Alle inzendingen over lijden

1982 resultaten.

Sorteren op:

De Weg

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 346
dan twee Samenzijn is kijken naar de mooist denkbare poort naar een leven dat je wilt leiden Sta op en ga binnen Elke dag opnieuw bij het wakker worden uit je droom van een leven dat er echt toe doet Een verlichte drinkt water plus water is water Wat er gebeurt, gebeurt gezien of ongezien zonder verlies of winst Wat er gebeurt, lijden…
Zywa3 januari 2026Lees meer >

Waarom de muren niet spreken,

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 329
Waarom de hemel sterven kan, geen goddelijkheid heerst over haar regeerwaardige graven; waarom al het leven lijden zal, geen intelligentie zweert bij haar kunstmatige zekerheden.…
R.E.N.S.2 februari 2026Lees meer >

Zal nimmermeer gebeuren...

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.856
De schone traantjes deden, Meer dan een lachen doet: Al in zijn hoogste lijden, Zij troostten zijn gemoed. Al in zijn hoogste lijden, Hoogste lijden. Vrouw Venus met haar sterre, Thans klaarder als de maan Bespiedde die vrijage, En zag ‘t mirakel aan. Bespiedde die vrijage, Die vrijage.…
P.C. Hooft27 februari 2026Lees meer >

Ongeloof

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.181
En dat hij vijanden zal gaan bestrijden, weer miljoenen die straks gaan lijden. En ik schreeuw luid: Godallemachtig... Alles wat ik wil is slechts wat vrede, en dat er even niet meer wordt geleden. Maar de wereld is blind, blind en doof. En ik zwijg... ik zwijg uit puur ongeloof.…
Jos Witteman23 september 2002Lees meer >

de eindstreep

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.227
worstelend in een hevige strijd waar gevoel en verstand hun eigen weg kiezen ik wil niet het leven leiden wat ik nu lijd zal ik het deze keer van mezelf verliezen?…
dagmar11 september 2003Lees meer >

Incognito

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.830
De morgenzon legt de nachtnevels in glinsterende sluiers over het veld geen zweem van lijden of geweld een frisse dag ontwaakt achter de gevels Zo’n nanacht waarin de sterren gloeien de zon de maan nog niet verdringen wil een zuidenwind fluistert de dag nog stil de weide waarin boeketten bloeien De vroege vogels en de mensen fluiten door…

januari

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Vanuit de coulissen van de hemel strooit zij haar stralen over de aarde Zij verwarmt nog niet nog bleek is haar licht Licht zo oorverdovend stil en kleurloos bleek stil als het lied van de doven bleek als de schaduw van de dood Er zijn sporen van eeuwig lijden een heldere bestemming ontbreekt in het niemandsland tussen dood en leven tegendraads…

Traject

gedicht
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 10.621
Men denkt gezapig op die regelmaat hoe alles aanvangt en wel overgaat: het jonge vuur, het leven en het lijden. Hoe irreëel zijn liefde, lust en haat wanneer men deinend het traject verlaat en naar de laatste halte zich voelt glijden. ----------------------- uit 'Traject' (1955)…

de burggraaf

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.892
in aboulie verstrikt verstikt de burggraaf zijn distaal gericht zinneleven in een neuralgisch lijden een paraklaas verzet zijn geest een tantefeer bezet voorgoed zijn continuere strijden de man raakt bevend van de baan hij wordt een arme koksiaan met hang naar raskolniken in zijn jaszak huist een hongerige chinchilla in zijn hand een glaasje…

als het verlangen sterft

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 824
ik wil zo graag mijn diepste verlangen ketenen aan mijn ziel of strak omarmen bezingen met liefdesgezangen het zegt zoveel over het aardse lijden nog meer over ons menselijk bestaan we willen de onontkoombare eenzaamheid zo aldoor mijden ik wil zo graag die momenten herbeleven, de tellen van intimiteit, maar word dan gejaagd…

Pijn

hartenkreet
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.062
Te lijden onder geestelijke druk, dat voelt bepaald niet fijn. Je wilt haar zo graag helpen maar weet niet altijd hoe. Luisteren is een goed begin, dit leven maakt haar zo moe. Van kind zijn naar volwassenheid dat valt bepaald niet mee. Ouders die plots gaan scheiden, eenzaamheid in een grote zee.…

Haagse droefenis

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.236
het tunneltrauma knaagde almaar door diep treurig waren slapeloze nachten de ziel was aan het einde van z’n krachten zijn leven raakte kermend op dood spoor de zinnen werden lange jammerklachten de blik verstrakte en het hart bevroor z'n Haagse trots ging met de lach teloor het hoofd was zwaar van sombere gedachten het lijden werd de eiberzoon…

Basisgod

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Dus is de eerste kunst die van het scheiden: kaf van het koren, fictie van het feit Daardoor verandert lijden zich in leiden want orde maakt van chaos helderheid En God?…

Twee Koningskinderen

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.082
het lijkt als gisteren snijden in de huid het schrijven dat pijn onlosmakelijk met leven is verbonden en dat wij zelf kiezen om te lijden of te leren dat het er niet toe doet zolang jouw stem die van mij oproept en rolt over het vlakke land als de donder de bliksem kan niet zonder jouw gezicht net als ik en jij draagt jouw sluier…

Verstarring

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 731
Heeft Mijn lijden uw visie niet behoed voor oogletsel in het oorlogsgeweld? Zes miljoen doden hebben nooit vermoed dat hùn verhaal zò zou worden verteld. Alle gruw'len door de uwen gepleegd, zijn gemakzuchtig in één traan geveegd, veel geplengd bij Mijn beeld aan het kruis, uit een zware claim op Mijn dodesstrijd.…

Scheppingscement

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
stimulerend aan zullen blijven toch zal in eerste opzet het geel en groen van hoop en natuur domineren naast het blauw licht contrasterend ook een nieuwe kleur zal de aarde uit zijn genenvoorraad als uiterst vitaal aandacht trekkend pigment produceren in warm en verbindend scheppingscement uit een toonsoort die geboren is in het lijden…

Hoe alles met alles verbonden is

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 805
Er is de hoop en de liefde, het lijden en verlangen naar zin en uitzicht, duidelijkheid; er zijn de kinderogen, de jonge vogels die nesten bouwen, de pimpelmeesjes die steeds weer de aandacht trekken en je helpen om veel te raliveren. Ik weet het nu, nu het weer avond is en de drukte stilvalt rond de avondlichten.…
Adeleyd13 maart 2008Lees meer >

Piano of iets anders

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 720
Een vriendelijke, vrolijke melodie klimt door het open raam naar binnen en streelt mijn ziel die droevig is omdat zovele mensen lijden en niemand troosten kan. De noten van de muziek dwarrelen als rozenblaadjes van rozen die nu natuurlijk nog niet bloeien maar geuren doen vermoeden.…

Noorderzon

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 537
Ik wil niet lijden aan een droom, die de geest verwart, verbijt mijn pijn, ik schenk je in een dubbelleven een ander hart, dat jouw realisme tart, om je ontrouw te vermijden.…
pama11 maart 2009Lees meer >

Gastenboek

netgedicht
3.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 929
Koffie is aanjager van geestelijk ongemak en zwijgzaam lijden. Zij schrijven loffelijk in het gastenboek en sleuren met koffers. Buurtbussen staan walmend om de hoek. Het nachtboek is gesloten.…

Guillotine

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Mijn lijden schenkt hem een pervers genot. De massa, brullend in zijn haat en spot, een hydra, een veelkoppig monster, wacht in spanning op het marktplein. Het is nacht. Dan flitst het staal. Een sleutel in het slot. Wat denkt een rollend hoofd nadat het tot een bloederig object is teruggebracht?…
Joris17 mei 2009Lees meer >

Vlamgedans

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.151
Wèg wat drukt en wat doet lijden, wat u deert, in het vuur en moedig strijden, onverveerd. Hout in ’t vuur, uw vrije, rode vaan geplant, dapper sta en niet gevloden, hoog uw hand.…

de ruimte mijden ( voor S.)

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 444
Dus kijk niet teveel in de ruimte met je telescoop, straks stoot je het nog tegen ruimte-rots of ko- meet, staat je verstand in brand, of kneus je je wel erg nieuws- gierige hart. nee, blijf op aarde en lijd in stilte en bewonder men- sen als Neil A en Wubbo O. die weten ook, ondanks ruimte-er- varing hoe met beide voeten op de aarde…
c. paris7 augustus 2009Lees meer >

Eenzaamheidsverlangen

poëzie
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.830
Waarom kan men niet lijden ongehoord En ongezien, terwijl men toch alleen, Alleen de lange levensweg moet gaan, En toch nooit eenzaam leven kan: altijd Zijn broeders, zusters, zonen, dochters, ouders Aanwezig en bewijzen zorg en aandacht.…

Een kwestie van positief blijven

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.822
het doel waarop ik was gericht kan ik niet langer maken het verschil tussen wat ik wil en wat ik nog kan is vaak te groot al ga ik nog lang niet dood dus vul ik nu de dagen met teveel nutteloze zaken en veel te vage verwachtingen ook al praat ik met de wind of schrijf ik in het vluchtige water toch valt tegen het lijden van pijn veel te…
Nadine22 maart 2010Lees meer >

Schenk je dubbelleven

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Ik wil niet lijden aan een droom, die de geest verwart, verbijt de pijn, schenk je in een dubbelleven in een ander hart, dat het realisme tart, om de rouw te vermijden.…
pama17 april 2010Lees meer >

Dwingende Ogenblikken

hartenkreet
2.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.073
Ik geef toe…. voordat mijn hart verscheurt en jij je onverschillig van me afkeert….., en je een ander gaat vernietigen met je warme minneblikken … oh …welk een ondraaglijke gedachtegang Laat me lijden…..alsjeblieft, kijk naar me.…

onbedekt

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.610
aanvaard mij in het lijden aanvaard mij in het gaan want zachtjes, heel zachtjes vreest hoop mijn eigen naam raak mij in de schemer of langs een late weg het stille zal steeds luider slaan in’ t zwarte weefsel van de waan zie het trage op mijn ogen de woorden die ik achterlaat de dood zal jouw rivieren breken in de bedding van ‘t blauwgebleekte…

Hij sprak en wij:

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 619
Hij sprak van ziek zijn en ook sterven, hij sprak van lijden maar ook met een korte ei, hij sprak soms liefdevolle woorden, voor jou voor hem, misschien voor mij? Hij sprak over zichzelf in tweede instantie, want op de allereerste plaats, daar sta je zelf en zit je er in een enkel geval wel eens naast: Je krijgt altijd een nieuwe kans.…
An Terlouw10 oktober 2010Lees meer >

tussen nu en nooit

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.356
in de lucht waar het licht verdwijnt zonder spoor daar vindt men zichzelf ooit terug in linnen verwikkeld bergafwaarts zonder vaart te minderen in de herinnering van stof aan voetstappen je zei het al veel eerder in een mijmering zonder dat hoop of verlangen ons uitgeschakeld had daar draagt het paard de doden mee op de rug van het lijden…
mi26 februari 2011Lees meer >