3975 resultaten.
Een tweede huid
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
531 je bent gekleed
door de natuur
een tweede huid is overbodig
de roze sluier
van de ochtendzon
bedauwd met parels licht
bedekt de helft
van je gezicht dat
stralend naar mij kijkt
je vlijt
je warme lichaam in
een groet tegen mij aan
met een kus
verlaten we de nacht
op weg naar een paradijselijke dag…
Kruipen in de huid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
619 Op de grens van
Zin en waanzin
Is de gekte
In mij gekropen,
Onherkenbare gedaanten
Met mij onbekende namen
Nemen bezit van die
Ik was, ben, en zijn zal
- Mijn naam is legioen, -
Resoneert in de krochten
Van mijn brein, woorden van
Een acteur die moeiteloos
Van rol verandert om
De mens te kunnen spelen
Die kennelijk ook in…
dicht op de huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 in deze stille kamer
voel ik dicht op mijn
naar binnen gekeerde huid
de rauwe schurende bodem
van het bestaan
het verlammende vuur
dat onstilbaar verslinden wil
ik voel het breken
na de barst en toch
stroomt het weten
het diepe weten
van het verlangen
naar de vloeiende hapering
van tere messcherpe woorden…
Dicht op mijn huid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 Mijn gedachten, ze verdwalen
kijk, ik loop een eindje met me mee
en merk hoe ik dicht op mijn huid
steeds verder weg dool
mijn gehoor verzwakt
waar mijn stem steeds luider
en luider wordt
ik versta mij niet
dus maan ik mij tot stilte
maar de stilte is niet niets
die geef ik door aan mij
ik doe een stapje terug
waar ik de nooit…
nieuwe huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
633 na kou en afscheid nemen
was de huid gestroopt en afgedaan
niet meer beroerd of aangeraakt
koude pijn wordt snel geboren
nu, niet veel later in de tijd
is zachte warmte teruggekomen
van baby-alpaca de trui
strelend over naakte borsten…
dicht op de huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 kind
naar een luchtspiegeling
de hemel een verdampte koepel
verschroeide verlangens
in stolpen bewaard
gemangeld laveren ze tussen
de vervlochten grondtonen
van wanhoop en weemoed
ze klauteren op rotsig niemandsland
de duisternis kruipt met hen mee
alle ruwe kanten op
moeder wijst naar de blauwe bergen
de nacht zit dicht op de huid…
Een huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 houdbaar ongeacht de strijd
het moest zo zijn dat wij als
reizigers die de glans van
toeval deed verbleken, een
oceaan van onvoorspelbaarheid
uit haar wakend oog welt een traan
als liefdevolle bezinning van
wederkerigheid, daar ligt de kiem
van schoonheid, een dialoog die wij
tot wilsgebied hebben verklaard
er was toen alleen de huid…
In de huid van de dag?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 troebel
in een populistisch contrast,elk
detail moet kritisch of in tegenwaarde
worden getoetst in een wisselend
decor of religie die de dichters
pallet buiten alle schijn verdiept,
verwerpt de grenzen in de diaspora
van de versluierde realiteit, een
verbijsterende ontdekking door
de werkelijkheid aangescherpt
in de natuurlijke huid…
Dicht op de huid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Ik nam je
op mijn schoot
vlak na dat je was gekomen
door bloed en bloot
zag ik voor het eerst
je gezicht
op het moment
dat mijn adem
werd ontnomen
heb jij je opgericht
ik nam je
op mijn schoot
bij de geboorte van je dood
door bloed en bloot
zie ik voor het laatst
je gezicht
op het moment
dat jouw adem
werd ontnomen…
Muren van huid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 Een dakloze ben ik
In 't diepst van
Mijn gedachten
Ben niet
Van hout of steen
Maar van mezelf
Vervreemd
Muren van huid
Staan overeind
Maar dakloos blijf ik
In 't diepst
Van mijn gedachten
Ben zonder huis,
Ben zonder dak -
Slechts in woorden
Woon ik nog,
Alleen de taal
Verleent mij nog
Onderdak…
je vingers op mijn huid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
751 ik voel je vingers
op mijn huid in het
passeren van oneffenheden
ze masseren die er uit
in lange lome halen
je ontlokt me de verhalen
die verborgen zijn
opent zo de lijn tot
spreken omdat ze onderhuids
mijn harmonie verbreken
ik wilde ze vergeten
niets meer van hun
pijnen weten om
vandaag te kunnen leven
zonder die herinnering…
Huid van mijn ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 In de vijver warm ik mij aan de zon
als een prins om te kussen
een meisje danst waterlelies
om mij heen, haar spiegeljurk
raakt mij even aan
Bogen haar lippen maar naar mij
om het zout van mijn huid te likken
en de huid van mijn ziel
dan vloog ik tovervlinders
tot in haar tenen, zalfde en kroonde
ik haar, wentelde ik me in haar –…
ik kroop eens in de huid
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
592 Ik kroop eens in de huid
van een doorgaand puber leven
boven alle twijfel verheven
wilde ik er na één dag al terug uit
was me dat schudden en beven
al die drukte en voorbedachte leugens
waanzin, idioten met flitsgeheugens
pubers die flirten met het helse leven
ik stond op en blies de grote fluit
de stoom verliet mijn zere oren...…
jouw huid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
778 ik verplaats me in de
parels die schitteren
in de kruising van je
lendenen, mijn vingers
toveren kreetjes die zacht
gesmoord het ritme bepalen
van mijn hand, kus me
kus me waar de nacht
is ingedaald en gedaanten
me omsluiten daar het duister
hun domein van de waarheid is
kus me liefste, laten we
het spel voortzetten - nu
kan het nog…
op je naakte huid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.011 ik wil het leer zijn
op je naakte huid
je ademen in poriën
voelen wat er in je schuilt
je koos voor zwart
het zachte roze-rood
verpakt in sensuele plooien
uitdagend maakte je me hard
ik ken je pijn
de drempels tot genieten
je opende ik stelde uit
tot alle gênes je verlieten
je kuste lust in
passioneel bewegen
ik hitste op gaf je…
alleen de huid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 ze verloor de
wijsheid van
haar lichaam
beweegt
langzamer
dan een oude
bemoste steen
ziet iemand
verder dan
haar verweerde huid…
ontblote huid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.695 ontblote huid
wijst vingers
de fluwelen weg
een strelen
dat aan velen
is ontzegd
voelt hoe zinnen
wolken in het
onderhuids vertolken
de strofe
zonder woorden
is het hoogtepunt
begrijpen
is alleen
diepzinnigen gegund…
ik streel je huid
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.486 ik streel je huid
maar het liefst
wil ik strelen
wie je bent
wat je denkt
de blik die je
me schenkt
ik proef je in
de geur van hooi
maak je mooi
en geef ons
weer momenten
ter herinnering
in je tranen
zie ik je verdriet
ik wil die pijn ook
voelen en delen
zodat liefde alles
weer kan helen
het is mooi
te leven
in jouw…
Krassen op de huid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 dit kind is een boek, boordevol gebreken
waar je niet toekomt aan een nieuwe zin
wat vooruitgang betreft is er geen begin
er wordt zelden naar de inhoud gekeken
soms leg je het weg en stof het later af
want ook zijn overslag vraagt om contact
ook al heeft hij veel krassen en is beplakt
niet elk woord van hem is een zware straf
toch hoort…
GAVE HUID
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Heer Bommel toont zich
in zijn vroege bekendheid
vaak doodgemoedereerd
zonder enige kleding
op Bommelstein
zit hij genoegzaam in een stoel
rookt vol genot zijn lange pijp
die blote bruine berenvacht
mag wie dan ook zien
een sprong in het water
kent geen zwembroek
Olivier Berendinus
wordt ouder en kuiser
draagt meestal een open jas…
De zielsinfo van je huid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik wilde
je aankijken
maar je had
geen gezicht
wel een prettig
bekende stem
die pittig
binnenkwam
alsof je de
lippen net
keurig strak
had gestift
er was geen
beeld maar
wel geluid
ik miste
de zielsinfo
van je huid
een bijzonder
fenomeen dat
als het er niet
was meteen als
irritante pijn
gemist werd
alsof er tal van
dimensies…
[ Mijn huid is gekleed ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Mijn huid is gekleed
in een stromend regennet:
een haakwerk dat leeft.…
De lagen van de huid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 In de omheining van de zaal
achter gesloten deuren
wacht een terracotta soldaatje
op de aanval van de leider.
De windstilte in het kleine hart
het blauwe licht van de dag
het ruisen van de regen
verdwijnen in het angstravijn.
De boze reus overschreeuwt
de blaren het bloed de pijn
van het breekbare soldaatje
met de tere kinderhuid.…
TERE HUID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.246 Een klein sierlijk huis
omsluit de gastenslaapkamer
van een koninklijk paleis
biedt onderdak aan
een zwerversmeisje
dat te ruste wordt gelegd
op een meer dan manshoge
stapel dikke matrassen
de jonge vrouw woelt klaarwakker
kreunt heel de nacht door
haar kwellende slaapplaats
schommelt heen en weer
luid kermend klaagt ze
bij…
In een teerdere huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
266 Op vakantie, in een tent
..onze warmte
of onder lage dakbalken
en op het vloerkleed
thuis, in de tuin
..onze lippen
onder een groot scherm
en in een omslagdoek
tijdens de oversteek
..onze loomheid
om iets lekkers te halen
en naar de wc te gaan
vertrouwd, tijdloos
..onze liefde
nog steeds en voor altijd
jong, in een teerdere huid…
Onder de huid van de lente
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
370 Goud op kale tak
tegen strakke blauwe lucht
de lente ontwaakt
Het jonge groen breekt trillend door de aarde,
een explosie van kleur die zachtjes naar me roept.
Wat voor een ander slechts het einde van de winter is,
is voor mij een stormloop van beloftes en van licht.
Ik voel de spanning in de knoppen van de esdoorn,
hoor hoe de sapstroom…
Vreemde huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
336 Tederheid is iets geworden
dat snijdt waar ik geen huid heb.
Ik schop de dekens weg,
zoek koelte,
staar naar het plafond
waar een barst loopt
die ik al weken volg.
Jij kijkt naar mij
vanuit een afstand
die in dit bed is ontstaan.
Boven de deur
hangt een babyfoto achter glas.…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 De aarde stampt onder tienduizend voeten,
een ritme van huid, stof en herinnering.
Hun bloed is de klok die vandaag nog slaat,
hun bloed heft de speren in de nacht.
Geen boek bouwt een brug naar gisteren.
De wind brengt de dromen, rauw en ongetemd.…
mens
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
710 hier sta ik in mijn rozerode huid.
ik weet niet waar ik kijken moet.
moet ik straks voor- of achteruit
en hoe moet ‘t als je iemand groet?
in m’n hand houd ik een tweede huid:
een kloek en dapper leeuwenpak.
als dat me helemaal omsluit
voel ik me meer op m’n gemak.…
Gedicht
poëzie
4.7 met 3 stemmen
3.680 Duizend duizelkussen tuimelen
omarmen sluit knelgespand
perst lenden
blikken trillen
wimpers sluitstenen hangen brand verlangen
geluiden fluiten huid suist
sellen wereldvreemde werelden
zoengloed hong goed dood
over lijven
------------------------------------------
uit: Nagelaten gedichten (1928)…