Alle inzendingen over beredeneren ruimte ondogmatisch

3465 resultaten.

Sorteren op:

vederlicht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 407
soms is het er weer in mijn zoldergrot tussen de uitgehangen was voorzien van spijtoptanten dat grijsblauwe schijnsel door 'n ontijdige poort dan kijk ik een film in de bek -tanig en tandig- zoals dat past bij verbazing en misschien ook onbegrip laat ik het geen metafoor noemen maar een meteoor uit zelfverzonnen ruimte ploffend…
Iniduo3 februari 2017Lees meer >

Gun jezelf vrede

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Het is soms oorlog in mijn hoofd De pijlen en de kogels schieten om mij heen Ik wou dat de pijn wat verdooft Maar het komt zo hard binnen Dat al mijn zinnen tekortkomen Er is geen ruimte voor vrede Want die vechten wil, moet komen Maar tegen jezelf vechten is overgeven aan je gedachtes Laat het maar los zeg ik nu Want wie vechten wilt tegen…

familieportret (2)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
het gezin vastgelegd in een momentopname op een zwart-wit familieportret uitverkoren voor een gelijmde plek in het album elk kind wrikt zich los van het gestolde gezin met open ogen kunnen ze elkaar niet vinden in het licht noch in tijd noch in ruimte acht werkelijkheden evenveel waarheden zoveel meer wijzen…
J.Bakx23 februari 2017Lees meer >

Stromen van tijd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Niet langzaam treden dagen nader Maar komen en gaan met rasse schreden En vliegen aan ons voorbij En wij, wij worden meegezogen In kolkende maalstromen van tijd Aan zwakke strohalmen klampend Op de woelige baren Tot we belanden in oeverloze ruimte In zeeën van eeuwige tijd Waar dagen zich stapelen tot eeuwigheid.…

Ondertussen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
Wolken zijn soms ondoordringbaar blijven juist hangen om je hoofd pas als vanuit eigen stilte de wind langzaam aanzwelt volgt er weer ruimte voor zicht op zicht ondertussen hou elkaar maar vast als wolken de zon versperren in het donker van de uren is elk sprankje een helpende hand…

Mantel van?

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 503
Het heden waarover ik struikel, een dunne waslijn aan de horizon, die al eerder overspannen was,schrikdraad waaraan de alom aanwezige schaduwen hangen, ik spartel tegen, verlangend naar een integere engel die bestaat, ons het onzichtbare verklaart, terugkeert op haar schreden wordt ik door tijd en ruimte en onder een mantel van…
Pama21 maart 2020Lees meer >

fijnmazig

netgedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 519
in deze helderheid moet het nog november worden het licht zijn snelheid de ster, de afstand, het stof het geheugen zijn ruimte na afloop volgt bestemming en terugkeer, een trein zijn spoor in haarvaten, eencellig naijlen donkere materie wat grijpbaar lijkt en niet tastbaar is, noch toepasbaar waarover een droom gaat voordat november…
Iniduo5 november 2020Lees meer >

Verjaardag

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
Maar er ontstond een magische ruimte waarin we eindeloos ons voortbewogen in volkomen harmonie en taal niet meer belangrijk was zelfs niet om gelukkige verjaardag te zeggen.…

Laatste fase

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
De plechtigheid is achter de rug, er komt ruimte voor rust en verdriet, maar ja, het leven gaat gewoon door, je was er en je was er niet.…

HUMOR HIERBOVEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 507
Men is verwonderd over de oneindigheid van het ons omringende heelal vraagt zich af wat schuil gaat tussen aarde verste sterren achter onbekende nevels al dit dubben zonder antwoord zien God en Zijn engelen met schertsend gemoed aan weten zonder meer hoe binnen deze eindeloze ruimte Hun vertrouwde Hemel bestaat en nóg verder heerst.…
Han Messie19 september 2023Lees meer >

waar stilte fluistert

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 597
in de eeuwige galm van stilte waar woorden verloren raken vind ik ruimte om te luisteren naar het onvergetelijke leven voorbij de grens van het geluid vormen gedachten de beelden van de mensen en de emoties die mij de dagen kleur geven zo bront in mij de herinnering een brug naar de eeuwigheid die wat mij gisteren betekende aan de…

Een pittig rapritme

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 473
er werden kleurige noten gekraakt op een pittig rap ritme waarbij handen het vuur dat van binnen loeide ruimte gaf aan een verschroeiend dwaze fan gekte uit de tijd dat deze alles opving van de peuter en kleuter affiniteit tot de opkomende generatie zichzelf en hun schaduwen in de spiegel konden feliciteren met wat er zoal…
wil melker20 oktober 2024Lees meer >

onder het noorderlicht

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 939
'voor een volk getekend door lange winters die niet onopgemerkt aan hen zijn voorbijgegaan' in de verhalen van Noorse schrijvers proef ik melancholie zwaartekracht maar ook wreedheid huivering en pijn soms iets van tederheid en dan opeens als je het niet verwacht een vleugje humor die het donkere wolkendek doet breken en ruimte…

Weerklank

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.014
De bittere genoegens van angst klinken als de laatste noot een symfonie van donker leven maakt je ruimte meer dan groot Kon ik maar de stiltes bespelen de zwijgzame tonen van je hart zou ik de wereld kunnen betreden waarin je jezelf zo tergend tart Ik zou een strijkstok laten dansen over de snaren van je borst met tederzachte strelen…

Lege hemel (wanneer verschijnt de ster?)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 851
Jij mijn lege hemel, ooit stoeide daar het absolute licht rond, want zoveel ruimte…. Jij mijn lege hemel er was een tijd dat elk denkbare maan afnam of aanwies …. Jij mijn lege hemel eens straalde in de vele van je sferen een evenaar aan kleuren ….…

Blik in de spiegel

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.413
Een vlieg verlegt zijn koers en zweeft elegant de geopende ruimte binnen. Ik slik.…

Als in den beginne.

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6.842
ruimte was ineens niet meer. kleuren schitterden op paletten. de wereld ging in mij te keer. Er was geen onder en geen boven, geen zinnen, taal noch teken, geen hemel noch een hel. alles was verschoven Net als in den beginne, toen alles woest en ledig was. men nog moest verzinnen welk woord bij welke dingen past.…

driedimensionaal

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 636
in het tegenlicht vind jij mijn ruimte en ik geef je mosgroene vogels zonder naam ik heb geen oog voor de lucht en het immer dromende want in het ongekende van jouw beeldentuin leg jij bekoring neer naast verborgen letters op het ondoorzichtig glas van omsloten vleugels omring je me met woorden in het lichtvoetige landschap…

Nachtpassage

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 677
Verwonderd blijf ik steken in de diepte van een ster waar ruimte meer betekenissen heeft.…

slotwoord

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.326
verwoorden van het requiem is de hemel beschrijven op aarde letters en klanken zonder stem vrij van gewicht en waarde het is ook ruimte scheppen na een reeks van vertaalde gedachten loslaten van dromen in de steppe ophouden het zalige geluk te verwachten tot een woord tot slot zijn velen niet in staat soms komt het niet uit de strot…

Moederloos

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.883
De lijster zingt een serenade voor de dode wit opgebaard in de schaduw van de beuk Troostend bedoeld klinken woorden hol in de ruimte: God wilde het zo In de reiswieg kraait de baby ongeremd vrolijk haar talloze mama’s en dada’s Ik kijk strak naar de lange witte baar en schreeuw van binnen mee: mama…
Gerardo11 april 2006Lees meer >

soapgenot

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 717
de soap kleurt grijs de massa rood loop ik er van aan de kassa rinkelt stevig laat flappen wapperen in mijn hoofd is ruimte omdat mijn hersens krimpen bij zwartkijken naar witwassen de schedel vult zich met pulp tevreden knort het zwijn in mij en voelt zich intelligent bedorven kleurt de avond grijs de opwinding blijkt verrot…

de strijkstok was geruwd

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 643
de snaar die ik deed trillen bepaalde niet de klank het was mijn vinger die jou golfde in de toonsoort van mijn hand de strijkstok was geruwd op maximaal vibreren maar in de klankkast vond jouw melodie nog ruimte voor een nieuw proberen ik leg de bladmuziek apart in samen dromen laten wij muziek direct uit onze harten…
wil melker14 september 2006Lees meer >

Als gij mij eens zult komen zeggen

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.654
De goede Dood zal ons niet scheiden, Hij is de wachter, die ons beidt En tot de heerlijkheid zal leiden, Aan gene zij van ruimt’ en tijd.…

Opgeruimd!!

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 748
Voor op de weg springende reetjes en in de verte, die bijzondere 'ruimte'..dat uitzicht van en op Zweden. Een opgeruimd geestelijk gevoel als gevolg van het spontaan opgekomen gedicht; "Opgeruimd"…

Verleden.

hartenkreet
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.800
Waar eerst het verleden een hoofdrol speelde trok jij een streep door het donker het lijkt net of de dood door jou werd verdreven zomaar ergens tussen tijd en ruimte waar mijn gedachten ook heengaan ik verdwijn niet meer op de golven van eenzaamheid jouw ogen brachten mij terug _in een stralende diepe rust_…
Redcloud13 januari 2010Lees meer >

Behaagzucht

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 567
En ik voorspelde het verlies met jouw hart en het mijne liet ik kilometers leegte zwemmen toen je naakt op je scooter zat vlinderde er een zwarte vogel rond de neusvleugels van de lente ik slaakte de behaagzucht eenmalig zocht wat ruimte in de gedichten van een oude Surinamer uit de buurt die me vertelde van de stille bomen en hoe dromen…
mobar24 april 2010Lees meer >

Aarde

gedicht
2.3 met 102 stemmen aantal keer bekeken 25.586
Zo hoog komen de mussen niet, waar de zwaluwen buitelen, tuimelen door de geweldige ruimte. --------------------------------- uit: 'Omwegen', 2001.…

Schelpenhand

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
schelpenhand het gaat boven verstand te zijn wie je bent het lust en laten in kuststrook verlaten vallen er gaten in het aangespoelde gepolijste schijn niet zo in mijn gezicht zon ik dicht mezelf een ruimte maanling over de dag ademt in en uiting het raast rust voorbij de vloed in kust geboren zeearm met het schelpen verzandde strand…

GROOTHEID

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
Achter geheime heelalnevels waar de lens van de machtigste sterrenkijker zich vragend _ onwetend naar richt ziet Gods oog genoeglijk rond in de kleine vertrouwde ruimte Zijn handen verzorgen met nauwkeurige liefde de mateloze nietigheid onder het beste vergrootglas Hij die 't oneindige bestiert eert het leven binnen kruimels.…
Han Messie29 januari 2011Lees meer >