1707 resultaten.
mijn levenstrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Bij ’t vallen van de avond,
slaat er geen klok meer voor mij.
Nog eens, wil ik in mijn armen voelen,
diegene die ik heb bemind.
Nog één maal de zon zien buigen,
en zeggen… “ vaarwel mijn kind.”…
wie ben ik zonder jou?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
427 Twee tortelduiven samen op stok
fuiven de klok rond zonder amok.
Duivenpraat siert het kostelijk maal.
Wat siert hen beter dan de liefdestaal?…
Bemin en verzet?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
368 In het snijpunt van de dag glanzen
paddenstoelen in het schemerlicht,
vloeibare sporen zonder naam, uit
de maan sluipen schaduwen over
hun kantelen als een monotoon gebed,
om steeds langer te worden en zichzelf
te delen die door de wijzers van de
klok zijn uitgezet waarin ik mij
verpoppen laat in een cocon van de
naderende winterslaap…
Bekende tonen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
440 nog hoor ik
klokken luiden
terwijl hun gebeier
steeds vrijer wordt
tot ook stilte eindelijk
de klanken smoort
er is geen stop
maar harmonie
verliest verbondenheid
in de melodie die
als los zand zijn
decibellen ziet stranden
alleen de wind
vangt wat vlagen
herinnering die
in verdwaalde
cohesie nog naar
bekende tonen klinkt…
Landweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 De laatste vogels zijn allang vertrokken,
als door een klok gedreven.
Vraag mij niet het uit te leggen.
Een late haan kraait naar de nieuwe dag
en die komt als op goud gedragen.
Strooit uit zijn paarlen van geluk
over het nat gebladerte.
Brengt rust en vrede op deze plek.…
Klonen van het gewone
netgedicht
5.0 met 166 stemmen
432 ik heb de wereld
af zien glijden in
zijn race tegen de klok
met als blok aan
het been de agonale
genen die het beste in
ons boven zouden halen
als wij ons leven door
hen lieten bepalen
in de maatschappij
woekert de entropie
van steeds het beste
willen zijn de snelste
ook rijker en succesvol
in de toevoeg vaan het
eigen genenmateriaal…
Het ludieke spel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 in samen
stappen
probeerde
ik steeds je lach
te vatten als
ik jouw speciale
intonatie hoorde
een verborgen
woord dat
heden of toekomst
duidde waarvan
ik wel zo af en
toe de klok had
horen luiden
ik stapte
expres op
jouw schaduw
zo dat de zon
op je haren scheen
in het ludieke
spel van de wind
we lachten
ieder om de
eigen…
De architect van mijn nu
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
242 Vind me in de ruimte tussen de woorden,
waar ik vrij ben van de klok en de tijd,
voor altijd verbonden met alles wat ik liefhad.…
Het wordt avond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
370 De dag openbaarde haar geheimen;
Ze vielen niet in goede aarde
Wel een dorre grond in sappen zuigen
Het wordt avond
Rimpels verweren het gelaat
De angst van zinsneden
Omgangsvormen in klokken luiden
Zwak weerklinkende woorden
't Onweer staat klaar
Hagelstenen vallen
Vernielen levensmoed
Onrust kiest het hazenpad
't Evenwicht strooit…
rookmelder en knoesten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
505 wat kan ik nu nog schrijven
als het oog van de nacht
me niet toelaat om achter
de schermen van zijn kijkers
het duister te verheerlijken
met de wensdroom van slaap
schoonma’s geërfde klok
tikt als een dolle langs
de steigerhouten wand, het
spaarlampje van de tv heeft
meer weg van de duivel
dan het embleem van
wie dat klereding heeft gemaakt…
Het lampenke
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
44 O lampenke bij d'avondhaard
hoe zacht gij trillen doet
de late klok slaat eenmaal nog
dan is de stilte zoet
hoe zacht gij trillen doet
Geen hand die weegt, de markt ging toe
't gewicht rust in den schoot
een uiltje op den venstersteen
ziet binnen 't gulden brood
Wat ver in vuurge bergen woont
komt hier als vonke klein
't waterke spiegelt…
Dit is mijn dag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
20 ik was geen Tsjwang Tse
die had gedroomd dat hij een vlinder was
en zich bij ochtendlicht afvroeg of hij,
Tsjwang Tse, gedroomd had een vlinder te zijn
of dat de vlinder droomde als Tsjwang Tse
te ontwaken, nee, ik was een mens,
een taai skelet met tweeëndertig tanden,
twee handen en een tragisch intellect
dat met een angst voor klokken…
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even,
een tel van eeuwigheid,
streef voorbij wat was
niets bleef nog heel
draag mij om te weven
door het ven van engelen
lacht mij de schoonheid toe
dan pas, voel ik het grootte
dan pas heb ik weet
van wat ik verlies
wees nog even mijn bruid
dat is leven,
als ik onomkeerbaar
de klokken…
berusten
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.697 nu de woorden
blijven plakken
aan de watten in zijn hoofd
en hij niet weet
uit te leggen
wat hij altijd heeft geloofd
leven wegvloeit
uit zijn lichaam
in de voegen van het pad
dat hij volgde
heel zijn leven
en waar hij nooit genoeg van had
nu de klokken
sneller tikken
dan het kloppen van zijn hart
en hij namen
uit zijn verleden
in…
de donkere kamer
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.092 met woorden als gif
borrelend vanuit zijn keel
tracht hij haar te straffen
zij slikt alles grif
hij krijgt straks zijn deel
als zij hem af zal blaffen
de dolk in haar rug
het zwaard boven zijn hoofd
hun liefde raakt de grens
de klok telt langzaam terug
de kaars reeds uitgedoofd
een uitgebluste wens
wat was er toch gebeurd?…
Drievliet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
816 zij met het zonlicht een verbond
de lijfspreuk luidt er: lachen is gezond
de boeman treft het park niet op z’n route
de tijd draait ronden in het reuzenrad
hij volgt het kinderspel met lede ogen
omdat hij weet wat later komen gaat
ze zullen hem ontmoeten op hun pad
dan rest er slechts het spel van onvermogen
in ’t spookhuis waar zijn klok…
Weggaan
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
7.066 Daar gaan zij, man na man met doos na doos,
een stoel, een badje met een klok erin,
gehaast het huis uit en de wagen in.
Pas op, dat gaat zo niet, roept iemand boos.
In huis zijn alle kamers schaamteloos
ontkleed, ontdaan van hun herinnering,
een lichte vlek waar eens wat stond of hing.
Geluiden klinken hard en grenzeloos.…
botsen op het slagveld van galop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
720 komen
ze botsen op het slagveld
van galop en draaien steigerend
een ronde maar de tijd is al gestopt
er vallen geen gewonden
het vuur brandt Waterloo
in een wirwar van geluiden
de rode rotten rukken op
blauw verliest het zuiden
ik doe mijn ogen langzaam open
de haard is uit en in de verte
hoor ik hoe hun nederlaag
heel traag de klok…
Oude mannen in korte broeken
gedicht
3.4 met 20 stemmen
12.318 Zo worden ze bekeken
door bewonderaars die anoniem blijven
terwijl ze zelf met mildheid naar de dingen kijken,
naar de groene bomen en de witte klok
die beter loopt dan zij
en iets vertelt over hun afgezaagde tijd;
zij kennen hem van buiten.
---------------------------------------------------
uit: 'De zuigeling van Sint-Petersburg', 2001…
Wie?
gedicht
4.1 met 309 stemmen
39.103 De man zit bij zijn prijzenkast
en mijmert bij de klok en ringen:
de dood ligt altijd op de loer.
Soms sloft hij naar het lege hok,
het lopen gaat voortdurend slechter,
hij noemt de namen,
onderwijl,
bepeinzend hoe ze binnenkwamen.
Bij volle maan is het sindsdien,
dat hij de slaap niet meer kan vatten.…
de ijzige nacht
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.178 raken
is de stilte nog
het meest genegen
mij te doen verwijlen
in de overgave aan
verloren tijd, opzoek
naar onkreukbaar waken
het is dan niet zo
dat ik me verberg
om weerstand te vermijden
soms geraakt de ziel in trance,
wordt zij overvallen door
een overdaad aan klanken;
als het aardse carillon,
onvoorspelbaar,
zijn klokken…
achilles hiel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 wanneer de zon plots
midden in de nacht
begint te schijnen
de klok bij het ontwaken
het verkeerde uur vertelt
rivieren zout smaken
en stenen zacht als kittens zijn
wanneer waarneming je bedriegt
het vertrouwde verandert
loop je verloren
in het bos van bedrog
achilles hiel ontbloot
samsons haar verdwenen
wanneer jij die ik bemin…
Vuurwerk
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
2.282 Sterren, klokken, duizend bellen,
Nemen je volkomen in hun macht.
Voel het ritme steeds versnellen
En geef je over aan deze nacht.
Dan volgen fantastische fonteinen,
Die, ongeremd ontploffend, fluitend,
Onbeschaamd, orgastisch spuitend,
In de hemel van onze liefde verdwijnen.…
Gelukkig Nieuwjaar
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
5.154 Smikkel smakkel smikkelsmek
De eten kauwende lekkerbek
Klingelklongel klingelklang
koude zoekende IJsblokjestang
Hap en bijt en hap en slik
Kaasblokjes, worst en vis geprik
Spetter sputter spitter splash
Tintelend vol champagneglas
Mompel mompel mondjevol
Vette warme oliebol
Tikke takke tikke tok
Middernachtelijke uurwerk klok
Kus smok smak…
rode kaarsen bloeiend in de lentezon
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
849 stilte droomt en verte trilt een kerktoren
op klokke twaalf zijn alle boeren klaar
zinderend zoekt zon zijn vogels bij elkaar
kwetterend in de zwartgeploegde voren
je schaduwt deze plaats al eeuwenlang
zucht zacht als ze hun eerste honger stillen
zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen
als hun zomer weer dat trieste einde nam
ben jij…
Met de tijd terug
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.089 Ik draai in tegengestelde richting,
met de klok van het leven mee,
en elk uur volgt weer een lichting,
gaat er een stukje toekomst passé.
Het verleden blijft zich herhalen,
de afstand wordt steeds meer,
ik wil geen herinnering ophalen,
ik wil terug, weg uit m'n omkeer!…
Een kind
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.950 In mijn huis hangt een klok
die voortdurend doorgaat
onverbiddelijk en ongerijmd
beukt als een hamer op de tijd
en laat mijn woorden verdwalen
in de sluiers van eenzaamheid
Ik zie steeds veranderingen
zonder dat er iets anders is
steeds de versnelling
waar vertraging is
in het verdwijnen
van mijn ijdelheid
Ergens huilt een kind
het…
Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren
gedicht
2.5 met 80 stemmen
30.997 Eeuwig
stormden klokken aan in de lucht, schijnsel
viel uit kerkjes. Zoete landschappen ademden
geur van vanille uit. In de zandwegen hoog-
stens karresporen; blijde vinkjes laag op hun
tak. Ongeloof stortte neer op 't ganzenbord.
--------------------
uit: Tirade, 1993.…
Het droogboeket
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 Ze heeft een nagel in haar klok geslagen.
Daar hangen alle ruikers die ze krijgt
van haar bezoek op feestelijke dagen.
Gelijk men aan een snoer de parels rijgt,
schikt zij de bloemen in diverse lagen.
Zolang de nagel niet met lossen dreigt,
bewaart ze, om 't alleenzijn te verjagen,
elk souvenir dat naar gezelschap neigt.…
Alweer een.....
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
557 Of ontkomen we aan de averij,door
in een dwingend gebaar, de klokken
in muiterij de stilte te verstoren, of
gaat de tijd in vlijt verloren, zijn
de afgevallen rapen nog niet gaar,
en springt de wijzer naar het hele uur,
verschoten vreugde is van korte duur,
blijken reeds geplukte druiven zuur,
lijkt alweer een jaar verloren, of
ben ik alleen…