7043 resultaten.
Wachten
netgedicht
3.4 met 275 stemmen
91.729 Wachten doe ik,
tot ook de schaduw
in de avond is verdwenen
en
het donker mij lachend
in haar greep houdt.
Wachten doe ik,
tot de kilte
de lachende avond verjaagt
en ik
niet anders meer kan
dan niet meer wachten.…
schaduw
hartenkreet
2.4 met 19 stemmen
1.421 opeens
een explosie
diep vanbinnen
lichtstralen
nu gebroken
door de nacht
donker overal
in mijn hart
en dromen
waarheen nu?
rennen, vluchten
in de duisternis
geen uitweg
de schaduw
van jou
blijft me omringen…
duister
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.544 vastgegrepen door het donker
alleen in de eenzaamheid
stilte en leegte in een wonder
gegraveerd in de eeuwigheid
spookt het duister in mijn denken
alsof het mijn gedachten leest
half verdrinkend in het niets
vermoed ik hoe het anders was geweest…
AFSCHEID
poëzie
3.2 met 170 stemmen
29.125 Slaap met het donker, vrouw
slaap met de nacht
ons diepst omarmen
heeft de droom omgebracht
donker en zonder erbarmen
zijn bloed en geslacht
slaap met het donker, vrouw
slaap met de nacht.
--------------------------------------------------------
uit: Verzameld werk (1899-1940)
Deel 1: Poëzie. Amsterdam/Bilthoven, 1938.…
Najaarsdip
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.611 Als de bladeren
vallen op de grond
vult schemering
mijn hart
wordt het eerder donker
dan licht
kleurt mijn wereld
lichtelijk zwart?…
BLINDE MAN
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
926 De zonnen verdwijnen
In de nachtelijke soep
De manen verschijnen
Bij de eerste uilenroep
Het duister schittert
In de armen van de nacht
Het licht versplintert
En donker sluimert zacht
Opengesperde pupillen
Zien geen enkel verband
Ontvangen geen verschillen
Zijn niet langer informant
Bij het dalen van de dag
Is alleen de blinde man…
Het voetlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 nooit heb jij
jezelf verwond
aan de scherpe
contrasten
van het licht
altijd waren
er zachte filters
uit de veelheid
van jouw emoties
die scherpte rondden
jij die altijd
binding had met
degene die in het
donker gevangen zat
zonder enig perspectief
jij die wars was
van alle schijnwerpers
en toch je boodschap
van liefde en gelijkheid…
Laat je vinden...
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.071 Ik zoek je
Kan je niet vinden
Ik zoek je
Verdwaalt in mist
Ik zoek je
Donker is de weg
Ik kan je niet meer lezen
In de raadsels van je gedachten
Ik kan je niet meer bereiken
Het missen doet zo'n pijn
Ik zoek je
In duisternis van liefde
Ik zoek je
Dolend in onzekerheid
Ik zoek je
Laat je vinden...lieverd…
Winterdipje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
984 Het donker van de nacht
grijpt om zich heen
een duistere kracht
ik voel me alleen
Het licht van de zon
schijnt in mijn hart
een prachtig chanson
een totaal nieuwe start
Ja ik ben er zo een
die haar gemoed laat afhangen
van het beeld om haar heen
Dus van mij mag de winter voorbij zijn
de lente weer komen
het donker doet mn ogen pijn…
mijn laatste stap
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.263 het is de laatste regel
waarop ik loop
aan het einde wacht ik
even
dan stap ik op
naar het andere blad
met onbeschreven regels
onzichtbaar
in donker licht…
Door donker omsloten.
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.129 Het donker had mij omsloten
totdat ik de sterren aan de hemel zag staan.
Nu kon ik mijn tocht gaan vervolgen
en voelde mij niet zo eenzaam meer,
want behalve die flonk'rende sterren
scheen nu ook de maan op mij neer.…
Duisternis
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
885 Duisternis, alleen verscheurd
Geen licht, wat me kan bereiken
Het zwarte als een kooi om me heen
Ik kan me niet bevrijden
Het is te diep, te zwart
Mijn oren horen stemmen
Maar mijn hersens niet
Mijn ogen dicht, voor het licht
Zodat ik de uitgestoken handen niet zie
Alles gaat aan me voorbij
Geen vreugde, geen warmte voel ik hier
Het is…
Vol winteravondschem'ring ligt de laan
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.124 Vol winteravondschem'ring ligt de laan,
Een buis, de wand hier, ginds grijswit als krijt;
De tram, een blok van gelig schijnsel, rijdt
Tussen twee lichtrechthoeken af en aan;
Soms knapt, verwaaiend links, rechts van de baan,
Een bouquet van meteoren los en smijt
Blauwgroene sterren door de donkerheid,
Waarin plots'ling zilv'rige sprookjes…
In contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
499 ik zag je
met licht spelen
zette stralen stop
liet ze dan
weer gaan zonder
je te vervelen
je wilde ze
nawuiven maar
als je woof
doofde de straal
was er niets
meer van over
later probeerde
jij schaduw te
knippen in stukjes
die jij makkelijk
tot een mozaïek
zou kunnen schikken
alles ging goed
alleen in het opslaan
van de delen…
Nachtvlinder
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.840 Waar de kilte huist in zinder
wacht ‘n tere Zwarte Vlinder
tot hij, uit zijn cocon bevrijd,
kan gaan zweven naar de stilte
die vervloeit in d’ eeuwigheid
en het Koolwitje buigt trillend
haar vleugels in verslagen
als door de wind gedragen
zijn schaduw haar ontstijgt…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 ik heb het
laatste licht van
de aarde gevist
nog rest slechts
dwarrelend stof
zielloos
zonder energie
vorm gewist
de structuur
al lang vergeten
omdat leven
zonder ziel geen
herinneringen telt
in een context
zonder reflectie
ooit is ons de
ziel gegeven
kwamen essenties
in de stof
weer tot leven
die spiegelden
in wederzijds…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 De dichter is als een glimworm die de weg naar de donkere kamer niet kan vinden.…
Droomstad
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.720 De straten van Granada waar in 't donker
Gitaren gonzen en van 't lang gefluister
Van minnaars aan de traliën de duister
Nacht warm wordt, - gaan met graden naar 't geflonker
Van 't sterrenbeeld. En op de top wat wonk er
Rode lantaarn van het Alhambra? ruiste er
Wening uit rode muren?…
nog een keer
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.328 in het donkere bos
wuiven de bomen
zacht heen en weer
voorzichtig
valt een zonnestraal
door de takken
leidt het licht
bij vooruitzicht
de weg
nog een keer…
Die in het donker licht was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 Die in het donker
Licht was,
Licht is,
En zijn zal
Die klaar staat
Om mij te omarmen
Als ik aanspoel
Op het strand van
De eeuwigheid…
Licht liedeke
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.227 Ik vraag de grijze nevel niet,
en zing ik vaak een treurig lied,
toch vraag ik, dat de zonnegloed
bezielend iedereen begroet
en alle droefheid henenjaag.
Ik vraag niet aan de duistre nacht,
de demping aller vreugde en kracht;
ik vraag het licht en altijd 't licht
opdat in ieders aangezicht
de waarheid in heur schoonheid schijn'.
Zo zwart…
EVEN BUITEN
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
900 Het is donker, maar de overkant zie ik vanaf hier.
Mijn schoenen doe ik uit en ik woel door het zand.
Ik hoor het water klotsen tegen de waterkant.
Voorzichtig loop ik naar het water toe.
Ik trek mijn broek een stukje op en stap erin.
Het water is fris en koel,
Ik beweeg mijn tenen, dat geeft een fijn gevoel.…
Schaduw lachte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
515 ik zwaaide
tussen donker en licht
schaduw lachte
bewoog
gelijk mijn arm
weg uit zicht
stapelde
zwart van vele
nachten waken
waar wit in
steeds bewogen
worden niet kon slapen
ben ik de
regisseur van dit
naamloos horrorleven
of zijn actie en
reactie splinters van
een fragmenterend geven…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 En dan te bedenken dat ik eigenlijk bang in het donker ben,
sprak de man die de negerin beminde.…
Als het donker dreigt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.376 Schuil niet mijn kind
want onder de deken
wacht enkel nog meer duisternis
wees niet bang voor wezens
uit het land van de sluimer
waar schemering heerser is
het zijn slechts wat schimmen
die vanaf het zonlicht
de avond zijn binnengegleden
ze trekken uit de hemel
- voor hen die slapen gaan-
het nachtgordijn naar beneden
rust nu mijn…
december
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
4.478 laat mij de oude zwerver zijn die door de straten gaat zonder herinnering en voor de luiken voor de Febo sluiten daar nog even staan HEB MIJ NU LIEF VOOR LATER…
over licht en donker
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.348 mijn lach herbergt
de diepte van het zwart
verbloemt als het ware
de levenszijde van smart
mijn stem spreekt niet
van verloren eigenwaarde
immers hoe zijn de
verdorde wortels
van mijn bestaan
te begrijpen
wie is immers in staat
het eigen sterven te verstaan
of machteloos nieuw leven
te laten rijpen
ik grijp nog wel…
Januari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 Zware gedachten van eindejaarsnachten
liggen broeierig aan mijn voeten, in het dal
van koks en kopers.
De stad slaapt als een hond met kiespijn,
ligt te bibberen in haar eigen zweet,
mist hult haar in vochtige duisternis.
Wolken zinken als uitgetelde wolven,
klotsen krachteloos de bebouwde krater binnen.
De stofzuiger is voorbij, de kosmos…
Licht werk in het donker?
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.584 In Mook was 't donker als de nacht.
De mensen gingen klagen.
Vergeefs werd op het licht gewacht:
het wilde maar niet dagen.
Het leed, dat zo was toegebracht
werd slecht door hen verdragen,
want in hun stad had onverwacht
een dagdief toegeslagen.…
riet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
623 riet ruist langs de kant
blond boven donker water
dat onrustig klotst…