1707 resultaten.
ongeleide gedachten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
812 schrijven (aan jou
over jou, voor jou) maar alles blijft blanco
terwijl mijn vingers zweven boven de toetsen
zou de mooiste stukken kunnen componeren
als de muziek mij alleen maar vinden wilde
even zo vaak stelen zinnen mijn akkoorden
verschijnen zwarte blokletters op wit papier
zonder melodie – niet eens genoeg als poëzie
er zou een klok…
warmte maakt geluiden stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 koeien mompelen
windend van het gas
vogels fluiten duikend
schooierig gebekt
scheren nesten zoekend
kletsend uit hun nek
vlinders vliegen kleuren
ogen geel en wit van licht
strijken neer op bloemen
vouwen vleugels rustend dicht
sloten dromen zwart
door zonlicht groen gekant
strakke linten glinsteren
in een recht doorsneden land
klokken…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 de nacht valt in de stilte
oude vormen tonen vreemd
in zichzelf onherkenbaar
als de tijd
het donker weent
snelle stappen dragen haastheid
dragen ver van mij vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken…
een zees IM
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.539 op het strand ligt een klok
daar aanbeland na een ramp vlakbij
een schip gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen…
een zees IM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
822 op het strand ligt een klok
daar aanbeland na een ramp vlakbij
een schip gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen…
Verlaten straat
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.309 Droef zingt de klok der middeneeuwse kerk,
Hoog boven 't stadje, een oude melodie.
En, smeltend zacht, wen alles zwijgt alom,
Weeklaagt een vedel in de sombre vert'.…
INVERSIE
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 zoals je ze kneedt
als een bakker zijn
beelden van brood
waartussen de wekker
afloopt en een paar
schoenen staan te wachten
op een warme jas in de winter
en blote voeten in de zomer
waartussen je thee zet
bij de koffie en toekijkt
hoe de klok de uren
fixeert met de seconden-
lijm van je herinnering
waarna het kastje verliefd…
Kijkdagen veiling
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
838 Schouwspiegels spiegelen
Barok en staande klokken.
Bronzen beelden
beelden kunstzinnig uit.
Schilderijen tonen
beelden van verlichting.
Kroonluchters
beschijnen Jugendstil
en Art Deco.
Het veilinghuis
herbergt juwelen
en meubelstukken
van niveau.
Beneden hoor je
het gestommel
van al die voeten
boven het plafond.…
Zachte wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 waar blijft de wind
om kerktoren en klokken van mijn gemoed?
waar blijft de wind
in mijn binnenste?
de wind in de schaamte?
de wind in mijn angsten?…
Duister licht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.244 En je verbleekt thuis op de
bank en niks stroomt, niks loopt, alleen de
klok die oorverdovend tikt en je verstopt
je hoofd onder een kussen, en je waakt
bleek en bent bang voor wat komen gaat
en denkt tegelijkertijd ook niet aan morgen,
je leeft bij het moment dat zwart is, dood-…
neem me mee
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
781 “iedere droom stuurt me
naar de werkelijkheid
iedere werkelijkheid
stuurt me naar een droom”
neem me mee
de klok luidt nog meer dag
ik blijf achter, luister naar de herinnering
van mijn naaktheid waar echte vogels
de nacht wegvlogen, onbevreesd om uren
uit nieuw geluid te winnen
ik verwacht de zee, wil de doofheid
uit mezelf wegduwen…
Potdicht (3)
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
577 Daar ging ze vrij,
de kleine stalen wijzer van een klok.
Prinsjesdag. Ik zie zijn stok daar staan,
al zeventien jaar, warm tegen de muur,
de schoorsteen: eerst turf, dan cokes, het uur
vlam van groei en goud, van gas, ontdaan.
De lente kruipt in elke knop, geboeid.…
Stofvrij
gedicht
3.2 met 4 stemmen
3.403 De klok, de kast, het schilderij –
de negatieven van hun schaduw
beplak je met een bollenveld
uit Stalenboekje nummer 10.
April ruikt naar behangerslijm
en olieverf, mei naar azijn.
Op rode knieën, kokos schrobbend,
schuif je rugwaarts de kamer uit
om op een dag stofvrij te zijn.…
Hoort allen: KOMRIJ IS DOOD!
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
820 De nacht zo zwoel dat mij het slapen benam
lakens gekronkeld en vast aan het lijf geplakt
draaiend, woelend, elk half uur naar de klok kijkend
en smekend om het morgenrood
de tuin een vijver na een verwoestende storm
de lavendel, gisteren nog zo rijk en vol bloeiend,
nu neergesabeld en gegeseld door woeste regen
zou er nog meer te gebeuren…
Oude mannen in korte broeken
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.426 Maar mooier nog zijn hun gepolitoerde knieën
of de glaswol op hun kuiten,
Zo worden ze bekeken
door bewonderaars die anoniem blijven
terwijl ze zelf met mildheid naar de dingen kijken,
naar de groene bomen en de witte klok
die beter loopt dan zij
en iets vertelt over hun afgezaagde tijd;
zij kennen hem van buiten.
----------------------…
Heimelijk verlangen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 verlangt naar jungle
tussen Spaanse kastelen
onder zomerwolken
die verhalen vertellen
die jij bent vergeten
in dit lenteland van leven
het is de vrucht
die het sap doet smaken
de bloem
die de bij zal lokken
het water
wat de rivier doet stromen
het is mijn geluk
wat bij jou niet op gaat
het is bijna avond
kijk maar op de klok…
Zonder jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 Een strand zonder haar schelpen
Een kaars zonder vlam
Een leeuwin zonder haar welpen
Een Oosterschelde zonder dam
Een fiets zonder haar bandjes
Een schilderij zonder lijst
Een peuter zonder haar tandjes
Een rijstveld zonder rijst
Een land zonder haar vlag
Een klok zonder uren
Een vleugel zonder haar Bach
Een kasteel zonder muren
Een…
Te kort
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Ik zou de tijd willen bevriezen, de klok willen stoppen,
de kalender nu alvast bij het oud papier willen gooien,
maar moet het doen met de tijd, die me gegeven is,
alleen, die is altijd te kort! Zo jammer…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 uit
eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen
strenge bomen als stille bewakers
gewapend met het zwaard van de stilte
bladeren baden roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van de nacht sluit
met een onbreekbare schaduw het luik
van de verlaten woning
de klok…
Wat witte wolken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 getekend
diepblauw de lucht boven groen van de bomen
wat witte wolken in oplossende vlucht
zon zee en strand spelender hand
maar ben het intense genieten vergeten
gehurkt in het zand
tong uit het bekkie speelt hij
met de wereld op zijn eigen stekkie
water en schelpen in een stralende zon
wind door de krullen hij maalt er niet om
als klokken…
Vooruitzicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 Want wat zijn twee uurtjes
twee en zeventighonderd tikken van een klok?…
Kwááák
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
469 En rond de klok van elven, vaste prik
stond Piet vanwege wat hij had genoten
meestal een beetje wankel op de poten
en in zijn stem klonk nu en dan een hik;
dat was zijn tijd om op de fiets te stappen.
Maar op een keertje zat het hem niet mee
en reed hij in de sloot voor het café
in plaats van op het asfalt door te trappen.…
Soms jij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
697 Soms geef je me
de tijd,
ben jij de klok
waar wijzers ontbreken.
Wijzers breken waardigheid,
zeg je.
Soms schenk je me
je borsten
die de mooiste zijn en je lacht
als ik zeg dat ze
een plaatsje waard zijn
op de Werelderfgoedlijst.…
Tabula rasa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Er mist een kamer hier
een witte kamer
waar ik niet hoef te bestaan
een onbeschreven blad
om mij te bergen
Waar het kristallijne venster
mijn woorden terzijde schuift
het winterlicht binnenlaat
dat naakter is dan mijn blote huid
De klok een witte tijd aangeeft
ik mijn adem bladstil zie hangen
boven een deken van stuifsneeuw
het vroegste…
somber
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
494 schreeuwt naar het volk dat niet meer is
het uur is zwaar bepakt en slentert van tijd
naar adem, beelden uiten zich in stalen
constructies, het is koud in de graden
waarin het bed is neergezet
ergens begint het licht te gniffelen door
de droogte van het hout, het duister partijdig
van slaap sluipt nu als een dronkaard in
de behuizing van de klok…
sinds
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
691 woorden liever
te mooi om waar te zijn
zoals je ogen, zoals je het zegt
zoals alleen jouw mond
en ik wacht dan
met mijn handen, op je huid, op wat je doet
het kriebeltje op mijn wang, de lakens warm
met nog een lichte verlegenheid
wij die zo mooi
elkaar wensen, armen en benen
in lepeltjes en badjas
het tikken van uren en eitjes
de klok…
Kerstgedachten
gedicht
4.1 met 7 stemmen
9.705 Als de kruitdamp is verdwenen
en de klok luidt een nieuw jaar
wil ik toch alleen maar hopen op
meer vrede met elkaar.
--------------------------------
Uit: 'Kerstgedachten' 2015…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 ze gaan de tijd voorbij
de tikken van de klok
het was maar even nu voor mij
toen ik van later schrok
het verleden wordt steeds langer
de toekomst daarentegen niet
eeuwigheid maakt mij nog banger
omdat men daar geen eind in ziet
zit het er voor mij nu op?
of krijg ik nog respijt?…
Nachtleven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In het tikken van de klok.
Ik zie, hoe dode dingen leven.
In kleuren die kleuren gaan.
In de nerven van de tafel.
In tulpen in een vaas.
Ik ervaar, hoe stil de stilte werkt.
In gedachten die in mijn hoofd ontstaan.
In boeken die op nieuwe lezers wachten.
In het branden van een kaars.
Na een uur loop ik de trap weer op,
en gaap.…
De Wachtkamer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Klokken tikken zoveel trager hier.
Ongerust wachten op een oordeel.
Is het een tumor of een opgezette klier?
Vragen. Zat ik maar rustig thuis.
Twijfel. Wacht mij een enge behandeling?
Hoop. Wie weet ga ik met een receptje,
of met een adviesje weer naar huis.
Zucht. Wat voel ik me toch gespannen.
Ergernis. Een wachtend kind dat zeurt.…