22566 resultaten.
Dag Guusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.737 Onder die vreselijke ziekte ging je gebukt
je wilde nog zoveel maar wist niet meer hoe
plots werd je uit dit leven weg gerukt
een kind vraagt: waar is mamma nu naar toe?
Krampachtig trillend houdt hij zijn zoontje vast
de wereld verdwijnt onder hun voeten
de dood als een onverwachte nare gast
die komt en neemt zonder te groeten
Zoveel prachtige…
Dag met een sterretje
gedicht
4.2 met 5 stemmen
5.523 'Kees, we gaan eten!' hoor ik Stientje roepen.
Ik klap mijn schrift dicht. Ik lust best wel wat.
Ik loop de trap af, strijk mijn haar nog even
glad voor de spiegel, ga de kamer in.
Sacha en Ellen zitten al aan tafel.
Wiebe helpt Stientje in de keuken. 'Wat
eten we? Weten jullie 't?' Nee, ze…
De dagen verdragen.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
748 Tussen twee rumoerige dagen
een lange lege stille nacht,
in mijn vermoeide kop de vragen
die ik in stilte overdacht.
Hoe anders is het toch gelopen
vreemd kan toch het leven gaan,
wat is er stil uit weggeslopen
waarom met lege handen staan?…
Onontgonnen dag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 ontwakend strekt
koel en nauwelijks gekleed nog
terwijl nachtkilte wegvloeit
en het trilt boven de wetering
zweeft een vlechtwerk
van donkere nachtresten
vermengd met frisse dagdromen
dwars door het zinloze draaiboek
van het nieuwe etmaal
In die verwarrende werkelijkheid
verschijnt ze in de jonge dageraad
sluimerend in het prilste van de dag…
De zevende dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 De herinnering aan de dag dat iedereen zich verveelt.
Maar laat mij er maar over klagen en me afvragen:
“Waarom heeft een week geen zes dagen?”…
de laatste dag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.166 op het kerkhof snoei ik rozen en ik schrik:
de directeur graatmager in zijn nette pak
tikt mij op de rug en zegt: jij komt er wel
op de motormaaier kort ik lentegras
en bij het cederpark neem ik een teug
whisky uit de halve hells angels fles
daarna op naar het kinderenveld
ze passen onder halve steentjes
één voor één zeg ik ze zacht gedag…
Weemoedige dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Kijk uit het raam, terwijl de radio ´Georgia on my mind´ afspeelt,
Tranen vallen één voor één, en ik denk aan een hele mooie stad,
Waar ik toch zo een gelukkige tijd meemaakte en had geleefd,
Buiten valt de regen en weemoedig ben ik, en ben het opeens zat,
Ik ga naar buiten en loop naar Historisch Delfshaven, overal bootjes,
Zie´t kanaal dat…
Een zonnige dag
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.009 Jeugdige vrouwen
in kleurige jurken
fietsen in vliegende vaart
door de stad
hun wijde rokken
wapperen losjes
als fleurige ragfijne
goochelsjaals
dansende lokken,
bewogen door vlagen
ze kleuren een heerlijke
tropische dag
in hun vrolijke speelse
zomerse dracht,
hun beeld betovert
de Spiegelgracht.…
Zwart is de dag
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
941 Zwart,
Maar soms ook grijs
Of wit
Ik weet niet wat ik zie
Weet niet wat ik voel
Weet niet of ik leef
Of ik doodga met een doel
Zwart,
Maar vaak ook grijs
Of wit
Ik weet niet waar ik ben
Wel, waar ik wil zijn
Maar weet niet of ik wil
Waar de regen en de pijn
In mijn hoofd
Maar nooit daar buiten
Zijn wij,
Of allemaal
Wie we…
dag licht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
563 tussen
kierende gordijnen
kaatst de zon
stof dwarrelt
stenen in het hoofd
vervloekend leven
zwelt de kater
nee
voorlopig even
geen kopjes meer…
Drie dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 Vandaag geleefd gewerkt
gepraat gelachen geliefd
genoten van de zon
en van elkaar
net als gisteren geleefd
gewerkt gelachen geliefd
genoten van de zon
en van elkaar
morgen is er weer een dag
om te leven te werken
te lachen te lieven
te genieten van elkaar.…
DAAGSE VERWONDERING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 Een wijsgeer van het oude Griekenland
zit te peinzen, verscholen tussen struiken.
Nieuwe gedachten en beelden ontluiken
bij lentegeuren, bloeiende bosrand.
Vechtende vragen houden moeilijk stand,
willen haast het denkersbrein verstuiken...
Vrolijk gejoel: met luchtsprongen, grasduiken
snelt een hummel door het bloemenweiland.
Snuivend, woelend…
dag kruimeltje
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
827 dag kruimeltje,
welkom bij mij
Ik ben je mama
je papa is aan mij zij
dag Kruimeltje
welkom in mijn buikje
om te zorgen dat je veilig ligt
slaapt mama met een kruikje
vaarwel kruimeltje
Je was welkom in mijn schoot
maar helaas je hartje klopte niet
helaas kruimeltje, je was dood
vaarwel kruimeltje
ga maar bij de sterren staan
misschien…
Bevroren zijn de dagen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
730 de feesten zijn verwaaid
nog zwerft er
hier en daar een kale boom
ontdaan van kerst en droom
knallen opgeschoten jongelui
de laatste rotjes weg
met opgespaarde angst
zij bewaarden ze te lang
het nieuw elan is bang
koud en bevroren zijn de dagen
die om de veranderingen vragen
zoals beloofd om twaalf uur
het vuur was snel gedoofd…
Dag dichter
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
905 Dag dichter
Ik heb je machteloos liefgehad
zeil maar weg
neem de eerste beste bries
een laatste zwaai vanaf de dijk
een handkus voor je laatste werk
vaarwel dichter
tot aan het zielenwater
je hebt me machteloos lief gehad
ik onthoud alles, zei je
ik geloof je
ook datgene wat je vergeten was
de tak die van de boom viel vlak voor…
De eerste dag
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.606 Een nieuwe plek,
een nieuwe start.
Hoe zou het zijn?
De gangen zijn
duizelend vol,
wazigwarme lucht
drukt steeds zwaarder.
Zoveel gezichten,
zoveel ogen die
jou
niet zien.
Weggedreven en
bijna gezonken,
is daar plots een stem,
een groet.
Je draait je om, lacht
en komt onmerkbaar
weer boven.
Een nieuw begin
is begonnen.…
Wat een mooie dag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
594 de te gekke woorden, de klanken
van de melodie, het zomerlied
die kleine beetjes voor me zorgen
een lach over mijn verdriet
het rode blokjes picknickkkleed
gespreid op het warme gras
de mierzoete vruchtenlimonade
kleurend als de vlinders op het glas
een stille alleszeggende wandeling
over het steile oeverpad
geen schaduw die ons in kan…
Toon van de dag
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
573 Elk detail wordt in kritiek
of waarde getoetst, wisselend
gesprek of ontwerp die ‘dichters
last' in schijn verdiept, verwerpt
de buitengrens in de diaspora
van de sluimerende waarheid,
de verbijsterende ontdekking
van de werkelijkheid,verscherpt
de toonzetting van de dag.
Cauté, (Wees waakzaam)
B. de Spinoza…
De dag van morgen.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
512 De dag van morgen,
moet nog komen,
de dag van vandaag
is ruim over de helft
de dag van gisteren
ligt in het verleden,
nu alleen maar hopen,
dat we onze ogen
morgen open hebben,
om die dag
volop te beleven!…
Een zomerse dag.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
639 Een nazomer om je vingers
bij af te likken
een zon die schijnt,
alsof ze dat alleen maar doet,
een temperatuur
die je lijf en bloed
verwarmd kortom een dag,
die tovert op je gezicht
een brede glimlach,
een zomerse dag,
wat wil een mens nog meer?
Precies, morgen graag een portie
van hetzelfde!…
Pluk de dag !
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.182 Mijn huidige mantra werd: pluk de dag, een prima idee
Je kan er rustig een eind mee verder, alles zit nu mee!
De linnenmand en de vieze ramen gaan niet lopen
Een groot geluk; mijn partner waardeert mijn inzet, dat durfde ik nimmer te hopen.…
Uren, dagen
gedicht
2.0 met 27 stemmen
7.882 Dat we voorbijgaan en Klaas Pieters Wouda
bijna twee eeuwen terug in Wierum is gebleven
en aldaar op de wierde nog steeds rust
met Evert, Albert, Trijntje, Jan en Annie,
en dat daar Rinze Hooijenga nog bij mocht,
achttien en wel - hij reed geweldig trekker
en kon mijn zoon van nog geen dertig zijn nu -,
dat is hoogstaand voor een verhevenheid…
Vaak bij dage
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.074 Vaak bij dage schuift een droom
nacht en woud vóor mijn gezicht.
Wij gaan saam, van boom tot boom,
door een troebel licht.
Droef zo droef breekt soms de maan
door het zilverig wolkenvlies,
dat ik u verloren waan,
eer ik u verlies.…
In loop der dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 En verder trekt een rij
dagen geregen tot jaren
ontsproten in nieuwe ochtendzon
uit warmte van talrijke kleuren
vormen en klanken
als sierraden om vrouwenhals
de dagen die groeiden
in lichtend gloren als smaragden snoer
een gordel om smalle taille gedragen
zwierend in warme dans
tot gouden kroon bezegelt de uren
voor het nijgen van de avondzon…
De donkere dagen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
758 Het knaagt en zuigt en vreet
Werkelijk alles is teveel
Het maakt niet uit
Hoe laat je opstaat
De vermoeidheid eist zijn deel
Opgejaagd, bij alles wat je doet
Geïrriteerd om werkelijk niets
Niet weten waar je het zoeken moet
Ontbijten is al iets
Langzaam slepend door de dag
Je komt echt nergens meer aan toe
Moeizaam ga je aan de slag
Terwijl…
Dag verloren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.114 In agenda
dag verloren,
niet bekoren
want de winter heeft de liefste al tot buit gemaakt.
Sneeuw onder de wissers
van een weg wuivend
dronkemansrelaas.
Dan een man daar
die zijn dwaasheid snel erkent
en, met het portier nog open,
naar zijn zwaktes wijst als schuldigen
van het doolhof
waarin roos met doornen prikt.…
De dagen van mijn leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 De dagen van mijn leven
heeft U te boek gesteld,
U bent met mij verweven
mijn dagen zijn geteld,
U zag van lang tevoren
mijn vormeloos bestaan,
nog voor ik werd geboren
gaf U de richting aan,
ik ben in U geborgen,
uw trouw, uw Vaderhand;
ze zijn er elke morgen
als dauw op dorstig land,
uw zon zal mij omgeven
in zorg, verdriet en pijn,…
Gedicht-en-dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 gedicht-en-dag, de jas gehavend
geschouderd, tegenspraak ligt
op het leesgebeuren dat zich scharniert
in ruime zinnen, het publiek buigt
geërgerd en scharrelt door de zaal
op zoek naar begeerte bevolken ze de
flanken om schuchter de vlamboog
van de waarheid te ontduiken
gedegenheid is het antiek van zorg
en vertrouwen, nu stoffig en schraal…
Dag wolk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Een regenachtige dag in mei
een plek daar bij de molen.
Hij zei:
‘ik ben sinds gisteren opa'.
dat maakte geen indruk, hij wel.
Een vluchtige ontmoeting,
de vlinders dansten
zo snel als het begon, was het weer voorbij.
Wat bleef was zijn afscheidsgroet:
‘dag wolk’.…
Sneeuwpoel bij dag
gedicht
3.3 met 9 stemmen
3.452 De hel dat zijn wijzelf, door hagel
op ijzel met slag in wiel. Languit
vallend in de bevroren pap op straat
slaken wij geen kreet dan zwijgen.
Wie heeft dit bedacht? Wij zijn zelf
uitgegaan, met tassen voor voedsel
en een muts om ons gezicht grappig
te doen uitkomen tegen de lucht.
IJdele voornemens banen zich wegen
naar binnen waar duisternis…