1824 resultaten.
Gebrand in het vat
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
554 jij kende
de hitte van
de vlam die
het glas kleurde
alsof die zo van
binnenuit kwam
juist
natuurlijke
overgangen moesten
als geheel in een
puntgave herinnering
blijven hangen
mooi afgerond
in het zilveren grijs
van het uiterst
neutrale lood dat
gedegen tegenspel
bood aan het weer
in jouw hart
vlamden de sferen
van gebeden…
God is groen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 het donkere water verdwijnt
Het bladmos ligt als een donzen deken over de grillige boomwortels heen
Omdat Hij dit met nauwkeurigheid heeft weten te weven
Hij beweegt de groene specht tot het eten van de bosmieren
Die in groten getale in de voedzame bodem leven
Hij is de klimop die oude gebouwen teistert en langzaam weer opeet
Omdat ze grijs…
De Kunst van Aarden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Wordt morgen grijs?
Dichters vermoeden veel of iets.
Ze willen er graag over schrijven.
Meestal zijn ze erg overgevoelig.
Helaas, NU weten we bijna niets.…
Geen God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Er is geen god, er is geen goed riep men
Waarom dan regen als ik verdrietig ben
waarom dan zon als ik geen einde aan mijn geluk ken
is dit dan het werk van toeval
ik dacht nog nooit zo druk
alles wordt grijs en donker als ik val
door pech of door geluk
konden mijn gedachten maar afstand houden
anderhalve meter tussen gedachten niet te behouden…
de doden komen altijd terug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 de
verfomfaaide hoed
pretoogjes glinsteren
achter de ronde bril
slaapzak onder de arm geklemd
de waterzak in zijn hand
een zweetdoek bungelt
aan de riem van zijn kaki broek
no dead man walking
deze man praat
niet met engelen
van gouverneur
naar Robinson Crusoë
een transformatie van daar en toen
een mens
gegomd in grijs-wit…
Mentaal manipuleren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Hij was een man van fifty schades of grey
Zo had ze tot haar spijt moeten ontdekken
Hij raakte haar op zeer kwetsbare plekken
Hij was een gaslighter, zij prooi in spe
Hij was een man van vijftig tinten grijs
Zo had ze spijtig moeten concluderen
En steeds opnieuw wist hij haar te bezeren
In hem bevroren vlakten, gletsjers, ijs
Zijn…
oud en nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 stram staan de bomen, zwart en grijs
eens levendig en licht
en vrolijk lachend in de wind
nu zijn hun harten dicht
de avond streelt mijn haren zacht
en kust mijn tranen stil
ik ben alleen in het heelal
waartoe? en om wiens wil?…
Blue Monday
snelsonnet
4.2 met 10 stemmen
705 Vandaag dient u zich depressief te voelen:
de korte dagen maken u bedrukt,
uw januariplannen zijn mislukt,
zo laat de pessimist zich hersenspoelen.
Gelukkig raakt u niet compleet verzuurd,
omdat het maar een blauwe maandag duurt.…
De kunstschilder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 In de verte
Wijds aan de horizon
Blauw en gejaagd grijs
Dichtbij, door de natuur
Vormgegeven grillige rotsen
Een rijzige gestalte, jij
Loopt over de onbetreden paden
Langs met mos begroeide aarde
In een mist van onbehagen
Zocht je naar monumentale bomen
In de schaduw schilderde jij ze ijzig
Voor jou waren ze het verband
Op de wonde,…
die dag
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.082 de dag begon zoals een dag begint
het vaste ritueel, dezelfde vloeken
je bent nog uren naar jezelf aan ‘t zoeken
de spiegel huilt, je laat een boer, een wind
het leven leek een bokkenpruik met luizen
maar dat veranderde die dag spontaan
vergeten was de smaak van levertraan
en zelfs een grijs Den Haag begon te bruisen
wat deden al die ‘pakken…
mag ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.353 dat moment tot een puntje verkleinen
om door regen en wind in mijn hart te stillen
langzaam samen in ons geluk verdwijnen
zonder gesproken woorden, een blik
die ons beiden alles weet te verhalen
en ik daal mijn mond tot uw lippen, lik
een natte kus waarin we beiden verstijven
in een foto met volle kleuren, zonder kwalen
en die ons door grijs…
Vormloos denken
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
3.195 de sneeuwbes
trost nog parelwit
naast de linde
die mijn pad verkleurt
zo dwingend geurt
in stervend geel
naar bladgroen-dagen
mijn adem
wolkt nu dampend wit
in bittere kou
die 't denken kleurt
en zo gelaten speurt
naar grijs en grauw
uit vergeten dagen
de sneeuwbes
bruist zo parelwit
naast de slapers
die in 't fletse licht
van…
Vroeg of later
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.922 Later moest het gaan gebeuren,
Later was haar mooie droom
Haar grijs bestaan kreeg daardoor kleuren
Het gaf haar zwarte koffie room
Later is er nooit gekomen
Ze is nu ziek en broos en teer
Later bleef voor haar bij dromen
Kansen zijn er haast niet meer
Hoe een mens toch stil blijft hopen
Op een kans, een winnend lot
Haar lot heeft voor haar…
oude man
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.244 de duivel werd gevonden in een hol
een woeste baard en grijs geworden haren
hij teisterde z’n land zovele jaren
en eiste van het volk een zware tol
in wreedheid was hij niet te evenaren
hij zaaide angst en moordde voor de lol
de zwarte kerkers zaten overvol
met door zijn beul bewerkte martelaren
maar toen ik laatst die beelden van hem zag…
woorden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.688 Nu het laatste woord
op muren geschreven
je loopt langs
vergeelde letters
meeuwen krijsen
mussen laten zich niet
zien en luipaarden rennen
op het dek de stoel
gevuld met regen en de
horizon grijs.
Het laatste woord gesproken
stilte de meeuwen mussen
de stoel en het woord
laat mij alleen.…
Pil van Drion
gedicht
4.0 met 126 stemmen
40.877 de trein naar het hiernamaals is vertrokken
en neemt de laatste van zijn vrienden mee
voor hem was er geen plaats in de coupé
de wind speelt met zijn grijs geworden lokken
in tranen blijft hij achter op ‘t perron
er rest niet meer dan een vertwijfeld staren
naar hen die aan ’t loket gelukkig waren
hij wuift nog zinloos naar de horizon
de…
De Schone Kunst der Letteren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
688 verveling te verdrijven
als tijd of vrijheid neigt naar overdaad
is ’t nemen van een toevlucht tot het schrijven
daar dit nog vaak te wensen overlaat
Een woord op schrift zal lezers lang beklijven
en lettervreters zijn erbij gebaat
een leven lang van zin voorzien te blijven
en dat dan weer het liefst met regelmaat
Dan droom ik soms van ver en grijs…
Waterzon
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
873 Ze straalt doorheen de wolken
van 't zomerland
dat grijs is van verveling;
de heling
van zoveel ongeziene wonden
gebeurt in stilte en in dulden;
de schulden
van alle mensen zijn zo groot
dat Hij, de Ene, niets kon sparen
al heeft ook iemand ooit gepleit
voor Sodoma en Gommora
...…
waar is mijn hoekje
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
965 ik zie blokkendozen
om me heen
het grijs beton
is hier en daar
nog afgedekt met
rood en gele steen
het groen is kunst
geplant op zand en
aarde van het godvergeten
puin dat doo de nieuwe
generaties is vermalen
om weer tuin te zijn
waar is mijn hoekje
in de zon waar planten
groeien die niets weten
en door mensen en commercie…
Koningsmasker
gedicht
2.9 met 12 stemmen
6.820 Het zijn maar lichte spreuken, van de regen
ver weg, achter zijn rug, een grijs bewegen -
een koningsmasker zijn gezicht.…
Berlijn
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
778 Flessen “all over the place”
De metro richting nog meer lelijkheid
De flats getuigen van Duitse huisvlijt
Grauwe gezichten dromend over bestemmingen weg van hier
Een vereniging van Oost, West en bier
Als jij West bent en ik Oost
Met een verzameling lege flessen op de grens
Op weg naar grijs Nergenshuizen en een bierpens
Waar niemand elkaar…
Stof tot nadenken
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
810 Het blondje denkt meteen aan hersencellen
en antwoordt: 'Grijs, 't is stof om na te denken!'
De juffrouw zegt: 'Die moet ik dan bestellen.'…
DE STRAATZANGER
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.327 De man is oud en grijs. Onordelijk fladdren
zijn dunne lokken op de vale jaskraag.
De hond, met wie hij elke bete broods deelt,
zijn trouwe metgezel in wel en wee, ziet
de schaarse wandlaar aan met smekende ogen,
totdat een aalmoes valt in ’t blikken bakje,
dat hij voorzichtig met zijn tanden vasthoudt;
en beiden huivren in de gure wind.…
troostprijs
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
793 maar weet u, die moet telkens af in bed
en zal het vrouwvolk vast niet inspireren
ook staat het vrij de scheiding te verleggen
waardoor het wijkend kapsel nog iets lijkt
doch als de woeste wind langs haren strijkt …
veel meer hoef ik waarschijnlijk niet te zeggen
dus heren, vindt uw troost bij deze prijs:
gevallen haren worden nimmer grijs…
Barack verenigt de Nederlanden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
697 New York staat blauw voor Obama
lijzig en gezalfd klinkt de predikant
we komen thuis bij Peter Stuyvesant
met afkeer van Arizona
Dat grijs kleurt want daar woont McCain
was diens hele familie al admiraal
met kaken geschapen voor krijgstaal
oogt hij hoekig en niet sereen
Kniesoor immers die nog van crisis maalt
luister naar wat van Barack…
Zwanenzang
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
606 Het oude jaar loopt op zijn laatste benen
En strompelt stapvoets naar de eindstreep toe
Zijn haar is grijs, hij oogt ontzettend moe
Hij heeft een stok en kromgegroeide tenen.
Ooit heeft de tijd hem eindeloos geschenen
Hij beet zich in de dagen vast en hoe!
Het ouder worden was voor hem taboe
Dus in zijn lente ging hij keihard trainen.…
Ahura
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Lila grijs
hier is het bewijs
water dat bevriest
noemen ze
ijs.…
Nat uur
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
466 damp, is van dauw
Morgen door merel bezongen
Wij samen alleen tegen kou
Een uur overdag, een avonduur,
een uur nat, een uur droog
maakt je vrij, opent wegen
Geen grens, deur of muur
De akker glanst in gloed
van avondrood en zomerzwoel
Schemer door reebok begroet
We weten: straks is het koel
De lucht buiten zacht of guur,
blauw of grijs…
Voortgang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 is het dan voorbij
ligt de klim nu achter mij
gaat het verder bergaf
richting een grijs dal
een open graf
waarin leven slechts wacht
op het verlossende eind
nee
het is nog lang
geen eeuwige nacht
voor ik ga kwijnen
verdwijnen als in een dikke mist
ontvlamt mijn haard en baart mijn brein
verstilde wolken van verwondering
word…
Zinvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
580 bleek maanlicht schijnt
op blanke duinen
dunne strepen wit schuim
sieren woelige golven
de zee deint onvermoeibaar
dat grote grijze wezen
lijkt uit zichzelf
steeds opnieuw geboren
ik sta daar met koele voeten
als iel en breekbaar wezen
maar te staren naar dat grijs
dat eindeloos lijkt te reiken
naar het zwarte van de nacht
vol onbereikbare…