zijn gebaar verzamelde hij
het spreken en lijden, het zachte zwijgen:
dimensie van tederheid
je zag het aan de glooiing van zijn rug
een vreemd verdriet lag in de schaduw
van zijn schouders hoewel het licht…
drijven
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.301 drijven
is evenwicht vinden
loslaten wat spant
vertrouwen op
dobber en dragen
van water en hand
niet vragen
toch lachen
want
drijven
is bevrijd zijn
zweven - niets doen
genezen van
wanen en tranen
om dingen van toen
en zonder spanen
roeien
op weg naar een zoen
van God…
Lieve Heer
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
969 Geen man, zie ik, die aan het kruis geslagen,
de mensheid verlostte van zijn zonden.
Geen naam, door de woestijnwind gedragen,
hoor ik tijdens het blaffen van de honden.
Onder het gewicht van Abrahams zonen
bezwijkt de karavaan onder zijn lot.
Elkeen vraagt zijn herder hem te belonen
en schiet de anderen daarvoor kapot.
Waarom proberen we…
op zoek naar roomse wortels
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
786 op zoek naar roomse wortels
stuit men al rap
op de blauwe monnikskap
oh la la verleidelijk fleurt
ze rank ultraviolet gekleurd
de wortelstok is wel medicatief
maar slechts verdund en selectief
bevat bovenmatig giftig alkaloïd
gebruik het als leek vooral niet…
Vurig verlangen...
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.721 Mijn leven nog eens beginnen
op een totaal andere manier
Wat zou ik dat graag willen
met mijn eigen schrijf vertier…
Een atheïst zou ik zeker zijn
in een gezin van grenzeloosheid
Geen gezeur over god en diens geboden
Heerlijk genieten van mijn vrijheid…
De stilte mogen proeven in mijn geest
Niets opgelegd krijgen, alleen maar kiezen
Zelf…
De bladtrein (sonnet)
netgedicht
2.3 met 26 stemmen
11.665 De trein staat klaar, nog maagdelijk, gereed
om vleugelslag van woord en klankendans
langs blanke sporen, over hoge schans
te voeren naar dat land waar ik van weet :
daar triomfeert het licht in koningskleed,
in absolute waarheid, liefdeglans.
Geschreven tekens vinden hun balans,
Zij worden werelden op bladzijbreed
papier. En hier staan…
psalm 151 vers 1
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.469 O, hoogste macht,
geef u dierbaren de kracht,
die zij nodig hebben
bij nacht en ontij
uw schoonheid aanbidden wij,
zalf uw gedienden,
ook als zij het niet verdienden,
laat uw goedheid spreken,
aan de onnozele leken,
leidt ons verder,
wees onze gids en herder,
verdelg het kwade,
geen woorden maar daden,
wij spelen…
Lamentatie aan de Meester van het heelal
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
852 Oh Heer van het universum, hier spreekt
een van Abrahams verloren zonen.
Onzeker of ik hier goed aan doe, want het steekt
dat U zo ver weg van ons bent gaan wonen
toen in Nazi-ovens ons licht doofde.
Weer staan Israels kinderen onder vuur,
blijft U nu weer aan de veilige kant?
Ik wil nu wel eens na zo lange duur
wat actie zien van Uw machtige…
MATER DOLOROSA
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.978 Nu was de lange marteltocht voltogen,
De kelk met gal en edik leeg gedronken.
Zijn doodsnik schudde de aarde, wijl zijn ogen
Nog liefdevol zijn beulen tegenblonken.
Verdiende ooit moeder zulk een mededogen?
Moeder der smarten, zwijmend neergezonken,
Gij in uw Zoon, Gods Zoon, gehoond, bespogen,
Met lijf en ziel aan ’t schandhout vastgeklonken…
Maria's Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
778 via conciliaire trapjes
eerst erkend als
moeder van God in Efeze
in Byzantium heilig verklaard
werd vijftien augustus gefeest
als Dormitio Mariae*
de feestgangers drongen aan
Tenhemelopneming werd rooms dogma
Munificentissimus Deus**
met de protestanten tegen
waarbij de paus heeft uitgesloten
dat zij vanzelf zou zijn opgestegen
gewone…
Los zand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.037 Als zwierige zandkorrels
in dwarrelende winden
drijven we doelloos rond
en kunnen elkaar niet vinden
We wonen in luchtkastelen
vol opgeblazen dromen
tollend aan de hemel
langs de toppen van de bomen
Jezus verbleef drie dagen lang
in het ’t Vaderhuis met open ramen
Zijn wijsheid ving het stuifzand op
en kneedde alles samen
Bijééngebald…
Evangelie voor beginners
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.049 De Jood die aan het kruishout hing
werd postuum gekroond als koning
en toen door z'n moordenaars vereerd
als niet-jood, tot christen bekeerd.
De Romein wist wie hij vermoordde,
en het is te gek voor woorden
dat de schuld op Joden overging
als eeuwige volmacht voor marteling.
Eenmaal ten grave gedragen
herrees de man na drie dagen…
Paasstukjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 ik heb mijn mand
gevuld met paasstukjes
een indrukwekkende bloemenzee
waarover ik hem ooit zag lopen
de vele kleuren vertellen
het verhaal van de geboorte af
zijn leven en in opstanding geloven
in het donkergroene van getshemane
kleurt paars zijn ongerechtigheid
zoals pas later blijkt hoe judas loog
terwijl hij naar hem kijkt tijdens
hun…
ONDER HET GEVOEL VAN ZWAAR LIJDEN
poëzie
3.2 met 15 stemmen
3.971 Onder het gevoel van zwaar lijden,
En grote kwellingen kom ik tot U.
En ik schaam mij niet te belijden,
Dat ik in mijn eenzaamheid ween,
En mijn handen wring, en tot U
Smeek om mij te helpen, want alleen
Gij mijn Almachtige kunt mijn strijd,
Mijn leed en mijn smarten verlichten;
En mij weer moed en sterkte geven,
Om dan weer te wandelen in…
De valse
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
707 schrijf me levend
schrijf me sprekend
van de dode die ik niet ben
noch dat vroom gebeiteld beeld
met ogen vol chagrijn
houw me vrij
uit grauwe kerken
hak mijn valse ego om
boetseer mijn wezen en mijn woorden
naar de ware die ik ben
want ik walg van religieuze pap
met brokken waan
en klodders schijn
ken mijn vuur en mijn…
Vergeten Olie 8
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Strijd of geef het nooit op,
Sta en zie toe niet te vallen,
Wapper met het vreugde koren,
Juich met de vrolijke cimbalen,
Vergeet niet te blozen in het nieuwe Jeruzalem.
Min met de minnende,
Roei als de stroming stroomt,
Vecht als het gevecht zich bevecht,
Roer, twist, verberg en onthoud.
Rotsen bloeien als kostelijke nardussen,…
Het ware
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
833 Jeruzalem
uit jouw schoot schuift een zoon
waarna een land vol kinderen
ik zuip me zat aan je zog
je borsten barsten van vertroosting
beken vrede vloeien mij aan
de rijke vloed van vele volken
zou ik niet buigen
vol ontzag voor jouw tempel
waar mijn vader woont…
Sabbatsrust
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
700 't Is avond in de beukenbomen. Vind
ik wat ik tevergeefs ging zoeken in
de late middagdrukte - moe van zin -
verlangend naar wat stilte als een kind
dat jengelt om een snoepje en begint
te huilen - snottebellen van zijn kin ?
't Is avond nu en liefste, ik bemin
het kraken van je voetstap op het grint
van mijn verlangend hart dat…
Psalm 23
poëzie
3.6 met 29 stemmen
9.078 Den XXIII Psalm
Een Psalmliedt Davids
1. De Heer is self myn Herder, die my hoedet;
My ontbreeckt niet, ick word van hem gevoedet.
2. Hy legert my, op schoon begraesde weyden.
End sal my voorts aent stille water leyden.
3. Hy stelt myn siel gerust; end uyt genaden,
Om syns naems wil voert my op- rechte paden.
4. Dies vreesd…
Kunnen slapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Er crawlt een liedje door mijn koortsig brein
een vredeliedje, melodietje, met
wat spetters bergfris water, natte pret
en sintels erg wit klaterlicht vol schijn-
tjes hemelblauw waar vissen vrij in zijn.
Er waait een vlinder langs de zware tred
van malende gedachten. Op een bed
bedenksels strijkt hij neer in dit refrein
met groeten…