2906 resultaten.
TRANEN VAN VERDRIET
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
1.872 ik zit op mijn kamer,
helemaal alleen.
ik luister naar de stilte,
de stilte om mij heen.
zacht hoor ik de regen,
tikkend tegen het raam.
de maan schijnt door de wolken
en de wind fluistert jouw naam.
ik voel me ongelukkig,
eenzaam, koud en bang.
ik kan mijn tranen niet bedwingen,
en ze glinsteren op mijn wang.…
Vogelvrij
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.020 Zachtjes waait het gordijn,
in de hoek van de
kamer, open.
Zacht pastel
verweeft met kristallicht
en dwarrelt naar binnen.
Buiten weerklinkt een
kinderlach
en een kinderliedje
trekt mijn aandacht.
Het raam staat open
en ik zie een zachtblauwe lucht.
Op het versgemaaide gras
beneden mij
spelen enkele kinderen.…
tranen van verdriet
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.313 Ik zit op mijn kamer,
helemaal alleen.
Ik luister naar de stilte,
de stilte om mij heen.
Zacht hoor ik de regen,
tikkend tegen het raam.
De maan schijnt door de wolken,
en de wind fluistert jouw naam.
Ik voel me ongelukkig,
eenzaam, koud en bang.
Kan mijn tranen niet bedwingen,
en ze glinsteren op mijn wang.…
EEN LERARES DIE IK LIEFHAD
gedicht
3.8 met 166 stemmen
56.347 Zij droeg een jurk, lang uit de mode,
en was zo mager als een lat,
een rare stokvis,
maar ze had zo'n zeldzaam mooie lesmethode,
voor die tijd eigenlijk verboden:
het scheen, ze praatte zomaar wat,
alsof je in haar kamer zat
te kletsen om de tijd te doden.…
tranen van verdriet
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.616 ik zit op mijn kamer,
helemaal alleen.
ik luister naar de stilte,
naar de stilte om mij heen.
zacht hoor ik de regen,
tikkend tegen het raam.
de maan schijnt door de wolken,
en de wind fluistert jouw naam.
ik voel me ongelukkig,
eenaam, koud en bang.
kan mijn tranen niet bedwingen,
en ze glinsteren op mijn wang.…
drama in drie bedrijven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.011 slechts gehuld in een stilzwijgen
betrad hij haar kamer, twee hoog
wetend dat, wat zij ging krijgen
was bedoeld voor die hij bedroog
slechts gehuld in eigenwaarde
staat zij weer naast het lege bed
waarin hij zich openbaarde
en zij niet goed heeft opgelet
slechts gehuld in een boetekleed
zwerft hij nu door het lege huis
dat lijkt gevuld…
In hun schaduw
gedicht
3.2 met 30 stemmen
13.084 Na het opstaan van de dag
liggen ze te slapen
in kamers dwars door onze muren
terwijl wij door ze heen zitten te praten.
-----------------------------------------------------
uit: 'Koffers zeelucht', 2003.…
en ik ween
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.627 ik ben het meisje
in de hoek
besmeurd, verwond
en ongeboren
handen gebonden
tot tegen de borst
mijn mond en ogen
met kwaad gehecht
dat me doet
huilen in de kamer
om al het bloed
dat het mijne is
strak gebonden
nooit ontsnapt
aan die nauwelijks
zichtbare haken
ik ben de vrouw
alleen maar mezelf
in leven nog minder
dan in…
reisgenoot
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.015 heel even
zou ik jou willen zijn
bewegen in de weinige woorden
om tijd te voelen, namen die je geeft
aan het gelaat
van gebarsten kamers, de koude
op een stille dijk of bij het begraven
van je linkervleugel
zwart en kleinbehuisd
een paar ogenblikken maar
nog voor ik inslaap
wil ik, gevallen
alle stenen betasten en weten…
Begrijpend lezen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
704 Nederland achter ons
'het gaat góed' verlaten
de zon tegemoet, de palmen
de ruimte, de beekjes
en zoveel tinten groen
wie blijft krijgt gelijk:
nooit komt zij weerom
mijn landje, gevangen
in Kamer en straat,
verlaten voor beter
en/en niet, of/óf
een kwestie van keuze
dan geldt wereldwijd
verre van Nederlands:
loin des yeux, loin du…
vrouwenliefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.159 langzaam komt zij de kamer in
bespied door mijn wimpers
ik durf mijn ogen niet te openen
bang dat het beeld verdwijnt
terwijl zij zachtjes
bijna niet te voelen
mijn adem steelt
komt ze dichter
gretig voel ik haar warmte
fluisterende vingers
op mijn koude huid
haar tong speelt kat en muis
met mijn geest
duivels blaast zij
het engeltje…
Vroeger
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.171 Ik weet nog moeder
vroeger
als ik de slaap niet vatten kon
omdat de regen aan de ramen ruiste
de avond door de kamer liep
dat jij kwam zitten
bij mij
en zacht een liedje zong
totdat de slaap begon
te knagen aan mijn ogen
en dat heel traag een droom
uit klanken steeg
die ik nu nog kan horen
wanneer de regen ruist
en jij weer bij mij zit…
Waar?
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.056 Kaal is het huis
kamers met geroofde wanden
geen vloer meer om ons te dragen
koud is het grind
koel knisperend door mijn handen
stenen jaren blijven vragen
naar je naam
waar is het raam?…
Voetbal
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.282 De tv op het voetbal afgestemd
Een bal heen en weer
Wel 50 duizend keer
Laat de leeuw niet in z’n hempie staan
Hooligans, haat en pijn
Iedereen wordt afgemat
Joden dit, Boeren dat
Want voetbal schijnt oorlog te zijn
Ik begin te klagen heel de tijd
Hier is toch niks aan, dus
Tijd om naar mijn kamer te gaan
Voetbal is helemaal niks voor…
Pijn
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
3.245 Het doet me pijn als je me aanraakt
als je me slaat
Het doet me pijn als je schreeuwt
dat je me haat
Het doet me pijn als ik weg moet
naar mijn kamer
Het doet me pijn als ik mezelf
dan weer sla.…
Wondernimf
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
754 je hart sprong op
als een vlaagje zoete wind
fierezwierend de kamer
binnenwaaide
maar ze weet dat rond haar hoofd
waait een andere wondernimf
waar ze over droomt
het vult haar hart met liefde
zo warm en dichtbij
als geen ander is er die ene
die de taal van je hart verstaat
aan wat bekend is
(Sophie B.…
Gezelligheid
gedicht
2.8 met 44 stemmen
21.445 Kom doe als Weemoedt: dans in het rond
de kamer door met kat en hond.
Vraag ook de hamster eens een keer,
spring met de goudvis op en neer.
Strooi eens wat licht in kier en scheuren
en laat de bladluis niet vertreuren.…
Najaar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
705 Dan hoor ik een deur,die lichtjes wordt bewogen
en zachte stappen die de kamer binnenkomen...,
ik voel een paar koele handen op mijn ogen.…
De sponningen van het duister
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 Het is niet zozeer dat mijn
hart de vluchtweg is van de bruid, neen
de jonker was van huis uit arm
***
kromme tekens een stip met een haal
met aan het eind dat open maar verwaand
steeds maar weer het antwoord weet
al zijn de vragen onschuldig
doch is het berouw verankerd
in het meisjeshart dat niet één
maar vele kamers had.…
Museum
gedicht
3.0 met 15 stemmen
8.943 De gouden kamer uit vervlogen tijden
lag één verdieping hoger. Banen glanzend
in het stof getrokken wezen
eerder nagebootste ontucht aan.…
Zij, die waren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
600 zijn zij vermisten binnen kaders van het raamwerk
of schimmige figuren die vitrage draperen
achter gebarsten glas in uitgewoonde kamers
waar zij woorden graveren met lange nagels
en klagend krijten in holle klanken
die betonmuren impregneren
deuren slaan als vanzelf in ‘t slot
en sluiten wezens met ogen van licht buiten
het zicht op uurglazen…
Martinus van Andringa
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
607 Dat hoge voorhoofd,
die levensechte snor,
de witte boorden
onder je colbert,
ernstig kijk je deze kamer in,
boven je tekenblok een peer
tussen je duim en vinger.
Een potlood in je rechterhand
klaar om te schetsen
wat je ogen zien.…
Canossa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 …
alle vier de kamers van je hart
zijn op slot
mijn Canossa
moet ik zeven maal omlopen?
op de hoorn blazen?
smeken voor één ziel?
ik klop aan!
deze dag, is geen goede dag……
Het zal wel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
965 Natuurlijk is het beter zo
natuurlijk is haar kamer leeg
natuurlijk is er niks meer over
dat ze nu voorgoed toch zweeg
zegt men: is beter.
Natuurlijk doet het hartstikke zeer
natuurlijk stierf ze veel te jong
natuurlijk gaan we allemaal
en weet je hoe banaal:
dan zegt men het van ons toch ook!?
Sterkte!…
Voor altijd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
963 gedachten waaien door de kamer
maar toch weet ik dat jij daar bent
hou mijn hoofd vast in mijn handen
denk ik terug aan ons mooiste moment
van toen er nog sprake was van wij
streelde ik uren door jouw haren
lagen we samen lepeltje lepeltje
beelden die ik in mijn hart zal bewaren
nee nooit meer wil ik een ander
wil voor altijd de jouwe zijn…
Herfstochtend
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.331 Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort
ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen
door alle wateren zul jij komen
alle oerwouden op alle wegen
in elke droom die ik me niet meer herinner
je handen die zichzelf onteigenen
en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst
Ochtendstralen verwarmen de kamer als
gouden eekhoorntjes…
Oud van dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 het stempel van moe
drukt zich als een steen
op de worstelende man
zijn armen strijden
met de wielenstoel
hij rijdt verloren rond
door eindeloze gangen
zonder enig verlangen
gepruttel rond zijn mond
-
kom maar man
dan ik zal je duwen
de benepen ruimte uit
naar de mooiste kamer
ver van de geraniumruit
-
je kent
herkent…
Verjaardag.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.083 We drinken cola uit een blikje, doden traag
de stilte van de kamer. Buiten luiden
klokken de prelude. De slagen sterven.
We tellen af en tikken op het toestel
dat gebroken zwijgt. Zo ga je ongenaakbaar
weg en komt niet meer terug.
Je bent er toch altijd.…
Opplakdeur
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
422 laten,
Te eindigen met een kristalhelder
Licht dat deze dag beschijnt -
En door de mist in dit
Doorleefde hoofd neem
Ik onverwacht de voordeur
Uit het verleden waar dat
Me zo eigen was, maar door
De mist grotendeels onzichtbaar
Geworden, en met een verlicht hart
Stap ik mijn eigen huis in
Dat tot voor kort alleen
Een vreemde kamer…
onomkeerbaar
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
698 meer en meer
worden boterhammen belegd
met achterdocht
beschuldigingen vinden het heden
branden handen langs borden
waarin grote barsten blijven
't dagelijks opruimen
worden knelpunten, het bekladden
van verdwenen mes-steken
geen enkel beeld
kan nog rusten; achteraf uitgetekend
in een te kleine kamer
waar voeten gekluisterd zijn…