Alle inzendingen over grijs

1811 resultaten.

Sorteren op:

oude man

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.244
de duivel werd gevonden in een hol een woeste baard en grijs geworden haren hij teisterde z’n land zovele jaren en eiste van het volk een zware tol in wreedheid was hij niet te evenaren hij zaaide angst en moordde voor de lol de zwarte kerkers zaten overvol met door zijn beul bewerkte martelaren maar toen ik laatst die beelden van hem zag…
Daan de Ligt14 december 2003Lees meer >

woorden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.688
Nu het laatste woord op muren geschreven je loopt langs vergeelde letters meeuwen krijsen mussen laten zich niet zien en luipaarden rennen op het dek de stoel gevuld met regen en de horizon grijs. Het laatste woord gesproken stilte de meeuwen mussen de stoel en het woord laat mij alleen.…
c wansing7 augustus 2004Lees meer >

Pil van Drion

gedicht
4.0 met 126 stemmen aantal keer bekeken 40.878
de trein naar het hiernamaals is vertrokken en neemt de laatste van zijn vrienden mee voor hem was er geen plaats in de coupé de wind speelt met zijn grijs geworden lokken in tranen blijft hij achter op ‘t perron er rest niet meer dan een vertwijfeld staren naar hen die aan ’t loket gelukkig waren hij wuift nog zinloos naar de horizon de…

De Schone Kunst der Letteren

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 688
verveling te verdrijven als tijd of vrijheid neigt naar overdaad is ’t nemen van een toevlucht tot het schrijven daar dit nog vaak te wensen overlaat Een woord op schrift zal lezers lang beklijven en lettervreters zijn erbij gebaat een leven lang van zin voorzien te blijven en dat dan weer het liefst met regelmaat Dan droom ik soms van ver en grijs…

Waterzon

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 873
Ze straalt doorheen de wolken van 't zomerland dat grijs is van verveling; de heling van zoveel ongeziene wonden gebeurt in stilte en in dulden; de schulden van alle mensen zijn zo groot dat Hij, de Ene, niets kon sparen al heeft ook iemand ooit gepleit voor Sodoma en Gommora ...…
Adeleyd28 juli 2007Lees meer >

waar is mijn hoekje

netgedicht
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 965
ik zie blokkendozen om me heen het grijs beton is hier en daar nog afgedekt met rood en gele steen het groen is kunst geplant op zand en aarde van het godvergeten puin dat doo de nieuwe generaties is vermalen om weer tuin te zijn waar is mijn hoekje in de zon waar planten groeien die niets weten en door mensen en commercie…
wil melker18 december 2005Lees meer >

Koningsmasker

gedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.820
Het zijn maar lichte spreuken, van de regen ver weg, achter zijn rug, een grijs bewegen - een koningsmasker zijn gezicht.…

Berlijn

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 778
Flessen “all over the place” De metro richting nog meer lelijkheid De flats getuigen van Duitse huisvlijt Grauwe gezichten dromend over bestemmingen weg van hier Een vereniging van Oost, West en bier Als jij West bent en ik Oost Met een verzameling lege flessen op de grens Op weg naar grijs Nergenshuizen en een bierpens Waar niemand elkaar…
CT3 maart 2008Lees meer >

Stof tot nadenken

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 810
Het blondje denkt meteen aan hersencellen en antwoordt: 'Grijs, 't is stof om na te denken!' De juffrouw zegt: 'Die moet ik dan bestellen.'…

DE STRAATZANGER

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.327
De man is oud en grijs. Onordelijk fladdren zijn dunne lokken op de vale jaskraag. De hond, met wie hij elke bete broods deelt, zijn trouwe metgezel in wel en wee, ziet de schaarse wandlaar aan met smekende ogen, totdat een aalmoes valt in ’t blikken bakje, dat hij voorzichtig met zijn tanden vasthoudt; en beiden huivren in de gure wind.…

troostprijs

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 793
maar weet u, die moet telkens af in bed en zal het vrouwvolk vast niet inspireren ook staat het vrij de scheiding te verleggen waardoor het wijkend kapsel nog iets lijkt doch als de woeste wind langs haren strijkt … veel meer hoef ik waarschijnlijk niet te zeggen dus heren, vindt uw troost bij deze prijs: gevallen haren worden nimmer grijs…
Daan de Ligt18 december 2003Lees meer >

Barack verenigt de Nederlanden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
New York staat blauw voor Obama lijzig en gezalfd klinkt de predikant we komen thuis bij Peter Stuyvesant met afkeer van Arizona Dat grijs kleurt want daar woont McCain was diens hele familie al admiraal met kaken geschapen voor krijgstaal oogt hij hoekig en niet sereen Kniesoor immers die nog van crisis maalt luister naar wat van Barack…

Zwanenzang

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 606
Het oude jaar loopt op zijn laatste benen En strompelt stapvoets naar de eindstreep toe Zijn haar is grijs, hij oogt ontzettend moe Hij heeft een stok en kromgegroeide tenen. Ooit heeft de tijd hem eindeloos geschenen Hij beet zich in de dagen vast en hoe! Het ouder worden was voor hem taboe Dus in zijn lente ging hij keihard trainen.…
Hans Manders26 december 2008Lees meer >

Ahura

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Lila grijs hier is het bewijs water dat bevriest noemen ze ijs.…

Nat uur

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 466
damp, is van dauw Morgen door merel bezongen Wij samen alleen tegen kou Een uur overdag, een avonduur, een uur nat, een uur droog maakt je vrij, opent wegen Geen grens, deur of muur De akker glanst in gloed van avondrood en zomerzwoel Schemer door reebok begroet We weten: straks is het koel De lucht buiten zacht of guur, blauw of grijs…

Voortgang

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 718
is het dan voorbij ligt de klim nu achter mij gaat het verder bergaf richting een grijs dal een open graf waarin leven slechts wacht op het verlossende eind nee het is nog lang geen eeuwige nacht voor ik ga kwijnen verdwijnen als in een dikke mist ontvlamt mijn haard en baart mijn brein verstilde wolken van verwondering word…

Zinvol?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
bleek maanlicht schijnt op blanke duinen dunne strepen wit schuim sieren woelige golven de zee deint onvermoeibaar dat grote grijze wezen lijkt uit zichzelf steeds opnieuw geboren ik sta daar met koele voeten als iel en breekbaar wezen maar te staren naar dat grijs dat eindeloos lijkt te reiken naar het zwarte van de nacht vol onbereikbare…
Nadine27 oktober 2009Lees meer >

REGENDAG

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.879
Grijs gewelf met grauwe vegen, Koepel van ons huis, Waarom stort ge uwe tranen tegen 't Venster van m'n kluis? Ziet ge niet in bei m'n ogen Tranen die ik schrei? Waarom zonder mededogen Stort ge er de uwe bij? Tranen lekken langs m'n wangen Om m'n eigen wee... Zingen dan uw weemoedzangen, Droppels, met me mee?…
Alice Nahon27 november 2020Lees meer >

Wreed Beroofd

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 945
elf lentes telde de blonde fee in de carnavals optocht vrolijk dansend over het schoolplein zoekend naar bevestiging van wat liefde heet, werd haar onschuld verdonkeremaant bleken dekens over 't hoofd geen veiligheid te garanderen wreed beroofd van ongeboren kinderdromen kleurt haar bemantelde glimlach onzichtbaar grijs, zichzelf…

't Centrum

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 653
't Haagse stadhuis is spierwit en niet grijs hoog en strak genaamd het IJspaleis Buiten spuiten fonteinen zomaar uit het niets liep Hulshoff's kelder onder geinig toch zoiets De Haagse tramtunnel ook 'n verhaal op zich duurde zeven lange jaren voordat dat zwembad was gedicht Ook hebben wij nou tieten tieten van Den Haag belemmeren…

Daarom prijs de vreugde (uit Prediker)

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 574
De laatste rozen bloeien; de regenbui is weer weg nu, al is de lucht nog grijs. Plots is er weer licht in ziel en zinnen en durf ik weer te zingen; niet heel luid maar ingehouden, want de laatste rozen bloeien en de weemoed nestelt zich al in de bomen die hun bladeren verliezen – die verkleuren tot hevig geel en bruin.…
Adeleyd12 september 2010Lees meer >

IJdele bijstand

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.165
De aanloop naar de finale zweemt grijs een roerloos pad als laatste weg de onnutte palen spreken zich niet uit laten immer door wat verder wil krijsende vogels verzamelen zich voor de loop van een vredig monument het spiegelbeeld bedreigt de zwaan die nog niet sterven wil Hier druilen de jaren van bonkige eenvoud water maalt door vluchtige…

Verschieten

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
later verder weg van ritme dat thans over mijn tijd is gebogen meer en meer drijf ik mee op voorbijgaand water mijn tijd heeft minder haast toch is het alsof ik sneller ren naar later, naar eindeloosheid word gezogen het is al maar vaker groen een groeiend kind het kind dat allengs volwassenheid bemint ik word ingehaald vaker in grijs…

Fonoliet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
De enige weerklank die ik nu nog hoor is mijn eigen echo die zelfs het zuchten weerkaatst vanaf lege muren opgetrokken uit beton en niet doorheen te komen verschans ik me vaak achter mijn eigen schaduw wat ik ooit wenste kent de herinnering niet meer bedolven onder een lawine van vergeten woorden de hoeksteen grijs en…
Rena29 april 2014Lees meer >

Hofvijver

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
Het water van de vijver, glad als ijs Weerkaatst blijmoedig weelderige wanden Van hoogbejaarde dommelende panden De vensters geven geen geheimen prijs Het zonlicht tart dit stadse paradijs Waar mist en luwte immer samenspanden Kastanjes langs de oevers knarsetanden Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs De vijver geeft aan stemmen geen gehoor…

Wanordelijke rust

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
Hij draagt de dagen van een oud land zijn aanblik even grijs als het licht van een gesloten mijnstreek - waar onzichtbaar littekens zich in donkere gangen als versteende navelstrengen dwars door de leeggeroofde aarde zwartommuurde wegen banen - gevallen maar niet gevloerd verdoofd en schijnbaar zonder levenssap wordt nieuw leven voortgebracht…

passie

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 810
maar werkelijke liefde ken ik niet waar iedereen zo quasi-vanzelfsprekend haar schoonheid roemt, extatisch, hartenbrekend daar twijfel ik en merk een licht verdriet jaar in jaar uit doorkruis ik haar gebied klaar wakker om met uitgestrekte armen naar haar juweel te reiken, haar erbarmen zwaar is de terugtocht, grijs is het verschiet spaar…

het tolhuis

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
ineens verdwenen zijn, met de kleding van de dag nog om het geweten gewikkeld het haar verkleefd in lange slierten grijs onberoerd liggen emoties te eroderen in de vergankelijkheid van de geest, niets achter gelaten alsof het er nooit is geweest wielen wentelen zich naar andere tijden naar daar waar het zoeken wordt gevreesd terzijde…
elze24 januari 2016Lees meer >

Winter 1.

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.316
Het bleke gezicht van deze maanden waar vorst ooit heerser en blauw van kilte het licht onderhuids deed stralen Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs over de dagen en hoe bitter smaken deze uren in hun wetmatige grauwheid Hoe somber spreekt de stem, geteisterd door de maanden, neergeslagen als een kettinghond richt hij zich niet op, blijft…

Na het demasque

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
een stem met minstens drie octaven die jij heel frequent afwisselend op liet draven ogen die traag loken met tranen van kinderen te vinden op een zigeunerschilderij jouw onhandig bewegen bleek een zegen voor de act die jij van nature speelde pas na het demasqué mocht ik zien wie jij was en waar jij je ziel verborgen had grijs…