186 resultaten.
Andere wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Ik zak een bewustzijnsniveau,
Kom in de onderste laag
Van mijn gedachten,
Van mijn oergevoel terecht,
En alles dat ik tegenkom
Voel ik tot in mijn synapsspleet
Waar neurotransmitters hun werk doen -
Beelden vervagen en verschijnen
In seconden hooguit, ik val, ik val
Tot in de diepste kloof
Van deze anderhalve kilo eiwit,
Kabels…
Het paradijselijke van ooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
462 paradijselijke van ooit hadden bereikt
ik voelde mij de schepper van elementen
zonder te denken aan de mensen om me heen
zag de confrontatie van generaties leven
met rode lava in lagen hete as en steen
nooit laat ik meer de spanning groeien
tot een furieus fataal moment
ongebroken ben ik bijna uitgedoofd
maar leef nog vurig in iedere kloof…
De wereld lijkt een weduwe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
614 Steeds zwarter
en moet grondig gestofzuigd
of liever keurig gestoomd
tot in de kleinste kloof, stof.
Weg te halen.
Donker en enge spinnenkop.
Pinnige vrouw.
Kreng en kribbig.
Bolvormig om spinrag
met een lange stok
weg te halen.
Griezelig. Een donkere bladzijde
niet meer om te draaien.
Uitscheuren en weggooien.…
De vorm van de vloed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
423 Traag en breed door vlak land,
dan weer wild, schuimend
door een nauwe kloof.
Het draagt de bladeren, de boot, de tijd.
De stroom kantelt,
is nergens thuis
en overal tegelijk.
Het botst,
het splitst,
voegt zich weer samen,
vloeibaar, ongetemd en eindeloos rijk.
Je kunt het water niet bezitten,
je kunt er enkel middenin gaan staan.…
Allerlaatste golf .....
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.450 strepen lippen loze
lijnen, stom staren ogen
in het verschiet, waar net
boven de laatste golf
ochtendrood verschijnt
zachte stralen klimmen
omhoog, zoeken een licht
spoor, driftig sluit ik beide
ogen, kijk naar binnen,
strand op waarheid,
ongelogen, drijft de laatste
boei met een brede grijns
op haar zwart gelaat naar
de laatste kloof…
chimère
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
593 ontvlucht de kloof,
al lijkt die afgesloten,
de draken slapen doof
hun koppen op de poten.
ontken de doornen en de keien.
als een leeg papier wacht aan het eind
de ultieme vrijheid.
als de chimère is gebroken
blijft de vraag onuitgesproken
wie jouw weg met rozen zal plaveien…
de erfenis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
788 ongekende hoogte of een goot
beladen tafels, soms genadebrood
beschuit met muisjes, dan weer galgenmalen
ik heb mijn stad zien lijden en zien beven
na weer een aanslag op haar warme hart
dan oogde zij vaak somber en verward
maar steeds had zij de wil tot overleven
ik zie mijn stad verbleken en verkleuren
een vredig beekdal wordt een brede kloof…
Eenzaamheid
poëzie
3.2 met 4 stemmen
5.952 Nooit kan een hart een ander overwinnen;
Van lief tot minnaar en van mens tot mens
Kunnen wij nooit geheel volmaakt beminnen;
Er is altijd een kloof, een grens.
't Is niet eens zeker dat de dood verenen
Kan wat het leven onmeedogend scheidt,
En er bestaat niet, van Parijs tot Wenen,
Een koffiehuis 'In de Eenzaamheid'!…
Schisma*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.751 In stilte bid ik zonder vroom te wezen
en scheidt ons nu een wijde, diepe kloof,
het schisma wekt slechts pijnlijk ongeloof,
want wat hebben wij van elkaar te vrezen?
Word ik - als overbrugging - oud en doof,
hoop blijft in jouw blik verzoening te lezen.…
Kunst heeft fantasie nodig.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
604 Ze wordt steeds maar zwarter
en moet grondig gestofzuigd
of liever keurig gestoomd
tot in de kleinste kloof, stof.
Weg te halen.
Donker en enge spinnenkop.
Pinnige vrouw.
Kreng en kribbig.
Stof voor de ragebol.
Bolvormig om spinrag
met een lange stok
weg te halen.
Griezelig.…
horizondimmer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
328 Ik zag hem ijl hangen
aan de bergrand
vingertoppen
naar een stijlbreuk tasten
want
geen diepe kloof
die generatie
waar niks valt
te slaan met bruggen.
Zou hij
de muziek horen in de kamers naast zijn hart
kon hij
in en op de maat
adem halen
zonder doktersrecept voor ritmegevoel.…
De Duivelskloof
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
806 Het was klam en kil in de smalle kloof
bizar gevormde rotsen keken ons aan
dreigend overhangend met alle gewicht
boven ons hoofd zat een grote rotskei
onzeker klem tussen twee rotswanden
Moeizaam klommen en daalden we
tussen gigantische her en der naast
en op elkaar neergekwakte rotsblokken
op de meest onmogelijke plaatsen
groeiden grillige…
Prik
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.003 Meet de zwijgende kloof
Waar span ik een hangbrug?
Wilde wenkende gebaren.
Kom mama.
Ha de vervloekte boer die voren in het vel ploegt.
Het besef smaakt taai.
Dus at ik vandaag oude korsten
De muil lost ze op in haar helend speeksel.
Alweer afgerekend met een sluimerkramp.…
Numquam
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.024 de spreukentegels in mijn hoofd
Niet meer kan lezen
Opgesloten in mezelf
Zoek ik naar de muren van vrijheid
Om zonder een woord te zeggen
Te vluchten voor haat en ergernis
Zonder einde, geen begin
Stortend in de afgrond der teleurstelling
Zolang ik cirkels blijf lopen
Om mijn vragen heen
De gelijkenis tussen haat en liefde
Zal de kloof…
Babel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.226 (bij de dood van Theo van Gogh)
de wijde wereld praat met vele monden
een vreemde kun je zelden slechts verstaan
de jood is doof voor de mohammedaan
de laatste zal een christen nooit doorgronden
de toren wist een brede kloof te slaan
het steile pad werd door geen mens gevonden
de nevel heeft de dolenden verslonden
en nectar smaakt naar gal…
Woordloos gesprek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
502 Zijn ogen waren niet te zien
De zwarte klep diep naar omlaag
gaf schaduw en bracht afstand aan
Een kloof die niet meer viel te peilen
en onbekendheid liet bestaan
Zijn ziel was langzaam rauwgeschuurd
Elk woord etste een nieuwe groef
Was als azijn in open wond
Na lange jaren van miskenning
kwam geen klank meer uit zijn mond
De drukte in…
luchtige liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 elkaar op afstand
heel dichtbij kunt halen
voel de kus glimlachen
die het gezicht warmt
als muziek in de oren
de armen in omhelzing
als een stem die fluistert
veeg je tranen maar weg
want ik ben jouw thuis
ervaar de sprankeling
van de regen van kusjes
met handenvol gegooid
die de ogen dansen laten
als walsen zij met liefde
de kloof…
tegenspraak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 vertrouwen en veiligheid
voelt zich daar niet geborgd
kan hij zeggen wat hij vindt
zonder vrees voor het gevolg
misschien ja
is hij soms te onbehouwen
klopt hij de verkeerde deur
bezigt hij niet de juiste taal
maar maak en houdt ruimte
in de tunnel van eigen gelijk
voor de eigenwijze vensters
die enkel een brug beogen
waar anders een kloof…
Noodlot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
790 Een lichtkegel splijt het gewelf
Een waaier van pijlen
Dan dekt de damp het azuur af
Zwelt in een dalende kolk
Langs de rotswand, een steenlawine
Het veulen valt
Het noodlot beslist
In een halve cirkel het volk dat spot
De dwerg rolt in een kloof van mist
Geen klif kan hem redden
Voor de kreet is zijn tong te lam
De grond nadert niet…
bewust en eerder lievere plicht
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
2.329 weten
dat het tijd is hoe laat het is
dat het jeukt tegenwoordig
altijd en overal ben ik tegenwoordig
op een afstandje van mezelf, de achtste
de lange lengtes grijpen overal
met de liefde als voor de oeroceaan
ze strekken zich tussen de lakens
en onder je voeten voor hetgene
dat nog zal komen in het eelt geëtst
incluis het regresseren een kloof…
Misbruik
gedicht
3.7 met 15 stemmen
4.753 Met de pen roer ik mijn koffie
met de schaar krab ik mijn kop
met een mouw veeg ik mijn snot weg
dweil met mijn sok een melkvlek op
Mijn nagel drukt in ’t tafelblad
een diepe kloof groeit daar gestaag
woorden weeg ik met het vreten
dat retour komt uit mijn maag
Met mijn tanden bijt ik splinters
uit de poten van mijn stoel
uit mijn tenen…
De Twee Koningskinderen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.214 niet bereiken
Want dat zwarte gat was veel te diep
De zon had tot dan toe
Hen met hart en ziel beschenen
Maar door het diepste duister
Was het licht voorgoed verdwenen
Tot uit de zondvloed van duisternis
Een duif van vrede verscheen
Met een klein groen takje in zijn bek
Licht en leven bracht zij mee
Het donker begon te wijken
De kloof…
Ramsterdammer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 slogan
‘Heb je een probleem, ga dan naar Jan Krediet’
Anderen helpen dat zat, zit in mijn christelijk bloed
Niet dat ik geloof, maar ik oefen wel elke dag
En praktiseer dat tot aan de Raad van State en de Koning(in)
Ik hou van Rotterdam, maar Amsterdam dat is mijn liefde
Maar geen blinde liefde, zeker geen blinde haat
en om die enorme kloof…
eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
745 oog mij echt weet
het is niet de drukte
die mijn ziel doet ontwijken
maar het onvermogen
om diep met een ander te kijken
een zee van gezichten
toch niemand die ziet
hoe mijn hart fluistert
hoe ik me verlies in verdriet
eenzaamheid is het ontbreken
van een hand die voelt
niet de aanraking zelf
maar wat die bedoelt
het is de kloof…
Tongen van fluweel
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.097 Ik ben u echt goed gezind,
maar u bouwt een reuze-kloof!
Heer Balkenende,
bij aanvang verwachtte ik heel veel
van het door u geleide kabinet.
De tongen van fluweel,
hadden mij op een verkeerd been gezet.
Heer Balkenende,
na een paar jaar
moeten wij de balans opmaken.…
Westerschelde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.811 doorn
in de ogen van den Spanjaard
en ook bij Calvinisten
weerklonk geen feestgejuich
hun Amstel en hun Rotte
werden flink opgetuigd
gedurende de eeuwen
spraken slechts dovemannen
maar heden buigt de wijsheid
zich over toekomstplannen
een vloot verzonken wrakken
wordt uit de stroom gelicht
en baggerend in de bedding
een morele kloof…
Snijd alle knopen los
gedicht
1.8 met 12 stemmen
10.548 Een voetafdruk bewijst: 'Ik ben een kloof.'
Scherfjes, ondeelbaar klein, geen mozaïek maar
as op onze lakens. Het duurt uiteindelijk allemaal
niet langer dan een maat of acht, ik vraag me af of
'gulzig' te plaatsen is voor 'mes'.
---------------------------------------------
uit: 'Een grimwoud in mijn keel', 2005.…
Innerlijke schoonheid
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.759 Waarom is er toch zo'n grote kloof?
Lang, kort, dik of dun...
Liefde! Dat is wat ik je gun.
Ieder mens is uniek in zijn doen en laten...
Onwetenheid leidt tot haten.
Mijn schoonheid komt van binnen....
Die niet gebonden is aan kleur, geloof of postuur
En ook niet gebonden is aan ras of cultuur!…
Arcanum XVIII De Maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 kan je de rivier vertrouwen,
die zich in de verre verte
stormenderhand
een weg baant
tussen torenhoge wanden
van een diepe kloof?
ik verschans me in mezelf
versteen in afwezigheid
en sluit de ogen voor de angst
die in me opwelt
er blijft slechts wachten
op de dag
en klaarte
ik laat me drijven op het lot…
WAT WE VERLOREN
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
380 omheen
en mijn klompje is er opeens
een heel bijzondere een
daar fiets ik zusje achterop
naar de 5 mei optocht
in het dorpje verderop
een hoogtepunt in
ons eenvoudige bestaan
nog niet beseffend dat er nog
vele hogere en diepere zijn om
te mogen en te moeten ondergaan
ingrediënten van een verdwenen tijd
ik aanschouw de onoverbrugbare kloof…