5636 resultaten.
Alcohol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
930 Brengt u anker, kruis en hart.…
weerschijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 de spiegel ziet mijn zee
achter holle ogen tranen
enkel slierten zeewier
in mijn schedel ankeren
verwaterd wrakhout vermolmt
de herinnering aan uitgroei
maar kiert naar buiten
binnen rest slechts het grote geheel
en ik
ik at de dag die ziltig was…
Gelijk het gonzend bliksemen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.569 Gelijk het gonzend bliksemen van motoren,
waaraan een mensen-wil zich-zelve riemt,
het ondoorgrondlijk- ijle wil doorboren
tot waar de blik van Gods oog doorpriemt;
neen, gelijk licht in licht : gelijk een kaarse
zo karig, dat de zonne haar doorvreet
van 't vroege groenen tot het late paarsen
maar die haar kleinheid onverdoofbaar weet;…
De Omhelzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 Vogelvlucht over woningen en werkplaatsen
opgetrokken in het land dat netjes gekamd
hier en daar nog een puist laat zien
Alles ordelijk gestapeld, confectie
die me vrij laat om te doen wat ik wil
doen, mijn vak, mijn plannen
ondanks alles, met de hulp
die ik nodig heb en cadeau
gekregen, natuurlijk wil ik dat
vieren, mijn leven en het…
Oudjaar 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Wat is een nieuw jaar waard
als er niets nieuws aan is
en ook niets ouds?
Als ik mezelf niet meer ken
mijn oude zelf niet meer ben
en moet gaan leren
om te houden van de ander
met mijn naam en mijn lijf
die ik liever niet ben
Die mijn capaciteiten mist
die veel te lang moet nadenken
voor ze iets terugzegt
die niet zo grappig en gevat…
De eerste terugkerende vogels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
203 Je weet wat er gaat gebeuren
maar toch doe je gewoon
alsof het anders zal lopen
en voorbij gaat, als je maar
lang je adem inhoudt
en het wachten rekt
van je beter weten
dat verstarring onmogelijk is en
iets dat stil staat, van binnen
doorgaat uiteen te vallen
en dat alles opnieuw begint
in ander leven zoals jij
vaak genoeg hebt…
Depressief II
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.347 Laat je hoop niet varen
Wie zoekt die zal vinden
Een probleem is een tijdelijke toestand
Waaraan je zelf een draai kunt geven
Laat je er niet door verblinden
De boot is nog niet vertrokken
Maar je zult sterk moeten zijn
Het anker lichten is zwaar
Maar het is jouw zicht die bepaalt
Of het anker groot is of klein…
En je hem met beide handen…
schipbreuk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 het schip dat wij voeren
jachtte door bekende wateren
of dobberde door nieuwe
groeiend naar volwassenheid
met en voor mensen
reizigers van het ruime sop
werd het langzaam maar zeker
van lonkende haven tot thuis
daar afmerend en ankerend
ons met en aan elkaar lavend
konden wij laden en sterken
alvorens de tocht te vervolgen
als dan…
ONGETUIGD...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
752 Niet langer
kiezen we
het ruime sop
Niet langer
verlaten we anker
huis en haard
"Het is op"
zei jij
voorbij het praten
Ons schip
heb ik eigenhandig
het strand opgetrokken
Het zeil gestreken
in het vooronder
geborgen
Onttuigd
ligt het te verlangen
naar morgen
...misschien?…
In het ongewisse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 ik wil het
weten vergeten
maar de ankers
laten niet los
trekken nog
steeds hun sporen
onuitwisbaar ook
op de harde rots
ooit zou ik
de lijnen kappen
in het ongewisse
verder gaan
maar ik had
niet de moed om
alles te verbreken
de rode lijn is gebleven
heb me geschikt
in een leven
waarvan de schaduw
steeds voor mij zal staan…
Schildering
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.063 Blauwer
Dan de lucht kan zijn
Schilderde hij zijn hemel
Verdwaalde bladeren
Keerden niet weder maar
Gingen voor anker op het doek
Geschilderde tranen
Vielen sporadisch uit
Het zich verspreidende wolkenveld
Het lege
Vulde zich met emotie
Vloeiend uit een versleten penseel
Een engel
Zag tot zijn genoegen
Hoe hij zijn inspiratie…
Late regen
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
792 Eenzame huizen
liggen als zieke dieren
op de ingevallen flanken
van de heuvels,
uit de grijze verte van de zee
zeilen vruchtbare wolken aan
en gaan voor anker
in de stoffige vallei.
De aarde drinkt met
kletterende kaken,
in het duistere woud likken
onrustige herten zilveren druppels op.…
Golvende dromen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
566 de wind maakt
golfjes op het water
zeilen glinsteren
in de gloed van de zon
het bootje deint
dromen spiegelen zich
in pastellenlijntjes
meeuwengeluk zweeft
langs het hemelsblauw
het anker glijdt
haakt zich vast
vrijelijk tussen het groen
ogen strelen het
gevlochten scheepstouw
is er nu nog iets
wat ik wensen zou...…
Min streel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
623 Snellen van dag naar dag
minnen van uur tot uur
mis verstaan op hopen
anker voor het heilig vuur
verkwikte kakeling
de zon een kwelling
voor het ochtend wordt
snakkend naar verkoeling
opgehangen
de stille getuigen
berekend naar buiten
kussen mijn
heilloze lippen
het kent nog geen naam…
schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 in het stille rijk van papier en pen
laat ik mijn gedachten dansen
vrij van het wanneer en het hoe
als ik ze in de inkt laat stromen
de woorden worden als ankers
waarmee de chaos verdwijnt
als de golven in ochtendmist
het hoofd leeg
het hart ontspannen
vind ik zo de rust en ruimte
in de stilte van eigen woorden…
in de trein
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
801 mama! mama!
gaan we achteruit?
neen, mijn jongen
mama gaat naar achter
maar jij,
jij gaat naar voren…
Slak
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 maar slak
iedere centimeter heel bewust
aftasten van ons levenspad
O hadden we maar zoiets als dat
want wat wij kunnen leren
van dat slome beest
is het echt beseffen
wat er achter ons ligt
wat er werkelijk is geweest
Wij ontlopen wat ons geschiedt te snel
we leren daarvan dan ook nooit
waarschijnlijk herinnert de slak
z’n pas verleden…
KWELGEEST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Beelden uit een ver verleden die elk sprankeltje geluk verslinden.
Grote stoorzender, vertrouwen, nog moeilijk te vinden.
Liefhebben... een groot verlangen.
Een kwelgeest houdt me gevangen.
Onmogelijk hem het zwijgen op te leggen.
Hij speelt een gevaarlijk spel.
Maakt het leven tot een hel.
Nare gedachten spoken door het hoofd.…
Schreden des tijds
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
862 Schreden uit het grijs verleden
Komen indringend op mij terug
De gezichten die opdoemen heden
Ontwijk ik doel bewust op de vlucht
Erkenning dat doet mij aarzelen
Het eigen zijn met hen van weleer
Wilde mijn levensweg met hen delen
Hun wegen stopten kwamen nimmer weer
En nu mijn klok begint af te tikken
Komen zij ongevraagd mijn resttijd…
Stuwmeer
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.093 Kerk in water
diep gezonken
god verdronken
dal stroomt
toren
in hemel geboren
niemand hoort meer
mensenschreeuw
uit land van weleer.…
niemand
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.483 ik was niemand
onbemind kind
genadeloos wezen
menselijke geest
die zegevierde
en niet zou genezen
leven in een verduisterde wereld
overleven van een donker verleden
het zuigt mijn leven op
bij momenten
het borrelt op
een diepe oppervlakte
heel even bestaat er niets
niets anders om me heen
ik houd mijn ogen stijf dicht
herinneringen…
lang ...geleden
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.557 Herinneringen worden gevlochten
doorheen de tranen
van afgebrokkelde muren
Beelden rusten en gaan vervagen
de pijn echter,
lang geleden,
die blijft je voor jaren
in je schoot aanstaren
Vleugels worden gebroken
handen vergeten te slaan
angsten blijven drijven
op een eiland
waar ik ze wil begraven
samen met een opgeborgen traan
Een…
dat verleden heden is
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
989 onder de rook
van de geschiedenis
taal ik niet
want stilte
beeldt meer uit
jaartallen schieten
door mijn hoofd
zoals sterren schijnen
te vallen
in de hemel
eens een donker gat
dan weer het licht
om weer te zien
dat verleden
heden is…
Onvoltooid verleden tijd.
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.610 Mijn verstand zegt loslaten,
heb vertrouwen.
Mijn gevoel zegt iets anders,
innerlijk rouwen.
Verlangen naar weleer,
naar wat is geweest.
Een veilig bestaan,
kalm en bedeesd.
Vol liefde en respect.
Doelend op wederzijds verlangen.
Geen enkele emotie
kan deze gedachte vervangen.…
Indien het kon
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.050 Want, waar het heden niet deugt,
daar is 't goede in ‘t verleden,
kapot gescheurd.…
Aan de namen
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.994 Ik hoor niet thuis tussen alle namen
gezichten uit een ondraaglijk verleden
hoe dichter bij het heden
hoe minder de pijn maar steeds aanwezig
als Atlas draag ik de wereld op mijn schouders.
Met verbitterde tegenzin
scandeer ik de namen voor mij uit
walgend van mijn eigen woorden
maak ik er maar vlug een einde aan.…
verbrande schepen
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.372 Alle schepen achter je
Verbranden
Is geen ramp
Zolang je
De schepen voor je
Maar niet meeneemt
In het vuur van je herinnering…
Toen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
954 Gaandeweg denk ik steeds meer aan jou
of eigenlijk aan ons
hoe we samen liepen in de kou
hoe wij “plons”
in de gracht vielen
onze ogen waren teveel
op die van elkaar gericht
kletsnat waren we
eenmaal op de kade wreef je rillend met je handen
over je betoverend mooi gezicht
maar dat was toen
dingen die je nog eens over zou willen doen…
kom op..
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.401 Dit alles door mensen uit het verleden,
jezelf snijden, pijn doen.. kapot maken..
Die dingen, blijven mij elke keer weer hard raken.
Jongen, jij hebt te veel geleden.
Maar toch, geef je leven niet op.
Laat het verleden niet weer winnen
Probeer een nieuw leven te beginnen
ik geloof in je, je komt er wel boven op!…
Onvoltooid verleden
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.482 Ik wil me wijden aan een droef sonnet
Over ontroering waaraan ik heb geleden
Over een ver en onvoltooid verleden
En van een snaar die toen werd stilgezet
Ik wil me wijden aan een boos sonnet
Over een liefde die ik eens heb beleden
Over een band die toen werd doorgesneden
En van het ijs dat daar werd afgezet
Voorbij is nu de tijd die mij…