9852 resultaten.
Hora est
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
1.240 zo merk ik ter zijde op
doch mijn stemklank
verraadt enige ergernis,
vertaalt derhalve de onrust
van een aanzwellend
innerlijk ongemak
overeenkomstig
het drammerig gedreun
van een horde aanstormende
paarden in galop
mijn eigene ongeduld
staat voor kenners
merkbaar in brand
zeker als wachten
mij tenteert
gelijk de trage gang…
Angsten in je brein
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
667 je blik is open
en je lach lijkt vrij
maar achter deuren
komt chaos dichterbij
nog zijn de gangen
schoon je danst maar
je voeten voelen al
de scherven van je droom
je proeft het ongeordend
leven weet de angsten
in je brein kent de pijn
van het niet meester zijn
tot je de deuren opent
wanhoop ruimte geeft
in klaren van nu af aan…
Druppel
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.564 Vertederend is het aanzicht van een waterdruppel
die naar beneden glijdt over haar schouder
Sierlijk voortbewegend verkent hij stukje
voor stukje haar prachtige lichaam
Subtiel vloeit hij over de naaktheid
en voelt hij de warmte van haar huid
Verlangend staar ik hem aan
Meerdere druppels zullen volgen
Hun lot is bepaald
Onbewogen laat je ze hun gang…
Gegronde reden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
586 Ik doe als hij en ga mijn gang
door 't bovengronds geloop te staken.
De grootste plannen moet men maken
ónder de grond: dáár blijft men lang...…
voor mijn dochter..
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.836 blij en verward
hou ik van jou met
heel mijn hart
dit was wat ik voelde
toen ik naar je keek
bij binnenkomst na
zo`n lange tijd
welke voor mij
een eeuwigheid leek
daar stond je dan
in mijn gang..
ik was wat bang
heel even maar
toen je mij zoende
rook ik aan jouw haar
en was het goed..…
Ben een troubadour
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
766 de balzaal is
mijn podium niet
muziek gekleed
in overdadigheid
de pas getemd
in afgemetenheid
ben een troubadour
mijn lied boeit
de gewone man
zijn lach tussen
de gangen blijft in
de luchters hangen
als het buffet
ten einde is
dan fluister ik
mijn streekverhalen
over ridders die
hun maagden halen
het hoofs gedoe
in de kastelen…
net zo makkelijk
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
564 ik vertrek van het treinstation
wat langzaam kom ik op gang
maar met inkt onder m'n voeten
schrijf ik toch al glijdend een
trillend maar best soepel gedicht.
ik vertrek en denk licht om de
orde niet te verstoren maar stevig
genoeg op de glinsterende rails,
zwaar genoeg om stevig te staan.…
De seizoenpatronen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
507 de schaduw
is niet meer zwart wit
maar kent al volle herfstkleuren
het zomers scherp contrast
lengt en mengt zich
met de donkere aardetinten
licht rafelt
in een overgang
van vele meters lang
en zoekt naar
de seizoenpatronen
het oogsten is al aan de gang
in kerk en concert
speelt orgel eindelijk
weer de boventoon
bromt in…
foto van een lege plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
981 samen zaten
hangt nog een vleugje van wat was
met soms de stoelen naast elkaar
gebogen over taal en wat ideeën
en wat er verder was
maar ook gegrepen door de dag
met aan de muur
wat nu niet zichtbaar is
maar ook geschreven was
in de taal van je vader
van wat wij samen zagen
rest nu nog deze foto
tijdloos document
met op de gang…
vijvertje geluk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 je mag het best wel weten
ik huil soms uren lang
er vormt zich dan een watertje
een beekje stroomt zijn gang
ik traan langs harde keien
en zachte rozemarijn
ik kletter nog een waterval
en weg is dan mijn pijn
en als de uren om zijn
mijn tranen zijn dan op
dan speel ik met de vissen
zie lelies in hun knop
dat huilen niet voor niets…
Teleurstelling
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
678 aan toe
Het valt niet te verklaren
Heel moe word ik er van doodmoe
Waar komt dat toch vandaan
Je blijft maar malen
Ik kan het niet begrijpen
Dat moet toch ergens zijn te achterhalen
Het gebeurt wellicht niet met opzet
Maar nagedacht is er zeker niet
Anders zou men het wel laten
Want het geeft heel veel verdriet
Laat me toch mijn gang…
Oud van dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 het stempel van moe
drukt zich als een steen
op de worstelende man
zijn armen strijden
met de wielenstoel
hij rijdt verloren rond
door eindeloze gangen
zonder enig verlangen
gepruttel rond zijn mond
-
kom maar man
dan ik zal je duwen
de benepen ruimte uit
naar de mooiste kamer
ver van de geraniumruit
-
je kent
herkent…
Later is morgen geleden
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
511 adem de wolkenhemel
vatbaar voor langer verblijf
hangende het verleden
is er nog een rimpel in
volkomenheid, een ader
met vloeibare twijfel
of we niet in herhaling vallen
weer opstaan en verpozen
ons van geen kwaad weten
kunnen we nog eenmaal
onze gangen herroepen
de rivier verleggen
en de stoflaag herlezen
zonder blijk van wijken…
Sprookje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
690 mijn leven is een sprookje
en ik woon met een prins
die kan winden
en kan boeren
als een pasgeboren kind
hij heeft geen paard
en ook geen zwaard
geen mantel of een kroon
hij heeft een bus
een trainingspak
en de tuinstoel
is zijn troon
wij eten geen vijf gangen
en drinken ook geen wijn
wij eten aardappels met jus
en…
Memento Mori
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Vermoeid slaat een klok:
traag tikken op de gang
looprekjes van maaltijd
naar maaltijd naar bed.
Ongekende kleinkinderen,
vergeten geliefden komen
en gaan; het verdriet
blijft voelbaar hangen.
Er wordt gedwaald in mist,
gebeden, geleden, gewacht
in zware stilte; hier
duurt het leven lang.…
BEMINNEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 jij laat me binnen
je hebt je deur ontsloten
ik glij de gang in
vage herinneringen aan
toen ik hem ooit verliet
vanaf de andere kant?…
k versus k.4
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
710 gedateerd
verderop, in de gang, staat een oude vrouw
voor een witte, steriele deur
haar haren hikken scheef
tegen haar linkeroor
ik ben teruggekeerd
van de zee, zegt ze
het water heeft op mij gewacht
het lijkt alsof ze naar de horizon staart
wie ben ik, vraagt ze
haar schaduw valt, vlak
en verslagen
ik kijk haar aan
en hoor
de meeuwen…
Kikkerprinses
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Ik zit lekker in de zon
te wachten, begeerlijk
denk ik, hoop ik
voor jou te zijn
Om me heen gaan mensen
zoals altijd hun gang
De zon schuift verder
en de schaduw volgt
Vissen houden zich stil
boten varen voorbij
de geur van houtskool
Leven is eten…
Droevig leven voor hoe lang?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.138 Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
wachtend,
op betere tijden.
Om je van de ketens,
te bevrijden!…
ONRUST
poëzie
3.7 met 32 stemmen
3.002 Ik ben geen plant: ik wil geen rust
'k Ben jong en - van mijn tijd,
Brenge ieder uur mij leed en lust
En telkens nieuwe strijd!…
Als wij slim waren geweest
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.402 Als jij nou eens zei
wat jij toen bedoelde
Als jij nou eens zei
wat jij toen voelde
Als ik had geweten
wat jij wilde zeggen
Als ik had geweten
wat jij mij uit wou leggen
Als wij hadden bedacht
wat de toekomst zou brengen
Als wij hadden bedacht
hoe wij onze liefde konden verlengen
Dan was het anders geworden
dan was het anders geweest…
Geloof in Jezelf
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
2.903 Geloof in morgen en
in wat die dag je zal brengen en
probeer alles van de zonnige kant te bekijken,
want met een positieve kijk op het leven
is er geen grens aan jouw mogelijkheden.…
Achterlaten
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.177 Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
Wachtend,
op betere tijden.
Om je van de ketens,
te bevrijden!…
liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
978 eiken verkleuren
onder verscholen zonlicht
de grijze hemel
sluiert ruisende regen
over stervend blad
stormen razen sombere tonen
door de takken
die met hun laatste bladergoud
een vaarwel brengen
aan de zomer
waarin wij straalden
in het zonnelicht
liefde en vrede is ons deel
in warme geborgenheid
laten we de stormen razen…
Kernimplosie
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.586 Slechts zuchten naar de hunkering
daar waar eenzaamheid de oorsprong
vindt in het diepste hart
Zoals warmtebronnen meerstemmig
de rand doen overvloeien
waar het einde herrijst in start
Frontale botsing van gevoelens
die magnetisch elkaar plezieren
de fladderende emoties vrij
Open alle registers
breng jouw…
Vleugels van het geloof
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.037 Zij brengen het Licht in een donker deel
van het leven en zorgen voor hoop en geluk
doordat hun handen onze handen aanraken.
Zo worden wij verbonden met de Schepper.
Je hoeft de handen niet ver uit te strekken
God heeft je altijd vast, ook al weet je dat niet.…
Een ode aan alle inzenders van gedichten.nl
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
4.178 Met onuitwisbare herinneringen
gedachten en
diepe gevoelens
in gevleugelde woorden
met passie geschreven
virtueel neergezet
breng ik een ode aan hen
die door bezieling gedreven
alle prachtige
en ontroerende
gedichten
hebben geschreven
maar ook de mensen
achter de schermen
die ze hebben geplaatst
dat vergat ik haast
want www.gedichten.nl…
Zon, wind, bloemen en jij.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
800 Breng me asjeblief nooit,
nee, nóóit meer
tot bedaren.…
Tunnel zonder zicht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
693 ik schaduw zijden
voel het lijden dat
geen licht meer kan verdragen
stop de pijnen die
om meer verdoving vragen
breng rust en stilte terug
dan ontvlamt de geest
zij weet het lichaam is
al veel te lang geweest
wil naar het warme licht
vliegt in paradijselijk bereiken
uit de tunnel zonder zicht
schaduw heb ik meegenomen
maar op…
Winterse kou
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
797 Winterse kou in november
trekt door je lijf vanaf je tenen
niets kan warmte brengen
ook mijn hart is niet warm genoeg.
De maan schijnt over de daken
in een helder licht
sterren stralen hierbij niet van geluk
maar omdat het simpelweg niet anders kan.…