299 resultaten.
Weerzien met weleer
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
571 daar zat hij dan verblijd
in een koele rotanstoel
nam tevreden teugen
van een goede Franse wijn
te midden van Cohiba-wolken
zo moest het leven zijn
hij tapte met zijn voet het ritme
van bravoure en jongensmoed
dat hem terugbracht in gedachten
bij de lieve wijze mannen
die hem zeker maakten
en zag zijn pa en opa weer
in een roes zo…
weerzien met de vos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
709 hij jammert de oude rekel
door merg en been
huilt hij vanuit het vlas
de avond rolt patrijzen uit
in strakke formatie
door de geeuwende polder
veren boetseren vingers
tegen de neergaande zon
komt er een vervolggesprek
met de vos aan de rand
van het schor tussen lamsoor
en zeekraal, een dialoog..
als hij pluimt boven het koren…
Weerzien met moeder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
604 Het is nacht geworden.
Ik zie het huis waar ik ben opgegroeid.
Weer hoor ik het knarsen van het grind.
Opnieuw hoor ik de stem van vader.
Zijn meningen en zijn beter weten.
De noodzaak van de zoon,
om zich met hem te kunnen meten.
Ik voel het gemis van broers en zussen.
De onmogelijkheid om met hem te praten.
Ik zie moeder naar zijn ogen…
NOSTALGISCH WEERZIEN...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
531 een kwarteeuw later -
een frappant familiefeest -
schildpadreünie…
Onverwacht weerzien
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
557 Mijn zonen kwamen zomaar naar beneden
Ik had ze al in weken niet gezien
De griep wellicht? Of uitdroging misschien?
Het bleek een nog veel ernstigere reden
Voor mij als vader is het een bekoring
Zo'n wereldwijde gamersnetwerkstoring…
Nee het leven is niet eindig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 Nee het leven is niet eindig
er is meer dan dat je ziet
ook jouw ziel zal verder groeien
al doet verlies ons veel verdriet
zie de schepen in de verte
in de grote oceaan
straks zijn zij een vergezicht
maar zeker niet vergaan
achter de horizon
ligt het verscholen paradijs
ooit zullen we elkaar weerzien
als ik klaar ben voor die lange reis…
Als een jas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
617 Ons weerzien, alsof de normaalste zaak
van de wereld,
het innig zijn,
alsof altijd zo geweest
het afscheid, alsof altijd zo geweest dat
we gewoon los,
los van elkaar ons leven leven
als zo'n klikknoop van je jas,
dicht lekker warm
en open, luchtig, frisse wind
erdoor,
vaak is er nog een rits,
maar die klik is het dekkende,
finishing…
BFFF
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
665 Best Female Friends Forever
Een moeder
Die mijn beste vriendin werd
We geloven allebei
In meer levens
We hebben elkaar
In vele gedaanten gekend
Er zullen nog vele volgen
Een vooruitzicht op een weerzien
Dat het afscheid even verzacht
Totdat de realiteit toeslaat
Van de telefoon die niet meer overgaat
Het is stil…
Veel liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
876 Ik zou haar dan weerzien,
Als ik gelovig was,
Of, toch als Orpheus misschien?…
troosteres
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.623 aanhoudende stroom langs
verweerde kusten
die ons bestaan overstijgt
in broosheid berusten leert
waar weemoed in het gaan
en keren schuilt bij een teer
gemis over weerzien droomt
onder weidse luchten lasten
minder drukken in wiegend
avondrood worden verlicht
waar een mensenkind zich
door de zee gedragen weet
hier aldoor…
Wij
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
675 Ons weerzien komt, en het gevoel gaat.
Het is een ontmoeting als een bliksemschicht.
Maar het gedonder komt altijd te laat.
Waardoor ons vuur niet voor wrijving zwicht.
Noodweer kan als een rivier van de berg stromen.
Maar het beekje in het dal evenaart onze krachten
Net zoals wij ons gevoel uitspreken van ideale dromen.…
Onvergetelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 op uw nylonkousen bracht u mij
door de wintergang naar de buitendeur
van Huize De Schutse
ik zei nog dat het veel te koud was
maar het maakte u niets uit
alsof u voelde dat het de laatste keer was
onze omhelzing en uw lieflijke moedergeur
had zich vreemd verkleed en wij zwaaiden
elkaar een weerzien
enkele dagen later belde pappa ons op…
Afscheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
726 bij aankomst
vielen bevroren
tranen uit de lucht
het was een weerzien
van dwarsliggers uit alle hoeken
te midden van borden vol leuzen
stond de kist
erboven prijkte een mooie foto
van Ferry met poes op schoot
ik heb nog nooit zoveel
fotografen gezien Fer
op ’n crematie
zij kwamen allemaal om
Opa Water te groeten…
Pussycat
gedicht
3.4 met 13 stemmen
3.727 Het luisterrijkste nieuws is zonneklaar
Dat kleine showberichtje in de krant
Dat voor altijd in ons netvlies staat gebrand
Want Pussycat is terug (Ga weg! Echt waar?).
Niks naars kan nu de mens nog overkomen
Al zou de Mississippi overstromen!…
Jij bent heengegaan
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.529 Ik wou dat ik nog even met je kon praten
Nog één keer kon zien
dan zou ik niet nalaten
je te zeggen dat we elkaar eens weer zullen zien
ik wilde je nog zoveel vertellen
maar dat heb ik niet gedaan
ik wou dat ik je op kon bellen
maar dat zal niet meer gaan
eens zullen we elkaar ontmoeten
op een plaats zeer wonderschoon
en dan zal ik je…
Moeder
poëzie
3.8 met 30 stemmen
5.093 Moeder naar wier liefde mijn verlangen
Sinds mijn kinderjaren heeft geschreid,
Ach, hoe zult gij mij zo straks ontvangen
Na de lange scheidingstijd?
Zult gij mij aanstonds als uw kind begroeten,
Als ik ontwaken zal uit mijn dood?
Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten
Met mijn hoofd in uwe schoot?...
Maar wat dan? Wat zult gij tot mij…
Verzoening
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.739 Grootmoeder zat in de wagen,
En al de kindren erbij:
"Ik moet er zelf naartoe gaan,
Ik ben de jongste", sprak zij.
Haar oudste broer kwam haar tegen,
Aan de ingang van zijn woon,
Het haar om de kale schedel
Gelijk een zilveren kroon.
't Was de speelgenoot van haar kindsheid,
Zij zuchtte en zei: "Och Heer!"
En hij hielp ze van de wagen…
Vuile voeten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.403 en elke ochtend ontwaar ik haar
in de sluimer van een steeg
daar verzucht zij in armoedigheid
hoe zij neerwaarts zeeg
"och moedertje moedertje", fluister ik
"zo naakt op vuile voeten
geef deze strijd toch op
om uw lief Heertje te begroeten."
dan glinsteren haar ogen
richt zij zich moeizaam op
haar gekrijs verscheurt de stilte…
contrasten (1)
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.024 'bescheiden geluk' maar een mooi moment
het weerzien van een oma met haar kleinkind
op een perron zomaar ergens
in het oosten van het land
in tegenstelling tot het afscheid
dat ik zag bij moeder en kind
'het stierkalfje werd door de boer
aan een touw uit de wei getrokken'
terwijl de koe met gevoel voor drama
haar zoon op de valreep…
Het wederzien
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.743 Het is of ik me-zelf bezoeken kom.
Hier woonde ik op twee-hoog
in de korte Prins-Hendrikstraat:
het was oorlog.
Aan het schuif-raam fladdert een stof-lap;
die doet me denken aan een kapelle.
Ik hoor ook een stofzuiger 'lux'
en ruik het stof.
Ergens een matje nijdig klopt
en een piano pingelt studeerachtig,
o, zo studeerachtig in de warme…
gjensyn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
695 bij het herontdekken
van de stilte in noorwegen
kwam ik nader tot mezelf
maar dacht je dat ik
hem nog herkende...?
verrast door de tijd
ontmoette ik een vreemde
die zich echter in no time
ontpopte tot een vanouds bekende
ik heb alsnog een foto gemaakt
in sepia van mezelf in die ander
wellicht uit een hang naar weleer…
Beschimmeld brood
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.013 De deur afwerend
met een stalen slot gesloten
was de dag,
dat ik daar voor je stond.
Grimmige grendels hadden alles
stevig vast versloten
verbitterd verscholen was de
voor mij vijandige grond
waar elke blijdschap
steeds bleek uitgesloten
daar men geen licht,
slechts schemerduister vond.
Ik wilde juist van daar vertrekken
naar elders…
In de wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 ik wist dat jij
in de wolken was
heb je gemist
zag je gezicht
met welkom lach
in blijde vervoering
omhelsden elkaar
spraken zonder taal
in wederzijdse beroering
openden naar buiten
straalden liefde door
de ruimte die ieder gaf
het was een eindeloze dag
waarin de zon ons alle
warmte gaf die hij in zich had…
Mijn vriendin
gedicht
2.1 met 337 stemmen
39.061 Gisteren zag ik je weer
een warm herkennen
toen ik langs je liep en
bijna aanraken kon.
Hetzelfde haar en
eender gekleed.
Verstoord draaide je
je om en keek
naar mij; minachting
wat ik in je ogen las,
dat viel me koud.
Temeer daar jij
diegene was, op
wie je leek.
-----------------------
uit: Poëzie-leestafel…
Vaarwel en wederzien
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.589 Vaarwel!- dat woord ligt op de lippen,
Vaarwel!- dat is zo licht gezeid.
Dat kan in stille treurigheid,
Bij kus en handdruk ons ontglippen.
Dat ligt in 't hart en op de lippen,
Wanneer men van elkander scheidt.
De tijd vervliegt, de jaren snellen,
't Verandert alles om ons heen,
Wat eenmaal eeuwigdurend scheen;
Maar wie toch kan de dromen…
Beloven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
590 beloof je me
dat je hier
zult blijven staan
totdat de laatste
regendruppel
jouw verdriet
met zich mee neemt
beloof je me
dat je hier
spinnenwebben
zult zien groeien
hoe de eerste nachtvorst
zijn glinstering
achterlaat
weet dan dat
ik je omhelzen zal
zover het oog
reiken kan
in vele gedaanten
blijf ik bij je
voor altijd…
Je lach
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 ga maar
mijn kind
een fijne dag
ben blij
dat jij er was
voor even
je lach
staat in mijn hart
geschreven
maar waarom
ben je zo lang
weggebleven…
WEERZIEN NA JAREN!...OVERDOEN?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.018 Een weerzien na jaren tussen
oude buren, familie, kennissen, relaties en/of vrienden
blijkt vooral een (her)ontmoeting tussen mensen
die niet moeten maar willen
MENSEN:
ouder ogende mannen, vrouwen
met weinig of minder grijs haar
kaal of kalende
doorgaans door de jaren
gepokt, gemazeld, gerijpt
ziek geweest, beter geworden
goed levend…
Liefdecirkel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 rijmen bakken en inpakken
een eigen halleluja op Pasen
heerlijk naar jou te zenden
om te vieren dat we elkaar herkenden
die dag een drietal lentejaren
elk weerzien weer geloven in elkaar
vernieuwen met verassend gezoen
vermoeden van liefde in elk gebaar
nooit aangekomen waar verwacht
tegenstellingen hard en zacht
scherp en evenwichtig…
Het vaarwel.
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.397 dan verzoet, onder leed en gekwel,
De hope des weerziens de smart van 't vaarwel.…