1227 resultaten.
Orion.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.275 Is ook een melkweg, in wiens kring
Ontelbre sterrenstelsels weemlen,
De uwe ligt in glans gelijk!...
Verbeelding! daal! verlaat die heemlen,
Eer mijn geschapen geest bezwijk'.…
waar jij bent
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
40 De avond heeft de velden toegedekt,
de huizen houden licht voor ons bewaard.
Jij legt je arm zo zacht om mijn schouders
alsof je mij voor even thuis verklaart.
We hoeven nergens eerder aan te komen,
de weg mag langer duren dan gedacht.
Er is nog zoveel waar ik van kan dromen,
maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht.
Mijn hand vindt jou…
Stiekem huilen
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
1.273 Heeft het leven nog wel waarde
of verloor het alle glans.
Weet dan toch dat God je liefheeft
Hij schenkt jou een nieuwe kans.
Ik weet dat soms het leven pijn doet
Dan word alles ons teveel.
Weet dat God jou op het oog heeft
kapotte harten maakt Hij heel.
Alle dingen worden nieuw
wanneer Zijn liefde overwint.…
Middernacht
poëzie
3.4 met 29 stemmen
9.393 Zachtekens, zachtkens slingeren
Hare slanke vingeren
Heure rozenkrans,
En elke parel fonkelt,
Wen 't bidsnoer krinkelend kronkelt,
Met een matte glans.
Terwijl in des outers schaûw,
Gelig-bleek en flauw,
't Kaarske schijnt,
En walmt... en kwijnt...
III
'Engelenscharen
Zweven omhoog,
Tot aan de luchten
Wolkenboog.…
OP EEN AFBEELDSEL VAN BILDERDIJK IN 1787
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.660 Om al dier zangen wil, om al dier lauwren glans,
vergeef hem ’t ongelijk, zo in zijn kamp op aarde
des Dichters vlammend zwaard, zijn afgerichte lans,
zijn scherp gewette pijl, geen hoogheên miste of spaarde
van drieste willekeur in ’t rijk van kunst of taal, —
van aangematigd recht op ongestaafde glorie, —
van brallend ongeloof in ijle woordenpraal…
LENTESTOET
poëzie
1.9 met 7 stemmen
1.753 Zij streelt het sterrenmos met lichte tred,
En tovert met haar ogen teed're glans
Op 't schuchter-wuivend lichtgroen blaadrenvolk,
En koost met zachte handen al wat sproot
Om 't woud te tooien bij haar ommegang.…
De verrukking.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.325 uw oog wordt veel schoner;
Bekoorlijker worden uw wangen,
Uw boezem wordt blanker dan immer,
Verleidender zijt gij voor mij - als
Mijn oog op de glans van een kroon ziet!
ô Laat het heelal ons vergeten!
Wij minnen, wij minnen mijn Kloë!
Hoe?....…
PEREN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.635 Hoe spannen ze, in hun ronde glans,
vol zerpe en zoete zeupen gans;
die, borstgeeene en lijfgenoot,
nog wassen, bij de moederschoot!
Het staat er die, vol rode schijn,
bloedverwig als de kaken zijn
van menig menig mensenkind,
dat m'hier en daar ten boere vindt.…
De boswachter
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.587 Maar of 't om hem heen ook glinster en glans,
of de hemel blauw is en zonnig de trans,
of alles bloeie en fleure,
of alles zinge en geure,
diep mijmerend gaat hij: daarbinnen rust
een zoete gedachte, vol heil en lust,
die tovert in zijn oogen dat licht
en die milde lach op zijn eerlijk gezicht.…
HET NACHTEGAALTJE.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.202 Rijk van vederpracht omgeven,
Staat de Paauw in glans en gloor;
Maar zijn toon wordt aangeheven‚
En hij snijdt en vlijmt in 't oor.
’t Fluitje leidt de maat der vinken,
Kunstig zingen zij een lied;
Maar gij doet er duizend klinken,
En gij hoorde pijp noch riet.…
zondag in september
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.020 Wij sluimerwandelen in verzengend licht
Langs de vloedlijn
September sloopt de heftige glans
Met een hamerslag.
Sloom veranderen de kleuren,
het lover, de lucht,
Deuren waaien dicht.
De zucht van de oude zomer streelt mijn nek.
Het licht haakt zich in de vouwen van jouw kleed.…
De bleke jongeling
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.415 Aan de westertrans
Zinkt, in goud gehuld en glans,
Statig 't zonnelicht ter neer
In de schoot van 't wieglend meer,
Dat, als bloosde 't van verlangen,
Om het in zijn bed te ontvangen,
Inkarnaat* voelt gloeien op zijn wangen.
't Avondt.…
Het dal
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.808 -
hier, vóor 't geruisloos dal, waar al ons dromen treden,
alwaar, met licht gelaai, de zomerzoelte speelt
en wondre dingen wekt uit die verborgenheden, -
als ongewisse glans, uit duisternis geteeld,
als een verloren glimp van 't laatste zonnegloren,
die nog, in volle nacht, én klaarte én wisheid meldt, -
als iets dat eens verging, als ware…
DE LUCHTSPIEGELING
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.602 Helder lichtblaauw kleedt de hemel, met een witte glans vermengd.
Alle wolkjes zijn verdwenen;
't Daglicht heeft haast uitgeschenen;
Alles groent met frisse tinten, straks nog door de zon gezengd.
Mina! Mijd de kleine plasjes,
Die er ruisslen voor uw voet!
Zet wat minder wufte stapjes,
Dan gij wel gemeenlijk doet!…
Kemel en ros
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.311 Men ziet hem dansen
Gelijk een sprinkhaan, bij de bliksemende lansen,
De pijlen, rootlend in hun koker, en het zwaard,
Dat flikkert in zijn oog, voor galm noch glans vervaard;
Een wolk gaat opwaart van zijn snuiven, met zijn hoeven
Verslindt hij ‘t slagveld of hij trappelt het tot groeven,
En ijlt het harnas tegemoet, of schuimt en woelt,
Terwijl…
GEMIJMER
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.932 Treffend toch gelijken,
Zusterlijk, ze elkaar
In 't wedijv'rend prijken
Met een glans zo klaar:
Dat tot zegepralen
Beider gloor volstond,
't Minnen noch het stralen
Ergens weerstand vond!-
Blinkende avondsterre!…
De maan
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.183 Gij, die alom op berg en dalen,
Nu doodlijke eenzaamheid ontmoet,
Verlatene akkers, stille weiden
Met rustig slapend vee, begroet;
Die 't matte loof van bos en velden
Met koele dauw verkwikken ziet,
En door uw glans in ieder dropje,
Een schitrend diamantje biedt.…
RUTH
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.416 Een Vorstenteelt sproot uit die bloede,
Totdat, van schijnbre glans beroofd,
Haar stam in ’t eind de Silo voedde,
Die God de Vaadren had beloofd!
Geloofd, verheerlijkt zij de Algoede.…
LIED.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.951 Zoveel lichtheid in mijn ziel
flikrend viel
van die lichtheid om ons beiden,
en nog licht en laait de glans
heel en gans,
onverminderd alle zijden!
Lief, ach spreek nu ieder woord,
als 't behoort,
met een lach vol zaligheden!
Ik uw helle woordenval
vangen zal
in mijn ziel, mijn aangebeden!…
ALLES IN ËEN.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.141 Heeft mij dan dus een eeuwig trouw Herdenken
Opnieuw geschonken vreugd van vroeger tijd,
Dan zie ik 't Leven voor mijn voeten drenken
In glans van Uwe tegenwoordigheid;
Dan ligt, zo ver als achter mij 't verleden,
Het Leven vóór me' in volle zonnegloed;
Dan, 't licht verschiet, van 't Leven nieuw betreden
De voller vreugd, die 'k eenmaal vond…
Meeuwen.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.008 Het is een wiegen en een wieken, een ópgloren
En dovend deinzen, vlucht van grote vlinders, wit
Van zeegnend manelicht op veld vol leeljenwit:
Lichtvlinders, boogjes glans uit manelicht geboren.…
Een heertje vol licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Als een kleine heer zit hij daar
zijn hoed een kroon van zachte flair,
het lichtscherm schildert op zijn huid
een glans die alle twijfel tegenhoud.
Zijn ogen, groot van verwondering,
reizen door een digitale kring,
alsof de wereld daar hem fluistert
“Jij hoort er ook bij, makker.”…
En Alles Blijft Bij Het Oude
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
307 er zijn goede delen in mij, zeg je,
alsof je een dode vis optilt en kijkt
of het oog nog ietwat glans heeft.
-laat het deze keer goed zijn
is wat je fluistert naar het donker-
mijn gebed en mijn grap,
toch hetzelfde voor jou,
zwarte engel die je bent,
dan zeg ik het zacht
en wij dachten, daartussen,
zonder schade te laveren.…
Zal nimmermeer gebeuren
poëzie
3.9 met 12 stemmen
5.016 Wat geef ik om mijn rozen
of ’t maaksel van mijn krans;
ik zal gaan maken paarlen
van ongemene glans.
De tranen werden paarlen,
zo ras haar ’t woord ontging,
die zij met goud doorboorde
en aan haar oren hing.
De blanke paarlen hielden
de krachten van ’t geween;
zij doen nog in de hemel
wat zij op aarde deên*.…
woensdag asdag
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.880 as
is zij de vale wade verhullend veile waar
die echter lonkt en lacht en
wulps verleidt tot scandaleuze pronk en praal
as
kerft zich een wraakgierig spoor van derf in
verwrongen maskers van papier-maché waarin
gestolde ogen schuilgaan voor de kille glans van
naakt ontwaken in een vreugdeloos bestaan
as
bezoedelt de guirlande van drie…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 geen dezer lievelingen kan de pracht
van mijne haren doven in de gloed
van matelozer pracht, geen kan mijn bloed
vermoeien tot de dood, uit elk omarmen
schittert het schild van mijne schoot
wit-stralender. de zuilen mijner schenkels
spannen zich rijziger, uit de verstrengeling
der leden puren de mijne kracht en glans,
de hare welken week. zij…
Prometheus : Eene Juliaanse herscheppinge nae Goethe .
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
84 In den hooghen glans
zocht ick.
Maer gheen stemme
quam.
.
Gheen oor
luysterde.
Gheen herte
antwoorde.
.
Doe keerde ick weder.
Niet verre.
Doch inwaerts.
Daer,
onder lagen van tijt,
onder assche
ende vergetelheyt,
bleef een gloet
bewaert.
.
Niet van goden.
Niet van heerschappije.
Niet van den dagh.
Noch van den nacht.
.…
Op een pauw-oog vlinder
poëzie
5.0 met 4 stemmen
4.129 Of dwalen mijn smachtende schijnen
Door dromers en peinzende breinen;
En brandt van mijn teer fluweel
Een glans op papier, in penseel,
Een nagloed van zon en maan,
Lust-vol en troost-belaân.…
Zal nimmermeer gebeuren...
poëzie
3.5 met 15 stemmen
6.856 Wat geef ik om mijn rozen,
Of 't maaksel van mijn krans -
Ik zal gaan maken paarlen,
Van ongemene glans.
Ik zal gaan maken paarlen,
Maken paarlen.
De tranen werden paarlen,
Zo ras haar ‘t woord ontging
Die zij met goud doorboorde,
En aan haar oren hing.
Die zij met goud doorboorde,
Goud doorboorde.…
Het oude huis
poëzie
3.2 met 5 stemmen
3.140 Vol frisse glans en schoon bedrog,
Mij toeblonk rijk en zoet!
Het oude, met zijn woonvertrek
Zo vol gezelligheên,
Zijn hof, met menig dierbre plek,
En 't spoor der dierbre scheên!
Het oude, dat van menigeen
De erinring had bewaard,
Die nimmer hier zal binnentreên,
Vreemd aan des vreemden haard....
Ja, keren wou ik, zo het mocht.…