Alle inzendingen over klokken

1707 resultaten.

Sorteren op:

ongeleide gedachten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 812
schrijven (aan jou over jou, voor jou) maar alles blijft blanco terwijl mijn vingers zweven boven de toetsen zou de mooiste stukken kunnen componeren als de muziek mij alleen maar vinden wilde even zo vaak stelen zinnen mijn akkoorden verschijnen zwarte blokletters op wit papier zonder melodie – niet eens genoeg als poëzie er zou een klok…

warmte maakt geluiden stil

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
koeien mompelen windend van het gas vogels fluiten duikend schooierig gebekt scheren nesten zoekend kletsend uit hun nek vlinders vliegen kleuren ogen geel en wit van licht strijken neer op bloemen vouwen vleugels rustend dicht sloten dromen zwart door zonlicht groen gekant strakke linten glinsteren in een recht doorsneden land klokken…

Waar de sneeuw de morgen legt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 831
de nacht valt in de stilte oude vormen tonen vreemd in zichzelf onherkenbaar als de tijd het donker weent snelle stappen dragen haastheid dragen ver van mij vandaan en ik kijk in het verleden waar de tijd zich laat vergaan oorlog, honger onmacht in gevoelsgeweld het is de zwaarte van niet kunnen wat mijn hart het willen meldt klokken…
John Kroos18 augustus 2006Lees meer >

een zees IM

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.539
op het strand ligt een klok daar aanbeland na een ramp vlakbij een schip gezonken op en in de zee een man of vracht teveel, te veel de klepel op de bodem verstomd wordt dit verhaal niet meer gebracht dan door die getuigenis in brons in het mee vergane want zeilt niet langer wind maar waart het water door de gaten zonder voeten, zonder benen…

een zees IM

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 822
op het strand ligt een klok daar aanbeland na een ramp vlakbij een schip gezonken op en in de zee een man of vracht teveel, te veel de klepel op de bodem verstomd wordt dit verhaal niet meer gebracht dan door die getuigenis in brons in het mee vergane want zeilt niet langer wind maar waart het water door de gaten zonder voeten, zonder benen…

Verlaten straat

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.309
Droef zingt de klok der middeneeuwse kerk, Hoog boven 't stadje, een oude melodie. En, smeltend zacht, wen alles zwijgt alom, Weeklaagt een vedel in de sombre vert'.…

INVERSIE

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
zoals je ze kneedt als een bakker zijn beelden van brood waartussen de wekker afloopt en een paar schoenen staan te wachten op een warme jas in de winter en blote voeten in de zomer waartussen je thee zet bij de koffie en toekijkt hoe de klok de uren fixeert met de seconden- lijm van je herinnering waarna het kastje verliefd…
Leonard Hof4 februari 2010Lees meer >

Kijkdagen veiling

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 838
Schouwspiegels spiegelen Barok en staande klokken. Bronzen beelden beelden kunstzinnig uit. Schilderijen tonen beelden van verlichting. Kroonluchters beschijnen Jugendstil en Art Deco. Het veilinghuis herbergt juwelen en meubelstukken van niveau. Beneden hoor je het gestommel van al die voeten boven het plafond.…

Zachte wind

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
waar blijft de wind om kerktoren en klokken van mijn gemoed? waar blijft de wind in mijn binnenste? de wind in de schaamte? de wind in mijn angsten?…

Duister licht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.244
En je verbleekt thuis op de bank en niks stroomt, niks loopt, alleen de klok die oorverdovend tikt en je verstopt je hoofd onder een kussen, en je waakt bleek en bent bang voor wat komen gaat en denkt tegelijkertijd ook niet aan morgen, je leeft bij het moment dat zwart is, dood-…
c. paris5 januari 2011Lees meer >

neem me mee

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 781
“iedere droom stuurt me naar de werkelijkheid iedere werkelijkheid stuurt me naar een droom” neem me mee de klok luidt nog meer dag ik blijf achter, luister naar de herinnering van mijn naaktheid waar echte vogels de nacht wegvlogen, onbevreesd om uren uit nieuw geluid te winnen ik verwacht de zee, wil de doofheid uit mezelf wegduwen…

Potdicht (3)

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
Daar ging ze vrij, de kleine stalen wijzer van een klok. Prinsjesdag. Ik zie zijn stok daar staan, al zeventien jaar, warm tegen de muur, de schoorsteen: eerst turf, dan cokes, het uur vlam van groei en goud, van gas, ontdaan. De lente kruipt in elke knop, geboeid.…
Fibo Foppe27 augustus 2011Lees meer >

Stofvrij

gedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.403
De klok, de kast, het schilderij – de negatieven van hun schaduw beplak je met een bollenveld uit Stalenboekje nummer 10. April ruikt naar behangerslijm en olieverf, mei naar azijn. Op rode knieën, kokos schrobbend, schuif je rugwaarts de kamer uit om op een dag stofvrij te zijn.…

Hoort allen: KOMRIJ IS DOOD!

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 820
De nacht zo zwoel dat mij het slapen benam lakens gekronkeld en vast aan het lijf geplakt draaiend, woelend, elk half uur naar de klok kijkend en smekend om het morgenrood de tuin een vijver na een verwoestende storm de lavendel, gisteren nog zo rijk en vol bloeiend, nu neergesabeld en gegeseld door woeste regen zou er nog meer te gebeuren…

Oude mannen in korte broeken

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.426
Maar mooier nog zijn hun gepolitoerde knieën of de glaswol op hun kuiten, Zo worden ze bekeken door bewonderaars die anoniem blijven terwijl ze zelf met mildheid naar de dingen kijken, naar de groene bomen en de witte klok die beter loopt dan zij en iets vertelt over hun afgezaagde tijd; zij kennen hem van buiten. ----------------------…

Heimelijk verlangen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 629
verlangt naar jungle tussen Spaanse kastelen onder zomerwolken die verhalen vertellen die jij bent vergeten in dit lenteland van leven het is de vrucht die het sap doet smaken de bloem die de bij zal lokken het water wat de rivier doet stromen het is mijn geluk wat bij jou niet op gaat het is bijna avond kijk maar op de klok…
mobar21 februari 2013Lees meer >

Zonder jou

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 776
Een strand zonder haar schelpen Een kaars zonder vlam Een leeuwin zonder haar welpen Een Oosterschelde zonder dam Een fiets zonder haar bandjes Een schilderij zonder lijst Een peuter zonder haar tandjes Een rijstveld zonder rijst Een land zonder haar vlag Een klok zonder uren Een vleugel zonder haar Bach Een kasteel zonder muren Een…
Silvano K.18 december 2013Lees meer >

Te kort

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Ik zou de tijd willen bevriezen, de klok willen stoppen, de kalender nu alvast bij het oud papier willen gooien, maar moet het doen met de tijd, die me gegeven is, alleen, die is altijd te kort! Zo jammer…
An Terlouw25 februari 2014Lees meer >

De illusie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
uit eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen strenge bomen als stille bewakers gewapend met het zwaard van de stilte bladeren baden roerloos als drijvende lijken van verloren seizoenen traag kleedt de gloed zich met krimpend licht het geluid van de nacht sluit met een onbreekbare schaduw het luik van de verlaten woning de klok…

Wat witte wolken

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 438
getekend diepblauw de lucht boven groen van de bomen wat witte wolken in oplossende vlucht zon zee en strand spelender hand maar ben het intense genieten vergeten gehurkt in het zand tong uit het bekkie speelt hij met de wereld op zijn eigen stekkie water en schelpen in een stralende zon wind door de krullen hij maalt er niet om als klokken…

Vooruitzicht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Want wat zijn twee uurtjes twee en zeventighonderd tikken van een klok?…
Ralameimaar7 november 2014Lees meer >

Kwááák

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
En rond de klok van elven, vaste prik stond Piet vanwege wat hij had genoten meestal een beetje wankel op de poten en in zijn stem klonk nu en dan een hik; dat was zijn tijd om op de fiets te stappen. Maar op een keertje zat het hem niet mee en reed hij in de sloot voor het café in plaats van op het asfalt door te trappen.…

Soms jij

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 697
Soms geef je me de tijd, ben jij de klok waar wijzers ontbreken. Wijzers breken waardigheid, zeg je. Soms schenk je me je borsten die de mooiste zijn en je lacht als ik zeg dat ze een plaatsje waard zijn op de Werelderfgoedlijst.…

Tabula rasa

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Er mist een kamer hier een witte kamer waar ik niet hoef te bestaan een onbeschreven blad om mij te bergen Waar het kristallijne venster mijn woorden terzijde schuift het winterlicht binnenlaat dat naakter is dan mijn blote huid De klok een witte tijd aangeeft ik mijn adem bladstil zie hangen boven een deken van stuifsneeuw het vroegste…

somber

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 494
schreeuwt naar het volk dat niet meer is het uur is zwaar bepakt en slentert van tijd naar adem, beelden uiten zich in stalen constructies, het is koud in de graden waarin het bed is neergezet ergens begint het licht te gniffelen door de droogte van het hout, het duister partijdig van slaap sluipt nu als een dronkaard in de behuizing van de klok…
elze3 september 2015Lees meer >

sinds

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 691
woorden liever te mooi om waar te zijn zoals je ogen, zoals je het zegt zoals alleen jouw mond en ik wacht dan met mijn handen, op je huid, op wat je doet het kriebeltje op mijn wang, de lakens warm met nog een lichte verlegenheid wij die zo mooi elkaar wensen, armen en benen in lepeltjes en badjas het tikken van uren en eitjes de klok…

Kerstgedachten

gedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 9.705
Als de kruitdamp is verdwenen en de klok luidt een nieuw jaar wil ik toch alleen maar hopen op meer vrede met elkaar. -------------------------------- Uit: 'Kerstgedachten' 2015…

tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 594
ze gaan de tijd voorbij de tikken van de klok het was maar even nu voor mij toen ik van later schrok het verleden wordt steeds langer de toekomst daarentegen niet eeuwigheid maakt mij nog banger omdat men daar geen eind in ziet zit het er voor mij nu op? of krijg ik nog respijt?…
willem jacobs31 december 2015Lees meer >

Nachtleven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
In het tikken van de klok. Ik zie, hoe dode dingen leven. In kleuren die kleuren gaan. In de nerven van de tafel. In tulpen in een vaas. Ik ervaar, hoe stil de stilte werkt. In gedachten die in mijn hoofd ontstaan. In boeken die op nieuwe lezers wachten. In het branden van een kaars. Na een uur loop ik de trap weer op, en gaap.…

De Wachtkamer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 684
Klokken tikken zoveel trager hier. Ongerust wachten op een oordeel. Is het een tumor of een opgezette klier? Vragen. Zat ik maar rustig thuis. Twijfel. Wacht mij een enge behandeling? Hoop. Wie weet ga ik met een receptje, of met een adviesje weer naar huis. Zucht. Wat voel ik me toch gespannen. Ergernis. Een wachtend kind dat zeurt.…