Alle inzendingen over verzoening

230 resultaten.

Sorteren op:

Verzoening met m’n muze

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
Het kan zo maar wezen Dat je muze je aanspreekt Omdat ze lang niets van je heeft gelezen En haar teleurstelling je steekt Verwijtend ziet ze naar jou En jij staat met een mond vol tanden Die schoonheid bleef je altijd trouw Begeleidde je tot op de mooiste stranden Voor geen geld, goud of mooie woorden Wil je haar beschaamd laten staan…

ten strijde

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 913
een religieus citaat in beperkte kring uitgesproken en de kerk staat in brand een accident de parcours en wraakengelen zijn bereid de zonde van zelfdoding te brengen tot in de huiskamer der gelovigen waar ze heilige kaarsen branden opdat de opperchristen snel een verzoenend Woord zou richten tot de vertoornde andere massa voor die haar…

Satan schatert

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 686
ik voorspel alles de vrede en de oorlog voor elk wat wils zoals dat zuinig heet in de flauwe volkse mond nee, ik laat niet af te duur voor de gelovige maar breng tweespalt mee en af en toe verzoening in het trouwste hart ik min de mindere verminder de meerdere naargelang het verlangen naar vervulling van de leegte die elkeen zo graag…

Dek me toe

gedicht
4.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 11.298
het tijd is, zeg me dat ik moe ben, geef niet toe aan verzet, geef me een washand, de beer die ik ken, wijs me mijn bed, dek me toe, ruik naar zeep, vertel mij hoe prinsessen slapen als bij wonder en verdwijn maar, ga niet te ver, stop mij onder, dek me toe, laat mij alleen, strooi in mijn ogen geen zand, breng geen lied ten gehore, verzoen…
Paul Bogaert21 februari 2025Lees meer >

veeg eerst je voeten

netgedicht
4.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.661
het wegdek weerspiegelt jouw laatste levenslicht de wind helt over in verstrooiing van licht de straten in bezwerende onduldbare geheimen uitdagend in wiegend wankelende angst levenskrachten in ongenaakbare strompeling als net afgestroopte bladeren van bomen het lijf in woekering, eens ongeschonden maar nu in verzoening van de ruwe dood…
klaes23 maart 2007Lees meer >

HET BELOOFDE LAND

hartenkreet
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.607
het weg in 't diepste binnen van zijn wezen brandt echter verzengend vuur erupties zijn niet te vermijden kokend, borrelt alles op hete vloeistof schroeit zijn lippen de aders zwellen de huid schrompelt vernietigde structuren overgang tot as uitgestrooid over het stille water bedekt het maar hèèl even de oppervlakte, die verzoenend…

"MAAR DE GROOTSTE IS DE LIEFDE"

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 802
Herman bracht geen rouw maar bezinning, bezieling, bemoediging en troost voor de oermomenten, kruispunten, overgangen van het leven en van de dood maar vooral de verzoening "midden in het leven staan we in de dood" daar is niets mis mee dat is goed dat is het allergrootste dat is ook liefde!…

Schoonheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 404
ik sterf ofschoon iedereen me wil vermoorden om wat Het heeft aangericht in zijn scheppingsdrift waaruit ik geboren ben Alsof ik er iets aan kan doen hoe mannen en vrouwen mij zien en welke dwaasheden zij begaan voor het fantoom met mijn naam dat onsterfelijk is en naakt hen strak aankijkt zodat hun wapens vallen en ze zich verzoenen…
Zywa2 september 2020Lees meer >

Vader

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
Op een steenworp afstand in het ziekenhuis met glinsterende ogen door de morfine en verzoening met het aanstaande sterven ligt mijn vader in zijn laatste bed hij herkent me na enige twijfel na afwezigheid van meer dan vijftien jaar verschijnt er een glimlach op zijn gezicht hij kan niet meer in zijn rolstoel de krachten nemen af, een aflopende…

De formatie

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 640
Een tactiek Een begroting Het spel Visioenen De politiek zal zich met de diversiteiten Proberen te verzoenen Alle beren op de weg Worden uitgepraat Niets dat men aan het toeval overlaat De media worden beteugeld Overvleugeld de kaarten worden geschud Op tafel gelegd Uitgevochten toebedeeld Oorspronkelijke ideeën  worden compromissen…
ebba2 september 2017Lees meer >

Het onverwachte Stil

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 133
Wat maakt ze af van wat niet meer bestaat, als tijd zich stilletjes uit haar handen laat ze zoekt geen antwoord geen verzoenend woord, alleen wat nog in haar lichaam voortspookt en boort soms loopt de middag dwars door het verleden heen, een boom werpt schaduw op een plek waar nooit iets scheen de wereld houdt zich vreemd genoeg…
Silann Nara22 augustus 2026Lees meer >

Het onverwachte Stil

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 203
Wat maakt ze af van wat niet meer bestaat, als tijd zich stilletjes uit haar handen laat ze zoekt geen antwoord geen verzoenend woord, alleen wat nog in haar lichaam voortspookt en boort soms loopt de middag dwars door het verleden heen, een boom werpt schaduw op een plek waar nooit iets scheen de wereld houdt zich vreemd genoeg niet…
Silann Nara22 augustus 2026Lees meer >

vertragischt

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
leven laat gevoelen tijdens de laatste tango het vuur brult laaiend op tussen de wervelpassen door de magie volop herlevend voelen ze zich weer even mens in elke wereld met een deugd in iedere twist te lang zwegen ze toen praten nog kon redden wat schreeuwen had vernield het verlies hernomen na de oorlog bracht nochtans geen verzoening…

laat me een paasmens worden....

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
laat me een paasmens worden: lichtende vlam, verwarmend vuur, verzoenende kus. laat me een paasmens worden: verfrissend groen. opbeurende lentezon, lavende regen. laat me een paasmens worden: die uitdraagt dat leven sterker is dan de dood, dat geen verdriet honderd jaar blijft duren, dat optimisme bron is van energie.…

Tuinfeest*

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.015
Te lang als dode taal absent geweest: de schoonheid waarmee ik me zelf verzoen, komt van binnen. In mijn hoofd een tuinfeest zonder lege hulzen, die mijn tijd verdoen.…

Herfst

gedicht
4.1 met 55 stemmen aantal keer bekeken 27.416
Als gevallen englen hokken door geen zon meer te verzoenen in een somber dreigend mokken daar mijn broeders de kalkoenen. ------------------------------------------- uit: 'Parken en woestijnen', 1940.…
M. Vasalis6 december 2025Lees meer >

Borstvergroting

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.695
opgewonden Ik had puur van de zenuwen Het adres haast niet gevonden Ze had gevraagd niet te overdrijven Neem met je handen de maat Want als ze te groot zijn Dan word ik toch wel kwaad Bij de plastische chirurg Ben ik ze gaan bestellen Ik zei doe mij maar zo’n paar Met toeters en met bellen Ze had gezegd een handjevol Daar kan ik me mee verzoenen…

Kosmosgedicht (nr. 2)

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
Ik sla om alles warme gedachten smeek de liefde te verzoenen wat uitgeput in strijd om macht verpletterd wordt door leegte.…

Terug naar mijzelf

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.310
Verzoen. Begeester. Woed. Verhit. Zweep op. Bemin. Verleid. Bevrijd. Bewijs. Beziel. Verrijk. Begrijp. Vervoer. Verblijd. Leg bloot. Verlos. Verbaas. Ontketen. Heb hoop. Vooruit. Voorbij. Paraat. Bereid. Ver weg. Dichtbij. Op weg... Altijd...…
Sebas30 oktober 2009Lees meer >

Het gedaagdenveld

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 564
Je keert je om uit herinneringen neemt me mee naar het gedaagdenveld waar de oorsprong ligt begraven we lonken voorzichtig naar de wolken het lijkt wel of de zomer verlegen is we kijken schichtig naar de vogels verzoenen ons niet langer met hartstocht die we eens voelden in bijzonder verlangen nooit zonder elkaar door het leven te gaan…
mobar1 augustus 2010Lees meer >

Het gedaagdenveld

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
Je keert je om uit herinneringen neemt me mee naar het gedaagdenveld waar de oorsprong ligt begraven we lonken voorzichtig naar de wolken het lijkt wel of de zomer verlegen is we kijken schichtig naar de vogels verzoenen ons niet langer met hartstocht die we eens voelden in bijzonder verlangen nooit zonder elkaar…
mobar25 februari 2018Lees meer >

Hoor je die stille stem

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
Waar elke dag wel iets van verzoening bracht als je oog hebt voor geuite liefde in de vorm van verwonderlijke natuurlijke pracht.…

kernkop

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 656
met verrijkt splijtstof woekeren ze gezapig verder de leden van de veilige raad vegen de mijnen, de deadline als een zucht in hun nek buitenlandse zaken wil tand om tand de fout van gisteren is een haperende plaat het schept een klimaat van mogen want de valkuil van het verraad gaapt zoeken naar verzoening overzeese stemmen vormen…
Wim Veen19 april 2006Lees meer >

aan de Vreugde (aan de Negende)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 814
klaar met kruisbogen van notenhout de tijd verstrijkt haar eigen rol hoog aangeblazen in stille gaten dirigeert doofheid de weeromstuit weg met ingevallen stukken bekoring springt stemmig uit banden vangt horigen in diepe gangen met een stok tot terugkeer geslagen eindigt de extatische vertoning traag tuiten lippen zich tot verzoening…

Een stille stem

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.768
Laat nu maar los, verzoen je met het einde Wees maar niet bang voor wat je nog niet weet Ga maar gerust, wij volgen dan wat later… Dezelfde weg die jij alvast betreedt Je hand, zo smal en roerloos in de mijne Raakt nu de grens van duisternis en licht Voorbij die grens wacht de volmaakte liefde… De pijn verdwijnt van je verstild gezicht Laat…

Stil zingt mijn melodie zachtjes in de regen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
Lijkt een verzoening met de regen nu de best passende muzikale begeleiding, terwijl een vioolstok de snaren van mijn hart bestrijkt.…

Honderd dagen

snelsonnet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
Al honderd dagen zijn voorbijgegaan Maar het wil nog niet lukken met formeren. Al wordt er nog zo door de Haagse heren Geschaafd, gelijmd en weet ik wat gedaan Maar nu komt er gelukkig hoop van boven Want Gert-Jan Segers laat ons weer geloven…

teder verlangen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 934
mijn ziel je kunt dat niet beletten een schone blik is immers vrij komt door muren heen laat zich niet bezetten ik ben in jou niet omdat jij het wilde of vragen zou ik weerkaats in jouw spiegel een stukje hemels blauw soms gaat licht zijn eigen weg laat zich niet vangen of vermengen door wat Ik zeg maar begeleidt ons wel met verzoenende…