32460 resultaten.
Een verloren strijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
941 Met recht, een verloren strijd.…
Van het leven verloren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
966 Van het leven
Verloren heb ik
Van kleins af aan
In een welhaast
Onzichtbaar klein hoekje
Gestaan, voor mijn
Leven gestreden met
Meer dan dat leven
Van mij vragen kon
En mezelf driedubbel
Een slag in de
Rondte gewerkt
Met maar één doel
Om de mens met wie
Ik werkte vóór alles
Als mens het beste
Te wensen - 't was
Duidelijk…
Verloren eindigt niet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.200 Het treurlicht strekt zich uit
over de dieptes van het verdriet,
gesloten ogen onthullen
een verborgen hartenleed,
handen bedekken het gezicht
van een overleden droom.
Herinneringen verdrinken
in een oeverloze tranenzee,
littekens stromen langs de
wangen van het verleden,
in gedachten weerklinkt zachtjes je naam
te weten dat je nog steeds…
VERLOREN ZOON,
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
750 Ik ben heel erg van
"DE VERLOREN ZOON"
en in die zoon
voel en zie ik
ook een dochter
een vader, een moeder
een oma, een opa
een nicht, een neef
een oom, een tante
een pleegkind, pleegouders
een vriend, een vriendin
een kennis en netwerk-relaties
'Daar moet op gedronken worden'
Ik bedoel, dat mag, zelfs feesten tot diep in de…
Verloren tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 De verloren tijd is kwijt
en niet meer in te halen
Terugkerende flashbacks
lijken gevonden voorwerpen
in lang vergeten dozen
die de zolderkasten vullen
Ze had hem willen schrijven
over het hoe en waarom
maar alles werd onleesbaar
want de inkt mengde zich
met immer zoute druppels
bij het verlaten van de pen…
Verloren stap
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.014 Verstikkende hitte heerst,
in een huis zo koud.
Ruimte te klein,
voor een geest zo vrij.
Gekluisterd en gebonden,
het lukt niet meer.
Je breekt vrij,
met een stap in het duister.
Verlaat je de gevangenis,
eindelijk vrij.…
In een verloren glans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 kaal en afgesleten
kunnen zij geen vorm meer geven
aan mijn voorgenomen ideaal
waar vroeger met joyeuze zwier
en snelle streken op het linnen
creaties kwamen en weer gingen
uit een licht en speels palet
schuif ik nu met mes wat dikke lijnen
mijn kleuren donkeren
bewegen in een vaag ballet
houterig zijn de figuren neergezet
in een verloren…
De verloren zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.128 En dan ineens is ze daar weer, de onbarmhartige leegte.
Want dat is wat hij achterliet, toen hij ervoor koos om alleen te gaan.
Alle banden verbroken, van iedereen gescheiden
behalve van zichzelf, maar ook dat is maar de vraag.
Niet begrijpend en onbegrepen zocht hij zijn weg in een wereld
die niet de zijne was. Geen vader, moeder of zus die dat…
Verloren hun fysiek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
441 zwart donkerde
het verre blauw
in ijle muziek
jouw hoogste tonen
verloren hun fysiek
in de oneindige ruimte
ioniseerden samen
in golvende banen
rond sterren en planeten
lichten af en toe op
speels als een kind
stralend in de zonnewind
nooit zal jouw geluid
verdwijnen maar in deeltjes
en golfjes overal verschijnen…
DE VERLOREN VROUW
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.009 Een grauw verdriet is in mijn ziel begonnen,
De dag is triest en vol onduldbaar wee...
Ik weet het nu: 'k heb mij te laat bezonnen,
Geen deelt mij ooit meer van zijn deernis mee.
Vroeger ben ik mijn eigen zelf ontronnen,
Wellust verkoor ik boven zoele vreê.
En thans, helaas! ik geef mij laf verwonnen:
Ik ben een wrak op zwalpend-zwarte zee…
Verloren hart
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
775 Op zoek naar mijn verloren hart
ging ik de lange weg terug
naar het waarom en hoe
en wat en waarom toch ik
tot ik ten langen leste besefte
dat de antwoorden uiteindelijk
niet in het verleden liggen
maar in het nu en straks
nu vestig ik elke dag records
beschouw alles zo veel mogelijk
als nieuw na de dag van het verlies
hoop op den duur…
Verloren woorden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
619 Natuur geeft nimmer op
geeft inspiratie die hij mist
in de schaduw van de boom
liggen zijn verloren woorden.…
Verloren dochter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
803 Mijn grote dochter, zo boos, zo kwetsbaar,
Jij stoort je zo aan mij.
Is het omdat je soms de waarheid niet aankan,
Of is het om het persoontje mij.
Je ziet de zaken soms zo anders,
En wil ze soms niet zien,
Vaak ga je dan goed kijken,
Waarom dan niet bij mij.
Je weet, ik hou van jou onvoorwaardelijk,
Is het daarom dat je mij kwetsen kunt…
verloren taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 vergeten taal
maar mijn taal
er zijn nog
een paar sprekers
die dit of dat
kunnen zeggen
over de zonsopgang
of over een dochter
die naar school gaat
en de taal van haar ouders verliest
het brandt in haar hart
nog maar een paar sprekers in die taal
nog een enkeling die 'vogel
in bergen' kan zeggen of ik hou van jou
'aan…
Verloren schoonheid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
566 Niemand zag haar schoonheid
die was achtergebleven in haar spiegel
ze had hem nooit meer afgenomen
alleen de uitgedroogde tandpasta zat er op
's nachts liet ze dromen niet meer toe
en van slaap werd ze alleen maar moe
ze was nu als een oude krant
niet nieuwswaardig.…
Verloren lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
446 in een wereld die veel te groot lijkt
brengen zevenmijlslaarzen jou, door een bos
grote takken vermijdend
ookal lijken ze nog zo groen
de plassen eronder zijn niet minder diep
noch de gevaren die erin schuil gaan…
Verloren dagen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
521 dat
groen opnieuw geboren wordt
ze ziet niet om, graaft dieper
trekt brede voren in het land
plant haar voeten tussen de regels
en poot piepers in het rulle zand
kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje
het is de wereld, de wereld draait door
zegt ze, en even zie ik in haar ogen
weer het licht van wijsheid, groter
dan de dagen die zij verloor…
Verloren hoek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 waar de weg steevast kwijt is
en de einder overal eender
een naamloze leegte
in de vouw van de kaart
waar platte aarde zich krult
tot verre niemandsbomen
zodat stilte verzwijgt
in de richting van voorbij
probeer te keren…
De weg verloren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
390 dat ze slingert
en eindeloos lang
doet de één glimlachen
het maakt de ander bang
schaduw glipt door beider handen
haar omarmen heeft geen zin
stilzwijgend vervolgen zij hun reis
van het einde naar het begin…
Verloren liefdes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Hoe vaak, liep ik,
een akker zo bezaaid met zomers,
waar de zwoelte mij verloren,
ruisend namen vol van warmte,
had beloofd..
Ik heb ze,
gekoesterd.
Ze gedragen,
zo ver als ik maar kon.
En zelfs,
in de luwte van de schemer,
hun gloed gevangen,
waar het laatste restje, nu nog,
in het flonker van mijn nacht verschiet.…
Verloren lopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 verloren lopen in onheilspellende nachten
waar de dag geen vat op lijkt te krijgen
hongert het hart naar hetgeen
ongeschreven verder kabbelt
struikelend over een grote leegte
aan het begin van de doodlopende weg
roep jij : ' mijn hart is blind '
stug loop je door net zolang tot
jij jezelf tegenkomt…
Verloren en vinden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Een dag zonder iets van jou te horen
voelt als bruin brood eten, zonder enige volkoren,
als een stadje zonder toren,
als een zee, waarin een schip verloren,
als een tandarts zonder boren,
als mist 's morgens zonder ochtendgloren...…
Hoofd verloren....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Wie heeft
niet eens
zijn hoofd verloren
Blies
-in de geschiedenis-
hoog van de toren
Dacht zich
ver boven twist
en van het volk handgemeen
De beul
zou niet meteen
de kop van de romp scheiden
Eerst....…
Een vriend verloren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
663 In mei hoorde ik iets, dat was onvoorstelbaar,
maar toch was het echt waar.
Ik had tranen in m’n ogen,
het was moeilijk om ze te drogen.
Elke dag mis ik hem,
in m’n dromen hoor ik soms nog z’n stem.
De klap kwam hard aan,
om de minuut voelde ik een traan.
M’n klasgenoten zaten om me heen,
dat het logisch was dat ik huilde, wist iedereen.…
Verloren paden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 wij voelden
wisten van elkaar
het zacht verbinden
met alles om ons
heen probeerden wij
die contacten te hervinden
gingen zingend op
verloren paden zoekend
naar meerstemmigheid
wij waren het gevoel
van zielsverbondenheid
alweer eeuwen kwijt
in de verte kleurden
bloemen hun harten
wiegend in de wind
zij wisten dat wij
kwamen…
[ Mijn verloren sok ]
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 Mijn verloren sok
is terug bij zijn maatje –
lepel-lepeltje.…
verloren hoekjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
798 foto gemaakt van een
ogenschijnlijk verloren hoekje
waar de meeste mensen
haastig aan voorbijgaan
het willen zien
de tijd ervoor nemen
en vastleggen voor later
al die vluchtige dingen
even vasthouden
meer is het niet...
maar tóch…
Verloren in stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 in stilte fluistert de wind
dartel vogeltjes gefluit
melodieën kwetterend
bloesem bloeit
lente vandaag
ingeluid
in 't eindloos ik
geniet van zonneschijn
vragende gedachten
mijmering
kleine preveling
stralend zonnelicht
onzekere, donkere nachten
onzekerheid op het nu gericht
houdt de crisis mij op afstand
vrijheden ingekaderd
ieders…
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 misschien een utopie als vruchtbaar land, waar een andere
kiemzucht uit ontstaat, met een overlevingskracht nog
kwetsbaar, maar in tijd sterker dan verwacht, als je daarin
gelooft blijf je uitverkoren, zelfs in een verloren paradijs
moet je het verlies nemen, al komt er veel voor terug, een
om met elkaar in creativiteit en duurzaamheid te delen…
De moed verloren
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
475 In deze donkere nacht ligt ze peinzend wakker,
haar gedachten gaan uit naar de vorige dag.
Had de wind haar gisteren maar geholpen,
maar door het suizen van de bomen
kon ze de woorden niet verstaan.
De nacht duurt zo lang en ze is bang,
had ze maar handen die konden praten,
dan zou ze misschien haar zelf kunnen troosten.
Nu weet ze niet wat…