240 resultaten.
de dag
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.185 Langzaam open je je ogen
vangt een glimp op van de zon die schijnt
Weer een nieuwe ochtend
een ochtend die gelukkig verdwijnt
Vertwijfeld begin je de nieuwe dag
je weet niet wat die brengen zal
Misschien een lach
misschien een diepe val
Uren zijn verstreken
een leegte in je hoofd
minuten die uren leken
van je gevoel beroofd
De zon…
je blotevoetenman uit zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 ik zag je
in het niets
woorden dansten geesten
als spoken die fataal
mijn lot beleefden
nu ben ik hier
de zon is vreemd
wolken niet geéigend
rotsen zijn de horizon
die nu mijn heden schrijven
ik dwaal daar in
de hoop een glimp
van je te zien maar weet
de afstand tussen beiden
meet weer veel te kort misschien
ik wil je kussen…
Hij laat zich niet gaan
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.229 Ik zag in zijn ooghoek
heel even de glimp van een traan
Maar nee... ik zal me wel vergist hebben,
Hij..hij laat zich nooit gaan
Zijn harde trekken
en scherpe woorden
Wisten..voordat ik het zelf wist
mijn liefde voor hem te vermoorden
Toen ik hem vertelde
dat ik definitief zou gaan
had hij gezegd 'rot maar op dan'
en had verder niets…
Pijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
829 Je kent me door en door
en in de nacht zie ik je
- al is het in een glimp -
opdoemen uit de mist.
Contour van je gezicht.
Ik kan je tekenen zien en
horen, naast je voelen
ga ik je bijna waarderen.
Jij vijand van mijn leven,
omarm mij als een vriend.…
onbetaalde overuren
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
576 En als ik, na een slechte nacht
de vuilnis buiten zet
Glibbert een glimp zwarte kat
en stampt een leger weg.…
LAIS CCLXXV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Het licht is jurk, glijdende zijde daar
waar haar oker zich onthult: huid, gebaar
van haar, één glimp ervan geeft het bescheid.
Het laat zich door haar leden leiden, scheidt
hemel van aarde, water van hel, vuurt
de tongen aan van elk bestaan: waarheid,
kilte in klaarte, het spreekt tot het duurt.…
Moments in Love
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 In de reflectie van het schemerdonker
verscheen er niets - alleen zijn geestesoog
dat schouwde in het donker
van de schemer
hij keek en zag toen zijn
weerspiegeling
als ware die niet van
dezelfde man
maar van een ander - er doemde
een glimp
van een triomf na een intieme
roes
tiramisu was het die hem
bezat
omhooggestuwd tot eros…
Andere kant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 doen
Ze konden alle hoeken en kanten
van de kamer zien,
stonden eerst gevangen
achter de tafel
Misschien houden zij
van boeken en planten
waar ze nu staan
Hoe kon hij die ze maakte
bedenken wat ze allemaal zagen,
Hij die mij maakte,
hoe ik verzinnen, schrijven, beminnen, het leven leven,
waarbinnen die vragen
Beetje bij beetje een glimp…
Kuddedieren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
979 In de tijd waarin we nu leven
Is het gros van de gemeenschap
Een kuddedier dat graast
Van het kale dorre gras
Slechts een enkeling verlaat de kudde
En vindt in een kleine hoek in het weiland
Een ongeschonden graspol die schittert in het zonlicht
Degenen die verkiezen om in de menigte te blijven
Krijgen niet de kans om een glimp op te…
vrij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
855 wees kalm, ik voel jouw gedachten wel aan
men noemt mij een malloot , een vagebond, een paljas
allen verdragen mij geduldig, allen en een glimp
ging verloren, maar door demonen gedreven bespeurde ik
als echtheid wat ik uit mijn fantasie al wist
wat de vrouw terugvoer tot reisgenoot
wij namen geschenken mee
en ik gaf je de naam van één of…
moederhart
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
2.715 tot jij mij plots verstoot
heel hard en koud:
weg is ons leven saam
geen glimp nog van jou,
helemaal niets.
rest mij alleen nog pijn en verdriet.
hopen is al wat ik nu kan
ooit komt het toch wel goed?
jij bent mijn kind
mijn vlees en bloed.
dag en nacht ben je in mijn gedachten.
boos ben ik en ik wil je verachten.…
Aubade - Claire Obscure
netgedicht
4.8 met 59 stemmen
1.643 De dubbele roos verbrak haar spiegelbeeld
waar eerder een glimp van verlangen verscheen,
handen minzaam haar lippen beroerden.…
Regenlied
netgedicht
4.8 met 60 stemmen
1.489 dat je nog sliep
toen ik je eenzaam zocht
je naam steeds riep
in stilte,
tegen mijn tranen vocht
maar toch, ik vond jou niet
zoveel is er verzwegen
zoveel niet gezegd
de woorden moet ik wegen
ze zijn op
gouden schalen gelegd
en niemand spreekt ze tegen
ik dacht dat je nog sliep
maar kwam je
nooit meer tegen
soms vang ik nog een glimp…
Lijnen van leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 het voelt
nooit alleen
er is altijd wel een
glimp van een lach
de verstolen blik
die zonder te spreken
zijn warmte komt geven
in een samen moment
vaak onbekend
maar in weten
kruisen lijnen van
leven elkaar overal
is de hand
op het hart het
tijdloze teken
dat alles nog klopt
wij delen de velen
die naast ons staan
ons verschijnen…
Met lange armen
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
796 ik voelde
hoe je blik
langs mijn
gezicht gleed
in het proberen
een glimp van de
corona argwaan
op te lichten
voor even
een doorkijkje
naar het leven
van voor deze tijd
bevrijd van
angst elkaar te
raken en dan de
ander ziek te maken
totdat je lach
me warmde en mij
met lange armen weer
knuffelde als toen
in gouden
momenten…
in bijna bewogen gordijnen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
960 bijna bewogen gordijnen
weet je daar thuis
in mogelijk verschijnen
je bent mysterie
kijk naar je raam
zie niets bewegen
lees wel je naam
je licht in het donker
een schaduw te veel
is even een domper
dacht je alleen
je rust in het ochtend-
ontwakende huis
groeit zacht met de zon
in een vogel die fluit
ik ken je magie in
een glimp…
Verdrongen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
643 Weet je dan echt niets meer
van het leven dat wij deelden
geen glimp van herinnering
de weg die jij elke nacht
opnieuw zoekt tussen dromen
zegt jou dat dan helemaal niets
misschien wil jij het niet meer weten
klamp jij je vast aan de dagen
die jou zekerheid geven in bestaan
en durf jij niet meer bij jouw
gevoel te komen
ver weggeborgen…
Verdrongen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
930 Weet je dan echt niets meer
van het leven dat wij deelden
geen glimp van herinnering
de weg die jij elke nacht
opnieuw zoekt tussen dromen
zegt jou dat dan helemaal niets
misschien wil jij het niet meer weten
klamp jij je vast aan de dagen
die jou zekerheid geven in bestaan
en durf jij niet meer bij jouw
gevoel te komen
ver weggeborgen…
Geleend licht
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
953 Hoe later het uur, hoe breder de deken
en hoe talrijker de beelden die spreken
van een glimp van zijn, een tel in 't leven
van een mij, een jou, een hem of haar verweven
in een keten van kristallen kralen
die hun pracht niet danken aan het eigen pralen
maar aan het blootgaan voor een hemelschicht
die onze staat vereeuwigt: het geleende licht…
Air
gedicht
2.3 met 134 stemmen
55.011 die mij doen klimmen en dalen
op de lange reis over zeven continenten van jouw lijf
het is een soort vliegen op witte wolken
van jouw lijf en het is en het is jouw zijn
want niet is het vliegen dit vliegen
niet is het mij zijn dit heel zijn
het is mij zijn en jou zijn en zon zijn
---------------------------------------------
uit: 'Het glimpen…
Verliefdheid?
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.584 Ik probeer een glimp van je blik op te vangen..
Heb jij dat ook?
Heerlijk als dat lukt..
Heb jij dat ook?
Dolgelukkig en tevreden als je mij een knuffel komt geven..
Heb jij dat ook?
Het niet durven te vragen..
Heb jij dat ook?
Bang jou weg te jagen..
Heb jij dat ook?
Mijn gedachten gaan zo maar door..
Heb jij dat ook?…
verwarm de pijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
681 verlicht de pijn met zachte handen
die langzaam gedachten verlichten
dat eenzaam gevoel verdichten
want soms doet kou de huid verbranden
wel duizend ogen gingen voorbij
slechts terloops een glimp verliezend
twee ogen, ze bleven onvindbaar
misschien wel verloren voorgoed
verwarm mijn pijn met zachte handen
die strelend gedachten verlichten…
Harde bankjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Harde bankjes geven een glimp van 't ultieme:
daar liefde te voelen, er zijn met je lief,
je vergaat van de dorst en ze biedt je niets aan,
maar gewoon bij elkaar zijn, dat is het sublieme.…
Het stoffige zilverglas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
127 De gezichten in het glas
waren ooit van vlees en bloed
een jonge man met vrome ogen
een moeder die zacht zong
nu zijn ze opgelost
in het kille kwikzilver van de tijd
hij schraapt de achterkant
van de spiegel kaal
in de hoop een glimp
van zijn eigen jeugd op te graven
maar hij vindt slechts
het stof van een mislukt bestaan
zijn vingers…
Icoon
gedicht
3.1 met 11 stemmen
14.027 Zij openbaarde mij een glimp van
heiligheid, mijn afgeleefde kleren
gingen glanzen in het eigeel licht
dat zich uit alle hoeken repte
de barsten in mijn kop en leden
beelden, mijn wonden werden vlees.
--------------------------------
uit: 'Bij Verstek', 2002.…
Haar tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 Soms denkt ze
aan vroeger, verdwijnt
in zichzelf
op haar lippen verschijnt
een glimp
van een glimlach,
dan trekt het weer weg
en lijkt ze verstard
als iemand zegt:
“mevrouw, wilt u thee?”
Ze denkt slechts
in koffie, thee of etenstijd,
dan staat ze op,
was het geen bedtijd?…
In Zwijgzame Liefde
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
483 naar verzadigde waarheden
dolend, achter maanstralen aan
bestudeer ik mijn gedachten
in zwijgzame liefde
lijken bomen op onvolmaakte mensen
diepgeworteld in eigen grond
als orakels van onbuigzaamheid
grijpend naar de hemel
telkens maar in beweging en
vol van verandering
nimmer stil te houden
met tendens van eeuwig voorwaarts
en in een glimp…
Op de korrel
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
880 Het universum is gigantisch groot
De weidse ruimte laat zich nauwelijks meten
De aarde is, je zou het haast vergeten
Niet veel meer dan een kruimel in haar schoot
En op die korrel maakt de mens zich druk
Om voetbal, om carrière of geluk…
een glimlach liet je achter
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.417 waardigheid en luister
je wassen handen gevouwen op het laken geel
verstilde glimlach, de eeuwigheid nu je deel
je glimlachte toen de Engel Gods je kwam halen
in je geest begon het licht steeds feller te stralen
je richtte je op en verliet het bed
vergezeld door onze liefde en smekend gebed
lichtvoetig sprankelend in het gouden Licht
een glimp…
Stap voor stap
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.228 Langzaam loop ik, stap voor stap
naar het einde van de weg
Tot ik een glimp kan zien van de horizon
Die uitnodigend naar me lacht
Me roept, me wenkt
En ik loop verder, stap voor stap
Daar, waar de stilte me omhelst
als een deken van fluweel
Waar de vrijheid mijn zorgen verjaagt
en me een zee van zonnestralen schenkt
Daar zal ik heengaan…