3310 resultaten.
Verhuisd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
869 in het ritme van onregelmatigheid
pompte jouw hart al enige tijd
met moeite
het hoofd wilde wel
had nog zoveel plannen
maar het lijf
nu jouw ogen zijn gesloten
ben je over naar daar
waar wij geen weet van hebben
nooit meer die guitige lach
de Belgische ondertoon
pretogen wanneer je genoot van het leven
nu verhuis jij naar onze herinnering…
Uiten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
539 Er is dat lijf, dat mankementen heeft,
en ook een lot, dat keihard met jou speelt,
dat ronduit kwelt en aftast wat jij veelt …
Maar hoe dan ook, wie is daarbij gebaat,
een mens die schuilt om hoe het hem vergaat,
die wanhoop voelt van onvolmaakt te zijn,
alleen wil zijn en tegen water praat …
Toe, laat toch zien, geef uiting aan de pijn!…
schemerboom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 er blijken randen te zitten
aan wegstervend zicht
een netwerk van uitersten dat
versmelt tot uitwendige kleur
deze boom blijft sprakeloos met
zwarte aderen en grijs geschut
de handen ten hemel en het lijf
kloppend als een aorta
een ontkalkte vertakking
tot diep in instabiele lucht
het zwart van de nacht brengt
onafwendbaar evenwicht…
Herder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
655 Zo graag
wilde hij
herder worden
Een kudde schapen
rond z'n kuiten
een trouwe hond
die niet
van z'n zijde week
de schapen in toom
De mooie droom
van immer buiten
in beweging, van lijf gezond
Nu staat hij
al jaren op de kansel
z'n schapen.....
aan de voeten...
'nooit koude'
zoals in dezelfde droom.…
schoonheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 gisteren keek ik
door het venster
naar jou
je glimlach was
niet voor mij
zoveel wist ik al
je lichaam bewoog
geheel en al op
een ritmisch ostinato
ik nam deel aan
een innig gesprek
met jouw dans
heen en weer
wiegde je lijf en
ik wiegde met je mee
het was niet erg
dat me je zag
noch hoorde
door die
toverspiegel…
Hun zelfbeeld
netgedicht
4.3 met 109 stemmen
476 ik heb de
spiegelbeelden
vaak weg moeten
dragen na
eenmalig gebruik
soms barstte het
evenbeeld in
luide snikken uit
wat reflecteerde
toonde het ver
boven zijn stand
geleefde lijf
waarvan het
gezwollen gezicht
het visitekaartje
was van grote ik
waarheid heeft
altijd pijn gedaan
in verontschuldiging
gingen velen weg
omdat zij…
LAIS CXCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Zijn lijf is licht, kent enkel haar gewicht,
haar duister is met laaiend git verzwaard:
het heeft in haar zijn branden ingericht.…
LAIS CCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 Het wordt verward met zijn verlangen daar:
er is een storm op handen, er is gas
dat smeekt om een vonk, er is gebrek aan haar,
een lijf dat niet rust, kennis die is, was
als ’t geweten van een genomen pas.
Vingers verdwalen in haar zilte woud
en dwalend maakt het haar tong vurig koud.…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben geheel tot niets in jou vergaan:
ik ben als niemand die nooit ergens was.…
winterdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 een man lag roerloos
op de zandvlakte
zijn lijf bekleed met
met wier en mossen
piepschuim en
schelpen bedekten
de onbehaarde
weerloze kruin
de armen als lange
takken gespreid
de handen ontvouwt
als vingervormig blad
benen als twee
stammen vergroeid
verbonden
met elkaar
de gekromde tenen
in het zand gedrukt
wortels…
Het zwarte ijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 ik wist
dat je ging
schaatsen
in je wit
kristallen pak
strak aan
je lijf om
nergens aan te
haken en toch
snelheid te maken
als een flits
voorlangs het riet
dat zo zijn eigen
tonen zwiept in
een krakend lied
in jouw cadans
langs deze rij
het kleurgezang
met wuiven van
de gouden kant
voor je uit
op het zwarte ijs
jouw…
een andere bril
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
561 de chirurgijn betreedt
in koelen bloede
het anatomisch theater
geruisloos gaat het beademde corpus
onder zeil als zaag klem schaar tang
het vege lijf invaderen
met de precisie van een
horlogemaker snijdt hij
in de menselijke huid
het bloed kruipt waar het
gaan kan ontleedkundige
lessen zijn geleerd
het corpus door een andere…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 het ziet haar lichaam zwemmen en in de
data wordt het lijf een school baleinen.
het maakt het bont, gemengd met hinde.
meewarig de zwijgende dolfijnen
gebaren: weinig vin en veel venijn. en
zout legt de zon van de zee op zijn huid,
en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid.…
De vurige hoop van alle tijden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
461 Fatum duldt geen
uitstel zelfs niet voor
de onsterfelijken onder ons
Zeus ketent de held
aan een rots
de adelaar koning onder de vogels
Kijkt hoog in de bergen uit
naar de avond
hij vliegt elke nacht
Naar zijn hulpeloze prooi
Prometheus’ geschonden lijf
wat nu als Zeus
Uit zijn ivoren toren was gekomen
Prometheus op de schouders…
Jagen en jachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
197 ik snak naar ruimte en rust
en spreek over lijf en leden
ook voor in mijn hoofd een must;
ik heb te lang de stilte vermeden
.
natuurlijk is dat aan mijzelf te wijten
maar tevens stuurt het leven mede mijn weg
kan zijn dat het een kwestie is van slijten
het is maar net waar ik de nadruk op leg
.…
Biomassacre
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
829 Frans Timmermans lijkt sterk op een profeet
Hij predikt grif zijn groen klimaatpakket
En zegt dat hij de wereld daarmee redt
Geen oorlog straks en ook wat minder heet
Want doen we niets dan gaan we naar de kloten
Dus hout verbranden en dan boompjes poten…
(Oude) liefde
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.461 Haar forse lijf wiegt ruggelings het water.
Ze is weer jong.
Ze is herinnering.
Ze is één ogenblik
niet méér
dan lucht en water.
Niet minder ook.
Ze IS
Hij staat daar maar;
de handdoek in zijn handen.
"Oh God, ze weet toch wat ze doet?!"
Dan voert een golf haar
zacht weer terug naar aarde.…
weer dendert de trein
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.331 jij woont in
de stilte van thuis
danst in de stofjes
die dwarrelen in de zon
kleed je in passende
kleuren spreekt
zonder stem een welkom
in jouw zoete geuren
zacht zijn je handen
vol passie je tanden
als je bijt en je nagels
mijn lijf doen ontsporen
weer dendert de trein
vol liefde in mij want
jouw huis is mijn laatste station…
Even Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 Je kneedt uit de klei
In een ijle luchtbel
De lijn van haar lijf
Eén moment maar
Je schendt de murmelende stilte
Haalt haar onderuit
Met een vlindervleugelvlugge greep
Haar broze enkel in jouw vuist
Tot zij gelaten bengelt, een liaan
Een dood gewicht dat suist
Tot het beeld barst
Het hangend naakt een traan laat
Het puin, de kruimels…
Geen leven
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.532 Het is toch geen leven zoals ze daar ligt
Maar officieel is ze niet dood
Een oud ziek lijf, gevuld met slangen
Een zakje vocht vervangt het brood
Het is geen leven om zo te lijden
Als de chemo het vertikt
Is het ethisch iemand te bevrijden
Als je ziet dat ze haast stikt
Het is geen leven zoals zij ligt weg te teren
Paniekerig kijkt door…
Zwoele nacht
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.348 In de zwoele nacht
Wil ik van jou zijn
Met mijn ogen
Verleid ik je
Streel ik je
Mooie lijf
In de zwoele nacht
Wil ik van jou zijn
Met mijn handen
Omarm ik je
Leer ik je
Het spel der liefde
In de zwoele nacht
Mag jij van mij zijn
Met mijn lichaam
Verover ik je
Bemin ik je
In het vuur van liefde
In de zwoele nacht
Zijn onze lichamen…
bevroren ziel
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.464 absolute verlatenheid
midden in de natuur
die onverschillig is
Het vriest
berijpte weilanden
weerkaatsen in
het licht van de maan
Kromme geknotte wilgen
vormen aan weerszijden
van het pad een erewacht
voor mijn langgeleden
gestorven ziel
Hun kromme takken
verwelkomen mij
nemen mij in liefde op
Bij zonsopgang
laat ik mijn bevroren lijf…
Toekomst
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.831 Achtervolgd door verdriet, keuzes en gedachtes
Maak ik afwegingen om een nieuwe toekomst te beginnen
Achtervolgd door verdriet, keuzes en twijfels
Voel ik dat mijn broze tere gevoelige hart, wild uit mijn lijf bonst
Achtervolgd door verdriet, twijfels en liefdesverdriet
Kijk ik niet meer terug, maar richt ik mijn blik op de oneindigheid…
afscheidssonate
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.131 nog even warmde de zon je koude
bleke gelaat
hielden we je vast tot de dood jou
kwam halen
en streelden onze tranen je stilaan
naar de overkant
zo verliet jij met ‘n zucht het lege
uitgewoonde lijf
stroomde je oude ziel naar ’t licht
terug
als een milde avondzon in ‘n weids
en onvergetelijk vergezicht…
izabella
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.565 waarom zie ik toch telkens
weer die bleke vrouw
met donkere ogen
en lokken als
ragfijne draden
die niet gedogen
dat ik mijn handen strek
vol wellustige begeerte
om haar eer te versmaden
haar uitdagende lippen
zo intens zwoel
zuigen mij nog dichter
naar haar lijf
zij dwaalt af, ik mis mijn doel
raak verstrikt
in het erotisch…
Woorden
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
2.255 Ik schrijf de woorden
Die mijn hart fluisteren
Zinnen vol van betekenis
Gestuurd vanuit mijn ziel
Over de liefde de pijn
Voelbaar in elke vezel
Van mijn lijf mijn hart
Zoekend naar een weg
Ik ben het in woorden
De innerlijke gedachten
Van verlangen het gemis
Emoties als enige drijfveer
Ik lees mijn eigen leven
Wil de woorden wissen…
Hartendief
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.967 Elegant
glijden vingers
langs lippen
van satijn
een zoete kus
van zondaars
ontvalt een blik
mijn lief te zijn
En langzaam
smelten wij ineen
een rode roos
gewild -ik blijf
een hartendief
besteelt mijn hartstocht
vreemde schokken
in mijn lijf
Al ik geef
is nog te min
voel ik meer nog
vaar ik klem
zweet ik rollend
in mijn…
"Stiekem"
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.645 Liefkozende handen
jouw zachte lijf,
lippen op de jouwe
vingertoppen
maken tepels stijf.
Zó verleidelijk
o , zo fout,
beslagen autoramen
vreemde lijven
zo vertrouwd.
Gedachten op hol
door handen en stem,
je maakt me week
maar jij hoort bij haar
en ik bij hem.…
Afscheid
hartenkreet
1.8 met 34 stemmen
6.427 Je tuit je lippen strak en mikt
Ik krimp ineen en
Warm wordt leeg
Vertrokken ben je
in jezelf
Waant je veilig
en beschermd
Mijn hart smeekt
open en verbindt
met mij
het is het waard
Kom met mij
en beleef
wat ik zeker weet
dat ik je geef
Als je met
dat mooie lijf
mijn haar in
de war hijgt…
liefde in zwart
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
840 haard
en in het gras
om wat je later
zo oud als de wereld
niet zei
voor allen die het zagen
ging de tijd telkens terug
naar het begin en het wuiven
ik verwachtte je hand, geloofwaardig
tot ik de koude en houterige knieën
verzweeg, blinde ogen en hoe
het sneeuwde tegen mijn wang
weet je nog, de antwoorden
je droeg mijn lijf…