Alle inzendingen over schouders

1857 resultaten.

Sorteren op:

Hij mag

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
Hij mag ook vertellen wie van de goden mij wil doden of beminnen om die loden last van zijn schouders te werpen. Hij mag mij zeker aanspreken op openlijk dwepen met zijn helblauwe ogen waar hij mij hemeltergend mee bevredigt.…
Simone de B.15 september 2025Lees meer >

Joris Ockeloen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
Wie had het over teveel hooi op z'n schouders gesproken welke joris ockeloen sleet z'n dagen tussen boeken in het hoge noorden van de uni van de rug?…
Elckerlyc16 januari 2026Lees meer >

het land verkeert in alle staten

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 665
aan schouder' strijden tegen de 'lachbelasting', ofwel het onderbrengen in het hoge BTW-tarief van de vermaaksector.…

Leona

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 582
Jij liet verdriet en dankbaarheid schouder aan schouder zitten, gaf de dag kleur, zelfs toen de avond viel. Je hield de deur open voor het leven, tot de allerlaatste dag.…

KEW

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.449
Het meisje opgezweept, muzikaal paard van een gedegen stal: ja mijn moeder en mijn vader ook jazeker als het raam open stond en de geuren van de klanken als grashalmen binnen kwamen zweven zo einde zomer… Het meisje moet van alles, om iedereen om kijkers en vooral om ouders die zo rusten op haar schouders.…

jij

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Ik zal er altijd voor je zijn, als schouder en als oor, Die jonge sterke vrouw, daar doe ik alles voor......…
P.B.28 augustus 2003Lees meer >

eenmaal per maand

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.962
Ook is dan mijn hoofd te zwaar Kunnen mijn schouder hem niet meer dragen Dan kruipt langzaam vanuit mijn nek De pijn omhoog, ik kan het niet verdragen. Op deze dagen loop ik liefst Kilometers lang ver weg Langs wegen en over paden Ik ben gewoon dagenlang kompleet van de leg.…
CS 13010413 januari 2004Lees meer >

De nog mobiele files

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 460
ik zag ze hopen in een wereld vol beloven ogen helder in beginnend leven handen klaar voor geven en nemen gespierde schouders nog onbevangen gerecht omdat de wereld er nog geen gewichten op had gelegd blikken open frank en vrij hoe spelen zij het spel van kat en muis in een maatschappij zonder eigen huis in de stilte…

Een paar passen .....

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.159
over verleden ziet in een mist van tranen de vele gouden randjes om de grijze wolken en strekt haar handen uit richting horizon verward door golven van de tijd verdwijnt ze langzaam in de ondergaande zon, de laatste schaduw veegt het licht uit beide ogen terwijl haar mond geluidloos krijt in het ledige ze slaat de armen om haar schouders…
metha6 september 2004Lees meer >

Nu nog niet...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.007
niet mee Huilde mijn tranen bitterzout De zwarte schaduw fluisterde zacht Voelde mij verloren naakt en koud Ik gilde, vocht tegen de dood Wilde dat het fluisteren over ging Je zwarte armen namen mij mee Naar een duistere doodskring Het tranenzout droogt op mijn huid Je laat mij weer in het licht ontwaken Ik huil mijn tranen op je schouders…

waar liefde parelt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
een huwelijk uit liefde Brengt bekoorlijke verrukking Gedachten ook vol plezier Elke dag en nacht weer zijn hand op haar schouder wie dat getuigen mag door jullie samen te zien voelt zich warmer worden dankbaar voor elk gebaar dat elkaar geschonken wordt omdat je elkaar betekent wordt elk moment gekoesterd door meer tijd en meer liefde…

Ik luisterde aandachtig

hartenkreet
4.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.920
En plotseling voelde ik een hand op m'n schouder zeg, heb je wel gehoord wat ik zei? natuurlijk schat; zei ik met een glimlach jij luistert toch ook altijd naar mij?…
Moeke21 april 2006Lees meer >

WATERMERK

gedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 11.925
“Weer boog Hij zich voorover en schreef op de grond”(Joh. 8,8) Toen de man in het zand schreef, schreef hij het verleden weg en in zijn gebaar verzamelde hij het spreken en lijden, het zachte zwijgen: dimensie van tederheid je zag het aan de glooiing van zijn rug een vreemd verdriet lag in de schaduw van zijn schouders hoewel het licht…

Voor haar

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 716
Het zacht bedelven van krullend haar de schouders, lelieblank. Dat zij zijn lief was, dacht hij vaak in twijfel, zijn geest bevreesd, geheel zijn hart ontdaan bij de idee te leven in een waan - dat al zou stukslaan op zijn bange weifel.…
Femmy26 augustus 2006Lees meer >

de nieuwe rijken bekeken

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 794
de kritiek op de vacht is verstomd, de catwalk ziet weer hopen bont over schouders met een velletje vol overdosis kunstige zon voor speciale dames die niet dénken aan verhuizen een melanoompje meer of minder bezorgt hen toch geen hinder daarvoor zijn er genoeg klinieken of instanties voor rijke zieken waar tussen ons gezogen en gespoten…

Lindeboom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Amper een maand geleden, schudde je nog zo krachtig de sneeuw van je schouders, strekte je machtige armen uit. De grond waarin je wortelt, heeft ons jouw geheim verteld, dat jij als enige in de straat, zo'n duizend ringen telt.…
Tjoke17 april 2007Lees meer >

levenspad

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.360
zijn er toch nog vele dingen waar ik nu echt weer van geniet van gedane fouten in het verleden heb ik spijt en raak ik sommige gevoelens diep van binnen niet meer kwijt alle mindere dingen plaats ik onder mijn kast en de mooie dingen bovenaan vol zelfvertrouwen en zekerder stap ik het verdere leven door en geef ik hier en daar een schouder…
uma222 juni 2007Lees meer >

Ontmaskerd

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Even geen discussie,of grootspraak Geen geouwehoer of ongein Maar gewoon even in jouw aanwezigheid Mijn kleine, verdrietige zelf zijn Dicht kruip ik tegen je aan In mijn ogen valt te lezen Dat ik me nu het liefst verstoppen wil En jij mijn schuilplaats zal wezen Mijn hoofd verborgen op jouw schouder Mijn masker een moment opzij gelegd…

Aan de namen

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.994
Ik hoor niet thuis tussen alle namen gezichten uit een ondraaglijk verleden hoe dichter bij het heden hoe minder de pijn maar steeds aanwezig als Atlas draag ik de wereld op mijn schouders. Met verbitterde tegenzin scandeer ik de namen voor mij uit walgend van mijn eigen woorden maak ik er maar vlug een einde aan.…
Sustinebam23 augustus 2007Lees meer >

Dromen

hartenkreet
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.759
Jij, die zachtjes aait over mijn arm, en rustig langs mijn schouders omhoog gaat. Jij, die met je vingers krulletjes in mijn haar maakt tot heel laat. Jij, die me zachtjes in mijn nek kust en wel een hapje MIJ lust. Jij, die rustig mijn blouse uittrekt, mijn rokje losmaakt waarbij speeksel langs je mond lekt.…
Lisa2 januari 2008Lees meer >

Hoe zoet!

poëzie
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.583
Hoe zoet was de kus van uw mond, Toen ge, d’arm om mijn schouder gestrengeld, Mijn zuchten met kussen gemengeld, Mijns harten verlangen verstondt. Lief meisje! Hoe zoet was de kus van uw mond!…

In een sprakeloos troosten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 586
onze sporen halen in het verbreken van de band wij zijn gaan zitten op het zand in een sprakeloos troosten scheren meeuwen sierlijk over schreeuwend naar het land zacht brengt de wind in zilte vlagen zee die in eeuwigdurende mantra’s rollend sissen kom maar mee wij zijn gegaan hebben het verdriet begraven van de last die onze schouders…
wil melker1 oktober 2014Lees meer >

De vrede

gedicht
2.6 met 55 stemmen aantal keer bekeken 32.157
Ze drukken hun neus tegen het raam, leunen op elkaars schouders. Hij is heel klein. Ze hebben hem nog nooit gezien. Ze roepen: vrede! vrede! Hij hoort hen niet, verdwijnt uit hun gezicht. Ze voelen hun hart bonzen en gaan weer naar binnen, grijpen elkaar beet en aarzelen. Moeten ze elkaar doodslaan of moeten ze elkaar kussen?…
Toon Tellegen27 december 2019Lees meer >

Violoncello

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 860
als de linker vingers bij aanvang in de houding komen van als waren zij rond een denkbare fles gevoerd en schouder en arm vol zijn van rust eerst dan willen snaren worden beroerd de stok beademt een kwartet van snaren terwijl het spel de klank zoekt in harmonie met een verlengde arm in een melancholische kleur als tenor van het…

Het halve hart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
en was de prijs van liefde zo allesomvattend in omslag van leven toen ik inzag wat jij werkelijk voor mij betekende besefte ik dat ware liefde nooit verkeerd kon zijn verloor ik mezelf in jou want jij plukte het verdriet en gooide alles over mijn schouder in woord van vriendschap en uit gebaar van liefde hoe ik leefde met het halve hart…
Elinora15 september 2010Lees meer >

Bahía Blanca (Argentinië)

gedicht
2.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 10.305
Je danst om de dorst te behoeden Het golvend haar en geur die vergaat Een horizon voor het grijpen Een hut die kantelt in het hoofd Ademloos herhaal ik de namen Van de havensteden als gebeden Kijk ik over je schouder mee Het orkest dat speelt, je ogen: Mijn vader danst een tango Het was in Bahía op een terras - een tango danst…

NODIGE ZWAKHEID

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.854
Zou mij te voren staan al wat ik heb bezweet In lijden of in vrees; het waar een pak van leed Dat and're schouderen als mijne moesten dragen: Zou ik ook al de vreugd van all' mijn blanke dagen In ene spiegel zien: een sterker oog als 't mijn Moest dat verzamelde gebliksem machtig zijn.…

Stiltegebied?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 492
Het licht van je ogen glijdt langs de stiltegebieden van schouders en de boezem waarin we zijn verdwenen. Laten we toch zwijgen, blij met het eiland van de spraakgebreken, maakt onze ruimte ruim en leerde ons te spreken, te proeven en te ruiken.…
pama31 juli 2011Lees meer >

Iokaste spreekt

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 880
ik schaam me diep, durf niet uit te spreken dat ik verlief en verlang naar mijn zoon, verliefd, ja verliefd ben ik, nota bene hevig verliefd op mijn eigen zoon, op zijn stem, zijn ogen, zijn zachte huid, hij, mijn zoon, spant zijn sterke spieren, kracht en soepelheid dansen onderhuids, zo uitdagend als zijn sterke schouders zo vol verlangen…
Tjoke24 augustus 2011Lees meer >

Enfin

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 539
mijn haar nog immer lang, over oren op weg naar schouder verdunt in allerijl, havens komen in zicht, op het slagveld ruist het voorlaatste riet het wordt er kouder is het vizier op mijn zwanengezang gericht raakt dan ook de geest gekweld, wordt mijn kijken naar nog meer staren overgeheld dicht ik almaar dichter dan verlicht…