Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Gedicht

poëzie
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.100
En elke nieuwe stad bloem die welkt herfst vergeelt het blad zijn alle steden zo zijn zij alle zo zo zijn alle Overal overal en nergens overal is nergens overal dezelfde bonbons droef in glazen parelt drank er is geen dorst een liedje is overal van liefde en overspel zijn alle steden zo zijn zij alle zo zo zijn zij alle…

Wilg

gedicht
3.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 11.037
De wilg, nog zonder blad, wordt in het licht gevat en laat zijn takken stromen. Traag breekt de middag aan. Heeft iemand zoveel uren met naar een wilg te turen ooit vruchteloos verdaan? De lucht trekt rose dicht.…

Luisteren met dichte ogen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
De wind was stil geen blad bewoog liggend in de zon met dichte ogen Luisterend naar alle geluiden van verder dan weg dichter dan bij Het licht lijkt rose dan weer geel of groen donkerder als je knijpt lichter als bijna open Tijd bestaat niet meer als je alleen maar ligt zonder reden of haast alles lijkt volmaakt…
Gerardo30 juni 2009Lees meer >

Van herfst...de magie

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.360
Zon tovert tot in de kruin het blad tot blos het geel tot goud Het klatergoud valt op paden spelenderwijs Kinderen maken -zonder enig gevaar- een najaarsreis Door het land der dwergen-7 zo ze willen- het pad eeuwenoud Voert langs paddestoelen blijft begaanbaar voor schuifelende kindervoetjes Schuilen in verwondering onderdak…
Harry Daudt4 november 2009Lees meer >

ik mis je

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 689
flarden grijze mist dwalend, soms zwart versperren de weg naar herkenning woorden, zijn leeg vormen geen stroom kabbelen weg naar vroeger de uitgestoken hand zweeft doelloos blijft steken als een wapperend blad kijken, en niets zien luisteren, en niet gehoord worden maken de dagen tot ongekende eenzaamheid.…
lijda24 oktober 2010Lees meer >

een vonk

netgedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 694
op de heuvel stond een boom daar beefde een man de man leek op de boom de boom leek op de man niet anders lag er een schaduw aan hun voeten, als een spiegel om de dood te scheiden toen de zon zich draaide roerde er een blad en droeg ik de boom de man en de schaduw op mijn rug, de heuvel af ze werden lichter door de voorbestemdheid…

Angel's share

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Angel’s share ik ontsnap nog voor compostering uit het gesneuvelde blad en voel mij opgenomen korrels zand kriebelen schuren mij schoon ontdaan van alle opsmuk klaar voor de eeuwigheid tilt de wind mijn bladergeest op het Engelendeel voor de hemel residu voor de aarde zo ben ik in alles en overal ooit verwaaid en meegetroond…
enrico21 december 2011Lees meer >

Ochtendgloren

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Aan de buitenkant praalt een gevel de vertoning van een wijds gezicht, een indruk dat meer te denken geeft een statige laan met beuken zonder geborgenheid van blad draagt mee in het gemis, de nacht alleen als decor is mijn trouwste gezel.…

In draden korter licht

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
ik haal de herfst van je gezicht die in draden korter licht je raken in de vroege morgen schep wat pas gevallen dauw van een kleurrijk blad voor een koel lippen bad het vogelkoor zingt nog wat traag het wakker worden uit beschutte plaatsen steeds later komt de dag op gang een snelle kus op je nog warme wang…
wil melker2 september 2011Lees meer >

Lezen uit de bron

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik geniet van je woorden, je lijvige bestaan mijn vingers betreden je broze huid mijn aandacht kriebelt je wezen mijn adem blaast als de wind ik voel haast je knisperend blad zuchten oude tijden herleven de regen tikt een oerdans de aarde omarmt onze voeten ik voel me even verbonden met de wijzen van de wereld.…

Verbeelding.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
het mag dans maar de kastanje kijkt naar de eik en terug naar het gekleurde blad gevallen voor je voeten zacht...…
Sanne L27 september 2013Lees meer >

Herfst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
Dat, wat zich afspeelt in het hoofd, een gesprek, of beeld, mentale webben, dat kan de galm en nagalm van een klankschaal weg doen ebben, haar klanken lossen sporen op: zoals het blad, dat loslaat van de boom, verdort en op straat vergaat, zoals een wolk, die wegzeilt uit het zicht, zoals aan de dijk, door nevel, ’t water aan…
Ralameimaar5 november 2013Lees meer >

Met gebroken ogen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 610
je hebt het blad nooit voor de mond gehouden het dwarrelt naar de grond uit vingers die onmachtig zijn om alles in de hand te houden jij hebt altijd de rug gerecht maar nu lig je gestrekt laat gods water over akkers lopen in een afscheid met gebroken ogen toch zal uit as jouw feniks weer herrijzen om levend in herinnering te…
wil melker18 september 2010Lees meer >

Talloze keren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 546
heb ik jou geschreven (geen smeekbede, dat niet) hoeveel schrijfpapier ik heb verkwanseld vol woorden weet geen ziel, noch de tranen die erom gevloeid zijn toch geef ik niet op en pak voor de zoveelste keer weer een vers vel, en vertrouw mijn spinsels toe aan het papier dat ze gretig absorbeert tot ik het teruglees en besef het blad nog…

Groots

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 531
Stormen en regen blad, bloemen, zoveel zaden gedragen. Tot zijn uur had geslagen, hij plaats moest maken voor teloorgang van de tijd. Toch is hij er nog steeds duurzaam mooi mag hij al jarenlang mij zijn grootsheid tonen als een relikwie van zijn bestaan.…

Broedplaats?

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 445
Berusting zucht uit de geur van verse grond, houdt het verstilde blad omhoog, onophoudelijk stroomt bloed door de aardse navelstreng van tijd, ondeelbaar uit balans, vergeten het verdriet dat in een kinderbrand ontstak, blijft het vonken ondanks tegen= wind en regen, een broedplaats vindt, te lang gezwegen om het kleine af…
Pama17 juli 2020Lees meer >

Lage landen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Als laatste druppel aan een hangend blad scheiden elkaars wegen door de kilte van de nacht. In de lage landen overheerst de band gekleurd in de dageraad op mijn netvlies gebrand. In de stilte ervaar ik jou meer dan mijn verstand jou kunnen zien oprijzen in de mist over het weiland.…

VEREN

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
veren van een vogel veren in m’n bed veren om mee te varen over het Veersche gat veren om een pijl te sturen de veren van een blad een veer om mee te schrijven er zijn veren zat steeds hoger wil je veren veren veren hemelhoog met de nodige veren in je kont gestoken veer je zomaar tot aan de regenboog…

Treurig tooi

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Grauwe luchten over het land, Straten bedekt met vallend blad, Natuur stervend in treurig tooi Van rotbruin, schimmelgrijs. Je dagen worden korter, Maar duren steeds te lang, Slepen zich droevig voort In mist van nevelige gedachten. Het lichtfeest, de ommekeer, Verborgen door jouw luchten Schim aan de horizon. Nog dagen te gaan .…
Dieho16 november 2016Lees meer >

hoe alles weer werd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
de bomen keken toe hoe je stenen brak toen je in het landschap een slaapplaats maakte ze zagen hoe de afdruk van je lichaam achterbleef totdat stromend water je schaduwbeeld wiste jij zag hoe bomen weerspiegelden in het water hoe ze zichzelf eenmaal zagen hoe de wind hen beroerde het blad meevoerde met de stroom hoe alles…
J.Bakx16 september 2019Lees meer >

Bezinning

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
in een door mistflarden omsluierde dame Sluipend door vochtig kreupelhout laat zij de spinnen weer weven Bladeren laat zij loskomen door haar nootachtige geur die haar volgt als een chique parfum Voor de najaarszon heeft zij nevel bijeengedreven Alsof zij zo wil bezinnen Door te laten sterven opnieuw wil beginnen Met een onbeschreven blad…

Bladeren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Beuk en eikenblad Van ouwe boom Als woorden dwarrelde 't blad Dalend op dak, in goot Besprak het hele jaar 't Verhaal van hem en haar De dakgoot ving het daar Zodat woorden niet verstoppen Het water stromen kon Ververste tot verzen De aarde bereikte Voor wortels van beuken en eiken Rijmend alle ongelijk…
Ralameimaar24 november 2022Lees meer >

Geen dragender, doodlijker wonde

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.895
als een ruisende morgenvogel doorkruist zij het blinkend heelal en daalt - een geroofde genade, op de vleugels de sterren als dauw - als een valk naar de vleeslijke dalen in de onschuld van vóór het Berouw. ------------------------------------------------------------------- uit: Tempel en Kruis, De onvoltooide tempel (1940)…

oesterschelpje

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 736
Het water van de Zwarte Polder stroomt in kleine waaierdelta’s Naar de open zee die donker en duister lang bewaarde geheimen bewaakt In onwezenlijke stilte raken zacht ruisende golven het vlakgespoelde strand Diffuus verdwijnt een vage horizon in donkergrijze luchten Een oesterschelpje zakt trillend weg in het natte zand Vol verbazing blijf…
Magali29 augustus 2008Lees meer >

Wiegeliedje

poëzie
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.212
- 't Ruisende molenrad Sprankelt de rozen nat, De aarde is in dromenbad. - Droom, kindje, droom!…

schril contrast

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land Met langs verre horizon de boerderijen Waar langs paden populieren staan in rijen En ruisend riet op d’ oevers langs de waterkant Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw Het veld des morgens bedekt met parelend dauw Vanaf het water stijgt reeds vroeg…

De Syrische verpleegster

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Toen ging ze weer weg waarbij ze even glimlacht, een witte engel zacht ruisend uit het zwakke licht.…
Ruud5 december 2020Lees meer >

Inval

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
wohltemperierte klavier de sterren van de hemel Himmelhoch jauchzend boven Lünenburger heide, boven Weser en Elbe mengen Thor en Donar zich in de strijd der riddertoernooien Lansen breken, bliksems schichten, gevechten breken uit tussen koude Nordström uit Gazpromkaja en muitende rioolpoetinluchten De strijd is begonnen tussen ruisende…
Max19 november 2022Lees meer >

Vrijheid

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 384
vijheid, vrijheid, voor alle mensen eerbied, liefde voor iedereen er klinkt een zacht gefluister in grote katedralen, in kleine kapellen, vanop de minaret, uit heilige tempels vijheid, vrijheid, voor alle mensen eerbied, liefde voor iedereen er ritselt zacht gefluister doorheen de wind, de regen, in ‘t gezinder van de zon en in de ruisende…
Alex Slaets25 december 2025Lees meer >

De Vier Jaargetijden

hartenkreet
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.242
In de lente ben je als een kwetsbare bloem die openbloeit onder de eerste zonnestralen In de zomer ben je als de wind die zachtjes de bladeren van de bomen streelt In de herfst ben je als dat ene blad dat het langst aan de tak van de boom blijft hangen In de winter ben je als een sneeuwvlokje dat rustig uit de hemel komt gedwarreld…
Luk28 oktober 2002Lees meer >