Alle inzendingen over glans

1227 resultaten.

Sorteren op:

Orion.

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Is ook een melkweg, in wiens kring Ontelbre sterrenstelsels weemlen, De uwe ligt in glans gelijk!... Verbeelding! daal! verlaat die heemlen, Eer mijn geschapen geest bezwijk'.…

waar jij bent

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 40
De avond heeft de velden toegedekt, de huizen houden licht voor ons bewaard. Jij legt je arm zo zacht om mijn schouders alsof je mij voor even thuis verklaart. We hoeven nergens eerder aan te komen, de weg mag langer duren dan gedacht. Er is nog zoveel waar ik van kan dromen, maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht. Mijn hand vindt jou…

Stiekem huilen

hartenkreet
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.273
Heeft het leven nog wel waarde of verloor het alle glans. Weet dan toch dat God je liefheeft Hij schenkt jou een nieuwe kans. Ik weet dat soms het leven pijn doet Dan word alles ons teveel. Weet dat God jou op het oog heeft kapotte harten maakt Hij heel. Alle dingen worden nieuw wanneer Zijn liefde overwint.…

Middernacht

poëzie
3.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 9.393
Zachtekens, zachtkens slingeren Hare slanke vingeren Heure rozenkrans, En elke parel fonkelt, Wen 't bidsnoer krinkelend kronkelt, Met een matte glans. Terwijl in des outers schaûw, Gelig-bleek en flauw, 't Kaarske schijnt, En walmt... en kwijnt... III 'Engelenscharen Zweven omhoog, Tot aan de luchten Wolkenboog.…
Louis Couperus21 september 2002Lees meer >

OP EEN AFBEELDSEL VAN BILDERDIJK IN 1787

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.660
Om al dier zangen wil, om al dier lauwren glans, vergeef hem ’t ongelijk, zo in zijn kamp op aarde des Dichters vlammend zwaard, zijn afgerichte lans, zijn scherp gewette pijl, geen hoogheên miste of spaarde van drieste willekeur in ’t rijk van kunst of taal, — van aangematigd recht op ongestaafde glorie, — van brallend ongeloof in ijle woordenpraal…

LENTESTOET

poëzie
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.753
Zij streelt het sterrenmos met lichte tred, En tovert met haar ogen teed're glans Op 't schuchter-wuivend lichtgroen blaadrenvolk, En koost met zachte handen al wat sproot Om 't woud te tooien bij haar ommegang.…

De verrukking.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.325
uw oog wordt veel schoner; Bekoorlijker worden uw wangen, Uw boezem wordt blanker dan immer, Verleidender zijt gij voor mij - als Mijn oog op de glans van een kroon ziet! ô Laat het heelal ons vergeten! Wij minnen, wij minnen mijn Kloë! Hoe?....…

PEREN

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.635
Hoe spannen ze, in hun ronde glans, vol zerpe en zoete zeupen gans; die, borstgeeene en lijfgenoot, nog wassen, bij de moederschoot! Het staat er die, vol rode schijn, bloedverwig als de kaken zijn van menig menig mensenkind, dat m'hier en daar ten boere vindt.…

De boswachter

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.587
Maar of 't om hem heen ook glinster en glans, of de hemel blauw is en zonnig de trans, of alles bloeie en fleure, of alles zinge en geure, diep mijmerend gaat hij: daarbinnen rust een zoete gedachte, vol heil en lust, die tovert in zijn oogen dat licht en die milde lach op zijn eerlijk gezicht.…

HET NACHTEGAALTJE.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.202
Rijk van vederpracht omgeven, Staat de Paauw in glans en gloor; Maar zijn toon wordt aangeheven‚ En hij snijdt en vlijmt in 't oor. ’t Fluitje leidt de maat der vinken, Kunstig zingen zij een lied; Maar gij doet er duizend klinken, En gij hoorde pijp noch riet.…

zondag in september

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Wij sluimerwandelen in verzengend licht Langs de vloedlijn September sloopt de heftige glans Met een hamerslag. Sloom veranderen de kleuren, het lover, de lucht, Deuren waaien dicht. De zucht van de oude zomer streelt mijn nek. Het licht haakt zich in de vouwen van jouw kleed.…
Wimper4 september 2003Lees meer >

De bleke jongeling

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.415
Aan de westertrans Zinkt, in goud gehuld en glans, Statig 't zonnelicht ter neer In de schoot van 't wieglend meer, Dat, als bloosde 't van verlangen, Om het in zijn bed te ontvangen, Inkarnaat* voelt gloeien op zijn wangen. 't Avondt.…

Het dal

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.808
- hier, vóor 't geruisloos dal, waar al ons dromen treden, alwaar, met licht gelaai, de zomerzoelte speelt en wondre dingen wekt uit die verborgenheden, - als ongewisse glans, uit duisternis geteeld, als een verloren glimp van 't laatste zonnegloren, die nog, in volle nacht, én klaarte én wisheid meldt, - als iets dat eens verging, als ware…

DE LUCHTSPIEGELING

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.602
Helder lichtblaauw kleedt de hemel, met een witte glans vermengd. Alle wolkjes zijn verdwenen; 't Daglicht heeft haast uitgeschenen; Alles groent met frisse tinten, straks nog door de zon gezengd. Mina! Mijd de kleine plasjes, Die er ruisslen voor uw voet! Zet wat minder wufte stapjes, Dan gij wel gemeenlijk doet!…

Kemel en ros

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.311
Men ziet hem dansen Gelijk een sprinkhaan, bij de bliksemende lansen, De pijlen, rootlend in hun koker, en het zwaard, Dat flikkert in zijn oog, voor galm noch glans vervaard; Een wolk gaat opwaart van zijn snuiven, met zijn hoeven Verslindt hij ‘t slagveld of hij trappelt het tot groeven, En ijlt het harnas tegemoet, of schuimt en woelt, Terwijl…

GEMIJMER

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.932
Treffend toch gelijken, Zusterlijk, ze elkaar In 't wedijv'rend prijken Met een glans zo klaar: Dat tot zegepralen Beider gloor volstond, 't Minnen noch het stralen Ergens weerstand vond!- Blinkende avondsterre!…
E.J. Potgieter13 september 2020Lees meer >

De maan

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.183
Gij, die alom op berg en dalen, Nu doodlijke eenzaamheid ontmoet, Verlatene akkers, stille weiden Met rustig slapend vee, begroet; Die 't matte loof van bos en velden Met koele dauw verkwikken ziet, En door uw glans in ieder dropje, Een schitrend diamantje biedt.…

RUTH

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.416
Een Vorstenteelt sproot uit die bloede, Totdat, van schijnbre glans beroofd, Haar stam in ’t eind de Silo voedde, Die God de Vaadren had beloofd! Geloofd, verheerlijkt zij de Algoede.…

LIED.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.951
Zoveel lichtheid in mijn ziel flikrend viel van die lichtheid om ons beiden, en nog licht en laait de glans heel en gans, onverminderd alle zijden! Lief, ach spreek nu ieder woord, als 't behoort, met een lach vol zaligheden! Ik uw helle woordenval vangen zal in mijn ziel, mijn aangebeden!…

ALLES IN ËEN.

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Heeft mij dan dus een eeuwig trouw Herdenken Opnieuw geschonken vreugd van vroeger tijd, Dan zie ik 't Leven voor mijn voeten drenken In glans van Uwe tegenwoordigheid; Dan ligt, zo ver als achter mij 't verleden, Het Leven vóór me' in volle zonnegloed; Dan, 't licht verschiet, van 't Leven nieuw betreden De voller vreugd, die 'k eenmaal vond…

Meeuwen.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.008
Het is een wiegen en een wieken, een ópgloren En dovend deinzen, vlucht van grote vlinders, wit Van zeegnend manelicht op veld vol leeljenwit: Lichtvlinders, boogjes glans uit manelicht geboren.…

Een heertje vol licht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Als een kleine heer zit hij daar zijn hoed een kroon van zachte flair, het lichtscherm schildert op zijn huid een glans die alle twijfel tegenhoud. Zijn ogen, groot van verwondering, reizen door een digitale kring, alsof de wereld daar hem fluistert “Jij hoort er ook bij, makker.”…

En Alles Blijft Bij Het Oude

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 307
er zijn goede delen in mij, zeg je, alsof je een dode vis optilt en kijkt of het oog nog ietwat glans heeft. -laat het deze keer goed zijn is wat je fluistert naar het donker- mijn gebed en mijn grap, toch hetzelfde voor jou, zwarte engel die je bent, dan zeg ik het zacht en wij dachten, daartussen, zonder schade te laveren.…
Simon K.27 maart 2026Lees meer >

Zal nimmermeer gebeuren

poëzie
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.016
Wat geef ik om mijn rozen of ’t maaksel van mijn krans; ik zal gaan maken paarlen van ongemene glans. De tranen werden paarlen, zo ras haar ’t woord ontging, die zij met goud doorboorde en aan haar oren hing. De blanke paarlen hielden de krachten van ’t geween; zij doen nog in de hemel wat zij op aarde deên*.…

woensdag asdag

netgedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.880
as is zij de vale wade verhullend veile waar die echter lonkt en lacht en wulps verleidt tot scandaleuze pronk en praal as kerft zich een wraakgierig spoor van derf in verwrongen maskers van papier-maché waarin gestolde ogen schuilgaan voor de kille glans van naakt ontwaken in een vreugdeloos bestaan as bezoedelt de guirlande van drie…

PENTHESILEIA

poëzie
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.863
geen dezer lievelingen kan de pracht van mijne haren doven in de gloed van matelozer pracht, geen kan mijn bloed vermoeien tot de dood, uit elk omarmen schittert het schild van mijne schoot wit-stralender. de zuilen mijner schenkels spannen zich rijziger, uit de verstrengeling der leden puren de mijne kracht en glans, de hare welken week. zij…

Prometheus : Eene Juliaanse herscheppinge nae Goethe .

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 84
In den hooghen glans zocht ick. Maer gheen stemme quam. . Gheen oor luysterde. Gheen herte antwoorde. . Doe keerde ick weder. Niet verre. Doch inwaerts. Daer, onder lagen van tijt, onder assche ende vergetelheyt, bleef een gloet bewaert. . Niet van goden. Niet van heerschappije. Niet van den dagh. Noch van den nacht. .…

Op een pauw-oog vlinder

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.129
Of dwalen mijn smachtende schijnen Door dromers en peinzende breinen; En brandt van mijn teer fluweel Een glans op papier, in penseel, Een nagloed van zon en maan, Lust-vol en troost-belaân.…

Zal nimmermeer gebeuren...

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.856
Wat geef ik om mijn rozen, Of 't maaksel van mijn krans - Ik zal gaan maken paarlen, Van ongemene glans. Ik zal gaan maken paarlen, Maken paarlen. De tranen werden paarlen, Zo ras haar ‘t woord ontging Die zij met goud doorboorde, En aan haar oren hing. Die zij met goud doorboorde, Goud doorboorde.…
P.C. Hooft27 februari 2026Lees meer >

Het oude huis

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.140
Vol frisse glans en schoon bedrog, Mij toeblonk rijk en zoet! Het oude, met zijn woonvertrek Zo vol gezelligheên, Zijn hof, met menig dierbre plek, En 't spoor der dierbre scheên! Het oude, dat van menigeen De erinring had bewaard, Die nimmer hier zal binnentreên, Vreemd aan des vreemden haard.... Ja, keren wou ik, zo het mocht.…