voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 55.181):

Verloren schoonheid

Niemand zag haar schoonheid
die was achtergebleven in haar spiegel
ze had hem nooit meer afgenomen
alleen de uitgedroogde tandpasta zat er op

's nachts liet ze dromen niet meer toe
en van slaap werd ze alleen maar moe

ze was nu als een oude krant
niet nieuwswaardig.


Zie ook: http://www.literairdichter.nl

Schrijver: Alexander Peters, 11 april 2015


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

nita, 11 jaar geleden
Ware schoonheid zit van binnen en beslist binnen jouw gedichten.
J.de Groot, 11 jaar geleden
De tand des tijds Alexander -;)
Zo gaat dat.
An Terlouw, 11 jaar geleden
Alexander, nooit alleen maar naar de buitenkant kijken. Een heel mooi werkje!

reageer Geef je reactie op deze inzending: