402 resultaten.
Dalida
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
849 rendez-vous
met een droombeeld
in levend wit
ter herinnering
aan een stem
vol melancholie...
een blikvanger in de
achtiende divisie
van begraafplaats Montmartre
als een vorm
van ontkenning
staat zij daar
'herrezen'
uit een zee van bloemen
die tot jaren
na haar dood
nog dagelijks
door bewonderaars
worden bijgezet…
Zwart.
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.107 zwart is de kleur van de nacht
die ons laat verslapen
in zijn duistere macht
zwart is de kleur van de dood
die ons doet verlaten
in het bloedende rood
zwart is de kleur van het niets
de melancholie die je bedwelmt
en onttrekt aan het iets
zwart is de kleur van mijn jas
die mijn geest beschermt
in een stoffelijk harnas…
opnieuw herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 het is de vergankelijkheid
die vat krijgt op m'n gemoed
kleuren van de herfst maken
ruim baan voor melancholie
als ik iets weg slik besef ik
dat de tijd van gaan is gekomen
seizoenen komen en gaan
telkens sneller dan voorheen
en wij schikken ons in het lot…
Verschiet
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
552 dat stukje twijfel
naast het weten
die traan nog
telkens naast de lach
het niet kunnen bevatten
toch ook glashelder
soms struikelen
naast de krachtige stap
de melancholie
naast de luchthartigheid
-
misschien mezelf
wat minder prangen
blijven vertrouwen
blijven verlangen
naar……
het geluk van weleer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
531 ( oud-Hollands geluk maar anders
dan de titel ons laat geloven)
als een gedegen vorm van
antiquariaat dus voor
de liefhebber onontbeerlijk
met een vleug van behaaglijke
traagheid en een hang naar
melancholie waan ik
mij de romanticus
die met mijn verzen
en ietwat tederheid
alsnog wil bewijzen
voor een klein publiek...…
Vaarwelkom
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.328 Ach wat, Melancholie
Jouw emotieve zwelgen
In Oliebollerie...
Hoe kan ik je verdelgen?
Hoezo het Oude Jaar?
Moet ik nu krom gaan lopen
Met baard en sneeuwwit haar?
Nee, ik ga vuurwerk kopen!…
Verlangen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
570 Mijmeren en melancholie,
is de tuin waarin zij wandelt.
Zuchten en smachten.
Beter dat dan dat de droom ooit ten einde komt.
Is het beter te verlangen naar... verlangen!…
Mentor
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.167 Een gaan en komen,
van melancholie.
Eenzaam en gelaten,
draaglijk de klap.
Leven is niet van deze tijd,
sterven des te meer.
Verpulver de bergen,
drijf ze in zee.…
Stil blauw
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
2.278 ik weet niet of er een lied bestaat
dat de melancholie wil bezingen
die mijn ogen sluit en meevoert
naar jouw zuchten aan mijn zijde
dat me tot leven beweegt als vrouw
wachtend op een tastbaar teken
nauwelijks een glimp laat zien
me voelen laat hoe in herinnering
ons beeld van liefde smaakt
zonder het gemis…
Dit is niet de stilte
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
765 Dit is niet de stilte
die ik voelde toen mijn jeugd
een andere wending nam
geluidloos in mijn ouderdom
vol weemoed en verlangen
dit is ook niet de stilte
van verloren vriendschap
of liefde die een loopje nam
geluidloos in mijn hartstocht
vol melancholie en hunkering
dit is de stilte van jouw gestorven dood
in heimwee die geen weerklank…
uit de struiken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
211 Hij liet de landschappen
aan zich voorbijtrekken
terwijl meereizende seizoenen
-op vleugels zonder einde-
wiegden in uiterste regionen
van zijn zichtlijnen
Hij zag er geen heil meer in
om zijn benen verder te strekken
ondanks waarschuwingen dat de boom
-waaronder hij verbleef- wegkwijnde
zwiepte in verbeten stormen
uit vergleden tijden…
Even stil worden
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
1.009 Wat is het heerlijk
om te zomeren
al komt de herfst
met trage treden
en met groot vermoeden
van melancholie.…
uit haikuhout gesneden
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
645 zo fier en blozend
bloesemen jonge twijgen
aan mijn oude stam
langs rijpend koren
droom ik lomer verzonken
in goudglanzend licht
het verwaaide blad
bedekt mijn aardse wortels
vol melancholie
zacht, nog ongerept
dwarrelt op mijn kale kruin
een sluier van sneeuw…
voeg toe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 een paar woorden
met een snufje regen
en zeker wat eenzaamheid
en noem verlies en melancholie
vergeet zeker niet de regen
zoals die valt en valt
terwijl je staat op je balkon
en het duidelijk is dat je alleen bent
zo alleen, zo alleen
maar wees daar maar blij mee
want wie zou je zijn
als je niet alleen was
waarschijnlijk niemand…
oktober
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
802 oktober is de ommekeer
van mijn gemoed
en zoveel meer
er drupt een traantje
in mijn thee
ik sta onthand
en kijk gedwee
naar dwarrelend blad
het valt niet mee
oktober is een harde noot
en nauwelijks te kraken
doch barstensvol melancholie
dat neerdaalt op de daken
oktober is de ommekeer
van mijn gemoed
en dat doet zeer…
in villa Johanna
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
898 Daar moet het gebeurd zijn,
ten oosten van de poort naar Brussel
langs de trage waterweg
waarin die gekke stadsgids
zich nog verzoop
De dichter die worstelde met woorden
en nooit kon winnen van zijn vrouw
de kinderen die daar van kwamen
en nog later de melancholie
die hen met één lenige sprong
voorgoed te grazen nam....…
weemoedig vruchtgebruik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 (herfstsignaal)
laatst las ik ergens dat herfst
't meest geliefde seizoen
is voor de poëzie
dit jaargetij leent zich
bij uitstek voor melancholie
als een bron voor
weemoedig vruchtgebruik
herfst tergt gevoelens
zoals het vallend blad
de tijd zal arceren
en dichters aanzet
tot verzen van verval…
Echo's
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
547 Als de dagen zwaar gaan tellen
en herfstlicht langs mijn zielekrassen strijkt,
dan kruipt de melancholie mee terug in bed.
Als de tijd het lichaam in gaat halen
en natuur nadrukkelijk het omhulsel roept,
dan zullen tijd en stoffelijkheid hun oren spitsen
en naar hun eigen echo luisteren.…
Brood en spelen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
859 hij speelt sax met
vingervlugge toets
urenlang een rustpunt in de
stadskakofonie verzamelt hij duiven en
wat mensen om zich heen hij geeft ze
brood en spelen
en als het plein de eerste avondkleuren vangt
glijden fluwelen klanken van melancholie van ver
verdriet misschien om dood of een verloren liefde
weg met de zomerwind…
broos en bitterzoet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 tussen jou en mij
weven we broze
bitterzoete draden
een onzichtbaar
onverbrekelijk web
onze vingers glijden
over de vage contouren
van twee kinderen
zo lang geleden
een jongen en een meisje
onze handen reiken
naar elkaar
in de broze bitterzoete
draden resoneert
de melancholie…
Donkere dagen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
785 is er de melancholie
van overvloed
als gevoelens zijn uitgeput
door veelheid in nuance
lijkt de ziel beboet
door aangereikte kansen,
van woorden die nu rusten
in de geest of in mijn hart,
vaak met gesloten ogen
roep ik in de leegte
van een woestijn
van vergane glorie
of word ik binnenkort
door de natuur
dan wel mijn gemoed
naar…
vluchtigheid
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
711 met iets van melancholie
heb ik de meeuw voorzichtig
in een greppel onder
het dichte struikgewas geschoven…
Hoogtij
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
687 jouw verfijnde klanken
brengen diep in mij
een opgekropte snik
ik
voel de melancholie
de liefde in jouw avondlied
er is zoveel meer
je bent gedreven
bij elke prille noot
tover je een wijze sfeer
liefde voor het licht
liefde voor het leven
een aankondiging
van mogen verjaren
ik voel de veerkracht
en ik zing……
Liefde
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.588 Het leven gaat mij langzaam verlaten
al het mooie wat ik eens zag
is nu in de schaduw verdwenen
uit het zicht van mijn hart
verloren gegaan door eigen schuld
kon niet wachten, geen geduld
mijn dagen worden somber
van 's morgens tot 's avonds laat
door melancholie gevuld
teneergeslagen door wat ik verloor
zijn mijn dagen nu doelloos en leeg…
De terugkeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 Alles vervliegt, melancholie
is wat goden hebben geplant
in het hart van eenieder wie
gegeven is nevelig verstand.
Dwazen die dolen door jaren
aan een ander bestemd, iemand
die dood is, de dagen varen
kleurloos en ongewis van land.…
Sneuvelland
gedicht
4.5 met 2 stemmen
6.755 Sneuvelland is de uitgelezen bestemming om triest te zijn
en de melancholie te koesteren, om je onder te dompelen
in een roes van intens verdriet om wat de wereld je aandoet
waar je de debacles van de mensheid betreurt en rouwt
om alles wat ooit ten grave is gedragen.…
Uitvogelen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 hoe ervaar ik nu dat stille
in het kwetsbare brons
het druppelt melancholie
laat zich als een glasbel
in wat woorden pakken
spat uiteen op schriele takken
het gezwam rond stammen
en op het oude bankje
ontnemen me voor even
mijn mengelmoes van zorgen
ik weet me te herpakken
want ik zie hoe de vogel
op de bodem voedsel zoekt…
Niets
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.311 Dikke donkerheid en laag grijs
Niet zoet, niet bitter
Waar is de melancholie?
De foltering van pijn?
Het is het niets, dat brengt me van de wijs
Altijd nacht en de maan mijn gezel
Zonder lach, licht en vreugde
Wie gelooft mij als ik dit vertel?…
onder het noorderlicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
939 (bij een literaire kennismaking
met Noorse auteurs)
'voor een volk getekend
door lange winters
die niet onopgemerkt
aan hen zijn voorbijgegaan'
in de verhalen
van Noorse schrijvers
proef ik melancholie
zwaartekracht
maar ook wreedheid
huivering en pijn
soms iets van tederheid
en dan opeens
als je het niet verwacht…
ZELF-VERANDERING
poëzie
2.8 met 6 stemmen
4.236 Nú ben ‘k een delicaat artiest,
Verliefde van zijn fantasieën,
Maar die zich ’t allerliefst verliest
In zijn kokette melancholieën…
Melancholie-om wie? om wat?…
Ik weet niets meer, kan niets meer voelen
Dan zoet gespeel met dit en dat
Van rijmen, zachte, klare, koele.…