414 resultaten.
de taveerne
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 in de taveerne, waar wij zaten
te verveeld om het glas te heffen
of te luisteren naar elkander
slechts de tronie van de barman
al beneveld in sluimer in licht geronk
verdween de dag
we hadden in bad kunnen gaan
visjes eten in de haven
vrijen en zo
maar niets van al
wij zaten verveeld
met vuile glazen…
Nachtvlinder
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.506 Als een vlinder
Fladder ik door het huis
In de nacht
Geruisloos blijf ik
Zweven en kijk liefdevol rond
Houd de wacht
Mijn gedachten vloeien
Over in een kabbelende stroom
Warm vol kracht
De stilte is
Overweldigend heerlijk en rustgevend
En dan onverwacht
Beginnen vogels te
Zingen in het sluimerende waken
Van praal en pracht…
Regulus tot Spica
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 Te sluimeren in dit licht
van luisterrijke levenslust
vernieuwt versleten krachten
doet alle zinnen zinderen
laat mij weer leeuw zijn
en al mijn sterren schitteren.…
Transitie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
691 Tussen kei en korrel
– leden van één lichaam -
sluimeren eeuwen van
gestaag verloop
Twee gedaantes aan
de uiteinden van tijd
krijgen nieuwe maten
bij 't wassen en slinken
Er is geen verliezen
of winnen voor wie
afstaat of opneemt
De wind waait bestendig
van een oeroude vorm
naar een nieuw volume.…
wezenlijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 in de diepste meanders
van ons bestaan
leunen we aan tegen
wie we wezenlijk zijn
sluimeren schoonheid
en wilde dromen
pakken we uit met
onze kwetsbaarheid
reizen gedachten over
de pijngrens heen
vinden we weidse horizonten
zeggen we het onzegbare
in onze blikken schuilt
de tweespalt die ons
zal verscheuren…
adagio
netgedicht
2.3 met 28 stemmen
1.886 de herinnering voert mij mee
op het ritme van mijn hart
emoties raken langzaam los
van de wanden van mijn geest
warmte geeft mij kracht
die onuitputtelijk lijkt
in vrije val zonder gewicht
bevrijd van alle last
de tijd vangt mij op
en ik sluimer verder op schuimende golven
steeds verder terug in mijzelf…
Vuile voeten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.403 en elke ochtend ontwaar ik haar
in de sluimer van een steeg
daar verzucht zij in armoedigheid
hoe zij neerwaarts zeeg
"och moedertje moedertje", fluister ik
"zo naakt op vuile voeten
geef deze strijd toch op
om uw lief Heertje te begroeten."
dan glinsteren haar ogen
richt zij zich moeizaam op
haar gekrijs verscheurt de stilte…
Tot zij brak
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
532 ik las
de gedachten
in haar ogen
sluimerende
klachten in een
mild gedogen
de kleine trek
die dieper werd
in haar gezicht
een schaduw
vaak weggewuifd
door zon en licht
maar zorgen
drukten met
steeds meer gewicht
tot zij brak
haar spullen pakte
en mij de sleutel gaf
woorden konden
de stilte niet meer helen
die wij al…
Koesteren
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
707 het liefste koester ik de liefde
niet de herinnering eraan
en evenmin het sluimerend gemis
als was er zon achter de wolken
niet het verdriet dat onverwachts
mijn hart bezeert, nee dat niet meer
ik baad mij in de lach van hem
die zich ook warmen laat door mij
drinkt van mijn lippen als zijn wijn
paart aan mijn geur zijn adem
laat vertroetelen…
Hereniging
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
888 Het is nog licht
als de oude man zijn dag
verlaat
en zij
voorbij de dood
in sluimerend beeld
ontwaakt
Daar
in de geur van zilte avond
slaat het grote missen toe
kan hij weemoed slechts
herhalen in het ritme
van doodmoe
en leest hij toekomst
in ‘t program van morgen
waar hereniging in
dageraad geschreven
staat…
toe maar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 net nog voor het slapen gaan
vlak voor een sluimerend bestaan
stuur ik u, het is donker, uit het zicht
nog even heel snel een gedicht
er rijmt niets op twaalf
ik lig hier op zaal F
ik kijk om mij heen, zo moe
maar mijn ogen doen er niet meer toe
ik weet niet of ze luistert
mijn mond fluistert
zuster, goedenacht
een licht gaat uit en wacht…
Vijf tinten zwart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 In semi-sluimering
Komen in mijn ziel
Dia-raampjes voorbij met minstens
Vijf soorten zwart bestrooid -
Overwegend roet dat net
Als ik is neergeslagen
In de ruimte die
Leven genoemd wordt
En soms wel wat weg hebben
Van de bril die ik doorgaans
Draag in deze donk're tijd
Waarin het nooit meer
Licht lijkt te worden…
Elim
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
512 Elim, mijn liefje
My sweet lady sunshine
Je bent mijn Eos
Mijn dageraad
Aurora morgenstond
Opkomst der zon
Die jou heeft gewekt
Uit jouw sluimer gehaald
Elim, mijn liefje
My sweet lady sunshine
Haal mij uit mijn dromen
Haal mij uit mijn slaap
Aurora wil
Dat je bij me komt
En dat je mij
wakker maakt…
Meer energie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
397 Ik ben gewend geraakt
aan mezelf, mijn veranderde
lichaam, mijn andere
verwachtingen
en het sluimeren
van oude wensen en behoeften
al went het niet
zoveel moeite
te moeten doen
om te blijven functioneren
en tevreden te kunnen
gaan slapen
Het is wat het is
ik ben wie ik ben
en de liefde van anderen
kan ik nauwelijks beantwoorden…
Het Schotse Hoogland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
105 Vanaf mijn sluimering
tussen leven en nergens
hapert de dag
Alsmaar middag
Opwinding
die aan mij voorbijgaat
Hoog zit ik stil
op mijn paard
De ochtend begint
onherbergzaam
Er rollen wolken aan
Vruchtbaarheid
over woest en ledig
De beek zingt
en de horizon stijgt
met het volle gewicht
van de aarde, schaduw
verdonkeremaant mij…
Als een schim
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.162 ik schaduw droevig
langs bergen alleen
sluimer in de mist
dwaal rond
mijn geheimen dragend
gewond, mijn hartzeer
zwaar als steen
nachtwolken varen
van de hemel heen
waar het enkel stil is
mijn ziel vliegt uit
waadt in eenzaamheid
door een wolkenmeer verslonden
versmolten in het blauw
weent de aarde mij in
herinnering…
Ergens
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
3.842 Ergens echter in mijn verste dromen,
Weet ik dat een rustplaats op mij wacht,
Waar de ziel tenslotte thuis kan komen,
Waar ze wachten: sluimer, sterren, nacht.…
wees welkom meis
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
4.914 dag kleine boef
wordt wakker, sluimer
onbevangen
als die eerste dag
vaar zeilend
door het leven
verover harten
met jouw lach
dag kleine aap
ga lekker slapen
en droom van nu af aan
door ons gekend
voor jou, van mij
een t'rusten knuf
wees welkom meis
fijn dat je bent…
Het oppermachtige ego
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.007 Ver verdwaald in het oppermachtige ego
zoek ik een pad door de mistige mythe
van mijn bestaan
Voorbij alle ontberingen sluimeren gedachten
Die wederom met het ego
oog in oog komen te staan
Hoe bewust ik ook ben van deze kracht
De mist is te dik om het pad te vinden
De mythe is de fabel van mijn leven
Het ego houdt mij sterk in haar macht…
Weelderigheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
425 als ik in het
tintelmaanlicht luister
hoe de adem gonzend
langs je lippen verdwijnt
dan wil ik alleen maar
bijna in je kruipen
in je armen
zoveel zachter nog
dan de plukjes dons
in een hulsel van linnen
als een kat liggen spinnen
op je hartenkloppen
wat sluimerend vertoeven
tussen waken en dromen
als in een onsterfelijke zomer…
Kind van de rekening
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
609 soms wil ik schrijven over mijn gevoel
het komt ooit niet verder als denken
of alleen praten hoe ik mijzelf bedoel
immers je wilt zo graag delen
en aan ieder jezelf schenken
maar als sluimerende pijn
van de ander niet wordt gehoord
en ik enkel op eigen schaduw ben gericht
dan raakt het geven en nemen verstoord
worden wezenlijke banden ontwricht…
Ken het nachtenwaken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
936 mag ik je raken
nog even bij je slapen
als je wakker wordt
ik ken het nachtenwaken
de ogen dicht
voor al het donkere licht
geen mens om even
aan te gapen ja ik
als ik je nu mag raken
het witte van je ogen
zien en in samen fluisteren
gaan we de spoken weer verjagen
zacht sluimer je
de spanningen voorbij ik telde
schaapjes maar…
DAGERAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 sluimerend
voel je aan de andere kant
de werkelijkheid
je verlaat je dromen
zweeft het rijk
van mijmeringen binnen
en je weet nog even
en ook dan smelt dat als
sneeuw voor de zon
de nieuwe dag zit er
aan te komen
het laatste vliesje
dat de slaap scheidt
is doorbroken
door de nieuwe werkelijkheid
gesmolten door een verse dag
en je…
Hemel van de herfst
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
2.655 onder wegzwierende zomervogels
tegen tedergeelgesneden horizon
sluimeren driften gezwind en
ontvlammen kussen naar lomer
smelt de wind ons warmwitte lichaam
dat kronkelt oneindig tezamen
op vochtgroenemossen rond dieprood
knisperend berk en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd tot in de geulen
van ons verhittend…
nocturne 2 (Osaya)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.033 dek me toe, Osaya
bevang me
met je adem van hars
sluimer
in de drang van stilte
draag me over
aan de goden van weleer
het is nacht, Osaya
de sterren
deemoedig bewaren
het geheim
van ons verlangen
de wind zwijgt
over ons lot
beken, Osaya
hier in het zand
van de gestrekte woestijn
tieren geen leugens
hier is alles
waarachtig en…
dag kleine boef
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
4.665 dag kleine bink
word wakker, sluimer
onbevangen
als die eerste dag
vaar zeilend
door het leven
verover harten
met jouw lach
dag kleine aap
ga lekker slapen
en droom van nu af aan
door ons gekend
voor jou van mij
een t'rusten knuf
wees welkom boef
fijn dat je bent…
In minne schikken
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
671 ik herken de zachte melodie
in elke zin die je in inkt gedrenkt
tot pastel laat verzachten
alsof je de letters in minne doopt
voor ze met voelsprietende precisie
elegant bevallen op mijn netvlies
ik proef de innerlijke klankkleur
van een vibrerende intonatie
die mijn sluimering aanwakkert
hunkering voert de boventoon
naar de volledige…
Als het donker dreigt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.376 Schuil niet mijn kind
want onder de deken
wacht enkel nog meer duisternis
wees niet bang voor wezens
uit het land van de sluimer
waar schemering heerser is
het zijn slechts wat schimmen
die vanaf het zonlicht
de avond zijn binnengegleden
ze trekken uit de hemel
- voor hen die slapen gaan-
het nachtgordijn naar beneden
rust nu mijn…
van voorbij gaan 2
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
826 twee oudjes soezen achter glas
stilte in sluimer over hoe het was
geen gleeën in de vitrages
of vlekken op het tapijt
geen verleden te dragen
zonder spijt
ze slurpen koffie, roeren thee
luisteren radio en kijken teevee
lachen en hebben verdriet
om wat is geweest
en wat niet
de oudjes zijn weg
de begonia staat droog
op de vensterbank…
Dierbaar.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 zacht gekozen tedere woorden
die de sluimering verstoren
in ons verslapen liefdesspel
liefdevol vertrouwd gelaat
schenk mij je passie terug
duizenden rode rozen
wachten tot jij mij binnenlaat
toverfee ik roep om jou
een stem half in rouw
smacht naar hartstocht
van mijn dierbare vrouw…