3465 resultaten.
vederlicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
407 soms is het er weer
in mijn zoldergrot
tussen de uitgehangen was
voorzien van spijtoptanten
dat grijsblauwe schijnsel
door 'n ontijdige poort
dan kijk ik een film in de bek
-tanig en tandig-
zoals dat past bij verbazing
en misschien ook onbegrip
laat ik het geen metafoor
noemen
maar een meteoor
uit zelfverzonnen ruimte
ploffend…
Gun jezelf vrede
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
591 Het is soms oorlog in mijn hoofd
De pijlen en de kogels schieten om mij heen
Ik wou dat de pijn wat verdooft
Maar het komt zo hard binnen
Dat al mijn zinnen tekortkomen
Er is geen ruimte voor vrede
Want die vechten wil, moet komen
Maar tegen jezelf vechten
is overgeven aan je gedachtes
Laat het maar los zeg ik nu
Want wie vechten wilt tegen…
familieportret (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 het gezin vastgelegd in
een momentopname op
een zwart-wit familieportret
uitverkoren voor
een gelijmde plek in
het album
elk kind wrikt
zich los van
het gestolde gezin
met open ogen
kunnen ze elkaar
niet vinden
in het licht
noch in tijd
noch in ruimte
acht werkelijkheden
evenveel waarheden
zoveel meer wijzen…
Stromen van tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Niet langzaam treden dagen nader
Maar komen en gaan met rasse schreden
En vliegen aan ons voorbij
En wij, wij worden meegezogen
In kolkende maalstromen van tijd
Aan zwakke strohalmen klampend
Op de woelige baren
Tot we belanden in oeverloze ruimte
In zeeën van eeuwige tijd
Waar dagen zich stapelen tot eeuwigheid.…
Ondertussen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 Wolken zijn soms ondoordringbaar
blijven juist hangen om je hoofd
pas als vanuit eigen stilte
de wind langzaam aanzwelt
volgt er weer ruimte
voor zicht op zicht
ondertussen hou elkaar maar vast
als wolken de zon versperren
in het donker van de uren
is elk sprankje
een helpende hand…
Mantel van?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
503 Het heden waarover ik struikel,
een dunne waslijn aan de
horizon, die al eerder
overspannen was,schrikdraad
waaraan de alom aanwezige
schaduwen hangen, ik spartel
tegen, verlangend naar een
integere engel die bestaat,
ons het onzichtbare verklaart,
terugkeert op haar schreden
wordt ik door tijd en ruimte en
onder een mantel van…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
519 in deze helderheid
moet het nog november worden
het licht zijn snelheid
de ster, de afstand, het stof
het geheugen zijn ruimte
na afloop volgt bestemming en
terugkeer, een trein zijn spoor
in haarvaten, eencellig naijlen
donkere materie
wat grijpbaar lijkt en
niet tastbaar is, noch toepasbaar
waarover een droom gaat
voordat november…
Verjaardag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
725 Maar er ontstond
een magische ruimte
waarin we eindeloos
ons voortbewogen
in volkomen harmonie
en taal niet meer belangrijk was
zelfs niet
om gelukkige verjaardag te zeggen.…
Laatste fase
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 De plechtigheid is achter de rug,
er komt ruimte voor rust en verdriet,
maar ja, het leven gaat gewoon door,
je was er en je was er niet.…
HUMOR HIERBOVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Men is verwonderd
over de oneindigheid
van het ons omringende heelal
vraagt zich af wat schuil gaat
tussen aarde verste sterren
achter onbekende nevels
al dit dubben zonder antwoord
zien God en Zijn engelen
met schertsend gemoed aan
weten zonder meer hoe binnen
deze eindeloze ruimte
Hun vertrouwde Hemel
bestaat en nóg verder heerst.…
waar stilte fluistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
naar het onvergetelijke leven
voorbij de grens van het geluid
vormen gedachten de beelden
van de mensen en de emoties
die mij de dagen kleur geven
zo bront in mij de herinnering
een brug naar de eeuwigheid
die wat mij gisteren betekende
aan de…
Een pittig rapritme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 er werden
kleurige noten
gekraakt op een
pittig rap ritme
waarbij handen
het vuur dat van
binnen loeide
ruimte gaf aan
een verschroeiend
dwaze fan gekte
uit de tijd dat
deze alles opving
van de peuter en
kleuter affiniteit
tot de opkomende
generatie zichzelf
en hun schaduwen
in de spiegel konden
feliciteren met wat
er zoal…
onder het noorderlicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
939 'voor een volk getekend
door lange winters
die niet onopgemerkt
aan hen zijn voorbijgegaan'
in de verhalen
van Noorse schrijvers
proef ik melancholie
zwaartekracht
maar ook wreedheid
huivering en pijn
soms iets van tederheid
en dan opeens
als je het niet verwacht
een vleugje humor
die het donkere wolkendek
doet breken
en ruimte…
Weerklank
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.014 De bittere genoegens van angst
klinken als de laatste noot
een symfonie van donker leven
maakt je ruimte meer dan groot
Kon ik maar de stiltes bespelen
de zwijgzame tonen van je hart
zou ik de wereld kunnen betreden
waarin je jezelf zo tergend tart
Ik zou een strijkstok laten dansen
over de snaren van je borst
met tederzachte strelen…
Lege hemel (wanneer verschijnt de ster?)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
851 Jij mijn lege hemel,
ooit stoeide daar
het absolute licht rond,
want zoveel ruimte….
Jij mijn lege hemel
er was een tijd
dat elk denkbare maan
afnam of aanwies ….
Jij mijn lege hemel
eens straalde in
de vele van je sferen
een evenaar aan kleuren ….…
Blik in de spiegel
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.413 Een vlieg verlegt
zijn koers en zweeft
elegant de geopende
ruimte binnen. Ik slik.…
Als in den beginne.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
6.842 ruimte was ineens niet meer.
kleuren schitterden op paletten.
de wereld ging in mij te keer.
Er was geen onder en geen boven,
geen zinnen, taal noch teken,
geen hemel noch een hel.
alles was verschoven
Net als in den beginne,
toen alles woest en ledig was.
men nog moest verzinnen
welk woord bij welke dingen past.…
driedimensionaal
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
636 in het tegenlicht
vind jij mijn ruimte
en ik geef je
mosgroene vogels
zonder naam
ik heb geen oog
voor de lucht en
het immer dromende
want in het ongekende
van jouw beeldentuin
leg jij bekoring neer
naast verborgen letters
op het ondoorzichtig glas
van omsloten vleugels
omring je me met woorden
in het lichtvoetige landschap…
Nachtpassage
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
677 Verwonderd blijf ik steken
in de diepte van een ster
waar ruimte meer betekenissen heeft.…
slotwoord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.326 verwoorden van het requiem
is de hemel beschrijven op aarde
letters en klanken zonder stem
vrij van gewicht en waarde
het is ook ruimte scheppen
na een reeks van vertaalde gedachten
loslaten van dromen in de steppe
ophouden het zalige geluk te verwachten
tot een woord tot slot
zijn velen niet in staat
soms komt het niet uit de strot…
Moederloos
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.883 De lijster zingt
een serenade
voor de dode
wit opgebaard
in de schaduw
van de beuk
Troostend bedoeld
klinken woorden
hol in de ruimte:
God wilde het zo
In de reiswieg
kraait de baby
ongeremd vrolijk
haar talloze
mama’s en dada’s
Ik kijk strak
naar de lange
witte baar
en schreeuw
van binnen mee:
mama…
soapgenot
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
717 de soap kleurt grijs de massa
rood loop ik er van aan
de kassa rinkelt stevig
laat flappen wapperen
in mijn hoofd is ruimte
omdat mijn hersens krimpen
bij zwartkijken naar witwassen
de schedel vult zich met pulp
tevreden knort het zwijn in mij
en voelt zich intelligent
bedorven kleurt de avond grijs
de opwinding blijkt verrot…
de strijkstok was geruwd
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
643 de snaar die
ik deed trillen
bepaalde niet de klank
het was mijn vinger
die jou golfde in de
toonsoort van mijn hand
de strijkstok
was geruwd op
maximaal vibreren
maar in de klankkast
vond jouw melodie nog ruimte
voor een nieuw proberen
ik leg de bladmuziek apart
in samen dromen laten wij muziek
direct uit onze harten…
Als gij mij eens zult komen zeggen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.654 De goede Dood zal ons niet scheiden,
Hij is de wachter, die ons beidt
En tot de heerlijkheid zal leiden,
Aan gene zij van ruimt’ en tijd.…
Opgeruimd!!
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
748 Voor op de weg springende reetjes en in de verte, die bijzondere 'ruimte'..dat uitzicht van en op Zweden.
Een opgeruimd geestelijk gevoel als gevolg van het spontaan opgekomen gedicht; "Opgeruimd"…
Verleden.
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.800 Waar eerst het verleden
een hoofdrol speelde
trok jij een streep
door het donker
het lijkt net of de dood
door jou werd verdreven
zomaar ergens tussen
tijd en ruimte
waar mijn gedachten
ook heengaan
ik verdwijn niet meer
op de golven van eenzaamheid
jouw ogen brachten mij terug
_in een stralende diepe rust_…
Behaagzucht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
567 En ik voorspelde het verlies
met jouw hart en het mijne
liet ik kilometers leegte zwemmen
toen je naakt op je scooter zat
vlinderde er een zwarte vogel
rond de neusvleugels van de lente
ik slaakte de behaagzucht eenmalig
zocht wat ruimte in de gedichten
van een oude Surinamer uit de buurt
die me vertelde van de stille bomen
en hoe dromen…
Aarde
gedicht
2.3 met 102 stemmen
25.586 Zo hoog komen de mussen niet,
waar de zwaluwen buitelen, tuimelen
door de geweldige ruimte.
---------------------------------
uit: 'Omwegen', 2001.…
Schelpenhand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 schelpenhand
het gaat boven verstand
te zijn wie je bent
het lust en laten
in kuststrook verlaten
vallen er gaten in het
aangespoelde gepolijste
schijn niet zo in mijn gezicht
zon ik dicht mezelf een ruimte
maanling over de dag
ademt in en uiting
het raast rust voorbij de vloed
in kust geboren zeearm
met het schelpen verzandde strand…
GROOTHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Achter geheime heelalnevels
waar de lens
van de machtigste sterrenkijker
zich vragend _ onwetend naar richt
ziet Gods oog genoeglijk rond
in de kleine vertrouwde ruimte
Zijn handen verzorgen
met nauwkeurige liefde
de mateloze nietigheid
onder het beste vergrootglas
Hij
die 't oneindige bestiert
eert het leven binnen kruimels.…