Alle inzendingen over voetstappen

489 resultaten.

Sorteren op:

Sandy Coast

netgedicht
4.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 503
in herinnering Hans Vermeulen niets zo bruusk als branding in de Noordzee vooral op donkere dagen in november alsof het zoute zeewater de open wonden prikkelen het schurende zand en de schrijnende wind lieten sporen na als voetstappen langs de natte vloedlijn Lejo…

Van Vrijheid Beroofd...

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 980
Mijn voetstappen klonken hol Ik hoorde mijzelf lopen Naast mij een vrouwelijke cipier Die deed de hekken open... Ze rammelde met haar sleutelbos Verward en angstig besefte ik: Hier kom ik nooit meer los...…

Duistere gedachten

gedicht
3.9 met 45 stemmen aantal keer bekeken 10.188
Mysterieus wanneer voetstappen klinken hol en leeg sporen die je achtervolgen als je alleen in het donker slechts verlicht door het flauwe schijnsel van de maan geschrokken omkijkt maar van tevoren weet dat er niets is en toch dat onbehaaglijke gevoel langs je rug kruipt lopend door donkere, verlaten straten…

een stuk van mij

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.448
als was het een stuk van mij een wilgenkop eigenzinnig in een groene dreef een boterbloem die het maaien van de graskant overleeft een wandelpad vertrouwd onder oeroude bomen geluk dat mij beschoren is zolang ik nog durf dromen een paard dat hinnikt als het mijn voetstappen hoort het diepe rood waarmee een laatste roos…
delius16 augustus 2007Lees meer >

Het Wondertje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.195
Voorzichtig legde ze jou in mijn armen Zo klein en zo teer nog maar net 1100 gram Terwijl ik je bewonderde keek iemand heel stilletjes mee Maar heel even vasthouden en toen ik je terug moest geven Liep heel stilletjes twee onzichtbare voetstappen mee…
marianne15 oktober 2013Lees meer >

In gedachten.

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 916
met de schoenen in haar hand loopt ze in gedachten verzonken over ‘t smalle, koude strand voeten in ’t nat, gezicht gericht op de brandingsgolven, die keer op keer het zand bedolven met daarin de voetstappen en haar gedachten welke rap verdwenen in ’t natte zand…
Leonardo21 maart 2015Lees meer >

Ongeschreven boek

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
Een boek vol kwetsbaarheid, een boek dat zich niet meer naar buiten onthult gevuld met te harde voetstappen uit deze tijd weggestopte emotie raakt zij door het niet meer te beschrijven, kwijt.…
nicoline5 oktober 2015Lees meer >

Achter wit

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 630
Nu loop je door het lege huis met vele herinneringen ouder en getekend je voetstappen nieuw de pot met verf die zwaar voelt in jouw hand Straks beweeg je de roller over muren die liefkozingen weerkaatsten, haar schaterlach en de pijnlijke ruzies je bedekt ze in stilte achter wit…
Sanne27 oktober 2015Lees meer >

voetstappen vol vertrouwen

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 607
wandelend in jouw jas begeef ik me stapvoets over gladde wegen voel hoe jouw warmte me behoedt tegen kou en onzekerheid toch steeds weer bij me leef jij door in eeuwigheid naast me…
windwhisper21 december 2009Lees meer >

Doodstil

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.521
Achter mij zie ik geen voetstappen meer. Ik adem je uit en geef me over aan ons leven. Ik pluk opnieuw de dag van winterbomen.…

Don

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 736
Opvouwen wilde ze de klanken bewaren en koesteren de trap was hoog lucht raakte net het laatste licht armen geheven naar morgen schreven handen nu het kerkhof was te ver van het amsterdamse bos toch liep het pad gelijk met de voetstappen struikelen kon niet meer ja zij wilde poedersuiker op haar pannenkoek…

één leven

netgedicht
4.1 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.551
kijk naar mijn handen en zie hoe de nacht zich verzamelt in’t woordgestamel van de wind naamloos gegil op warme monden zo zwierven wij samen vreemd vingers jaagden stormen naar zich toe en werden in sneeuw begraven kijk naar mijn handen en zie wie ik ben in de voetstappen van beenloos bewegen…

Rechtuit in bochtjes

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
ik raap de voetstappen waar je ook gaat het pleintje rond de kleine straat waar rechtuit in bochtjes gaat het terrasje lokt met koffie of een slok en keuvelig gepraat zet ze voor je bed als jij de benen hebt gestrekt zij tonen je de weg die onze dag heeft afgelegd…
wil melker8 december 2008Lees meer >

Een maartse overpeinzing

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.133
leven grijnst als een metafoor en versnelt als de dag zich buigt voor de zonnegod die in haar was geboren bleek gelaat en vingers dun als potloden krassen woorden op ’t behang daar zij als de dood is dat ze haar gaan vermoorden maar ik dacht toch echt dat haar sterven al was geweest en dat ik had gezworen dat de sneeuw haar laatste voetstappen…
elze8 maart 2009Lees meer >

Niet meer samen

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.587
Zie nog de sporen, van onze voetstappen, in het zand. Een hart vol verlangen, in eenzaamheid gevangen Maar net als water, stroomt door je vingers ging ook dit geluk, van me heen. Voel me nu zo alleen!!…

Mist

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Mijn voeten zijn onzichtbaar de bomen ritselen de hond snuffelt voetstappen komen dichterbij het lijkt een enge film. De overkant is niet te zien net zomin als de zon ik schuifel langs een voorheen bekende heg, verlangend naar de beschutting van mijn huis. Ik haat zo'n kleine wereld!…
Johanna20 november 2011Lees meer >

Dodenherdenking

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 704
Vlaggen halfstok voetstappen omfloerste trom klokgelui twee slagen stilte stollende tijd ergens een houtduif een kinderstem teer groen aan de bomen dan - bevrijdend - het volkslied er is weer beweging bloemen en kransen leven gaat verder de draak wórdt verslagen…

Memento mori

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
Als ik sterf laat dan vreugde zijn in je tranen want ik zal je niet verlaten In het sterven bloeien nieuwe bloemen en het lichaam zal as worden maar ons wezen is eeuwig leven Mijn voetstappen mijn woorden en onze kussen zullen verdwijnen maar die zijn slechts de vormen van Licht en Liefde die altijd blijven schijnen Als ik sterf…

Pijnretoriek

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
je was hier in een parallelle wereld naast de bodem van het wolkendek diende er je schoenen aan, waarmee voetstappen achterlieten, ontweken naar een onbedorven gedachte als intens bestaan naast deze plek een versteende voorstelling van vluchtbaar steen, schemer, samen in iets dat steeds meer achterblijft bij steeds langduriger verder…
Iniduo27 januari 2017Lees meer >

onuitwisbaar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
de regen heeft je voetstappen gewist waar ben je ik wil je vertellen over maan en sterren maar nog meer zeggen dat ik van jou hou ik hoor je stem er zingt zoveel liefde rond wat een geluk soms duik je zomaar op we hebben elkaar zo liefgehad onuitwisbaar in de sterren geschreven unforgettable inoubliable onvergetelijk voor mij…
J.Bakx24 maart 2023Lees meer >

Zomer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 128
in november begin ik langzamer te kijken de bomen durven dan pas iets zeggen, wanneer ze hun bladeren loslaten de aankomende winter maakt de wereld kleiner, voetstappen in de avond vreemd genoeg heb ik juist dan het gevoel dat ik meer zie dan in de zomer de stilte begint eerder, zo kan ik haar eindelijk aanhoren…
Nathan31 juli 2026Lees meer >

Herfst ontluikt .....

hartenkreet
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 969
Blaadjes vallen als tranen, bomen nakend tot op de tak Een bed van bladeren verstomt mijn voetstappen Zonnestralen gevangen tussen 't kalende warm gekleurde bos De geur van de herfst doet mij naar adem snakken Grote sponszwammen schieten als "paddestoelen" uit de grond Herfst ontluikt ...…
metha22 september 2003Lees meer >

'Afscheid nemen'

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.891
Spoorloos verschenen, voetstappen van ons, van de levenloze genen, die vroeg historie spons. Erosie brengt verwarring, wist dat laatste vast, strooit vraagtekens op de branding, dus afscheid lijkt gepast.…
Timothy Z27 oktober 2004Lees meer >

Traag

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.817
leggen voetstappen een spoor van twijfel als leven iedere dag weer ademt om te laten geeft hartslag een nieuwe dag nooit meer zullen lijnen verbinden datgeen wat benen ooit hebben kunnen dragen zwanger, gevat in handen wijzen vingers naar die ene laatste pijnplek…
metha28 januari 2008Lees meer >

Zij vond haar rust

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.885
In het vroege ochtendlicht op het verlaten Castricumse strand liep een eenzame man gebogen zijn hoofd denkend aan haar voetstappen die hij nu naast zich mist een enkele druppel zeewater die de wind op zijn gezicht heeft geblazen vertaalt de droefheid van zijn dagen en toch als hij even omhoog kijkt toont hij het begin van een voorzichtige…
marcel19624 augustus 2006Lees meer >

Bijna

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.057
Want ik ben een schim die zwijgend niets meer bezitten kan en steeds volgt wat hij verliest aan de dood en de liefde die alleen nog in vreemde voetstappen bestaat.…

Herkenbaar

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 472
Zoek de sporen van mijn voetstappen die in de jaren zijn vervaagd door de tijd. Huizen als stille schaduwen die zijn omgeven met de beelden uit een verleden. Zal niet verdwalen maar zoek naar een teken van wat eens heeft bestaan. Dwaal verder door bekende straten op zoek naar een tijd die voorgoed verloren is gegaan…

Het spoor gevonden

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 564
In het vissersdorp aan de zeekust beeld met toekomst alleen intens verlangen naar gezonde dromen ‘t uitzicht van jouw ogen alleen, ontroostbaar alleen in eenzame gloriepijn ’t heldere spoor gevonden oude voetstappen uitgewist als jij een winterdag schildert zonder pijnlijke herinneringen.…

Onzichtbaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 664
Het zicht ontroofd de muziek gedempt Eenzaamheid hangt als een klamme deken om mij heen Voetstappen verlaten verdwijnen in de mist bewimpelen onuitgesproken woorden In dit van god verlaten land loop ik in de wolken met mijn gehele zijn Versluierd voor elkeen slechts vergezeld door fragiele flarden als stille getuigen…

Overstekeling

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
Ik hoor geen voetstappen meer mijn maag zweeft, gedachten fladderen als verloren musjes in een storm. Het pad kromt, meandert zich in een oneindige verte. De vlekjes op de muur vertellen geen verhaal, ik hoef ze niet te tellen in mijn slaap ben ik al verloren.…