489 resultaten.
Sandy Coast
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
503 in herinnering Hans Vermeulen
niets zo bruusk
als branding
in de Noordzee
vooral op donkere
dagen in november
alsof het zoute
zeewater de open
wonden prikkelen
het schurende zand
en de schrijnende wind
lieten sporen na
als voetstappen langs
de natte vloedlijn
Lejo…
Van Vrijheid Beroofd...
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
980 Mijn voetstappen
klonken hol
Ik hoorde mijzelf
lopen
Naast mij
een vrouwelijke
cipier
Die deed
de hekken open...
Ze rammelde
met haar sleutelbos
Verward en angstig
besefte ik:
Hier kom ik
nooit meer los...…
Duistere gedachten
gedicht
3.9 met 45 stemmen
10.188 Mysterieus
wanneer
voetstappen klinken
hol en leeg
sporen
die je achtervolgen
als je alleen
in het donker
slechts verlicht door
het flauwe schijnsel
van de maan
geschrokken
omkijkt
maar van tevoren
weet
dat er niets is
en toch
dat onbehaaglijke
gevoel
langs je rug kruipt
lopend
door donkere, verlaten
straten…
een stuk van mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.448 als was het
een stuk
van mij
een wilgenkop
eigenzinnig
in een groene dreef
een boterbloem
die het maaien
van de graskant overleeft
een wandelpad
vertrouwd
onder oeroude bomen
geluk dat mij beschoren is
zolang ik nog
durf dromen
een paard
dat hinnikt
als het mijn voetstappen hoort
het diepe rood
waarmee een laatste roos…
Het Wondertje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.195 Voorzichtig legde ze jou
in mijn armen
Zo klein en zo teer
nog maar net 1100 gram
Terwijl ik je bewonderde
keek iemand heel stilletjes mee
Maar heel even vasthouden
en toen ik je terug moest geven
Liep heel stilletjes
twee onzichtbare voetstappen mee…
In gedachten.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
916 met de schoenen in
haar hand loopt ze in gedachten
verzonken over ‘t smalle, koude strand
voeten in ’t nat, gezicht gericht
op de brandingsgolven, die keer
op keer het zand bedolven
met daarin de voetstappen en
haar gedachten welke rap verdwenen
in ’t natte zand…
Ongeschreven boek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
671 Een boek vol kwetsbaarheid,
een boek dat zich niet meer naar buiten onthult
gevuld
met te harde voetstappen uit deze tijd
weggestopte emotie
raakt zij door het niet meer te beschrijven, kwijt.…
Achter wit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Nu loop je door
het lege huis
met vele herinneringen
ouder en getekend
je voetstappen
nieuw
de pot met verf
die zwaar voelt
in jouw hand
Straks beweeg je
de roller over muren
die liefkozingen
weerkaatsten,
haar schaterlach
en de pijnlijke ruzies
je bedekt ze
in stilte
achter wit…
voetstappen vol vertrouwen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
607 wandelend in jouw jas
begeef ik me stapvoets
over gladde wegen
voel hoe jouw warmte
me behoedt
tegen kou en onzekerheid
toch steeds weer bij me
leef jij door
in eeuwigheid
naast me…
Doodstil
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.521 Achter mij zie ik
geen voetstappen meer.
Ik adem je uit
en geef me over
aan ons leven.
Ik pluk opnieuw
de dag
van winterbomen.…
Don
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
736 Opvouwen wilde ze
de klanken
bewaren en
koesteren
de trap was hoog
lucht raakte
net het laatste
licht
armen geheven
naar morgen
schreven
handen nu
het kerkhof
was te ver
van het
amsterdamse bos
toch liep het
pad gelijk
met de voetstappen
struikelen kon niet meer
ja zij wilde
poedersuiker
op haar pannenkoek…
één leven
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
1.551 kijk naar mijn handen
en zie hoe de nacht
zich verzamelt in’t
woordgestamel
van de wind
naamloos gegil
op warme monden
zo zwierven wij
samen vreemd
vingers jaagden
stormen naar
zich toe en werden
in sneeuw
begraven
kijk naar mijn handen
en zie wie ik ben
in de voetstappen
van beenloos bewegen…
Rechtuit in bochtjes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
597 ik raap
de voetstappen
waar je ook gaat
het pleintje rond
de kleine straat
waar rechtuit
in bochtjes gaat
het terrasje lokt
met koffie of een slok
en keuvelig gepraat
zet ze voor
je bed als jij
de benen hebt gestrekt
zij tonen je de weg
die onze dag heeft afgelegd…
Een maartse overpeinzing
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.133 leven
grijnst als een metafoor
en versnelt als de dag zich buigt
voor de zonnegod die in haar was geboren
bleek gelaat en vingers dun als potloden
krassen woorden op ’t behang
daar zij als de dood is
dat ze haar gaan vermoorden
maar ik dacht toch echt
dat haar sterven al was geweest
en dat ik had gezworen dat de sneeuw
haar laatste voetstappen…
Niet meer samen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.587 Zie nog de sporen,
van onze voetstappen,
in het zand.
Een hart vol verlangen,
in eenzaamheid gevangen
Maar net als water,
stroomt door je vingers
ging ook dit geluk,
van me heen.
Voel me nu zo alleen!!…
Mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 Mijn voeten zijn onzichtbaar
de bomen ritselen
de hond snuffelt
voetstappen komen dichterbij
het lijkt een enge film.
De overkant is niet te zien
net zomin als de zon
ik schuifel langs een voorheen
bekende heg, verlangend naar
de beschutting van mijn huis.
Ik haat zo'n kleine wereld!…
Dodenherdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
704 Vlaggen halfstok
voetstappen
omfloerste trom
klokgelui
twee slagen
stilte
stollende tijd
ergens een houtduif
een kinderstem
teer groen aan de bomen
dan
- bevrijdend -
het volkslied
er is weer beweging
bloemen en kransen
leven gaat verder
de draak wórdt verslagen…
Memento mori
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Als ik sterf
laat dan vreugde zijn in je tranen
want ik zal je niet verlaten
In het sterven
bloeien nieuwe bloemen
en het lichaam zal as worden
maar ons wezen is eeuwig leven
Mijn voetstappen
mijn woorden
en onze kussen
zullen verdwijnen
maar die zijn slechts de vormen
van Licht en Liefde
die altijd blijven schijnen
Als ik sterf…
Pijnretoriek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 je was hier in een parallelle wereld
naast de bodem van het wolkendek
diende er je schoenen aan, waarmee
voetstappen achterlieten, ontweken
naar een onbedorven gedachte als
intens bestaan naast deze plek
een versteende voorstelling van
vluchtbaar steen, schemer, samen
in iets dat steeds meer achterblijft
bij steeds langduriger verder…
onuitwisbaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 de regen heeft je
voetstappen gewist
waar ben je
ik wil je vertellen
over maan en sterren
maar nog meer zeggen
dat ik van jou hou
ik hoor je stem
er zingt zoveel liefde rond
wat een geluk
soms duik je zomaar op
we hebben elkaar zo liefgehad
onuitwisbaar in de sterren geschreven
unforgettable inoubliable
onvergetelijk voor mij…
Zomer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
128 in november begin ik
langzamer te kijken
de bomen durven dan pas
iets zeggen,
wanneer ze hun bladeren
loslaten
de aankomende winter
maakt de wereld
kleiner,
voetstappen in de avond
vreemd genoeg
heb ik juist dan het gevoel
dat ik
meer zie dan in de zomer
de stilte begint eerder,
zo kan ik haar eindelijk
aanhoren…
Herfst ontluikt .....
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
969 Blaadjes vallen
als tranen,
bomen nakend
tot op de tak
Een bed
van bladeren
verstomt
mijn voetstappen
Zonnestralen
gevangen
tussen 't kalende
warm gekleurde bos
De geur
van de herfst
doet mij
naar adem snakken
Grote sponszwammen
schieten als "paddestoelen"
uit de grond
Herfst ontluikt ...…
'Afscheid nemen'
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.891 Spoorloos verschenen,
voetstappen van ons,
van de levenloze genen,
die vroeg historie spons.
Erosie brengt verwarring,
wist dat laatste vast,
strooit vraagtekens op de branding,
dus afscheid lijkt gepast.…
Traag
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.817 leggen voetstappen
een spoor van twijfel
als leven iedere dag
weer ademt om te laten
geeft hartslag
een nieuwe dag
nooit meer zullen
lijnen verbinden
datgeen wat benen
ooit hebben kunnen dragen
zwanger,
gevat in handen
wijzen vingers
naar die ene laatste
pijnplek…
Zij vond haar rust
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.885 In het vroege ochtendlicht
op het verlaten
Castricumse strand
liep een eenzame man
gebogen zijn hoofd
denkend aan haar voetstappen
die hij nu
naast zich mist
een enkele druppel zeewater
die de wind
op zijn gezicht heeft geblazen
vertaalt de droefheid
van zijn dagen
en toch
als hij even omhoog kijkt
toont hij het begin
van een voorzichtige…
Bijna
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.057 Want ik ben een schim die zwijgend
niets meer
bezitten kan
en steeds volgt wat hij
verliest aan de dood en
de liefde
die alleen
nog in vreemde voetstappen
bestaat.…
Herkenbaar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
472 Zoek de sporen van mijn
voetstappen die in de jaren
zijn vervaagd door de tijd.
Huizen als stille schaduwen
die zijn omgeven met de
beelden uit een verleden.
Zal niet verdwalen maar
zoek naar een teken van
wat eens heeft bestaan.
Dwaal verder door bekende
straten op zoek naar een tijd
die voorgoed verloren is gegaan…
Het spoor gevonden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
564 In het vissersdorp
aan de zeekust
beeld met toekomst
alleen intens verlangen
naar gezonde dromen
‘t uitzicht van jouw ogen
alleen, ontroostbaar alleen
in eenzame gloriepijn
’t heldere spoor gevonden
oude voetstappen uitgewist
als jij een winterdag schildert
zonder pijnlijke herinneringen.…
Onzichtbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Het zicht ontroofd
de muziek gedempt
Eenzaamheid
hangt als een klamme deken
om mij heen
Voetstappen verlaten
verdwijnen in de mist
bewimpelen onuitgesproken woorden
In dit van god verlaten land
loop ik in de wolken
met mijn gehele zijn
Versluierd voor elkeen
slechts vergezeld
door fragiele flarden
als stille getuigen…
Overstekeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 Ik hoor geen voetstappen meer
mijn maag zweeft, gedachten
fladderen als verloren musjes
in een storm.
Het pad kromt, meandert
zich in een oneindige verte.
De vlekjes op de muur
vertellen geen verhaal,
ik hoef ze niet te tellen
in mijn slaap ben ik al verloren.…