389 resultaten.
Wind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 Het hoofd teder gebogen
de hand aan de rand van haar hoed
met vast gebaar
tegen de harde wind
Haar borsten toont zij met trots
rokken wapperen om haar lange benen
die dansen met sierlijke passen
spelen spot met de wind
Zij schrijdt vastberaden voort
niets kan haar deren
Al zo lang bewonderd
mijn bronzen beeldje op tafel.…
Waar koelte de tafel schikt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
535 palmentuin in
het namiddaglicht
waar schaduw en
koelte de tafel schikt
vrienden samen
zijn gekomen
maar niet op hun gemak
zij fluisteren zacht
traditioneel worden
voeten gewassen
want de dag is klaar
voor het avondmaal
hij kijkt ze aan weet
wie hem zal verloochenen
nog voor de haan
drie maal heeft gekraaid
zij twisten en spotten…
leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
749 genagelde handen
verkrampt op het ruwe hout
totale eenzaamheid
roepend in het duister
een bang kind
verlaten door god en mens
voor de nacht valt
maken ze hem los
na een dag van spot
en diepe pijn
de balsem geurt
handen zijn gevouwen
het leven ter aarde besteld
zal eeuwig vrucht dragen…
Vannacht was de daad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.149 Er is geen ontkomen meer aan: het
zaad dat ik naar binnen spoot, bracht
geen nieuw leven, maar de dood.…
Primitieve liefde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 Bonte zinnen
fascinerende metaforen
ik kan ze niet beminnen
nee, ik wil er niet van horen
een eenvoudig liefdesgedicht
brengt een glimlach op mijn gezicht
maar met de liefde mag je niet spotten
die gaat nog terug naar een tijd
toen leefde heel de mensheid
nog in kille klamme grotten
ze krasten hun liefde in het kalksteen
simpel misschien…
Mei als schildknaap
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.748 Lichtkind, dat met zwaarte spot,
Wilt ge als mijn schildknaap naast mij rijden,
Vreugdwaarts, tot het eind der tijden,
Naar de burcht van God?…
Mweya Lodge
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 De avond steels gevallen
Over het pokdalige pad van zand
Ons reppend naar de lodge
Spotten we plots aan de wegkant
Iets wat zich sacrosanct voordoet
In mijn afremmende lichtbanen
Wij verwoed met gadgets tekeer gaan en
Snapshots door de neergelaten ramen
Van de lanterende panter maken
Waarna we verrichterzake
Weer stoffig oplossen
In…
Blaren dansen rond de liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 Scrub de negatieve laag
die de open geest
met lagen vuil bedekt
de positieve grondlaag
gevangen houdt in
angst voor toekomst
vrees voor realiteit
lichtpunten saboterend
tot schemerduisternis
zonder helder perspectief
Laat me weer in de spots
met open ogen
blaren dansen
rond de liefde
haren verschroeien
rond m’n hart…
Zelfgekozen catacomben
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
555 het mes
werd zwaard
en triomfeerde
in arena’s
de duim omhoog
als bloed uit
tegenstanders spoot
voer voor de hyena’s
jouw zinnen
trekken witter weg
als mijn pen
zich scherpt als mes
en ik jou uit
de zelfgekozen
catacomben trek
van je ivoren toren
ons tweegevecht
op wit papier kent
geen genade er gaan
koppen rollen op a-vier…
Boter op mijn hoofd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
564 Ik loop nu al dagen in de zon,
Dat schitterende licht,
Die krachtige stralen,
Er is geen betere spot;
Het gevoel van jezelf op te laden,
Tranen die verdampen,
Een glimlach die verschijnt,
Alleen leuke mensen,
Waardoor de pijn verdwijnt;
Ook zelfspot begint bij jezelf,
Maar er zijn grenzen,
Niet alles is even leuk,
En niet alles wordt…
Wat is dat toch...
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.141 Je denkt: ik kan de hemel wel bestormen
en niemand die me tegenhoudt, geen lot
dat me kan tarten, nergens ooit nog spot.
Maar je vergeet dan dat je niets kan vormen
uit niets, dat alles je gegeven is.
En ieders lot is met elkaar verweven
en alles is genade in dit leven.
Je blijft verlangend, vol van groot gemis.…
Bolt van decadentie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 ik heb de boot getuigd
zeilen gehesen
om de golven te breken
eindelijk verder
dan de eerste horizon
die bolt van decadentie
ik wil met jou
het avontuur weer aan
veilige havens hebben afgedaan
het ruime sop
spot met zelfgenoegzaam zijn
speelt gevaren uit in angst en pijn
samen gaan we
elementen trotseren en
voorbij de grenzen weer…
GIJ ZULT MIJ ALLEN, ALLEN KENNEN
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.582 Gij zult mij allen, allen kennen,
maar 'k zal voor allen duister zijn;
want slechts wie 'k van mijn spot zal schennen
zal lichtend van mijn luister zijn.
Slechts wie na de eêlste weelde-spijzen
zal hongren naar mijn schampre smaad,
draagt eens vóór 't aangezicht der wijzen
de plooi der wijsheid in 't gelaat.…
Puerto Banus
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
994 En wanneer de eerste
klappen van de spots
mijn gezicht zullen verkleuren,
weet ik dat ik hard
zal moeten vechten
om heelhuids uit de ring te komen.…
Economische analyse
gedicht
3.0 met 24 stemmen
11.653 diefstal en bedrog
leefde het onrecht voort
is het wet geworden
heeft het op onze muren
de onbeschaamdheid van de meesters
gekerfd
Roof heeft hen bevorderd
hun buit verplettert ons
verdeelt ons
wij strijden met onze weerspiegeling
angst gelijk aan onze angst
Zij die weten zwijgen
zij die niet weten zwijgen
Het Paleis lacht vol spot…
Alles bruist vitaliteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 uit een schatkamer
van beelden dansen
dromen en sprookjes
hand in hand
op muziek van
lang en kort geleden
klinkt in woorden
en gebeden hun gezang
ze kleden zich
met kleuren die
spotten met gewoon
in alles bruist vitaliteit
breken alle banden
voelen zich niet meer
gevangen in het ontstijgen
van de werkelijkheid
laat ze komen…
Stiller in de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Een mens van weinig
Woorden was je -
Stil vergeleken
Bij anderen die
Zo luid te horen waren -
Maar toch zo aanwezig door
Je oogopslag, je onfeilbare
Lichaamstaal die altijd
De waarheid sprak en
Waarmee niet te spotten
Viel, uiting van vrede
Gevonden in je eigen ziel,
Nu zij er niet meer
Zijn is het einde daar
Van zoveel…
Dochter
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.581 Zij kriebelt het oor met binnensmonds gegiechel
en de speelse spot: "Ju!"
en ik word het mikpunt,
de muilezel die schuimbekt onder een donzige last.…
bloot in onbedekt plezier
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.236 je trekt de wereld aan
kleed het naakt naar
zijn geboden, ondeugend
in de laatste mode
maar je lach is bloot
in onbedekt plezier
ogen spotten in verbazing
over al die regels hier
lopen zonder voeten
mensen zetten naar je hand
winden duwen zonder moeten
tijd verwijlt in zonnestand
je draait je om
ziet het licht verdwijnen
de hemel…
De vlucht
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.909 En mocht hij zich verschuilen
In liefde en plicht,
Een kever in rozentuilen
Tussen schaduw en licht,
Gij schudt hem uit de bloemen
Met tedere spot,
Tot hij U zal noemen:
Mijn Heer en mijn God!
----------------------------
uit: Kringloop (1936)…
Muren van vergetelheid
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
465 Alweer zes maal klokje rond,
daar sta ik dan, vertaal de beelden
in de spiegels voor een venster
waarin ik de jaarlijkse gestrooide
bloesem vang, de herinneringen
verdorren niet, door het leven
niet verrekend, effenen ze hun
voorgenomen spoor, al dan niet
opgetekend door de wissel van
het lot, spot met de wetten van
de tijd, al is…
Zonlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
455 ik wacht op stilte
ik wacht op zwart
ik wacht op de schijn
die dwaalt door de nacht
ik wacht op sterren
ik wacht op hun waan
ik wacht op de spot
die hen doet bestaan
jij slaapt door de nacht
jij slaapt door de kou
jij slaapt tot de ochtend
verlangt naar de dauw
jij neemt zonlicht op
het doet je stralen
voor jou geen schijn
noch…
Sorry is zo makkelijk
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
473 We ervaren de strijd, de exercitie
tegen de afmattende Helikon,
onder de zon van contrapunctie
en 't eeuwig gekletter
van leeuweriken,
de zondvloed uit gouden kelen;
als Eva,
kronkelend over tafel,
de onversneden avocado
met pit, g-spot en al
in de varkensbek van Adam splijt.…
licht zal om zijn schaduw vragen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
695 handen krassen
cement uit de muur
voren sporen met vandaag
wolken grijs zonder structuur
ze schrijven pijn
met scherpe messen
vonkenregens intellect
zwermen stof nog onontdekt
gaan ze me bevrijden
de handen van mijn lijf
of komen ze nu tussenbeiden
om af te dwingen dat ik blijf
muren heb ik zelf gebouwd
om hoon en spot niet te verdragen…
Klopt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
899 Hoe vaak moet dit nog gebeuren
kleine barstjes, grote scheuren
buiten gebroken, binnen verrot
maar het klopt
en het klopt
en het klopt
Zo houdt het me in leven
weet bewustzijn is beleven
Met mijn pijn drijft het de spot
want het pest
en het plaagt
en het klopt
In mijn keel voel ik het bonken
Die oude motor blijft maar ronken
Langzaam…
Lijden, genade en vergeven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
446 Hij droeg de spot
die voor mij was bestemd.
Hij werd vernederd
in mijn plaats.
Hij overwon de strijd
die ik niet kon strijden.
Hij schonk gena
aan hen die Hem verraden.
Zelfs vergaf Hij hen
die Hem sloegen aan het kruis.
Nu hoef ik die strijd
niet meer te strijden.
Zijn overwinning
schonk Hij mij door Zijn gena.…
Droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.616 zo klom ik op Vogeleiland
at de kwarteleieren
met de aalscholver
op mijn erectie
sprong in bramenstruiken
en likte de doornen
naakt als ik was
schuurde ik mijn huid
spoot mijn zaad
tussen kroos en karper
omarmde de wezel en hermelijn
en sliep de zeven dagen
totdat ik
naar huis moest
we eten spruitjes, zei moeder
mijn broers likten…
Surrogaat
hartenkreet
2.1 met 18 stemmen
1.640 Je hebt me echt verpest
En niet zo'n beetje ook
Soms drijf jij daar de spot mee
Dat ik van woede kook
Toch ben je lief en kwetsbaar
Hou ik van jou en bloc
In een relatie als de onze
Is alles op de gok
Ik moet er niet aan denken
Dat jij niet meer bestaat
Een ander mee laat delen
Mij zelfs daarvoor verlaat
Zelf voel ik mij nu veilig
Met…
Voorjaar
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.330 Met de natuur valt niet te spotten.
De zon overweldigd het jonge gras.
Onstelpbaar lijken de tranen nu.
Moeder spreekt woorden van troost.
De grond broeit, kauwen pikken driftig.
En zelfs de steigers staan in blad.…
Het meisje dat Nolens las
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.035 Ze diende niemand van repliek
al dreven ze de spot met haar
dan nog, geen woord in ‘t openbaar
bevreesd voor dat vilein publiek
zocht zij beschutting in de kerk
want daar, bij haar geliefd triptiek
van moeder, kind - het scheppingswerk –
was zij gelijk ’t perfecte naakt
en pas misvormd in haar kroniek
normaal geboren, gek gemaakt.…