Alle inzendingen over melancholie

402 resultaten.

Sorteren op:

Dalida

netgedicht
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 849
rendez-vous met een droombeeld in levend wit ter herinnering aan een stem vol melancholie... een blikvanger in de achtiende divisie van begraafplaats Montmartre als een vorm van ontkenning staat zij daar 'herrezen' uit een zee van bloemen die tot jaren na haar dood nog dagelijks door bewonderaars worden bijgezet…

Zwart.

hartenkreet
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.107
zwart is de kleur van de nacht die ons laat verslapen in zijn duistere macht zwart is de kleur van de dood die ons doet verlaten in het bloedende rood zwart is de kleur van het niets de melancholie die je bedwelmt en onttrekt aan het iets zwart is de kleur van mijn jas die mijn geest beschermt in een stoffelijk harnas…

opnieuw herfst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
het is de vergankelijkheid die vat krijgt op m'n gemoed kleuren van de herfst maken ruim baan voor melancholie als ik iets weg slik besef ik dat de tijd van gaan is gekomen seizoenen komen en gaan telkens sneller dan voorheen en wij schikken ons in het lot…

Verschiet

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
dat stukje twijfel naast het weten die traan nog telkens naast de lach het niet kunnen bevatten toch ook glashelder soms struikelen naast de krachtige stap de melancholie naast de luchthartigheid - misschien mezelf wat minder prangen blijven vertrouwen blijven verlangen naar……

het geluk van weleer

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 531
( oud-Hollands geluk maar anders dan de titel ons laat geloven) als een gedegen vorm van antiquariaat dus voor de liefhebber onontbeerlijk met een vleug van behaaglijke traagheid en een hang naar melancholie waan ik mij de romanticus die met mijn verzen en ietwat tederheid alsnog wil bewijzen voor een klein publiek...…

Vaarwelkom

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Ach wat, Melancholie Jouw emotieve zwelgen In Oliebollerie... Hoe kan ik je verdelgen? Hoezo het Oude Jaar? Moet ik nu krom gaan lopen Met baard en sneeuwwit haar? Nee, ik ga vuurwerk kopen!…
Anton Albast31 december 2005Lees meer >

Verlangen

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 570
Mijmeren en melancholie, is de tuin waarin zij wandelt. Zuchten en smachten. Beter dat dan dat de droom ooit ten einde komt. Is het beter te verlangen naar... verlangen!…

Mentor

netgedicht
2.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.167
Een gaan en komen, van melancholie. Eenzaam en gelaten, draaglijk de klap. Leven is niet van deze tijd, sterven des te meer. Verpulver de bergen, drijf ze in zee.…
Ditheke10 januari 2005Lees meer >

Stil blauw

hartenkreet
2.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.278
ik weet niet of er een lied bestaat dat de melancholie wil bezingen die mijn ogen sluit en meevoert naar jouw zuchten aan mijn zijde dat me tot leven beweegt als vrouw wachtend op een tastbaar teken nauwelijks een glimp laat zien me voelen laat hoe in herinnering ons beeld van liefde smaakt zonder het gemis…
Erna23 maart 2007Lees meer >

Dit is niet de stilte

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 765
Dit is niet de stilte die ik voelde toen mijn jeugd een andere wending nam geluidloos in mijn ouderdom vol weemoed en verlangen dit is ook niet de stilte van verloren vriendschap of liefde die een loopje nam geluidloos in mijn hartstocht vol melancholie en hunkering dit is de stilte van jouw gestorven dood in heimwee die geen weerklank…

uit de struiken

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 211
Hij liet de landschappen aan zich voorbijtrekken terwijl meereizende seizoenen -op vleugels zonder einde- wiegden in uiterste regionen van zijn zichtlijnen Hij zag er geen heil meer in om zijn benen verder te strekken ondanks waarschuwingen dat de boom -waaronder hij verbleef- wegkwijnde zwiepte in verbeten stormen uit vergleden tijden…

Even stil worden

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.009
Wat is het heerlijk om te zomeren al komt de herfst met trage treden en met groot vermoeden van melancholie.…
Adeleyd23 augustus 2006Lees meer >

uit haikuhout gesneden

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 645
zo fier en blozend bloesemen jonge twijgen aan mijn oude stam langs rijpend koren droom ik lomer verzonken in goudglanzend licht het verwaaide blad bedekt mijn aardse wortels vol melancholie zacht, nog ongerept dwarrelt op mijn kale kruin een sluier van sneeuw…

voeg toe

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
een paar woorden met een snufje regen en zeker wat eenzaamheid en noem verlies en melancholie vergeet zeker niet de regen zoals die valt en valt terwijl je staat op je balkon en het duidelijk is dat je alleen bent zo alleen, zo alleen maar wees daar maar blij mee want wie zou je zijn als je niet alleen was waarschijnlijk niemand…

oktober

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
oktober is de ommekeer van mijn gemoed en zoveel meer er drupt een traantje in mijn thee ik sta onthand en kijk gedwee naar dwarrelend blad het valt niet mee oktober is een harde noot en nauwelijks te kraken doch barstensvol melancholie dat neerdaalt op de daken oktober is de ommekeer van mijn gemoed en dat doet zeer…

in villa Johanna

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 898
Daar moet het gebeurd zijn, ten oosten van de poort naar Brussel langs de trage waterweg waarin die gekke stadsgids zich nog verzoop De dichter die worstelde met woorden en nooit kon winnen van zijn vrouw de kinderen die daar van kwamen en nog later de melancholie die hen met één lenige sprong voorgoed te grazen nam....…

weemoedig vruchtgebruik

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
(herfstsignaal) laatst las ik ergens dat herfst 't meest geliefde seizoen is voor de poëzie dit jaargetij leent zich bij uitstek voor melancholie als een bron voor weemoedig vruchtgebruik herfst tergt gevoelens zoals het vallend blad de tijd zal arceren en dichters aanzet tot verzen van verval…

Echo's

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Als de dagen zwaar gaan tellen en herfstlicht langs mijn zielekrassen strijkt, dan kruipt de melancholie mee terug in bed. Als de tijd het lichaam in gaat halen en natuur nadrukkelijk het omhulsel roept, dan zullen tijd en stoffelijkheid hun oren spitsen en naar hun eigen echo luisteren.…
Cees Sleven10 oktober 2024Lees meer >

Brood en spelen

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 859
hij speelt sax met vingervlugge toets urenlang een rustpunt in de stadskakofonie verzamelt hij duiven en wat mensen om zich heen hij geeft ze brood en spelen en als het plein de eerste avondkleuren vangt glijden fluwelen klanken van melancholie van ver verdriet misschien om dood of een verloren liefde weg met de zomerwind…

broos en bitterzoet

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
tussen jou en mij weven we broze bitterzoete draden een onzichtbaar onverbrekelijk web onze vingers glijden over de vage contouren van twee kinderen zo lang geleden een jongen en een meisje onze handen reiken naar elkaar in de broze bitterzoete draden resoneert de melancholie…
J.Bakx23 september 2017Lees meer >

Donkere dagen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 785
is er de melancholie van overvloed als gevoelens zijn uitgeput door veelheid in nuance lijkt de ziel beboet door aangereikte kansen, van woorden die nu rusten in de geest of in mijn hart, vaak met gesloten ogen roep ik in de leegte van een woestijn van vergane glorie of word ik binnenkort door de natuur dan wel mijn gemoed naar…

vluchtigheid

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 711
met iets van melancholie heb ik de meeuw voorzichtig in een greppel onder het dichte struikgewas geschoven…

Hoogtij

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 687
jouw verfijnde klanken brengen diep in mij een opgekropte snik ik voel de melancholie de liefde in jouw avondlied er is zoveel meer je bent gedreven bij elke prille noot tover je een wijze sfeer liefde voor het licht liefde voor het leven een aankondiging van mogen verjaren ik voel de veerkracht en ik zing……
Hilly Nicolay21 augustus 2023Lees meer >

Liefde

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.588
Het leven gaat mij langzaam verlaten al het mooie wat ik eens zag is nu in de schaduw verdwenen uit het zicht van mijn hart verloren gegaan door eigen schuld kon niet wachten, geen geduld mijn dagen worden somber van 's morgens tot 's avonds laat door melancholie gevuld teneergeslagen door wat ik verloor zijn mijn dagen nu doelloos en leeg…
Jan7 oktober 2008Lees meer >

De terugkeer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Alles vervliegt, melancholie is wat goden hebben geplant in het hart van eenieder wie gegeven is nevelig verstand. Dwazen die dolen door jaren aan een ander bestemd, iemand die dood is, de dagen varen kleurloos en ongewis van land.…

Sneuvelland

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.755
Sneuvelland is de uitgelezen bestemming om triest te zijn en de melancholie te koesteren, om je onder te dompelen in een roes van intens verdriet om wat de wereld je aandoet waar je de debacles van de mensheid betreurt en rouwt om alles wat ooit ten grave is gedragen.…

Uitvogelen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
hoe ervaar ik nu dat stille in het kwetsbare brons het druppelt melancholie laat zich als een glasbel in wat woorden pakken spat uiteen op schriele takken het gezwam rond stammen en op het oude bankje ontnemen me voor even mijn mengelmoes van zorgen ik weet me te herpakken want ik zie hoe de vogel op de bodem voedsel zoekt…
Hilly Nicolay14 november 2016Lees meer >

Niets

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.311
Dikke donkerheid en laag grijs Niet zoet, niet bitter Waar is de melancholie? De foltering van pijn? Het is het niets, dat brengt me van de wijs Altijd nacht en de maan mijn gezel Zonder lach, licht en vreugde Wie gelooft mij als ik dit vertel?…

onder het noorderlicht

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 939
(bij een literaire kennismaking met Noorse auteurs) 'voor een volk getekend door lange winters die niet onopgemerkt aan hen zijn voorbijgegaan' in de verhalen van Noorse schrijvers proef ik melancholie zwaartekracht maar ook wreedheid huivering en pijn soms iets van tederheid en dan opeens als je het niet verwacht…

ZELF-VERANDERING

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.236
Nú ben ‘k een delicaat artiest, Verliefde van zijn fantasieën, Maar die zich ’t allerliefst verliest In zijn kokette melancholieën… Melancholie-om wie? om wat?… Ik weet niets meer, kan niets meer voelen Dan zoet gespeel met dit en dat Van rijmen, zachte, klare, koele.…
Willem Kloos11 augustus 2020Lees meer >