4357 resultaten.
Eeuwig feest
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
874 wachten op jou
daar aan die overkant
om jou
dan naar die tuin
van eeuwig feest te dragen.…
draagkracht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
610 draagkracht
erboven gegaan
niets langer dragen
kan niet verder dragen
verdragen
uit bundel "geen gemakkelijke zoektocht"
opgedragen aan de ggz-client
oktober 2005
isbn 90-809885-1-0…
geen titel
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.783 ik draag links
en ruk naar rechts
van hand naar hand
druppel vatbaar leven
op genadige aarde
hare majesteit heeft mij
niet mogen behagen
zij speldt mij niets op
ik draag mijn kruis
en ben mijn eigen koning
te rijk…
Adel
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.457 Zij eisen van ons, — want zij dragen een naam,
in 's lands kronijken van grote faam, —
dat we zinken voor hen op de knieen;
verwonderen doet hun ons spotgelach ,
ze dragen — ontwetend — hun naam van gezag,
als een ezel... relikwieên.…
We dragen lente
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
976 gelegen tussen madeliefjes
flirten we met de middagzon
en zien geen enkele schaduw
aan het hemelse plafond
we dragen de lente op onze handen
heel voorzichtig naar de zomer toe
dralend bij elk opbloeiend verschijnsel
want we zijn nog lang niet voorjaarsmoe…
ik draag jou mee
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
3.729 ik draag jou mee
ik draag jou mee
in veel te grote zakken
van een lentejas die ik nog steeds niet uit kan trekken
ik voel jou in mijn handen
wanneer mijn vingers dwalen
door de leegte van verzamelde herinneringen
van ogen, lippen
en een lach
gevangen in hen beiden
van puurheid en gevoel,
liefde
naakt ontvangen in een ziel
en 'k…
Ik draag je mee in mijn dromen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.371 van de straatlantaarn
laat zien dat de rimpeltjes
op je voorhoofd
zijn glad gestreken
je snurkt zachtjes
ik druk een kus op je wang
je mompelt iets
er welt een traan
in mijn ogen
dit moment vast kunnen houden
stil blijf ik kijken
een moment van geluk
en de wind fluistert
de glans van je gezicht
in mijn hart
mijn lief
en ik draag…
draag mijn liefde voort
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.762 je laatste woorden waren voor mij
ze vloeiden uit je ogen
alle kracht van lucht
was uit je lichaam weggezogen
geen schaduw rondom jou
in het licht ben je gegaan
met liefde in je ogen
kracht vanuit een traan
"laat mijn liefde in jou leven
en draag mijn liefde voort"
de woorden uit je ogen
ik heb ze allemaal gehoord
nu bouw ik nieuwe…
ik draag jouw gedachten
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
818 op mijn schoot
draag ik jouw gedachten
over thuisvoelen, dromen
van eeuwige zachtheid
en inmens verwachten
als mijn hand
jouw haren streelt
langzaam en voorspelbaar
zie ik je gaaf gezicht
die met een lach
mijn beweging deelt
en je zwaarte even oplicht
ik raak je wangen
in een strelend gebaar
voor even zijn ze ontspannen
althans…
Vele handen dragen
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
956 hand, mijn hand
vele handen
ze kunnen iets bereiken
handen bij elkaar
bouwen rotsvast
beschermende dijken
een open hand
zaait bloemenvreugde
tussen ’t weidegras
schenkt een zomer
wenkt glanslibellen
naar een grijs moeras
een verzameling
van gestapelde stenen
wordt een steunpilaar
jouw hand, mijn hand
vele handen
ze dragen…
Wij dragen 't zijn
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
580 Wij dragen ’t zijn in broze vaten,
want wie we zijn, we weten ’t niet.…
Draag jij mijn tranen dan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Zwaar geworden is
Door de lasten
Die alleen nog
Maar verzwaard
Werden door de
Jaren
Onhuilbare tranen
Die zich ophopen
Achter de kassen
Van mijn ogen -
Een ding wil ik
Je vragen, als het
Me lukt om mijn
Last te verlichten
Door de tranen
Die van beton
Lijken te zijn
Te verzachten en
Ze eindelijk te
Laten gaan,
Draag…
onze rugzak dragen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 nemen
Ze denken te veel aan de fouten van het verleden
In plaats om van onze fouten te leren
Proberen ze gevoelens te weren
Ik geloof dat er ergens op deze aarde
Zeker wel iemand is met wie ik samen onze rugzak kan dragen…
VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.193 meer zeggen hoe zeer het je speet
Dat alle ellende
Die jij hier ooit kende
Je adem afsneed
En machteloos maakte
En veel te diep raakte
Het leven is wreed
Nu ben je verdwenen op zoek naar een licht
Waarop je in wanhoop je hoop hebt gericht
Een sprong uit het leven
Dat jou niets kon geven
Je bent nu gezwicht
Een last niet te dragen…
De dagen dragen nachten
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
714 de dagen dragen alleen nog nachten
en ik zie geen ommekeer…
gebed kan het verdriet verzachten
al zit ik het liefst in stil geween.…
De DAGEN DRAGEN NACHTEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
594 de dagen dragen alleen nog nachten
en ver vooruit zie ik geen ommekeer
gebed kan het verdriet verzachten
al zit ik het liefst in een stil geween
nog bind ik mij aan herinneringen
die moeizaam zwerven door mijn hart
van mooie dagen die te vlug vergingen
en nu lange uren vullen vol van smart
de pijn die niet wil verzwinden
schrijf ik in droeve…
[ Ik draag graag bloemen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Ik draag graag bloemen,
ruw, stekelig, maakt niet uit --
ik wil ze bloeden.…
[ We dragen hem weg ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 We dragen hem weg,
het gaat moeizaam, hij is zwaar --
met zijn fantoombeen.…
Ik draag mijn lot als man
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 Ik draag mijn lot als man
Zolang ik leef en zolang ik kan
Elke dag is een strijd
Ik kom er nooit meer overheen
Al slijt verdriet met de tijd
Pijn slijt nooit
Om te overleven
Kun je niets anders dan verder gaan met je leven…
Ik draag je in gedachten mee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
707 In de luwte van mijn
eigen, diepe wereld, draag ik je teder en veilig in gedachten mee.…
Wat de aarde blijft dragen
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
7 Je voelt hoe de aarde stil blijft dragen wat blijft liggen,
een lichte druk die rimpelt door de open ruimte.
Niemand vraagt om harde oordelen of grote woorden,
alleen de blik die ziet wat achteloos is neergezet.
De wind beweegt langs bladeren en lege flessen,
en even raakt de wanorde je dieper dan je wilt.…
De stilte die we dragen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
9 Je hoort de stilte fluisteren,
woorden die nooit meer worden gezegd.
Men wil er gewoon niet naar luisteren,
ze smaken als een boterham die niet is belegd.
Echter diep van binnen,
wegen ze als een blok van goud.
Want zij vormen de zinnen,
die je begeleiden van jong naar oud.
Ze bevatten vaak onbeschrijfelijke pijn,
van dingen die voor…
Lichtpuntje
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
683 magistraal
hoe de liefde
in duisternis
kan dragen…
klokkenslagen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
693 de klokkenslagen
van het Berchmanianum
dragen de avond…
Kunstweb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 In het museum waait de wind overal
vandaan, overal heen, zoals wij bezoekers
uit heel de wereld komen en gaan
Wij dragen een cultuurweb, voeden het
met de collecties van de musea
die groter zijn dan hun gebouwen
Wij dragen de kunst
met ons mee, ze is groter dan wij
groter dan onze tijd en verblijfplaats
Wij dragen de kunst
uit, de geschiedenis…
Rokjesdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 Mijn bril zet ik op voor
het fenomeen dat door
de lentezon verleide vrouwen
de wereld laten aanschouwen,
zich bloot gevend boven de knieën
daarmee prikkelend de fantasieën,
want met het verhogen van de temperatuur
stijgt de zoom, waardoor moeder natuur
ons toont wat gebleekt was in de winter,
nu hunkert naar pigment
en bijna elke jonge…
Waar takken ademen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
759 Takken vol adem
zonlicht glanst op oude schors
stilte draagt het goud
Langzaam opent de
boom zijn takken, elk blad vangt het
licht dat vloeiend door de lucht glijdt. In de gedempte
schors voel ik de stilte van eeuwen, een zekerheid die in mij weerklinkt.
Diepe wortels zoeken
hun weg door donkere aarde, houden
me vast als de wereld beweegt…
kwijt
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
670 Wat wil ik bouwen,
Hoe krijg ik de balans,
van strakke muren,
die dragen en beschermen.
Standvastig wil ik zijn.
Puur in alles wat ik doe.
Weten wat ik wil,
Dragen wat ik kan.
Delen wie ik ben.
Ik kijk in de spiegel
van verwarring.
zoekend.…
voorbij de pijngrens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 draag elke traan
op handen
kus het licht
voorbij de pijngrens
roep mij niet mijn lief
denk mijn naam
denk aan hoe onzeker
hoe dwars ik was
dat ik van je hield
met alles wat ik had
draag elke traan
voorbij de pijngrens
kus het licht…
senryu 17
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.472 ook in mijn dromen
verricht ik geen heldendaad
en draag ik sokken…