2805 resultaten.
Jouw groene preludes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 jij bloeide muziek
mijn lieflijke
vergeet-me-niet
ik hoorde je groeien
in de border
van mijn tuin
jouw groene
preludes wiegden
harmonieus samenzijn
ik zong in het
ondergaan van zon
mijn kleine aria’s
jij knopte
tonen tot liefde
kleurde refrein
ons afscheid
was stilte met
de melodie van pijn…
Nocturne
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Mijn onvermoeib’re strijdster
voor de vrijheid, die het niet laten kan
de fles te legen, een wijle later te
hervullen, met wat bloemen uit de tuin.
Die zich zonder morren af laat voeren,
wegschenkt aan vergetelheid?…
Kloppen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Het verleden klopt niet meer
Geluk brengt geen poëzie
Richting de tuin
En waterornament
Onoverwinnelijk ben je niet
Nooit meer
Geweest
Als een eenzame straatnaam
Het klopt niet meer
Ook niet die schreeuwende
Overdreven aanwezig
Hij is nu een vreemdeling
Gek
Als je terug kijken
Mag
En staar maar niet te lang
Het is goed zo…
een zachte verstrengeling
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
783 zonder woorden of vragen
stijg jij boven tekens uit
je wandelt slechts rondom vandaag
schuifelend door de tuinen van gevoel
zeg jouw glanzende blik
leven is overal
hetzelfde lied in jou en in het kind
in een verre milde god
er is die zachte verstrengeling
van einde met begin…
in zachte verstrengeling
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
899 onder dezelfde hemel
in dezelfde tuin schuifelt hij
rondom vandaag
zijn serene glimlach als die van
een milde verre god stijgt stil
boven de taaltekenen uit
in het gras trappelt
het jonge tere leven
in zachte verstrengeling
van einde met begin
in hun glanzende blik
huist hetzelfde lied…
Gladiolen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
483 Jouw geest laat een stille echo klinken
in de bloeiende zomerse tuin
ik heb me in de gladiolen verdiept
om de bloemen op jouw graf te leggen.
Ze zijn mooi nu, in hun zomerse schoonheid.
Als jij vanaf jouw verre ster toekijkt
weet ik dat je zult glimlachen.
Om zoveel toewijding en liefde.…
de berg Parnassus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
50 we gaan de tuin aanharken
de ramen nogmaals zemen
het leven leiden dat we
opdelen in herinnerbare stukken
als vergezichten
met foto’s vastgelegd
souvenirs, geboortekaartjes, geuren
we bladeren door fragmenten
stellen ons nogmaals de vraag
-gaan ter tafel
en vergeten de namen…
Migranten welkom
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
646 Elk jaar een stad erbij van 90.000 migranten
Zo gaat het al vijf jaar in het land der toleranten
Woningen zijn er hier volop, leegstand is een plaag
En in het oneindig lege polderland is
grote multiculti-vraag
Geld is geen probleem, dat hebben we volop
Bijstand, toeslagen en wat hosselen
helpen je er snel bovenop
Andere gewoontes maken ons…
Bij het ouder worden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.305 Maar toch werd er vaak veel armoede geleden
Goede Sociale wetten waren er toen nog niet
W.W., Ziektewet, AOW enz. kende men niet
Het is nu toch beter geregeld, dan in het verleden.…
VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
537 wat een loyaliteit naar de VN, de EU, de gehandicapten
wellicht loopt de 1ste Kamer er nog hard voor weg
in de wetenschap, dat een gehandicapte hen niet inhaalt
En Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander,
ons staatshoofd vindt wel een passende tekst
voor zijn kerst-toespraak 2017:
"Iedereen moet mee kunnen doen, ongeacht
leeftijd, sociale…
Nachtvlinder
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
705 De social media dreigt
de ware menselijkheid volop te ondermijnen.
En juist daarom fladder ik enkel nog wat
spaarzaam met mijn uitgedunde vleugeltjes,
stiekem onbespied in de nacht en mijzelf
daarmee nog amper wat respijt gunnend.…
WINTERSTOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
839 De tuin kreeg van de zon haar eerste zoen!…
ergens anders, Mali misschien
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
933 na lemen huizen is beton rot
anekdotisch vallen gele
wederiken met hun punten
op het tapijt - een sterrenbeeld
ik pak een spa
en schop een
struik de tuin uit
ik lees een dichter
die ik nauwelijks nader
erg erudiet, Piet
daarmee houd je
me wakker, met
wat ik niet begrijp
zo kom ik terug
bij de aarde
aan mijn zolen…
Verslaafd
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
948 Slaat z'n spullen kort en klein
en staat in de tuin te gillen
zouden er instanties zijn
die helpen kunnen en willen.…
Parels
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
1.946 Deze novembermaand glinstert
onverwacht
het wakke, zware wegen uit grauwe en wachtende tuinen
en zelfs eindeloos
schitteren nog de brandende pompoenen.
Zo wil ik het ook wel:
doodgaan met frêle, zere parels op de rug.…
Houding
gedicht
3.3 met 31 stemmen
17.114 Ik kan niet rusten in de onbeheerde
tuinen die ik zelf ontworpen
heb en snijdend onderhoud.
-----------------------------
uit: 'Dieptevrees', 1993.…
Luchtkasteel
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.383 Een luchtballon wordt opgelaten, geen mens
heeft in de gaten hoe makkelijk het is een
ander om de tuin te leiden.
Als een adder in het gras, spuit venijn door
onbreekbaar glas, de telefoonlijn is geduldig.…
Bloeit natuur en geen illusie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
765 kastelen zijn
er nog genoeg
kerken worden schaars
kathedralen zijn alreeds
tot monument verklaard
mag ik jouw paleisje
bouwen en wonen in het
straatje van notaris
burgemeester en pastoor omdat
ik voel dat jij daar hoort
maar in de tuin
blijf ik de baas
daar groeit geen jacuzzi
de ontvangsten doe je elders maar
hier bloeit natuur…
Slaaplied
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
888 In het donker
volgen mijn oren je
als warrige vlinders
door het huis
naar de tuin
waar je stralend
in het maanlicht staat.…
ode aan de vink
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
716 tering, er zit weer
een slavink in de tuin
hang de lijmstok buiten
en vang die vink
met het blote oog
zie ik staartmezen
het hazenpad kiezen
we moeten ons haasten
voordat mussen
een zinken dak ontvluchten
simon zegt
maak je niet druk
als je hersens uitpuilen
is alles stuk…
suites voor Annemieke LVII -naar darwin-
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
620 fikkie in de tuin
de stoofpot van de here
eet haar evenbeeld
op welk moment
zaten wij in een trage vagina
zonder buidel
in het lege huis
van de laatste familie
demonisch gelach
een duivelse lach
je ging met de uitverkoop
als bruid voor de heer
eindelijk regen
de angst voor jack de ripper
wordt weggespoeld…
Draadjesvlees
netgedicht
4.5 met 29 stemmen
1.213 Buiten groeien hyacinthen
in een kleur die ik niet ken
er hangt schimmel op de plinten
van mijn kamerbrede pen
alle woorden zijn gewassen
in de post die ik niet lees
droge jus in holle kassen
van ontbonden draadjesvlees
zijn de bloemen zwarte linten
om de armen van een wees
wijs mij alle hyacinthen
in de tuin die ik niet vrees.…
Het witte doek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 mijn penselen
hebben angst voor het bewegen
vrees om plein en straat te vegen
kleuren schromen
zich te laten zien zij vloeien niet
maar blijven aangelijnd
het witte doek
voelt koel in het ontvangen
van de eerste schetsen
ten langen leste heb ik
mijn ezel in de tuin gezet
wind en lentezon deden de rest…
Boerderij
gedicht
2.6 met 15 stemmen
13.741 Wat zag ik toen ik bleef staan
en bleef kijken naar hoe
die boerderij daar stond
wat vertelde mij dat ze daar
langzaam stond weg te gaan
dat ze voorgoed verlaten was
ze stond daar in haar tuin
met een oude vruchtboom
die nog een beetje gebloeid had
er was een grazig weiland
er stroomde een vredige beek
de wereld was nog als toen…
Is dat wie ik ben...
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
625 zo breekbaar ben ik
als het licht dat kaatst
op een winterblad
glanzend, maar bros
zodat de vorst het
makkelijk, vinnig krakt
zo kwetsbaar ben ik
als de merelvleugels
ondergesneeuwd
wachtend in een tuin
onder de liguster
op de bekoring van de zon
zo frêle zachtjes
luisterend naar een lied
de boventoon
van vreemde vogels…
zonnetje
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.415 als ik onze woorden
uit kon vouwen naar een lichaam
hij de ene die jou was dan zag je
misschien jouw huis weer met hem samen
of deze vrouw buiten in de tuin
voor man spelen
wolken zouden je omringen maar jij blijft zee
luister toch naar de wind zeg je
zo huilen wij op de wereld samen
-------------
Voor Marije…
zwarte rook
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
941 het vuur verwarmt
verbrandt twijfel tot zwarte rook
de regen dooft niet
zij vormt slechts plassen
de tuin dampt ontsteltenis
hier was onze grond
wacht zij of verwacht zij
langzaam schrijdt de tijd voort
zonder een geluid
ons vuur verbrandt dit voorjaar
we dachten het woordeloze
uit te kunnen drukken in omhelzing…
De zomer verloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 mijn tuin kijkt mij
verwijtend aan
wat doe je nou
waar blijf je nou
elk jaar hetzelfde liedje
alles laat ik op beloop
uitgebloeide bloemen blijven
vol met zaden hangen
ik knip ze niet meer af
's morgens zie ik spinnenwebben
nu ochtendnevel draalt
tot zon haar mild verdrijft…
Nog zoveel moois
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
850 Tuinen tonen kleurrijk blad
in tinten goudgeel,
groen en koperrood.
Ik ben dankbaar voor wat
het bloemenaanzicht bood,
enkele rozen zie ik nog staan.
Natuurschoon waarvan
ik altijd geniet
er ligt zoveel moois
nog in 't verschiet.
Ween maar niet.…
Wat komen gaat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
642 Als de bel gaat
verdwijnt Niemand
naar de tuin
achter de deur.…