5374 resultaten.
Herinner 31 december 2018
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Kijk weg, doe alsof je niets
hebt gezien, gedraag je als
duivel en god, die er volgens
hen ook niets aan kunnen doen
De dingen lopen zoals zij zijn
als volle glazen met vleugeltjes
schaduwen dansen om het licht
zij zijn ons waarlijk voorgegaan…
klevend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Als stickers in een plakboek
Kleven herinneringen
Gerangschikt in mijn leven
-sommige ontbreken-
Ik weet de volgorde niet (zeker)
Maar wel het heden en het verleden
En als ik zoek,
In het deemsterend licht
Een schaduw in het duister
En als ik vind,
Het mijmeren begint-…
Entiteit zonder tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 ik kon geen
stappen doen
in de wereld
van glas
als dat breekt
vergeet het
zijn unieke vorm
is voor altijd geweest
er is geen geest
want de schaduw
bij glas is wat was
en komen gaat
het nu is
gevat in iets dat
zich subtiel laat zien
als entiteit zonder tijd
ik doe geen stap
voordat wat is ook
zijn reflecties heeft
in wat is…
De dichter
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
482 Zonder houvast leidt
de dichter de pen
rolt van tafel
op een woordtapijt
In tijdloos licht
wacht de taal
op een teken van
de schrijver
schuift met vaste hand
gesmoorde woorden
terzijde
in de ronkende
schaduw
van het geschrift…
Bladeren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Het zijn de bladeren in de wind
en de geur van bloemen
Het is het eerste ochtendlicht
en een zachte regen in het gras
Het zijn de wolken,
een langzame schaduw
en het tikken van leeg horloge
Het is de glimlach als ‘s avond
weer de zon gaat dalen…
Woud in Droom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
496 Ribbenkamer van mijn ziel,
kathedralen van verlangen,
lichtstorm door schaduw, glas-in-lood,
zee der vergetelheid,
die buigt, die breekt, die heelt.
Zielsrebel,
geen eind, maar zaad in 't aard,
groeiend, groeiend als een woud in droom.…
Een nieuw verleden
netgedicht
1.6 met 11 stemmen
361 Bij het wakker worden
uit mijn slapeloosheid
ben ik moe
van de taak
een nieuw verleden
zien te maken
hoe dan ook
geënt op wie ik ben
geweest, met een gezin
en een moeder
die me kende
een tweede leven
zien te leiden
onder een zon
die fel genoeg is
om mij te verwarmen
en de schaduwen
te verbleken…
Ik leef nog...
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
460 Ik leef nog,
tussen zon en schaduw,
tussen stilte en geluid.
Ik adem nog,
al voel ik soms de leegte
die door mijn dagen waait.
Ik glimlach nog,
al is het soms voorzichtig,
al is het soms wat klein.
Maar ik leef nog,
en dat alleen al,
is een klein wonder!…
bang zijn in het donker
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.117 ben je in het donker bang
duren de nachten te lang
denk je dat je daar wat ziet
heus, spoken bestaan niet
zie je schaduwen op het behang
jagen geluiden je op stang
geloof alleen wat je werkelijk ziet
want spoken, die bestaan lekker niet…
Zachte handen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
981 Jouw ogen vullen
zich grijs
kleuren schaduwen
in zwart-witte lijnen,
doorwaadbaar in
het spiegellicht
je wist de warmte,
smelt de schaamte
in wangenrode armen
donker en duister
apart
omrand je mijn huid
met een oogopslag…
De nacht van woorden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
805 Zonder het koude begin
te veranderen
in deze nacht van veredelde
schaduwen en radeloze
sprekers
schrijf ik
wat
met
slapeloze inspiratie
niet meer is dan een droom
die
een dader zoekt
en wacht op
de overgave van elke herinnering
die me kwelt
en
mij
alleen nog mijn
naam
laat
begrijpen…
sterrenplukker
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
3.138 in de schaduw van glitter
en licht, klinken nog laat
zijn simpele akkoorden
rinkelen schaarse munten
in zijn versleten hoed
lopen haastige stappen
in een kille stoet aan
hem voorbij
tokkelt hij met kleumende
vingers de sterren
van de hemel…
‘t huilt
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
660 het licht beroert
en hoe onvolgroeid was ik
het dromende kind
er werd gespeeld, gekneed, gevormd
onder de schaduw
van witte
onderkleren
het schreeuwt
het beeld in mij
verdwenen toen ik wilde huilen
om de pijn die ongetwijfeld komen zou
er was niets meer dan lichaam
en een volle, vuurvluchtende maan…
Nachtvlucht
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
518 En in de nacht
verberg ik me achter dromen
van zachte wolken schapenvacht
woon in een wereld
door eeuwen water gepolijst
van haken en hoeken ontdaan
ongestoord bestaan
geborgen in een maagdelijk ei
beschut door de schaduw van de maan…
Maandachtig
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.288 Berkentakken bewegen stilte
tot rusteloosheid
bleke stammen drogen langzaam
in lengende schaduwen.
Het mos traant nog
maar de nacht is helder
van geest.…
Top
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
776 steeds hoger
tot mijn schaduw verdwijnt
stap ik een barre tocht
omhoog gegeseld door de wind
zoekend naar zalvende stilte
eenzaamheid treft
als een kaakslag
in het dal
staat een koe
ik noem haar Gertrude
dat praat makkelijker…
Te veel te vaak bezeerd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
708 Als ogen kleuren
In een glimlach
Van begrijpen
Blijft de mond stil
Toch wordt geen andere wang
Toegekeerd
Dat is wat het leven leerde
Teveel te vaak bezeerd
Schaduwen dansen
In het donker
Ook al is de hemel blauw
Al schijnt de zon
Ook stralend
Voor mij en ook voor jou…
virtuele verbranding
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
580 slechts schijnbaar bestaand
lijkt het vuur op de maan
door schaduw geblakerde bomen
zwarter de nacht
in verzengend verstand
zwarter de dag die moet komen
zwarter dan vuur
in haar schijnbaar bestaan
zwarter dan vuur op de maan…
Weg der wilgen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
782 Ik meet de schaduw
van een eenzame wilg,
het silhouet trekt langzaam
door de dag en ik volg hem op de voet.
Er is rust in de bladeren
waar de wind zijn vrije gang kan gaan.
Ik verblijf graag in zijn levenspad
maar volg mijn eigen weg.…
belofte
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.916 de schaduw van mijn tranen
vervaagt in lichte bries
de zee kust teder tenen
het zand verbergt verlies
hier waar jij rond mijn lichaam
in vettig grijze as
hier kom ik je bezoeken
zolang ik ben, jij was…
toffe zon
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.795 ranke zuilen
schragen wit
de okergele bogen
breken het licht
tot schaduw
in mijn ogen
hier kon ik
in dit land
van toffe zon
markante tuinen
fonteinen
en fertiele twijgen
rust en stilte
onder ronde bogen
rijgen…
Etmaal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
661 De middag staalt schaduwen
in loden loomheid rust.…
echo
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
2.590 zelfs woordeloos
weerkaatst haar stem
tegen ver van hem
verwijderde muren
en staart hij uren
naar de schaduw
van haar droom
zelfs levenloos
verplaatst haar zucht
de ijle koude lucht
die hem omgeeft
waarin hij leeft
met de pijnen…
het fantoom…
Liefde
netgedicht
3.9 met 42 stemmen
2.127 liefde schijnt
in de schaduw
van de nacht
het draagt tederheid
stilte en donkere passie
ook ongrijpbare pracht
liefde is aards
verward in kluwen
van oplichtend verlangen
soms puur
en enige tellen
in ogen te vangen…
gevleugelde dans
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
606 geworteld in de tuin der liefde
zo dicht bij elkaar
dat zij de hartslag kunnen horen
die ritme geeft aan al wat leeft
in liefderijk gebaar
hun blikken naar het zonnevuur
dansen zij het leven
verenigd met hun schaduw
in dans die vleugels geeft
hebben zij elkaar verheven…
sahara
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
631 door gebrek aan moed
en kennis van de sterren
zijn je schoenen zo zwaar
dat je staan blijven moet
je weet dat zij
schaduw kan maken
en meer water draagt
dan je drinken kan
maar haar tegemoet gaan
kent het blind gevaar
stap voor stap
van haar vandaan te raken…
De magie van het geven
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
724 je preludeert
uit een veelvoud
van donkere klanken
probeert
eigen lijn in
toon te verglanzen
zonder de schaduw
van woorden in tot
heden gespeelde akkoorden
deze symfonie
vertolkt nu de
melodie van jouw leven
dirigeer
en bespeel de
magie van het geven…
Fluisterende regen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.328 Stemmen en ogen die elkaar niet vinden
en vluchten in grauwe schaduwen die niets
betekenen
of meer vragen dan
een einde
of
een dankbare droom
waar de regen alleen fluistert
en geen sporen uitwist.
En herinneringen alleen
uitdoven omdat ze wensen
zijn geworden.…
Vaak
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.118 Deze nacht is een gevonden spoor waarlangs ik
zoek naar een echo
die ik volgen kan
en die elke stilte weer laat beginnen
met de schaduw die zijn eigen nacht zoekt
en mij weer zal vinden
zolang ik in elke zwijgende nacht
verdwaal…
Hartschaduw (2)
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.046 Het zuchtje wind onder je vleugels
verlost mij van het slapen
uit de stilte in de schaduw
van je lief'lijk warme hart.
Ik treuzel, maar ben vol besef
je laten gaan is geen optie meer
'n glimlach omdat ik weet dat
mijn liefde je niet langer meer verwart.…