3326 resultaten.
Geen einde aan
netgedicht
3.3 met 77 stemmen
9.828 de zon ging onder
maar wij bleven staan
op de dijk in het gras
aan het water verloren we
elkaar in de ogen was het blauw
nog dieper
en de wereld ging voorbij
terwijl we toekeken
en de tijd verdween
niet was blijven plakken
de horizon was daar
terwijl we groeiden
aan elkaar…
De overkant
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.275 Heb jij nu één oog
aan de horizon
een ander aan de grond
en zie je toch de vlakten
niet waar het water
onstuimig stroomt
geen tsunami en geen overvloed
geen toeristen meer op Pukhet
geen hotel dat duizelt van de sterren
maar wel de houtstapels die branden
op het strand aan de overkant
en ik had je nog zoveel te zeggen
maar het water…
Projectie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.042 Tijdloos
projecteer ik
de ruimte als vlak
het vlak als lijn
de lijn als punt
onvoorstelbaar klein
zonder begin ook eindeloos
het oneindige zijn
waarin ik ben binnengestapt
in de kern van mijn bestaan
waarin ik kan toeven
als ik dreig mis te gaan
waar ik de horizon snij
ligt mijn verdwijnpunt
buiten de tijd…
liefdesangst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.543 toen ik liefdeswoordjes
in luchten hing
vielen deuren dicht
groeiden muren
en de horizon zuchtte
nu zie ik
ijsbloemen
hangend aan jouw mond
en in dode ogen
donkere nacht
de bitterheid
druppelt van je lippen
je laat me drinken
en rond jouw schaduw
slingert het vergeten.…
hartverwarmend vergezicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.561 spoorwegemplacement Hengelo 28-08-'07
het warme morgenrood
bij het ochtendgloren
aan gindse horizon
verrast mij totaal...
ik vang dit vergezicht
in een enkele 'click'
als inspiratie voor een kille
avond ergens achter in november
om straks tóch nog even
de warmte te ervaren
in mijn dan zo tochtig hart…
memories
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.621 mijn glimlach huilt
het verlangen in mij is dieper
dan de diepte
waarin de horizon verdrinkt
ik sluit mijn ogen
om de beelden te vangen
waarin het verleden
besloten ligt
mijn huid kippevelt
in de warmte die mij overvalt
het is alsof het verlangen in mij
geen richting wil kiezen,
hou ik van je,
hou ik niet van je,
stuurloos ben ik…
In opperste stemming
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
766 Tegen de grauwheid
tekenen twee stippen een nieuwe horizon
maken een wereld van verschil.
Impressies van vertrouwde geluiden
ebben langzaam weg.. in de verte
verwelkomen hun echo's nieuwe klanken
die zich mild bruisend laten schonen.
Bruuskerend de werkelijkheid
in de voortzetting van hun dromen.…
Ingebeeld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.035 hoe droog waren mijn lippen
toen ik, ten langen leste, dorstig
van stoffige wijsheid proefde
tandenknarsend viel
mijn wereldbeeld in duigen
toegedekt met droge blaren
zocht wederom,
gelijk de mens is,
een andere schim
die ook in mijn
gespiegelde vitrine
vertoefde
ik was van mijn
schepping getuige
en kon weer de
horizon verklaren…
hemelvlucht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
864 en zij zwermen in glad
gestreken formaties heen
zonder omzien naar zwart
zonder traan voor een verleden
waarin naakt zijn helser was
hun stemmen niet bestonden
en een rilling was als lood
de horizon een prikkeldraad
waarin kinderen rimpelden
de medemens een bloedhond bleek
vergeven tot een kwelling werd
de ziel verdwenen leek…
Twee paarden
gedicht
3.1 met 40 stemmen
15.022 Verloren in de warmte
van het andere lijf
kijkend naar de horizon.
Zo staan en het gras vergeten.
-------------------
uit: 'Memo', Plint.…
Avondlied/fado
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
764 Op halve maat
verdwijnt het licht
achter de horizon,
en brengt verlangen
om gedachteloos
te zweven naar
de nacht.…
hard
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
801 koud
warm
het waait in de gang
wervelt langs
de trap omhoog
hoger
dan ik kan zien
het stormt nu
kan alleen maar volgen
in haar zwerm
ik laat me meedrijven
op de golven
koester de zon
en ga
kom
steeds dichter
dichter
bij die horizon
langzaam
op weg
naar het ultieme
einde…
Uitzicht of inzicht?
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
730 Lawines van de wolken,
slagbomen van de horizon
houden dromen niet tegen
in de opwaartse beweging
van een luchtballon, verwarmde
woorden in nieuw gedicht,
naar de oorsprong van het
onbekende in een vlucht van
akkoorden om het inzicht te
verspreiden van herinneringen,
te kiemen tot waar de stilte is
geland, een bevlogen ruimte te
vullen…
De nacht valt
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
638 Zacht kamt de kersenrode sikkelmaan
de rijpendgrane horizon
en streelt de rode blos kerselaars.
Terwijl de rozelaar zijn witte geur verspreidt
en een lichte bries door mijn haren strijkt
verstilt aan de kim het rijpend graan
tot een lichtgouden deinend meer:
het doek van de nacht valt neer.…
Droom de zee
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
515 Haar witte haren
zijn als golven
klimmend uit de horizon.
Een blauwe zucht
laat rimpelingen zomaar zijn,
papieren bootjes in de oceaan.
Het vroege herfstlicht
danst over oneindige verten,
tekeningen van dag en nacht.
Vanuit sterrenogen
flitsen uit een ander leven,
zicht op onbedekte spiegelingen.…
DROMEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Dwalend langs de stilte
van mijn dromen
ver voorbij
de weemoed van "het zijn"
zweef ik naar het land
van stil verlangen
naar volmaaktheid
en naar liefde zonder pijn
Vluchtend voor
mijn horizon van tranen
voor de zwarte sluiers
van mijn ziel
vind ik rust
in nevels van verrukking
en dans verwonderd
langs het licht van mijn bestaan…
Het gevleugeld orkest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 de horizon danst
waar het land verstilt
trillen torens
in blakende zon
nog zoekt de vogel
in schaduw een schuilplaats
zwijgt het gevleugeld orkest dat
fluitend de zomer had ingezet
stilte heeft een klein staartje
in de roep om een bruid
verstoren koren krekels
de rust met hun paringsgeluid…
Volg mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
712 volg mij
naar de goudomrande horizon
volg mij
naar de diepblauwe zee en donkere nachten
volg mij
in de wereld vol wonderen
volg mij
en ik laat het licht weer stralen in je ogen
volg mij
laat mij je gids zijn
pak m'n hand en we zullen samen vertrekken…
Anonieme leegte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 Aangenaam,
mijn woonhuis
is in een straat van nergens
dromen onbevangen
spiegelen eenzaamheid
waarin ik mij thuis voel
in leegte, droeve stilte
onder bewolkte horizon
kom ik tot leven
ik blijf altijd mezelf
een schaduwzijde
aan andere kant van het bestaan
een vreemdeling
die liefde onderzoekt
in het onderbewustzijn
van…
Verre vriendschap
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
801 Er is een verder weg dan hier
op de heuvels achter de oceaan
waar vriendschap brieven schrijft
wanneer afstand
stilte kan overbruggen
is zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
er bestaan geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
totdat het zwijgen zinloos…
De weg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Op wegen speelde wij
onze verlaten route
een oneindige horizon
in het vooruitzicht.
Op wegen deelde wij
gespeelde situaties
maar de toekomst
was op de splitsing gericht.
Ondanks onze rotondes
die wij hadden ingebeeld
rij jij door jouw tunnel
naar het begin van het licht.…
Een graf in de wolken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Een man, een vrouw,
Een zoon, een dochter
Reizen naar verre oorden
Waarvan ze tot dusver
Alleen maar lazen,
Of waarover ze hoorden,
Reizen naar de verte,
Naar ver achter de horizon
En nog voor ze hun doel
Bereiken worden ze onderschept
Door het weerbarstige heden,
Een ijzeren vogel bezorgt
Hen een graf in de wolken…
Val van de eclips
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
736 De horizon nam haar getekende glimlach
en zegende haar in het opkomende zonlicht
haar brede mondhoeken typeerde haar groet
en vertrok in de corona met een verguldde blik.…
sterrenstof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
627 hoe licht moet
men zijn om
aan de aarde te ontsnappen
hoe ver zal
men gaan om
de horizon te bereiken
hoeveel honger
heeft de zon als
zij de planeten opeet
hoeveel as
is nodig voordat
de zon een ster wordt
hoeveel jaren
duurt het voordat
de oceanen verdampen
hoe pijnlijk
is de sterrenstof waaruit
we gemaakt zijn…
Camouflage
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 Met een blik op oneindig
dwalen ze af en gaan
op in de horizon.…
Het nieuwe licht, het nieuwe Koninkrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 De ochtendstond ontvouwt de dag
De horizon hult zich in ’t nieuwe licht
Rond de plaats waar Hij begraven lag
Hoort men verblijd een nieuw bericht
Het graf geopend Hij is opgestaan
Overwon de heerser van het dodenrijk
En noodt ons met Hem mee te gaan
Als burgers van Zijn grote Koninkrijk.…
Controverse
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
537 Wat zouden bergen zijn
Als er geen dalen waren
Wat zijn rivieren
Zonder oevers wuivend riet
Wat zijn vlaktes
Zonder nevelige wouden
Aan horizon in ‘t verschiet
Wat is een hemel
Zonder wolken
Zonder vogels langs het blauw
Een strand zonder zee
Een zee zonder branding
Een vogel zonder zang
Een helder ochtend zonder dauw
Kortom…, wat…
Lage landen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Bij zonsondergang
zwaaien over de heuvels
van Lage landen
naar oplevende schaduw
gericht naar de horizon
waar schitteringen
met omarming van het licht
tot oneindigheid
slaperige zintuigen
de dageraad betovert
die herinnering
door dal van Lage Landen
met een souvenir
waar de echo nog weerklinkt
keert als een boemerang…
Sporen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
559 De rimpelingen en de sporen,
de verten in de horizon verloren
het steeds veranderende
van 't strand, de zee,
dat neemt het oog,
de lens voortdurend mee
Ze zijn daarom zo blij
als 't zand er vers en eventjes
gaaf uitziet
dat laaft het oog,
biedt rust,
een overvloed van vree…
Gepasseerd station
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Bij aankomst op HS begon het al ...
De hal bleek nog een vrijplaats,
maar buiten hingen gewatteerde dekens uit,
klaar om me in te kunnen sluiten.
Het kantoor voor het station
had de mist herschapen in hotel `Terminus`,
de gasten- en geestenburcht
waar vader en ik vroeger wachtten op de bus.
Als je zo de stad betreedt
waar je tot dan je jaren…