259 resultaten.
Ademloze Huivering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Overkomt mij
in werkelijkheidsdromen
geen zuurstof krijg ik
dan door jou
sprakeloos ben ik
want jij bent mijn spreken
sidder bij de muziek
van je stem
waar ik zo van hou
door je ogen verruimt
mijn blik naar oneindig
jij lieve zielezuivering
zo zijn we elkaars onderkomen
stort je gedachtenstroom maar in mij
dan word…
Bergen-Belsen (31-08-'17)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
822 de stilte is pijnlijk
maar vergeleken met de pijn
van hen die hier hebben geleden
mag het geen naam hebben
minstens 70.000 onschuldigen
van vlees en bloed lieten hier
het leven en vonden een plek
in één van de massagraven
sprakeloos en vol verwijt
denk ik waarvoor en kijk terloops
naar dit schuldige landschap
waar de heide thans nog…
Henri Shapelle
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
606 Sprakeloos en verdrietig
raak je als je de
geschiedenis
leest.
Voor altijd blijven jullie
voorbeelden
in die enorm moeilijke
tijd
toen er gevochten
moest worden.
Rust zacht onbekenden
en bekenden
Een herinnering aan…
terzijde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 benoemen geen woorden achterlaat
toch bevat een boek haast evenveel kantlijn als tekst
evenveel ongeschreven geschiedenis
waar het verleden niet in past en de toekomst nog
niet rijp voor is, dan maar als voetnoot
vergelijkbaar met een beetje leven en half sterven
zoiets als dovend daglicht
een zijdelingse exosfeer
en blijf niet sprakeloos…
tot het kind weer spreekt
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
894 Zie je hier nu staan
naar adem happen
al het argeloze vastgeroest
op een hoop wijsheden
als een blok aan je been
het zien en zwijgen
gedachteloos geworden
op te rapen als een pagode
van verloren gelegde tanden
al het snedige stukgevallen
op je voetstuk van het geijkte gelijk
dat niet verder meer draagt
dan een geringe schaduw
van wat…
Ademloze Huivering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Overkomt mij
in werkelijkheidsdromen
geen zuurstof krijg ik
dan door jou
sprakeloos ben ik
want jij bent mijn spreken
sidder bij de muziek
van je stem
waar ik zo van hou
door je ogen verruimt
mijn blik naar oneindig
jij lieve ziel zuivering
zo zijn we elkaars onderkomen
stort je gedachtenstroom maar in mij
dan word…
Nachteloos
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.394 Het licht stroomt sprakeloos.
Wij doen niet
aan de nacht.
Wij zegenen
de diepverzonken goudvis.
Ik ben subliem gezelschap
voor mijzelf.
En Peter.
Waar is Peter?
------------------------------
uit: 'Bombloesem', 2005.…
Bang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
763 Sprakeloos
Niet te bevatten
De controle kwijt
Wat doe je dan
Is er ergens hulp
Hoe lang wachten
Een warme blik
Medeleven vol begrip
Liefdevol word je benaderd
Ook door je buurman
Zijn dochter en zijn zoon
Maar dan weer alleen
In de woestijn van eenzaamheid
Je glijdt weg
Zinkend in drijfzand
Het geeft verdriet
Ze zien het bijna niet…
wat verborgen lag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
630 de vogels zwegen in de bomen
de muren stonden sprakeloos
in de wind
het stille schip voer binnen
onder het oppervlak dreigde
de duisternis
de leeuwerik viel en zweeg
de dood sloeg met zijn hamer
het uur
met gouden tong
zou de jongen spreken
hij was geen overtollig mens
het laatste zonlicht was vergaan
de reis lag verborgen
zij…
Liefdesrite
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 Ik stond daar aan de bosrand,
Ademloos en sprakeloos,
Van ’t zicht zij mij bood,
‘k Verloor bijna mijn verstand.
D’pirouettes die zij draaide,
D’arabesken en nog veel meer,
Zorgden dat het vuur oplaaide
In mijn hart, mijn bloed verhitte,
Mij duizelde in m’n hoofd,
En verdwaalde in haar dansrite.…
De zoete wind
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
467 de zoete wind strijkt
van genot de wangen
in een tastend verlangen
hij aait de huid met zachte hand
en ik, wuivend naar meeuwen,
word badend gedragen
in het warme zand
boven mij spant zich in azuur
de hemelse weide uit,
weids en sprakeloos puur
in mij drijven,
weliswaar bij vlagen,
nog losse wolken
totdat ook zij vergeten…
Je Ziel Gekrast
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.031 je Moeder zit aan je bed
haar hart is gebroken
door wat jij deed
sprakeloos...
Zal het nu anders worden?
Tranen vallen, in stilte
lijden ondragelijk
hoe moet het nu?
Je wordt geliefd
en je begrijpt het niet...
je voelt het niet
zal het ooit beter gaan?…
Zwijgend
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.126 twee mensen staren elkaar aan
sprakeloos
maar hun ogen vertellen
des te meer
later verdwalen vingers
in het boek vol dromen
zinnen open en bloot
leesbaar op papier
over mensen en halve goden
geen valse wensen
het heeft immers nooit
aan het zwijgen gelegen
nu rest slechts
een blad vol
lege letters
onmacht op papier…
De deur van hout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 ik zag gezichten
in niet begrijpen
een vage groet
ging langs mij heen
ik was alleen
ogen bolden
tolden om en om
een akelige lach
die gele tanden zag
in een scheve mond
voelde een hand
in sprakeloos raken
proefde ik toch een
angstig misverstand
en komende paniek
ik was het niet
en wilde weg
de deur van hout
voelde vertrouwd…
schemerboom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 er blijken randen te zitten
aan wegstervend zicht
een netwerk van uitersten dat
versmelt tot uitwendige kleur
deze boom blijft sprakeloos met
zwarte aderen en grijs geschut
de handen ten hemel en het lijf
kloppend als een aorta
een ontkalkte vertakking
tot diep in instabiele lucht
het zwart van de nacht brengt
onafwendbaar evenwicht…
zoals de zon groeit
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.349 je slaapt niet
wanneer de zon jou doet bewegen
en mij sprakeloos op de achtergrond zet
ver hier vandaan
de zomer sluit bloemen
in je nog ongeleefde ogen, als zouden tralies
stilzwijgend
je huid doen verbranden
en sporen achterlaten, licht en donker,
open voor de dageraad
zal ik je ooit vinden
in de schaduwen van de aarde
waar elk…
De eenvoud van het aanwezig zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Eenvoud kan soms sprakeloos zijn;
maar tegelijkertijd effectief. Het heeft
niet nodig wat aan grootspraak lijdt.
Het heeft woordeloos het leven lief.…
Doofstemmig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 achterlatend
waarmee maar gezegd is
alsof we een luchtje scheppen
ik ben er nog niet uit waarom
of hoe dit kon gebeuren
de tijd lijkt zich te herpakken
in een ontzield hemellichaam
voorgeslacht verbergt zich
achter zelfportretten, vanouds
ruimschoots, in vogelvlucht
vliegende kevers, geluiddicht
nu de maag weer honger zoekt
ben ik sprakeloos…
Mysterieuze glimlach
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
624 Sprakeloos houdt jij mij
gevangen. Verleidt jij mij
voor altijd.…
Stinkende remix
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Er valt geen bijzaak te maken
van het stinkende ongemak
dat mijn lichaam geworden is
door de remix met pilletjes
die betere versies van mij
uitproberen
Met een mond vol latijn
laat de dokter iedereen even
in de gevarenzone
van mijn zweet en gassen
met ingehouden adem
sprakeloos kijken
in de koude bek
tussen mijn benen
Daar lig ik dan…
Gevangen N ......
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
690 Mijn mond sprakeloos
klanken verloren
tussen licht en duister
laten zinnen zweven
zoeken een weg
naar het onbereikbare
de wil om te aanvaarden
dwaalt doelloos
door wanhopige gedachten
naar het zijspoor
verduisteren het zicht
op de toekomst
waar gevleugelde
woorden samenkomen
in het opnieuw
ontdekken van het heden…
Woordloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 Uit het stof, kwam voort
het zwijgen, daaruit het
eerste woord, omdat er
niets meer was, was het
sprakeloos, alleen de
stilte aangehoord, er viel
niets meer te wegen uit de
zee die steeg, daar ontstond
een laatste woord, verbond
daarin alles met wat lijdt te
leggen, maar dat is nooit genoeg,
dat woordloze blijft leeg,
of de dood heeft…
Op witte lakens
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
593 plooide je gezicht een lach
terwijl je mijn diepe dromen las
of nam je meer de schaduw waar,
daar nodigt de maan vaak toe uit,
stokte je tong als naakt gebaar
en hoorde je enkel mijn ademgeluid
verhaalde de nacht niet van overgave
kwetsbaar over lakens uitgespreid
terwijl mijn lippen zich aan zout deden laven;
was je wel op deze sprakeloosheid…
De stilte van je gezicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 gesmeed
geluidsmodulatie
heeft dat doorbroken
de stem overheerst
alle communicatie
tot liefde wil spreken
en wij onze talenten
aan moeten breken om
te laten zien wat dat is
mimiek en gebaar
de hand met zijn
strelende vingers
zacht door je haar
zo sprankelt woordloos
licht in je heldere ogen
als ik de stilte van je
gezicht sprakeloos…
Hoe het begint
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.264 Het is de schilder van brekende kleuren
en wij zijn zijn ogen, sprakeloos
zien wij alles groeien en verdwijnen
denken steeds macht over zijn wereld
te krijgen tot we begrijpen dat
de avond valt in rood met zwarte lijnen.…
Licht lichaam
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
903 Al zou ik willen vergeten
de wind fluistert
de bomen ruisen
de huizen, zelfs de huizen…
hoe je op je tenen
jouw lippen
de mijne
jouw lichaam
tegen
en nooit was ik lichter
mijn naam vergeten
sprakeloos
je mond
losgescheurd
op je eigen benen
gaan staan
je eigen weg
gegaan
en ik hier
naamloos
woordeloos
zwaar van het verlangen…
Babel (duplokids)
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.862 En als tenslotte
niets meer redelijk
is onderbouwd
breken zij af:
sprakeloos
blokkendoos.…
Plaza della Pietà
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
685 ik tracht met mijn scherven,
op de Plaza della Pietà,
sprakeloos,
weer heelheid te verwerven
wanneer ik oog in oog sta
met de fontein
waarvan de stralen
huilend de leegte erven,
van de val verhalen
en druppels uiteenspatten
op reeds uitgesleten groeven
van de marmeren Moeder,
zodat ze verpletterend
een verlies vertalen
ik zoek…
't Woord gekooid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
2.526 Liggend in je vormen
Jij in die van mij
Voorbij zijn de stormen
Genezen de wonden
Geslagen door het woord
Sprakeloos de monden
Woord en weerwoord uitgeput
Eindelijk van rede vrij
’t Woord gekooid, de zinnen los
Vreeën we de hoofden leeg
Hijgend, nu van daden
Tot we niet meer konden
Ondanks alle bomen
Zien we weer het bos
Laat ’t woord…
In niemandsland
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
756 In niemandsland teder omarmd
in verbinding met jouw warmte
drijft jouw beeld sprakeloos
Draaierig in mijn hoofd om haar
sluiten mijn ogen met genoegen
in een wereld waar jij niet voor koos.…