1390 resultaten.
Het bewegende duister
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
474 Er draven massa’s merries door de nacht
hun hoeven overstemmen lijkwitte kelken
welke de akkers bedekken onder rode gloed
van de huidig blijvende oorzaak
het is alsof de paarden spreken: wij bewaken
het gebeente van de rustende gestorvenen
want onder de drukte heerst het meest stille
der stilte
witte kelken vangen het geluid van ons draven…
de poort
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
616 ommuurde haven
het is hier zalig toeven tussen
de statige panden aan de rand
de tijd gespiegeld in de stikken
van mijn oma’s Zeeuwse dracht
ik hoor theedrinkende terrassen
een sigaren rokend zware stem
bij kar en kraam kletsende vrouwen
de luide schreeuw der marktkoopman
ik ruik de in een ton gerookte paling
de geur van varken, paard…
AAN KATHARINA ROZEBOOM, WEDUWE GOEDHALS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.893 Mijn hope en wens is staâg: och, paarden wij geheel!
En vlocht onscheidbre min, een zachte en vaste keten,
Twee harten, eensgezind, twee zielen hecht aaneen!
Dan mocht om zulk een prijs en rozenkrans alleen
Mijn hof en naam vol vreugds, vol vruchts, vol zegens heten.…
KLEUTERKLAS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
539 langs
even met haar smoezelen op de gang
verdorie ze heeft een vriend
en dat misschien al lang
o juf o juf o juf
het is een sukkel zo te zien
jij hebt toch veel beter verdiend
ik prakkiseer me suf
moet ik het haar gewoon vertellen misschien
o juf o juf heb toch geduld
als ik groter ben kom ik u vervaard
als een prins halen op m’n witte paard…
Anders borrelen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
616 Alles lijkt te borrelen in dit kleine land waar momenteel
de schaakstukken van slag zijn, het paard hinnikt,
de koningin huppelt met haar pionnen gezeteld op dik fluweel,
geslagen wordt met links en rechtse hand, die nooit het doel raken,
doelloos wapperen in de vrieskou.…
Nesjomme
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.097 De film begint met water
en een mooie stem
met markten, gezichten,
het Amsterdam van vroeger
de glinster op het water
van Amstel - IJ, de grachten
het maakte blij
het opbouwen van de stad
de karren en de paarden
de lompen vooral
maar ook de diamanten
naaiateliers, de ouderen in bedden
verpleegstersuniformen
Een koets waarin de Koningin…
Retrograde zolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
253 hagelwitte sneeuw
dat zijn die imitatie zweedse muilen
van zogenaamde profoot made in china
maar deze onderdanen gaan
naar karst
de enige ambachtelijk ware
schoenmaker die ons met retrograde
zolen als herrezen gouden goden
laat paraderen over 's heren wegen
en blinken in de winkeletalage
dat geeft de burger moed en eergevoel
dat een dood paard…
Helios' dochter
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
242 Rond de noen kwam ik
buiten met mijn vélo,
mijn tweewielerkoets,
gestuwd door het
beste paard van stal
soepel glijdend door
onze majestueuze entree
- nog net geen ophaalbrug
met slotgracht, die ligt
immers aan gene zijde,
in het park met de Wintertuin -
en werd bij het eerste touché
van Helios' dochter
in vervoering gebracht
door…
Een feest onder Duitse vlag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
91 Vijftig paarden
droegen de pastoor
door zijn domein.
Een zuurstoffles
werd torenklok.
Koos Campfens
liet haar klinken.
In de kerk
het dorp,
katholieken
en protestanten.
Buiten was de oorlog.
De jongens
groot genoeg
om naar Duitsland te gaan
bleven thuis.
Zij feestten niet.
Zij konden
worden opgehaald.…
in het felle spotlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
12 “Die verschuivende duur
van lopende jaargetijden;
de terugtrekking der paarden
en uw sprongen in het duister, -
beste juffrouw, ik sta boven u
en uw geveinsde onwetendheid!
En beantwoord eens helder nu,
de vraag naar uw invloed.”…
Negatieve wensen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Geen kramp aan je voeten,
Geen vrees voor bankroeten,
Geen droes aan je paard!
Geen last van poëten,
Geen roetsmaak aan ’t eten,
Geen rook uit de haard!
Geen knellende kleren,
Geen vloekers tot heren,
Geen waas voor ’t gezicht!
Geen ratten of muizen,
Geen jaarlijks verhuizen,
Geen kiespijn of jicht!…
Verloren kind
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
2.908 van pijn
of idee wat zorgen zouden zijn
het leven deed jou enkel goed
Hoe heftig klopte niet je hart
als je een hoge boom in klom
of kikkers uit de beken viste
die spartelend het water misten
en jij guitig zei: je poten zijn krom
Waar zijn de fluitconcerten op breed gras
de uren van kauwen op een sprietje
het stiekem berijden van een paard…
Conte tragique
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.096 Wat kan ik, dan mij vrij te wanen:
mijn prins komt, op zijn magisch paard.
De draken zal hij sidderend splijten,
mij zegenen met machtig zwaard.
Ons wachten wolkenoceanen
ivoren sterren in het haar
en eeuwigheden samen zweven,
niet lang meer nog; een dag, een jaar...…
Een muur van glas
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
3.033 Ik weet:
soms glijd ik weg
in een andere
toch echte wereld
zie ik mijn ouders
zie ik mijn thuis
in een ander huis
zie ik mijn hand
aan de ploeg
zie ik mijn paard
het gewas op mijn land
voel ik de rust aan de haard.
Ik verdwaal in de tijd.
Dat besef doet me pijn
angst grijpt me aan.…
Wasvrouw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
4.511 Zij fantaseerde zelf het witte paard
waar ze als prinses op werd gedragen
toen hij knielde om haar trouw te vragen
leek zijn liefde binden heel wat waard
Meisjesogen glommen vertedering
toen deze prins eeuwige liefde vroeg
haar op sterke handen verder droeg.
Het feest was compleet met catering.…
Amsterdam
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
6.464 ’s Morgens vroeg
het is nog schemer
als ik langs de Amstel rijd
zie ik al die prachtige gebouwen
die ik vanaf mijn jeugd ben toegewijd
Carré, er speelde menige klucht
Ik ruik ook nog de circuslucht
En weet nog hoe het vroeger ging
Het gegalopeer van paarden
langs de eerste ring
Even verderop HET hotel
Met zeer markante vormen
Parel…
Eind, Einde en Eindeloos
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.566 Ik wist dat hij ooit eens zou komen,
Een nieuwe ridder op zijn witte paard,
De luchtkastelen die wij droomden,
In duigen slaand met bijl en zwaard.
Wat blijft is de herinnering,
Van golven, strand en maan,
Daar waar wij elkaar ooit
Maar nog geen eeuwigheid geleden,
Beloofden, als het tijdstip daar is,
Goed uit elkander zouden gaan.…
sinterklaasgedicht van iemand in de bijstand
hartenkreet
3.6 met 37 stemmen
5.157 De wortel wordt ook niet vergeten
en we strooien zelfs zout
zodat zijn paard niet uit zal glijden;
Sinterklaas is immers oud.
En we zingen vele liederen
van de stoomboot en van Piet
van de maan schijnt door de bomen;
komt hij wel of komt hij niet.…
Stenen kabouter
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
583 Wanneer de zandman nog eens komt
en het werelds daglicht even verstomd
tussen waken en het ongebreideld dromen,
fictie in een bizar verhaal, vermomd
tussen tovernaar en bedelaar, toch
beschreven in gewone mensentaal, een
gedreven prins te paard, die menig
onstuimig hart deed verleiden, om toch
in het ontwaken uit te glijden over
ongedroomde…
Mijn zoontje en de herfst
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
1.794 de zachte zuiderwind streelt zijn zachte wangen,
laat stromen goudgele bladeren neerdwarrelen
langs zijn blauwe ogen: zie, hoe de muggen dansen
elegant en zwierig in bleek novemberlicht
de geur van paardenmest, vol stro gestoken,
hangt in de lucht, ik zie de paarden draven,
in diepzwart silhouet, langs een bronzig groen,
en proef het parfum…
de harddraverij
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
1.666 kragen
wat overblijft, 'n halve slok
"jongens, niet zeuren, niet klagen"
hij zet de glazen op een blad
de dikke buik betaalt 4 munten
"ze zijn allemaal voor mezelf,
ik ga eens lekker stunten"
de barman kijkt hem na
een klant roept om bier
" 't is bar man", zegt klantlief
hij heeft dronkemans plezier
sommigen komen voor de paarden…
Staaltjes van IJdelheid
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.921 Zo waant zich vaak 't bezopen veulen
Der ezelin een jeugdig paard,
En, zo het de oren en de staart
Slechts weg kan steken of verheulen,
Een hoge prijs van 't strijdros waard.…
De Leeuw
poëzie
3.3 met 28 stemmen
8.028 Een leeuw is eigenlijk iemand,
Die bang is voor niemand,
Zijne ogen en zijn neus
Zijn groter dan die van een reus;
En zijn muil
Is een ware moordkuil;
Met zijn klauw
Is een leeuw geweldig gauw;
Met zijn staart
Gooit hij een schutter van zijn paard;
En met zijn tanden
Durft hij de hele schutterij wel aanranden.…
Te Scheveningen
poëzie
2.6 met 13 stemmen
2.143 Doch voor het nog uit werd geworpen,
Daar plaste al een jongen naar boord,
Zijn broertje, te paard op zijn schouders,
Die droeg hij in zee met zich voort.
't Klein ventje met fladderende haren
Nam 't mutsje af van broer, die hem droeg.
Hij wenkte, hij wuifde naar vader,
Die lachend hem wachtte op de boeg.…
Gebleven hemeling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 In het koude Haarlem dacht hij vaak
terug aan dierbare beelden, vergezichten
van prachtige natuur, meisjes met
rinkelende oorbellen en zwierige rokken,
mannen met trotse gelaten op krachtige
paarden. Zijn heimwee deed pijn en als
een smid boog hij het ijzeren leed in
zijn vurige verlangen kunst te scheppen.
Wat nou alchemie?…
Zelfbevrijding
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.092 (voor Charles Bukowski)
Alleen de geur van een ruige vrouw
of de werking van een geleegde fles
temde tijdelijk dit wilde paard,
die schreef met de dood op de hielen.…
Zomerversjes
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.083 Het gegeven paard des levens
heb ik even in de bek gekeken.
Het was een kleine gok
en ik moet erkennen dat ik schrok.
7.
Wie z'n gat verbrandt,
moet op de blaren zitten,
maar wie het in z'n rug heeft,
moet vooral niet spitten.
8.…
Lof der Koekeperen
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
3.220 Dans met je vrienden onderweg
om ze een leven lang te eren
weef met sterrentouw de hemel
als je in de regen staat
span er het paard achter de wagen
om het daarna af te leren
wees zo dapper als je zijn kunt
en verricht een heldendaad
Neem steeds genoegen met genoeg
en neem de tijd om haar te delen
lees soms brieven van geliefdes
die allang…
Onredelijk
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.162 kreeg geen kans te laten zien
Dat jij het was die mij zo raakte
Ik bleef hoop houden, heel misschien
Je was verliefd en zo onzeker
Je was zo jong, zo rein en puur
Jou beeld van liefde was fris en maagdelijk
Nog niet aangetast, verbitterd, zuur
Geen littekens of gebroken harten
Geen consessies, alles zwart en wit
Maar prinsen op het witte paard…
Grootvader
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.315 De teugels in zijn ruwe knuisten
spanden zich een beetje op
als we plots het oogstland kruisten
en hij 't paard tot stilstaan trok.
Hij sloeg een grote handdoek open
en we aten op gemaaide gras.
Bij een boterham met siroop
vertelde hij dan steeds verhalen,
als het heimwee hem besloop,
over hoe 't voor de oorlog was.…