inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65598):

schril contrast

Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land
Met langs verre horizon de boerderijen
Waar langs paden populieren staan in rijen
En ruisend riet op d’ oevers langs de waterkant

Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog
En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw
Het veld des morgens bedekt met parelend dauw
Vanaf het water stijgt reeds vroeg nevel omhoog

Uit de verte wordt de roep der koekoek gehoord
De leeuwerik zingt luid boven ’t gele koren
Dit is de plek waar mijn wensen worden verhoord

Hoe schril is het contrast waar geluiden smoren
In klokkenspel, motorgeronk en straatkabaal
Opgesloten zicht tussen beton en metaal.


Zie ook: http://www.keetweg.nl

Schrijver: Egbert Jan van der Scheer, 6 nov. 2017


Geplaatst in de categorie: emoties

3,2 met 4 stemmen 87



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Egbert Jan van der Scheer
Datum: 7 nov. 2017
Bericht:Hartelijk dank voor je compliment Harry

Naam:Daudt H.C.A.
Datum: 6 nov. 2017
Bericht:Egbert, wat een 'sfeertekening'; klasse.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)